Eigenlijk wil ik me er helemaal niet mee bezig houden, met mijn energiecontract (en mijn ziektekostenverzekering, en, en....). Eigenlijk vind ik het gewoon teveel gedoe.....
Maar ik heb vanavond toch nog maar even naar mijn energiekosten gekeken. Mijn contract bij Pure Energie (vorig jaar afgesloten, lees hier) loopt half februari af, en ik zie de laatste weken in mijn reclamemailbox allerlei aanbiedingen langs komen. O.k., de Energievergelijker van de Consumentenbond erbij, en de verlengingsaanbieding van Pure Energie. En dan blijft Pure Energie voor mij toch de goedkoopste, van de groene aanbieders. Ik hád ook nog even kunnen kijken naar bijvoorbeeld de korting met de natuurkampeerterreinenkaart bij Greenchoice - maar dat deed ik niet.
(Pfiew - net alsnog even gedaan, maar het tarief bij Greenchoice komt ook met deze korting toch nog hoger uit dan verlenging van het contract bij Pure Energie, gelukkig!)
Mijn zieketekostenverzekering liet ik lekker staan. Deels omdat ik denk dat ik met mijn chronische kwaaltjes en handicap grote kans heb om geweigerd te worden, deels omdat het steeds minder geld besteden aan gezondheidszorg me erg tegenstaat.
Wel zegde ik in deze kerstvakantie mijn abonnement op Opzij op. Niet in eerste instantie om te bezuinigen, maar omdat ik het blad steeds minder herken als feministisch maandblad. En dat scheelt ook weer € 56 per jaar. Maar misschien neem ik wel een lekker a-politiek tuintijdschrift ervoor in de plaats.....
En dan wil ik NU een appelflap!
zondag 31 december 2017
zaterdag 30 december 2017
Spannend!
Zo aan het eind van het jaar kijk ik ook terug op mijn financiële jaar. Wat ging er goed, wat kan beter?
Én ik probeer mijn belastbare inkomen wat terug te schroeven, door nog wat aankopen te doen: dat is NU voor het goede doel, nl. zorgen dat ik niet meer belasting betaal dan ik moet betalen... Zo kocht ik gisteren nog 4 flessen Kneipp doucheschuim - aanbieding 1+1 bij de Kruidvat - dan is het nóg behoorlijk duur, maar ach, voor de noodzakelijke verwennerij tussendoor... Straks wil ik nog een nieuwe fietscomputer kopen - ook dat scheelt weer iets van € 30 - moet ik hem maar niet verliezen onderweg!
Ik scan met grote spanning mijn bankrekening. In onze stad heb je bij een "laag" (Ik geloof tot € 39.000, bepaald geen laag inkomen vind ik zelf!) en hoge zorgkosten recht op een tegemoetkoming van € 200 per jaar. Ik had daar vorig jaar al recht op; toen kreeg ik het niet. Dit jaar weer - maar ik las ergens dat het bedrag uiterlijk 31 december 2017 op de rekening zou worden bijgeschreven, maar ik heb na de automatische ontvangstbevestiging niets meer gehoord. Zou ik het dit jaar wél krijgen? Of gaan ze weer doen of ze de aanvraag niet (op tijd) hebben ontvangen? Ik bereid me maar vast mentaal voor op een telefoontje naar de gemeente, als ik weer niets hoor. Gelukkig heb ik dinsdag nog vrij voor een paar van zulke klussen.
Maar het zou zo leuk zijn als dit soort dingen nou eindelijk eens "vanzelf" ging - dat wil zeggen: aanvragen, en dan ook gewoon op tijd een (positieve) reactie krijgen!
Én ik probeer mijn belastbare inkomen wat terug te schroeven, door nog wat aankopen te doen: dat is NU voor het goede doel, nl. zorgen dat ik niet meer belasting betaal dan ik moet betalen... Zo kocht ik gisteren nog 4 flessen Kneipp doucheschuim - aanbieding 1+1 bij de Kruidvat - dan is het nóg behoorlijk duur, maar ach, voor de noodzakelijke verwennerij tussendoor... Straks wil ik nog een nieuwe fietscomputer kopen - ook dat scheelt weer iets van € 30 - moet ik hem maar niet verliezen onderweg!
