(Nog één keer, dan houd ik erover op..... Want het verhaal was met mijn vorige berichtje nog niet afgelopen.....)
Grrrrrr! Gisteren belde ik maar "even" met het ziekenhuis, want het leek me niet zo zinvol om de vervolgafspraak volgende week door te laten gaan nu ik pas zó kort de voorgeschreven medicijnen heb kunnen gebruiken. Dus aan de telefoon - terwijl de hulp er was, dus een mooie gelegenheid om eens even al dat soort regeldingen aan te pakken. Tien minuten in de wacht. En er uitgegooid worden. Teruggebeld - vijfendertig minuten in de wacht. En het zelf maar opgeven. *ZUCHT*.
Paar uur later, nieuwe poging - er was een telefoonstoring geweest.... Toen had ik gelukkig binnen vijf minuten de polikliniek aan de telefoon. Maar een nieuwe afspraak kon eigenlijk pas over een ruime maand worden ingepland... Nog een keer: *zucht*... GRRRR! Uiteindelijk kon ik toch nog een afspraak krijgen: Over twee weken, onder werktijd, midden op de dag, in een belendend dorp.
Moraal van het verhaal: ik ga na de kerst een andere, betere apotheek zoeken, want bij déze apotheek is ziek-zijn een dagtaak!
donderdag 24 december 2015
maandag 21 december 2015
Efficiency
(Waarschuwing: Dit wordt een medisch zeurverhaal - "Vrouw op leeftijd verhaalt over ouderdomsklachten...")
O.k., ik héb vannacht slecht geslapen, en ik wás dus al een beetje chagrijnig....
2015 Was (onder andere) het jaar van de niet-functionerende oren. Vorige winter had ik al eens een paar maanden last van chronische oorontstekingen: niet handig, als je toch al slecht hoort. Uiteindelijk ging het dan toch weer over, tenminste, ik negeer het gewoon als het niet té erg is. In juli ging ik maar eens naar de huisarts omdat het toch niet helemaal goed zat en omdat het gepiep en gesuis me steeds meer last bezorgt. De huisarts hoort me vriendelijk aan, en stuurt me dan meteen door naar de KNO-arts. Dit is zo'n klacht waar niet veel aan te doen is (maar dat wist ik ook eigenlijk al).... De KNO-arts schrijft medicijnen voor waar hij zelf ook niet in gelooft, en stuurt mij dan binnen drie minuten (nadat hij eerst ruim een uur (!) is uitgelopen), door naar een audiologisch centrum. Bij het audiologische centrum is er eerst een zeer verhelderende informatiebijeenkomst, en een paar weken later een test en een persoonlijk gesprek. Maar voor die test moeten mijn oren eerst ontstekingsvrij zijn... Dus eerst een paar keer, een paar weken achter elkaar, terug naar de huisarts. Dan zijn de ontstekingen zóver weg, dat er in ieder geval getest kan worden. Uitslag van de test: als mensen op straaljagersterkte spreken, kan ik het nog redelijk verstaan zonder hulpmiddelen....... En: ga maar eens op pad voor nieuwe hoorapparaten, de oude zijn "te oud".
Afspraak met de audicien, die nieuwe hoorapparaten moet aanmeten. Maar: dat kan alleen als er geen ontstekingen zijn.... Terug naar de huisarts, en via de huisarts terug naar de KNO-arts. En daar was ik afgelopen weekend. Dit was wel een leuke KNO-er, maar hij kon ook niet veel meer doen dan mijn oren uitzuigen (AU!), en nieuwe oordruppels voorschrijven. Vrijdag: een uur wachttijd bij de apotheek om mijn recept af te mogen geven. Medicijnen zijn niet op voorraad, moeten besteld worden. Vandaag ophalen, jammer, want dan kan de behandeling weer pas later beginnen, en de vervolgafspraak met de KNO-er is afgestemd op tien dagen druppelen. Vandaag in de apotheek: wachttijd 50 minuten. En weer wil zo'n mevrouw uitgebreid vertellen wat ik moet doen, en wat niet. Alleen: ik krijg van beide soorten druppels maar één flesje mee. Niet handig, want dan geef ik de ontsteking van het ene oor naar het andere door - dat deed ik al een paar keer eerder. Maar de apotheek bestelde maar 1 flesje van elk (en nu realiseer ik me dus waarom de huisarts telkens denkt dat ze voor een week voorschrijft, en het dan al na een paar dagen op is....). Dus: morgen maar weer in de rij gaan staan, voor de druppels voor het andere oor. *ZUCHT*
Ik heb wel vakantie, maar die wilde ik eigenlijk niet bij artsen en in apotheken doorbrengen. Ik zit er sterk aan te denken om toch maar een andere apotheek te gaan zoeken, tenminste, als ze in geval van nood thuis bezorgen: als ik eens echt ziek ben moeten mijn buren niet naar de andere kant van de stad moeten....
