En verder genoot ik thuis van de winterzon (vanachter glas, dat wel), van mijn eerste bos narcissen van dit jaar, en van een mooie kleurplaat.
Topweekend!
dinsdag 27 februari 2018
Weekend
Nu ik op zondag geen computer gebruik komt er van bloggen ook niet zo veel. Terwijl ik best leuke dingen doe, o.a. op mijn "stille zondagen". Zo ging ik afgelopen zondag naar een botanische tuin in U., voor een speciale openstelling. Al was dat niet zo heel bijzonder; de creatieve markt was 1 kas waar getekend kon worden, en 1 kraam met enkele tekeningen, 2 paar oorbellen en 1 hanger. Maar al die 18e-19e eeuwse kassen - dat blijf ik bijzonder vinden!
En verder genoot ik thuis van de winterzon (vanachter glas, dat wel), van mijn eerste bos narcissen van dit jaar, en van een mooie kleurplaat.
En verder genoot ik thuis van de winterzon (vanachter glas, dat wel), van mijn eerste bos narcissen van dit jaar, en van een mooie kleurplaat.
zaterdag 24 februari 2018
Vasten
Morgen is het de tweede zondag in de lijdenstijd. Hoe snel gaat de tijd wel niet?
"Vroeger" vastte mijn Lief altijd fanatiek - en ik kon me daar nooit zoveel bij voorstellen. De laatste jaren komt het meer "in de mode", of, in de belangstelling, als je het positiever stelt. En elk jaar kriebelde het. Zelf gaan vasten, op welke manier dan ook? Ik had er wat moeite mee - zeker om deze tijd van het jaar te gebruiken voor eigen gewin - want niet-of-minder-eten, of iets anders doen wat als vasten kan worden benoemd: doe je dat nou voor jezelf of voor je geloof / voor God?
Dit jaar probeer ik toch te vasten, en ik moet zeggen: het bevalt me tot nog toe wel. Op vrijdag wilde ik heel weinig eten (niets eten is écht geen optie), alleen drie dieetmaaltijden. En op zondag doe ik afstand van "schermen": geen tv, en ook geen computer.
Op vrijdag gaat het goed - totdat ik boodschappen moet doen. En gisteren was het wel érg koud om niets te eten. Wat me dus wel tot het besef brengt hoe moeilijk het is (ik het vind - ) om niet te eten. Maar ik kan het wel, niet meteen toegeven aan trek, aan zin in iets lekkers... En op zondag geen schermen, terwijl ik dan juist alle tijd heb om lekker gedachtenloos achter de laptop te hangen... Dus ook niet "even gauw" opzoeken hoe ik die struik snoei, ook niet "even gauw" opzoeken waar dat dorp ook alweer ligt. De hele dag stilte, en boeken en kranten - en het gepiep in mijn hoofd van de tinnitus. Gek genoeg werkte dat de hele week door. Hoe vanzelfsprekend is tv-kijken, hoe vanzelfsprekend is het om de hele dag Nu.nl en Teletekst te checken, en blogs te lezen? Hoe bevrijdend is het om dat nu eens een dag niet te doen!
Dus: het bevalt me wel, dat vasten. En ik weet dat het goed is om een bepaalde tijd, bepaalde dagen, apart te zetten - de dingen even anders dan anders te doen. Of daardoor Pasen straks ook anders zal zijn? We zullen het zien!
"Vroeger" vastte mijn Lief altijd fanatiek - en ik kon me daar nooit zoveel bij voorstellen. De laatste jaren komt het meer "in de mode", of, in de belangstelling, als je het positiever stelt. En elk jaar kriebelde het. Zelf gaan vasten, op welke manier dan ook? Ik had er wat moeite mee - zeker om deze tijd van het jaar te gebruiken voor eigen gewin - want niet-of-minder-eten, of iets anders doen wat als vasten kan worden benoemd: doe je dat nou voor jezelf of voor je geloof / voor God?
Dit jaar probeer ik toch te vasten, en ik moet zeggen: het bevalt me tot nog toe wel. Op vrijdag wilde ik heel weinig eten (niets eten is écht geen optie), alleen drie dieetmaaltijden. En op zondag doe ik afstand van "schermen": geen tv, en ook geen computer.