Ik scan met grote spanning mijn bankrekening. In onze stad heb je bij een "laag" (Ik geloof tot € 39.000, bepaald geen laag inkomen vind ik zelf!) en hoge zorgkosten recht op een tegemoetkoming van € 200 per jaar. Ik had daar vorig jaar al recht op; toen kreeg ik het niet. Dit jaar weer - maar ik las ergens dat het bedrag uiterlijk 31 december 2017 op de rekening zou worden bijgeschreven, maar ik heb na de automatische ontvangstbevestiging niets meer gehoord. Zou ik het dit jaar wél krijgen? Of gaan ze weer doen of ze de aanvraag niet (op tijd) hebben ontvangen? Ik bereid me maar vast mentaal voor op een telefoontje naar de gemeente, als ik weer niets hoor. Gelukkig heb ik dinsdag nog vrij voor een paar van zulke klussen.
Maar het zou zo leuk zijn als dit soort dingen nou eindelijk eens "vanzelf" ging - dat wil zeggen: aanvragen, en dan ook gewoon op tijd een (positieve) reactie krijgen!
vrijdag 29 december 2017
Wintervakantie
Gisteren ben ik weer eens de deur uit geweest! Kerstvakantie is voor mij namelijk toch wel veel binnen lezen, prutsen, breien, tv-kijken....
Ik had mijn kerstboodschappen al op tijd in huis, zodat ik er niet in de ergste drukte door hoefde (en eigenlijk viel die drukte hier wel mee, misschien veel mensen die toch op zondag hun kerstinkopen gingen doen?) Ik had een heerlijke zuurkoolovenschotel met kerst: een mens moet toch iets van protest laten horen, én ik vind het superlekker! Wat lekkere hapjes en dingetjes, een mooi boek, en ik kom de kerst wel door. Kerstnacht ging ik naar de kerk. En verder was ik lekker op mezelf, alleen thuis - en eigenlijk krijg ik daar steeds minder moeite mee! Natuurlijk zou het best leuk zijn om samen met een leuk iemand, of met (leuke) familie deze dagen door te komen, maar het is nu eenmaal niet anders.
Gisteren zou ik op kraamvisite gaan bij mijn vroegere collega in A, dus ik moest de laatste dagen nog als een razende breien aan mijn kraamcadeau. 's Avonds keek ik tevreden rond in mijn huisje: ja, zo ziet een wintervakantie er bij mij uit: overal drogende lijmprojectjes, verfprojectjes, breiwerken, de schuurmachine in de keuken, ander gereedschap overal.
Maar gisteren er dus weer eens op uit. Met de trein naar de nieuwe woning van S., door de kou, flink stuk lopen. En toen op de koffie. Zo gezellig vind ik dat! De kinderen waren allebei wat snotterig, pieperig, ziekig en zielig, maar gewoon daar aan de keukentafel mogen zitten, met koffie en beschuit met muisjes, twee pukkies erbij die zo af en toe geluid geven, bijpraten, even een boterham mee-eten. Daarna - na weer een flinke wandeling (maar tegenwoordig vind ik 5 kilometer al een flinke wandeling...) - naar een expositie van Maria Roosen. Haar werk spreekt me aan, maar ik vond het nu soms ook wel wat bedacht allemaal... In ieder geval, het maakte de dag compleet, de treinreis en de kosten daarvan, de moeite waard.
In het donker weer naar huis. Nog even langs de Lidl voor wat lekkers.... En 's avonds nagenieten van de dag, met een goede detective na (Ik ben nu bezig met Crossing Lines, deze zomer uitgezonden op Canvas).
En zo rommelt mijn vakantie door. Nog vijf dagen, en dan moet / mag ik weer aan het werk. Waarom gaan vakanties toch zo snel, en werkdagen (soms) zo ontzettend langzaam?
Ik had mijn kerstboodschappen al op tijd in huis, zodat ik er niet in de ergste drukte door hoefde (en eigenlijk viel die drukte hier wel mee, misschien veel mensen die toch op zondag hun kerstinkopen gingen doen?) Ik had een heerlijke zuurkoolovenschotel met kerst: een mens moet toch iets van protest laten horen, én ik vind het superlekker! Wat lekkere hapjes en dingetjes, een mooi boek, en ik kom de kerst wel door. Kerstnacht ging ik naar de kerk. En verder was ik lekker op mezelf, alleen thuis - en eigenlijk krijg ik daar steeds minder moeite mee! Natuurlijk zou het best leuk zijn om samen met een leuk iemand, of met (leuke) familie deze dagen door te komen, maar het is nu eenmaal niet anders.