(Want deze apotheek gaf me ook wel eens meer doses van medicijnen mee dan de huisarts voorschreef - volgens de apothekersassistente omdat de huisarts te weinig voorschreef: iedereen kreeg altijd negen doses, en geen vijf, zoals ik op dat moment. Dat is - ook financieel - wel rechtgezet, maar het kost zoveel energie, die ik graag voor iets anders zou gebruiken!)
O.k., ik héb vannacht slecht geslapen, en ik wás dus al een beetje chagrijnig....
2015 Was (onder andere) het jaar van de niet-functionerende oren. Vorige winter had ik al eens een paar maanden last van chronische oorontstekingen: niet handig, als je toch al slecht hoort. Uiteindelijk ging het dan toch weer over, tenminste, ik negeer het gewoon als het niet té erg is. In juli ging ik maar eens naar de huisarts omdat het toch niet helemaal goed zat en omdat het gepiep en gesuis me steeds meer last bezorgt. De huisarts hoort me vriendelijk aan, en stuurt me dan meteen door naar de KNO-arts. Dit is zo'n klacht waar niet veel aan te doen is (maar dat wist ik ook eigenlijk al).... De KNO-arts schrijft medicijnen voor waar hij zelf ook niet in gelooft, en stuurt mij dan binnen drie minuten (nadat hij eerst ruim een uur (!) is uitgelopen), door naar een audiologisch centrum. Bij het audiologische centrum is er eerst een zeer verhelderende informatiebijeenkomst, en een paar weken later een test en een persoonlijk gesprek. Maar voor die test moeten mijn oren eerst ontstekingsvrij zijn... Dus eerst een paar keer, een paar weken achter elkaar, terug naar de huisarts. Dan zijn de ontstekingen zóver weg, dat er in ieder geval getest kan worden. Uitslag van de test: als mensen op straaljagersterkte spreken, kan ik het nog redelijk verstaan zonder hulpmiddelen....... En: ga maar eens op pad voor nieuwe hoorapparaten, de oude zijn "te oud".
Afspraak met de audicien, die nieuwe hoorapparaten moet aanmeten. Maar: dat kan alleen als er geen ontstekingen zijn.... Terug naar de huisarts, en via de huisarts terug naar de KNO-arts. En daar was ik afgelopen weekend. Dit was wel een leuke KNO-er, maar hij kon ook niet veel meer doen dan mijn oren uitzuigen (AU!), en nieuwe oordruppels voorschrijven. Vrijdag: een uur wachttijd bij de apotheek om mijn recept af te mogen geven. Medicijnen zijn niet op voorraad, moeten besteld worden. Vandaag ophalen, jammer, want dan kan de behandeling weer pas later beginnen, en de vervolgafspraak met de KNO-er is afgestemd op tien dagen druppelen. Vandaag in de apotheek: wachttijd 50 minuten. En weer wil zo'n mevrouw uitgebreid vertellen wat ik moet doen, en wat niet. Alleen: ik krijg van beide soorten druppels maar één flesje mee. Niet handig, want dan geef ik de ontsteking van het ene oor naar het andere door - dat deed ik al een paar keer eerder. Maar de apotheek bestelde maar 1 flesje van elk (en nu realiseer ik me dus waarom de huisarts telkens denkt dat ze voor een week voorschrijft, en het dan al na een paar dagen op is....). Dus: morgen maar weer in de rij gaan staan, voor de druppels voor het andere oor. *ZUCHT*
Ik heb wel vakantie, maar die wilde ik eigenlijk niet bij artsen en in apotheken doorbrengen. Ik zit er sterk aan te denken om toch maar een andere apotheek te gaan zoeken, tenminste, als ze in geval van nood thuis bezorgen: als ik eens echt ziek ben moeten mijn buren niet naar de andere kant van de stad moeten....