Op vrijdag gaat het goed - totdat ik boodschappen moet doen. En gisteren was het wel érg koud om niets te eten. Wat me dus wel tot het besef brengt hoe moeilijk het is (ik het vind - ) om niet te eten. Maar ik kan het wel, niet meteen toegeven aan trek, aan zin in iets lekkers... En op zondag geen schermen, terwijl ik dan juist alle tijd heb om lekker gedachtenloos achter de laptop te hangen... Dus ook niet "even gauw" opzoeken hoe ik die struik snoei, ook niet "even gauw" opzoeken waar dat dorp ook alweer ligt. De hele dag stilte, en boeken en kranten - en het gepiep in mijn hoofd van de tinnitus. Gek genoeg werkte dat de hele week door. Hoe vanzelfsprekend is tv-kijken, hoe vanzelfsprekend is het om de hele dag Nu.nl en Teletekst te checken, en blogs te lezen? Hoe bevrijdend is het om dat nu eens een dag niet te doen!
Dus: het bevalt me wel, dat vasten. En ik weet dat het goed is om een bepaalde tijd, bepaalde dagen, apart te zetten - de dingen even anders dan anders te doen. Of daardoor Pasen straks ook anders zal zijn? We zullen het zien!
vrijdag 23 februari 2018
Single op Twitter
Gelezen in de Trouw: Twitteraars berichten waarom ze "nog steeds" single zijn:("nog steeds" omdat ik er zo'n hekel aan heb om benoemd te worden als iemand die nog niet is - alsof alleen-wonen noodzakelijkerwijze iets tijdelijks is, iets wat liefst zo snel mogelijk over moet gaan...)
https://twitter.com/hashtag/whyimsingle
Komisch!
donderdag 15 februari 2018
Liefde
Ik had dit bericht gisteren al willen plaatsen, maar ook zo'n Valentijnsdag is alweer over voor je er erg in hebt.
Voor iedereen die ook wel wat extra liefde kan gebruiken (wie niet?).
En voor iedereen die ook met enige verbazing kijkt naar hoe er weer een dag wordt misbruikt voor commercieel gewin.
En voor iedereen die ook met enige verbazing kijkt naar hoe er weer een dag wordt misbruikt voor commercieel gewin.
Op het Leven, en op de Liefde!
zaterdag 10 februari 2018
Miniposters om op te hangen
Kennen jullie deze al?
https://www.landleven.nl/inspiratie/creatief/2017/miniposters?cmpid=NLC|landleven|2018-02-09|Download_de_nieuwe_miniposter
Het tijdschrift Landleven publiceert elke maand een nieuwe miniposter. De ene spreekt me meer aan dan de andere, maar hé, het is gratis, en het maakt het leven wat mooier. Helemaal in mijn straatje dus!
https://www.landleven.nl/inspiratie/creatief/2017/miniposters?cmpid=NLC|landleven|2018-02-09|Download_de_nieuwe_miniposter
Het tijdschrift Landleven publiceert elke maand een nieuwe miniposter. De ene spreekt me meer aan dan de andere, maar hé, het is gratis, en het maakt het leven wat mooier. Helemaal in mijn straatje dus!
zondag 4 februari 2018
Aanwinsten in de boekenkast
Even laten zien wat voor leuks & leesbaars ik de afgelopen weken allemaal vond:
(Nou ja, gevonden en gekocht...)
Bij de kringloop kocht ik vorige week het boek Feestelijk koken met onkruid - niet omdat ik nog geen kookboeken had, of omdat ik nou zo van het (feestelijk) koken ben, maar ik vind het idee van wildplukken zo leuk! En koken met bloemen - multifunctionele planten - daar ben ik wél van! Zo wordt er in dit boek geregeld gebruik gemaakt van de bloemen van de Vinca - en díe heb ik in de tuin staan!
Tijdens datzelfde kringloopbezoek vond ik Koning Matthijsje op het onbewoonde eiland. En toen maakte mijn hart even een sprongetje... Een aantal jaren geleden las ik Mosje en Reizele van Karlijn Stoffels. Zo knap, als een jeugdboek je weer nieuwsgierig weet te maken naar een historische figuur, zoals Janusz Korczak! Daarna vond ik bij mijn tweedehandsboekenkraam op de markt ooit Hoe houdt je van een kind, en Gebeden van een mens die niet bidt. Een interessante pedagoog en een interessant mens, die meneer Korczak!
In verschillende buurtbibliotheken vond ik onlangs twee Engelse boeken van Nicci Gerrard, Vuurtorenwachter van Jeannette Winterson (deze zomer las ik voor het eerst iets van haar) en het boek Heksensprookjes - sagen, sprookjes en mythen over magische vrouwen. Ik ben dol op eigenwijze vrouwen - en deze aanwinst kan bij mijn andere sprookjesboeken, op het plankje Godsdienstwetenschappen.