Gisteren zou ik op kraamvisite gaan bij mijn vroegere collega in A, dus ik moest de laatste dagen nog als een razende breien aan mijn kraamcadeau. 's Avonds keek ik tevreden rond in mijn huisje: ja, zo ziet een wintervakantie er bij mij uit: overal drogende lijmprojectjes, verfprojectjes, breiwerken, de schuurmachine in de keuken, ander gereedschap overal.
Maar gisteren er dus weer eens op uit. Met de trein naar de nieuwe woning van S., door de kou, flink stuk lopen. En toen op de koffie. Zo gezellig vind ik dat! De kinderen waren allebei wat snotterig, pieperig, ziekig en zielig, maar gewoon daar aan de keukentafel mogen zitten, met koffie en beschuit met muisjes, twee pukkies erbij die zo af en toe geluid geven, bijpraten, even een boterham mee-eten. Daarna - na weer een flinke wandeling (maar tegenwoordig vind ik 5 kilometer al een flinke wandeling...) - naar een expositie van Maria Roosen. Haar werk spreekt me aan, maar ik vond het nu soms ook wel wat bedacht allemaal... In ieder geval, het maakte de dag compleet, de treinreis en de kosten daarvan, de moeite waard.
In het donker weer naar huis. Nog even langs de Lidl voor wat lekkers.... En 's avonds nagenieten van de dag, met een goede detective na (Ik ben nu bezig met Crossing Lines, deze zomer uitgezonden op Canvas).
En zo rommelt mijn vakantie door. Nog vijf dagen, en dan moet / mag ik weer aan het werk. Waarom gaan vakanties toch zo snel, en werkdagen (soms) zo ontzettend langzaam?
zondag 24 december 2017
Kerstavond
Geen kerstcantate
Niet alleen in het holst
van de nacht van het jaar,
iedere dag van het jaar
heeft het licht het koud.
Het vraagt om geen engelenstemmen,
het hongert naar
een beetje gerechtigheid
aan deze kant van de tijd.
En dromen doet het ook niet van
eeuwig hemelse zomers
in en om het vaderhuis,
het hunkert naar
aardse dagen ooit
zonder marteling en moord,
het licht dat van puur licht
kind is en woord.
Hans Andreus
Niet alleen in het holst
van de nacht van het jaar,
iedere dag van het jaar
heeft het licht het koud.
Het vraagt om geen engelenstemmen,
het hongert naar
een beetje gerechtigheid
aan deze kant van de tijd.
En dromen doet het ook niet van
eeuwig hemelse zomers
in en om het vaderhuis,
het hunkert naar
aardse dagen ooit
zonder marteling en moord,
het licht dat van puur licht
kind is en woord.
Hans Andreus
zaterdag 23 december 2017
Weekend
Een extra lang weekend dit keer, met een zaterdag, een zondag en vervolgens maar liefst twee Kerstdagen!
(Voor iedereen die tegen Kerst aan hikt: ook dit gaat weer over!)
donderdag 21 december 2017
Standje vakantie
Ik was bang dat ik te gesloopt zou zijn om direct vakantie te houden - ik kwam dinsdagavond zó moe thuis! Mijn nieuwe collega's hebben met grote verbazing de gekte van de laatste dagen voor Kerst aangezien: Mán! Wat een drukte, wat loopt er veel door elkaar heen, zoveel verschillende vragen, zoveel dingen die nog "even" geregeld moeten worden voor de feestdagen......
Maar gisteren ging dan toch mijn vakantie in. Ik moest wel vroeg opstaan - mijn werkster D. kwam, en ik had meteen maar een dringend noodzakelijke kappersafspraak gemaakt.
Zo leuk: ik kocht in de Kringloop vrijdag een kerstspeeldoosje voor D., en liet die zaterdag in het Repair Café repareren. (En toen vond ik 'm zo leuk dat ik hem eigenlijk wel zelf wilde houden 😉). Gelukkig vond D. mijn cadeautje hélemaal leuk. Toen ben ik gauw op de fiets gesprongen om mijn haar te laten knippen. Op bezoek bij mijn lieve kapper T.: dat doet een mens altijd érg goed! Ik heb weer een toonbaar kapsel, én we raakten helemaal bijgepraat over het Leven en de Liefde (de zijne dan, bij mij non-existent). Ik fietste door mijn oude wijkje terug - niet de meest logische route, maar nog steeds zó vertrouwd. En sprak op straat een oude buurvrouw. En ik ging even bij vriendin M. op de koffie.
Eigenlijk vind ik dat heel gezellig, zo'n onverwachte koffievisite tussendoor - even een uurtje, bijpraten, en dan weer door met de orde van de dag. Waarom doen we dat eigenlijk nooit meer, gunnen we ons nooit meer de tijd voor zoiets gezelligs?