(Want deze apotheek gaf me ook wel eens meer doses van medicijnen mee dan de huisarts voorschreef - volgens de apothekersassistente omdat de huisarts te weinig voorschreef: iedereen kreeg altijd negen doses, en geen vijf, zoals ik op dat moment. Dat is - ook financieel - wel rechtgezet, maar het kost zoveel energie, die ik graag voor iets anders zou gebruiken!)
zondag 20 december 2015
Spiegel
Ik kijk vanmorgen in de spiegel, en wat ik zie bevalt me: fris geknipt hoofd, met dank aan mijn lieve en wijze kapper Toon, maar wel boven een oude - nieuwe - joggingbroek, en een oude verkleurde sweater. En vooral: een leuk mens, wat toch maar wat behoorlijke handicaps en een "rugzak" met geschiedenis meeneemt, wat integer met mensen probeert om te gaan (en daar natuurlijk best eens in faalt), wat meestal vriendelijk en vrolijk haar werk weet te doen... (En op de één of andere manier wilde ik dat hier even melden - vraag me niet waarom - ik hoef echt niet zo nodig veren in mijn eigen jeweetwel te steken....)
Gisteren kwam ik thuis uit mijn vrijwilligerswerk - gesloopt, want al van tevoren erg moe, en vanwege de laatste keer van het jaar moest ik tot het eind blijven - en vond erg leuke post op de mat: een pakketje van Ellen, en de nieuwe Genoeg. Dank je wel, Ellen!
Gisteren kwam ik thuis uit mijn vrijwilligerswerk - gesloopt, want al van tevoren erg moe, en vanwege de laatste keer van het jaar moest ik tot het eind blijven - en vond erg leuke post op de mat: een pakketje van Ellen, en de nieuwe Genoeg. Dank je wel, Ellen!
vrijdag 18 december 2015
Vogeltjes voeren
Het lijkt me nog niet echt nodig, maar ik kijk er zelf zo graag naar: fladderende vogeltjes in mijn tuin!
Ik heb op mijn werk gezegd dat ik de hele vakantie, twee weken lang, in mijn pyjama op de bank door zou brengen met een dikke stapel boeken, maar dat is misschien toch een beetje overdreven. Wat ik ook ga doen, en waar ik me erg op verheug: lange ochtenden aan tafel met de krant en een ontbijtje, kopje koffie erbij, uitkijkend over de tuin, waar ik mijn nieuwe vogelvoerhangers op ga hangen, en waar ik dan uren door kan brengen met het kijken naar de vogels, en naar die enkele nog bloeiende bloem.
Heeft iemand al eens vergelijkend warenonderzoek gedaan naar vogelvoer - waar koop je dat zo goedkoop mogelijk?
 |
| Afbeelding gepikt van het www. |
Ik heb op mijn werk gezegd dat ik de hele vakantie, twee weken lang, in mijn pyjama op de bank door zou brengen met een dikke stapel boeken, maar dat is misschien toch een beetje overdreven. Wat ik ook ga doen, en waar ik me erg op verheug: lange ochtenden aan tafel met de krant en een ontbijtje, kopje koffie erbij, uitkijkend over de tuin, waar ik mijn nieuwe vogelvoerhangers op ga hangen, en waar ik dan uren door kan brengen met het kijken naar de vogels, en naar die enkele nog bloeiende bloem.
