Nog eentje dan: Dancing Barefoot

Idolen...

Deze dagen treedt ze op, niet zo ver hier vandaan: Patti Smith! Ik bewonder haar, al sinds haar eerste LP's, de energie, de authenticiteit, de poëzie! Het feit dat ik haar op straat tegen zou kunnen komen geeft een beetje de kriebels - terwijl ze vást niet zomaar over straat loopt, en ik in ieder geval gewoon aan het werk ben - dus ook niet hier over straat loop.

Maar goed, het is dat ik niemand heb om mee naar het concert te gaan, anders kón het wel eens zo zijn dat ik gewoon op een avond in een werkweek € 50 voor een concertkaartje had neergeteld. Een mens moet immers soms gewoon gek doen!

Nu ga ik deze week maar weer eens al haar CD's draaien...

(Lekker) eten

Eén van mijn goede voornemens voor dit jaar: vaker lekker eten! En dan bedoel ik: verantwoord, niet te vet, goed voor mij, voor mijn rondingen en voor mijn diabetes, goed voor de aarde, en zuinig (met zo af en toe een uitspatting, als in: te duur en / of niet helemaal verantwoord).

Doordat ik al ruim twee weken (half) ziek ben (overreagerende luchtwegen en andere slijmvliezen, hoestbuien, en dus spier- en hoofdpijn - dat werk) dreigde daar al meteen de klad in te komen. Helaas, om goed te eten moet ik het ECHT zelf regelen - mijn fantasietje over iemand die voor mij zorgt is nog steeds geen waarheid geworden...😏

Maar gisteren had ik het ineens weer. Ik maakte een budget-soep uit het blad van de Dirk, gebruikte natuurlijk géén citroengras (alleen al omdat ik geen zin had om er op uit te gaan), maar rasp van een citroen, en: ik gaarde de wortellinzensoep in mijn hooikist. Taadaah! Hij werkt!!! Ik zette de soep om een uur of één, na het aan de kook brengen in de kist, en haalde er om 17.30 uur hete en gare soep uit, nog even pureren, "tweedehands" bosui erdoor, erbij brood met zelfgemaakte kruidenboter: een godenmaal!

En dan staat er ook nog een portie in de vriezer, voor drukke (werk)dagen!

Zo lekker en simpel kan eten dus zijn - waarom doen we er dan altijd zo moeilijk over?

Leeslijst 2018

In juli 2018 besloot ik om op te gaan schrijven wat ik allemaal las, uit de (buurt)bibliotheek of mijn eigen boekenkast. Sommige boeken zijn zo vluchtig dat ik na afloop niet zo goed meer weer wat ik heb gelezen! En hoewel er best soms een boek tussendoor geslipt kan zijn - alweer het huis uit, alweer terug in de boekenkast - was dit het lijstje van 2018:

• Schmidt, Annie M.G. - Ibbeltje
• Wieringa, Tommy - Dit zijn de namen
• Haddon, Mark - The red house  
• Mechanicus, Philip - In depot 
• Dragt, Tonke - De zevensprong
• Munro, Alice - Te veel geluk
• Asscher-Pinkhof, Clara - Sterrekinderen
• Durlacher, G.L. - Verzameld werk
• Tellegen, Toon - Het vertrek van de mier
• Maak je eigen boek met Arne & Carlos
• Bloes - Vegter, Denise
• Daten voor herintreders op de liefdesmarkt 
• Dorrestein, Renate - Het perpetuum mobile van de liefde
• Houdijk, Cootje en Jan - Naar de ware Jacob, Dagboek van een voettocht naar Santiago de Compostela
• Japin, Arthur - Maar buiten is het feest
• Beckman, Thea - Geef me de ruimte!
• Beckman, Thea - Triomf van de verschroeide aarde
• Beckman, Thea - Rad van fortuin, Het
• Funke, Cornelia - Igraine zonder vrees
• Escober (Berry en Esther Verhoef) - Chaos
• Veen, Hanneke van en Dimitri van Veen - Lekker zuinig
• Cornwell, Patricia - Brandhaard, De
• Amelink, Agnes, Monic Slingerland en Alja Tollefsen - Fietsen met God
• Walker, Alice - The color Purple
• Michaelis, Hanny - Verst verleden
• Tiggelaar, Ben - Dromen durven doen
• Snicket, Lemony - Ellendige avonturen deel 1 t/m 3
• Snicket, Lemony - Ellendige avonturen deel 4 t/m 6
• Dicker, Joel - De waarheid over de zaak Harry Quebert.