Gistermiddag dook ik lekker op de bank, onder mijn dekentje, nieuwe Opzij erbij, beetje dommelen, beetje nadenken.... Ik had meteen het "standje vakantie" te pakken gisteren!
Tussen het lummelen en uitrusten door werk ik mijn klussenlijstje bij: ik maakte een mooi schrift, en schrijf daarin alles wat ik deze vakantie eigenlijk zou willen / moeten doen: dan heb ik klussen paraat als ik uitgerust ben, en weg dreig te zakken in somberheid en te lang nietsdoen.
Dadelijk de Kerstboodschappen, en daarna heb ik de tijd helemaal aan mezelf. De schone pyjama's liggen klaar voor de komende weken, er staan nog genoeg ongelezen boeken in de kast, en ik rijd morgen nog langs de bibliotheek voor nog meer leuks. Mijn vest schiet op: wat wil een mens nog meer van het leven?
Maar gisteren ging dan toch mijn vakantie in. Ik moest wel vroeg opstaan - mijn werkster D. kwam, en ik had meteen maar een dringend noodzakelijke kappersafspraak gemaakt.
Zo leuk: ik kocht in de Kringloop vrijdag een kerstspeeldoosje voor D., en liet die zaterdag in het Repair Café repareren. (En toen vond ik 'm zo leuk dat ik hem eigenlijk wel zelf wilde houden 😉). Gelukkig vond D. mijn cadeautje hélemaal leuk. Toen ben ik gauw op de fiets gesprongen om mijn haar te laten knippen. Op bezoek bij mijn lieve kapper T.: dat doet een mens altijd érg goed! Ik heb weer een toonbaar kapsel, én we raakten helemaal bijgepraat over het Leven en de Liefde (de zijne dan, bij mij non-existent). Ik fietste door mijn oude wijkje terug - niet de meest logische route, maar nog steeds zó vertrouwd. En sprak op straat een oude buurvrouw. En ik ging even bij vriendin M. op de koffie.
Eigenlijk vind ik dat heel gezellig, zo'n onverwachte koffievisite tussendoor - even een uurtje, bijpraten, en dan weer door met de orde van de dag. Waarom doen we dat eigenlijk nooit meer, gunnen we ons nooit meer de tijd voor zoiets gezelligs?
Gistermiddag dook ik lekker op de bank, onder mijn dekentje, nieuwe Opzij erbij, beetje dommelen, beetje nadenken.... Ik had meteen het "standje vakantie" te pakken gisteren!
Tussen het lummelen en uitrusten door werk ik mijn klussenlijstje bij: ik maakte een mooi schrift, en schrijf daarin alles wat ik deze vakantie eigenlijk zou willen / moeten doen: dan heb ik klussen paraat als ik uitgerust ben, en weg dreig te zakken in somberheid en te lang nietsdoen.
Dadelijk de Kerstboodschappen, en daarna heb ik de tijd helemaal aan mezelf. De schone pyjama's liggen klaar voor de komende weken, er staan nog genoeg ongelezen boeken in de kast, en ik rijd morgen nog langs de bibliotheek voor nog meer leuks. Mijn vest schiet op: wat wil een mens nog meer van het leven?
zaterdag 16 december 2017
Midwinter
Wie is de Mol?
Nou, ikke!
Nee, o.k., we zijn vast met velen, maar als ik 's morgens vroeg in het donker de deur achter me dichttrek voel ik me wel héél zielig! Maar ik heb er wat op gevonden: ik heb de Adventsster op de schakelklok staan, en dus brandt er als ik opsta al iets van licht, en word ik 's avonds ook weer met een lichtende ster verwelkomd als ik thuis kom. Dat helpt een beetje...
Ik moet vandaag nog vrijwilligerswerken, en dan nog twee dagen voor mijn andere baas, en dan: VAKANTIE!!! Oh, wat een heerlijkheid is dat toch altijd, twee weken lang in pyjama lopen, dikke boeken en brei- en haakwerkjes, zo af en toe wat wandelen voor de gezonderigheid... Ik zie ernaar uit - maar ik weet nu al dat het weer veel te snel voorbij zal gaan. En dan: nog even een verjaardag vieren, de laatste donkere maand(en) door, en dan is het alweer lente... Tja, soms kan ik wel optimistisch zijn, als ik een beetje moeite doe!