In januari las ik ook al Agaath van Marlene van Niekerk en Juttertje Tim, van Paul Biegel. En uit de bibliotheek Zeven soorten honger en Hallo muur.
O.k.-1: Ik ben écht een veelvraat, v.w.b. boeken!
O.k.-2: Het is maar goed dat ik flink aan het opruimen ben - ik moet doorwerken om er netto meer uit te laten gaan dan erin komt....
Bij de kringloop kocht ik vorige week het boek Feestelijk koken met onkruid - niet omdat ik nog geen kookboeken had, of omdat ik nou zo van het (feestelijk) koken ben, maar ik vind het idee van wildplukken zo leuk! En koken met bloemen - multifunctionele planten - daar ben ik wél van! Zo wordt er in dit boek geregeld gebruik gemaakt van de bloemen van de Vinca - en díe heb ik in de tuin staan!
Tijdens datzelfde kringloopbezoek vond ik Koning Matthijsje op het onbewoonde eiland. En toen maakte mijn hart even een sprongetje... Een aantal jaren geleden las ik Mosje en Reizele van Karlijn Stoffels. Zo knap, als een jeugdboek je weer nieuwsgierig weet te maken naar een historische figuur, zoals Janusz Korczak! Daarna vond ik bij mijn tweedehandsboekenkraam op de markt ooit Hoe houdt je van een kind, en Gebeden van een mens die niet bidt. Een interessante pedagoog en een interessant mens, die meneer Korczak!
In verschillende buurtbibliotheken vond ik onlangs twee Engelse boeken van Nicci Gerrard, Vuurtorenwachter van Jeannette Winterson (deze zomer las ik voor het eerst iets van haar) en het boek Heksensprookjes - sagen, sprookjes en mythen over magische vrouwen. Ik ben dol op eigenwijze vrouwen - en deze aanwinst kan bij mijn andere sprookjesboeken, op het plankje Godsdienstwetenschappen.
In januari las ik ook al Agaath van Marlene van Niekerk en Juttertje Tim, van Paul Biegel. En uit de bibliotheek Zeven soorten honger en Hallo muur.
O.k.-1: Ik ben écht een veelvraat, v.w.b. boeken!
O.k.-2: Het is maar goed dat ik flink aan het opruimen ben - ik moet doorwerken om er netto meer uit te laten gaan dan erin komt....
vrijdag 19 januari 2018
In de storm
Nou, dat was me wat gisteren! Een superstorm in ons kikkerlandje....
Van tevoren was al aangekondigd dat de NS weer eens de dienstregeling zou aanpassen, en dat Schiphol veel vluchten zou schrappen (dat laatste vond ik overigens een veel beter idee dan het eerste...). Ik wilde 's morgens nog eens goed kijken wat de treinen zouden doen, maar zoals gewoonlijk werd ik veel te laat wakker, dus maar gewoon in een rush aankleden wassen het huis uit. Ontbijt koop ik dan wel (zoals veel te vaak) op het station, en dagcrème opdoen kan ik ook op kantoor. Mijn ochtendroutine!
Mijn trein was wel wat te laat, maar niet dramatisch - en deed er vervolgens 2 keer zo lang over. In mijn werkplaats moest ik vervolgens wel érg lang wachten op een bus of tram. Er kwam wel wat langs, maar dat reed dan ook langs. Maar na de koffie op kantoor - tussen het handelen door, er was natuurlijk al van alles aan de hand toen ik aankwam - werd ik weer een beetje mens. Lekker aan het werk!
Mmm - halverwege de ochtend hoorde ik op de radio dat de NS al het treinverkeer had stilgelegd. O.k., ik ben 40 kilometer van huis, en ik kán hier wel een slaapplek vinden, en ik héb wel lees- en haakwerk bij me, maar toch. Ik wil thuis slapen! Tussen de middag ging de storm al liggen, dus het zou wel goed komen. Maar dat kwam het niet. De radio bleef maar melden dat de NS niet reed....
Mijn collega bood aan me naar huis te rijden, maar hé, dat is toch nergens voor nodig!? En buiten dat, dan zou zij én heel ver om moeten rijden, én ik zou heel vroeg moeten stoppen met werken. Geen zin in! Dus ik werkte langer door, met een half oor naar de radio, een spelletje Bubbleshooter tussendoor. Maar om een uur of 5 wilde ik toch wel graag pogingen gaan ondernemen - aan de andere kant van de stad zou er een lijnbus gaan, dus als ik daar zou kunnen komen? En als die bus dan ook nog zou rijden, én als er plek zou zijn in die bus? Wel veel mitsen en maren, maar ik wil naar huis!