(Ik denk dat dit voor jullie helemaal niet zo interessant is om te lezen. Waarom ik er dan toch over blog? Ik denk: omdat ik zelf graag wat meer zou willen lezen (en minder tv kijken). En wie mijn mening over één van de boeken wil, of iets wil lenen wat ik zelf heb: you're welcome!)

Goed en slecht nieuws

Mijn nieuwe jaar zou NU zo ongeveer moeten beginnen - na alle collectieve en persoonlijke feestdagen - maar ik ben vooral heel ziek en zielig. De hele vorige week, zodra ik in bed lag: werkelijk IJSKOUDE handen en voeten, en een gloeiend lijf. Achteraf misschien iets van een voorteken? Woensdagavond naar en rillerig thuiskomen van een vergadering, donderdag overdag een dikke keel en niet meer goed kunnen denken. Eerder naar huis gegaan, met jas en al naar boven gelopen, in bed gedoken en daar zo ongeveer gebleven tot gisteren. En toen MOEST ik erop uit - ik bedenk altijd zo laat dat ik wel eens hulp kan vragen, dat ik het vanwege de snelheid toch maar zelf doe. Apotheek, hoestbonbons, vitaminerijk sap, en wat te lezen. De rest van de dag "out" op de bank. Wel nog - na twee dagen moed verzamelen - de was opgehangen - maar op de slaapkamer, want te gammel om was + rek veilig van de trap af te durven slepen. Vannacht dus onrustig geslapen vanwege de wasmiddellucht - mijn keel reageert op "luchtjes" met hoestbuien tot ik bijna stik.... Later, als ik dood ben wil ik een ander lijf - dat is me beloofd!

Tot zover het slechte nieuws, en het gezeur. Het goede nieuws? Nou, het wordt weer steeds later donker, en eerder licht. In de tuin bloeien nog steeds goudsbloemen, en er staat nog groen-paarse boomspinazie (die mogen blijven bloeien en groeien, lekker, wat kleur in de grijsheid!). De eerste bollen komen boven de grond: ik zag al wat hyacinten (vooral gejat uit de afvalbak bij de begraafplaats) en een enkele narcis en tulp tevoorschijn kruipen. Heerlijk, nog even - dan komt de lente weer, die zwaarzoete lucht van de hyacinten zodra ik de tuin binnenkom (van een bol of 5 in een hoekje!), zon, kleur, vlinders in mijn buik (nou ja, misschien eerst maar in de tuin...).

En ik ben erg tevreden over wat ik allemaal deed en niet deed in het afgelopen jaar. Ik vind op mijn oude dag nog richting, ik ga waarheen ik wil - in ieder geval in de goede richting - en als ik een andere kant op dwaal, waar het ook mooi is: ook goed!

Voor alle oude(r)of jonge(re) vrouwen:
op veel vrolijkheid en eigenheid in 2019!

Ik belde zonder al te veel schuldgevoel de afspraken van dit weekend af, zoals ik me morgen zonder al te veel schuldgevoel ziek ga melden. Zeker, het komt erg slecht uit nu, maar ik stap NIET in de trein met mensen met (rook en make-up)luchtjes, ik ga NIET proberen om mezelf een paar uur achter een bureau te zetten, en te doen alsof mijn hoofd werkt... (Een paar begrijpelijke (?) woorden typen, zoals in dit bericht, kost me al de hele morgen).

Zo langzamerhand word ik een groot mens!