Het is nu wel ontzettend midwinter. De laatste week banjerde ik rond op mijn Meindl-bergschoenen, lekker elegant, maar wel zo stabiel mogelijk in alle gladheid. En gisteren waagde ik me toch maar weer eens aan een fietstocht(je): naar de boerderijwinkel, de supermarkt, Kringloop 1 en Kringloop 2 in H., en ik nam ook nog mijn breiwerk mee om eindelijk weer eens naar de breiclub te gaan (maar dat haalde ik niet meer op tijd).
Bij Kringloop 1 bracht ik wat spullen weg. En, zo leuk: ik kreeg een bon voor € 1,00 retour. Niet omdat ik nou zo verlegen zit om een bon, maar ik vind dat wel écht kringlopen: je brengt iets, je haalt iets - en als het goed is breng je meer dan je haalt. Die € 1 spendeer ik nog wel een keer: aan een goedkoop boek, iets huishoudelijks wat ik nodig heb, of een cadeautje voor iemand. Ik vond niet de lampenkap die ik nodig heb, of de buffetkast. Wél kocht ik een bol wol (voor mijn Tomte en voor de pop die ik nog wil breien voor de spruit van S.), een fotolijstje waarin ik een consuminderreminder wil maken (wordt vervolgd), en een kerstcadeautje voor mijn werkster D. (nog even te repareren in het Repair Café vanmiddag).
Ik was koud, moe maar tevreden: toch weer even wat buitenlucht gesnoven, al was ik dan door en door koud toen ik thuiskwam. Brrr - het zou zo meteen weer gaan sneeuwen, en ik moet er nog door. Wish me luck! Maar goed, mensen zien is goed voor me, en even iets anders doen dan mijn gewone werk is goed voor me!
Nou, ikke!
Nee, o.k., we zijn vast met velen, maar als ik 's morgens vroeg in het donker de deur achter me dichttrek voel ik me wel héél zielig! Maar ik heb er wat op gevonden: ik heb de Adventsster op de schakelklok staan, en dus brandt er als ik opsta al iets van licht, en word ik 's avonds ook weer met een lichtende ster verwelkomd als ik thuis kom. Dat helpt een beetje...
Ik moet vandaag nog vrijwilligerswerken, en dan nog twee dagen voor mijn andere baas, en dan: VAKANTIE!!! Oh, wat een heerlijkheid is dat toch altijd, twee weken lang in pyjama lopen, dikke boeken en brei- en haakwerkjes, zo af en toe wat wandelen voor de gezonderigheid... Ik zie ernaar uit - maar ik weet nu al dat het weer veel te snel voorbij zal gaan. En dan: nog even een verjaardag vieren, de laatste donkere maand(en) door, en dan is het alweer lente... Tja, soms kan ik wel optimistisch zijn, als ik een beetje moeite doe!
Het is nu wel ontzettend midwinter. De laatste week banjerde ik rond op mijn Meindl-bergschoenen, lekker elegant, maar wel zo stabiel mogelijk in alle gladheid. En gisteren waagde ik me toch maar weer eens aan een fietstocht(je): naar de boerderijwinkel, de supermarkt, Kringloop 1 en Kringloop 2 in H., en ik nam ook nog mijn breiwerk mee om eindelijk weer eens naar de breiclub te gaan (maar dat haalde ik niet meer op tijd).
Bij Kringloop 1 bracht ik wat spullen weg. En, zo leuk: ik kreeg een bon voor € 1,00 retour. Niet omdat ik nou zo verlegen zit om een bon, maar ik vind dat wel écht kringlopen: je brengt iets, je haalt iets - en als het goed is breng je meer dan je haalt. Die € 1 spendeer ik nog wel een keer: aan een goedkoop boek, iets huishoudelijks wat ik nodig heb, of een cadeautje voor iemand. Ik vond niet de lampenkap die ik nodig heb, of de buffetkast. Wél kocht ik een bol wol (voor mijn Tomte en voor de pop die ik nog wil breien voor de spruit van S.), een fotolijstje waarin ik een consuminderreminder wil maken (wordt vervolgd), en een kerstcadeautje voor mijn werkster D. (nog even te repareren in het Repair Café vanmiddag).
Ik was koud, moe maar tevreden: toch weer even wat buitenlucht gesnoven, al was ik dan door en door koud toen ik thuiskwam. Brrr - het zou zo meteen weer gaan sneeuwen, en ik moet er nog door. Wish me luck! Maar goed, mensen zien is goed voor me, en even iets anders doen dan mijn gewone werk is goed voor me!
Abonneren op:
Posts (Atom)