En uiteindelijk viel het allemaal gewoon reuze mee. Op mijn gewone treinstation was het druk in de hal, en zou er volgens de informatie nog steeds geen enkele trein gaan. Maar op het perron stond aangekondigd dat er over 15 minuten "gewoon" een trein zou komen - de treinen ervoor en erna reden nog niet. Wachten en hopen dan maar.
En lekker low-tech: een conducteur die op een bankje gaat staan om te kijken of de trein komt, en of die lang genoeg is. De trein kwam, ik vond zelfs een zitplaats (illegaal eerste klas, dat dan weer wel), en reed mij vervolgens redelijk volgens dienstregeling weer naar huis. Lekker hoor, na die spanning en kou, in de redelijke warmte in een treinstoel zitten haken en lezen.
Helaas duurde het vervolgens weer heel lang voor mijn stadsbus naar huis kwam. Maar goed, uiteindelijk kwam ik thuis, met nog een kant-en-klare boerenkoolstamp en een mooi-duur-tijdschrift in mijn tas, en kon mijn weekend beginnen.
Een dag uit het leven van een werkende vrouw....
Van tevoren was al aangekondigd dat de NS weer eens de dienstregeling zou aanpassen, en dat Schiphol veel vluchten zou schrappen (dat laatste vond ik overigens een veel beter idee dan het eerste...). Ik wilde 's morgens nog eens goed kijken wat de treinen zouden doen, maar zoals gewoonlijk werd ik veel te laat wakker, dus maar gewoon in een rush aankleden wassen het huis uit. Ontbijt koop ik dan wel (zoals veel te vaak) op het station, en dagcrème opdoen kan ik ook op kantoor. Mijn ochtendroutine!
Mijn trein was wel wat te laat, maar niet dramatisch - en deed er vervolgens 2 keer zo lang over. In mijn werkplaats moest ik vervolgens wel érg lang wachten op een bus of tram. Er kwam wel wat langs, maar dat reed dan ook langs. Maar na de koffie op kantoor - tussen het handelen door, er was natuurlijk al van alles aan de hand toen ik aankwam - werd ik weer een beetje mens. Lekker aan het werk!
Mmm - halverwege de ochtend hoorde ik op de radio dat de NS al het treinverkeer had stilgelegd. O.k., ik ben 40 kilometer van huis, en ik kán hier wel een slaapplek vinden, en ik héb wel lees- en haakwerk bij me, maar toch. Ik wil thuis slapen! Tussen de middag ging de storm al liggen, dus het zou wel goed komen. Maar dat kwam het niet. De radio bleef maar melden dat de NS niet reed....
Mijn collega bood aan me naar huis te rijden, maar hé, dat is toch nergens voor nodig!? En buiten dat, dan zou zij én heel ver om moeten rijden, én ik zou heel vroeg moeten stoppen met werken. Geen zin in! Dus ik werkte langer door, met een half oor naar de radio, een spelletje Bubbleshooter tussendoor. Maar om een uur of 5 wilde ik toch wel graag pogingen gaan ondernemen - aan de andere kant van de stad zou er een lijnbus gaan, dus als ik daar zou kunnen komen? En als die bus dan ook nog zou rijden, én als er plek zou zijn in die bus? Wel veel mitsen en maren, maar ik wil naar huis!
En uiteindelijk viel het allemaal gewoon reuze mee. Op mijn gewone treinstation was het druk in de hal, en zou er volgens de informatie nog steeds geen enkele trein gaan. Maar op het perron stond aangekondigd dat er over 15 minuten "gewoon" een trein zou komen - de treinen ervoor en erna reden nog niet. Wachten en hopen dan maar.
En lekker low-tech: een conducteur die op een bankje gaat staan om te kijken of de trein komt, en of die lang genoeg is. De trein kwam, ik vond zelfs een zitplaats (illegaal eerste klas, dat dan weer wel), en reed mij vervolgens redelijk volgens dienstregeling weer naar huis. Lekker hoor, na die spanning en kou, in de redelijke warmte in een treinstoel zitten haken en lezen.
Helaas duurde het vervolgens weer heel lang voor mijn stadsbus naar huis kwam. Maar goed, uiteindelijk kwam ik thuis, met nog een kant-en-klare boerenkoolstamp en een mooi-duur-tijdschrift in mijn tas, en kon mijn weekend beginnen.
Een dag uit het leven van een werkende vrouw....
Abonneren op:
Posts (Atom)