(Kerst)kaarten

Naar aanleiding van een bericht wat ik tegen kwam op "Besparen met tante Dora" (zie rechts - aanrader!) hier ook maar even wat bespaartips:

Als je kerstkaarten hebt gekregen die nog aan één kant onbeschreven zijn: snijd de beschreven kant eraf, zet de naam van de afzender er met potlood op (bijvoorbeeld op de plaats waar een postzegel komt), en verstuur de kaart volgend jaar aan iemand anders. Kan natuurlijk ook met verjaardagskaarten enzo (tja, mijn offline contacten krijgen wel eens een tweedehandskaart)…

Niet afgestempelde postzegels kun je eraf weken door de kaart even op een schoteltje met water te leggen. Hergebruik!

De achterkant / onbeschreven kant van ansichtkaarten zijn ook heel geschikt om te gebruiken voor fietsknooppuntenroutes: schrijf je knooppunten erop, gaatjes erdoor, om je nek hangen: je hebt geen leesbril nodig en kunt je weg tóch terugvinden (dit is een tip die ik ooit van José kreeg).

Je kunt natuurlijk ook de kaarten verknippen en de mooie plaatjes gebruiken om nieuwe kaarten te maken. Ik maak zelf nogal eens "sluitzegels" van stukjes ansichtkaart. Ook kaarten die ik zelf bij mensen bezorg krijgen een "postzegel" met een mooi plaatje...…

Jullie nog leuke ideeën wat te doen met mooie kaarten?

Halverwege

Ik wilde al een paar dagen een berichtje schrijven dat mijn vakantie halverwege was, maar dat is inmiddels al helemaal achterhaald: het nieuwe jaar is begonnen, en mijn kerstvakantie is al bijna ten einde..... Man, wat gaat dat toch snel! Het is nog maar zóóó kort geleden dat het 2000 werd, en ook nog maar zó kort geleden dat het 1980 werd - voor 2000 de angst voor een digitale shutdown, voor 1980 de angst voor de bom - en nu zitten we ineens al weer bijna 20 jaar in een nieuwe eeuw....

Maar goed, kerstvakantie. Gisteren ging heel duf voorbij, nadat ik pas om 12.30 uur wakker werd: te weinig geslapen, onrustig ook: met mijn brand-angst en mijn benauwdheid ben ik altijd weer blij als alle vuurwerk opgestookt is en we weer terug kunnen naar normaal. Even gezellig bij de buurvrouw langs om haar Nieuwjaar te wensen, en Nieuwjaarsdag is over. En dan is het vandaag ineens al woensdag: nog twee (of liever: anderhalf) vakantiedagen: vrijdagochtend moet ik mij eerst bij de huisarts melden, en dan ga ik meteen maar door naar kantoor, om een paar uur te werken. Binnenkort maar eens een weekje zee boeken, daar rust ik veel meer van uit dan van dit naar binnen gerichte, zo'n vakantie thuis.

Ik kom nooit tot zoveel, in de kerstvakantie. Er ligt ALTIJD veel achterstallig huiswerk: te druk geweest, dus het huis is een rommeltje. Ik las wat dikke boeken: de eerste 6 boeken van Lemony Snicket, en ik ben nu bezig in De waarheid over de zaak Harry Quebert. Ik keek veel t.v.: zo'n smart-tv is wel leuk, maar na een jaar MOET je de dingen gekeken hebben, anders verdwijnen ze. Dus ik keek nu de hele serie Big little lies, de film Le tout nouveau Testament, en de (teken)film Inside Out. Sokken breien, eerst (al mijn) onvoltooide brei- en haakprojecten aanpakken, de nodige klussen in huis - Mwah - komt later wel...

Al schrijvend en nadenkend realiseer ik me dat ik nog wel IETS nuttigs deed: ik maakte eindelijk een hooikist: oude koelbox, oud dekbed in stukken geknipt en omgenaaid, et voilà: een mogelijkheid tot besparen, om zuiniger met energie om te gaan, om efficiënter te koken. Hij staat klaar, nu alleen nog maar in gebruik nemen.....