Heeft iemand al eens vergelijkend warenonderzoek gedaan naar vogelvoer - waar koop je dat zo goedkoop mogelijk?
zondag 13 december 2015
Kringloopoogst
Gisteren was een ouderwets goede kringloopdag! Ik fietste naar N., waar iemand heel lief voor mij een beeldje wat ik ooit maakte tijdens creatieve therapie (is dus al héél lang geleden...) in haar pottenbakkersoven bakte. Dát staat mooi in mijn nieuwe vitrinekast!
Ik bezocht meteen de grote kringloopwinkel in N. En dit was de oogst:
Ik bezocht meteen de grote kringloopwinkel in N. En dit was de oogst:
Voor € 1,25 kocht ik 2 zakjes geurzout (lavendel en seabreeze - my favorites!), een zakje paarse strooisterretjes, en twee vogelvoederophangdingen voor in de wintertuin. Een rijke oogst!
zondag 6 december 2015
Prijsvragen en puzzels
Onder mijn favorieten heb ik een lijstje "prijsvragen en puzzels" staan. Ik ben dol op cadeautjes!
Ik vulde net de twee oplossingen van puzzels uit de laatste Boodschappen in. Een zentangle-set, die wil ik wel winnen! En - in mindere mate - een dagje welness is ook niet gek. Meestal win ik natuurlijk niets, maar dan is het toch goed om mijn hoofd te laten werken op een kruiswoord- of Zweedse puzzel. Alleen een Sudoku, daar waag ik me niet aan....
Het laatste wat ik volgens mij won was het boek "Caravanity" (ik blogde er hier over). Best een leuk boek om een of twee keer door te bladeren, maar het hoeft zéker geen schaarse ruimte in mijn boekenkast in te nemen. Dus dat boek verkocht ik na een paar maanden via Marktplaats, aan een vrouw die er heel bij mee was, en ook echt van plan was haar caravan op te gaan knappen. Ook won ik ooit een roman over de echtgenote van Shakespeare (via de Opzij-site?), een filmpakket Kruistocht in Spijkerbroek, de film Jagten op DVD en een cadeaubon voor de schoonheidsspecialiste.
Ik geloof dat ik het vaakst iets win via de site van de Mikrogids - maar ik denk dat je daar inmiddels op geabonneerd moet zijn om deel te kunnen nemen. Verder hebben de bladen Margriet en Libelle wekelijks dit soort winacties.
Ik vulde net de twee oplossingen van puzzels uit de laatste Boodschappen in. Een zentangle-set, die wil ik wel winnen! En - in mindere mate - een dagje welness is ook niet gek. Meestal win ik natuurlijk niets, maar dan is het toch goed om mijn hoofd te laten werken op een kruiswoord- of Zweedse puzzel. Alleen een Sudoku, daar waag ik me niet aan....
Het laatste wat ik volgens mij won was het boek "Caravanity" (ik blogde er hier over). Best een leuk boek om een of twee keer door te bladeren, maar het hoeft zéker geen schaarse ruimte in mijn boekenkast in te nemen. Dus dat boek verkocht ik na een paar maanden via Marktplaats, aan een vrouw die er heel bij mee was, en ook echt van plan was haar caravan op te gaan knappen. Ook won ik ooit een roman over de echtgenote van Shakespeare (via de Opzij-site?), een filmpakket Kruistocht in Spijkerbroek, de film Jagten op DVD en een cadeaubon voor de schoonheidsspecialiste.
Ik geloof dat ik het vaakst iets win via de site van de Mikrogids - maar ik denk dat je daar inmiddels op geabonneerd moet zijn om deel te kunnen nemen. Verder hebben de bladen Margriet en Libelle wekelijks dit soort winacties.
zaterdag 5 december 2015
Sparen
Aangemoedigd door berichten die ik op andere consuminderblogs lees, wil ik zelf ook eens op een rijtje zetten hoe het met mijn spaarrekeningen gaat. Er zijn (veel) belangrijker dingen in het leven, maar ik merk wel dat het geld er véél sneller doorgaat dan voor mijn verhuizing: dat krijg je ervan, met een huur die bijna drie keer zo hoog is....
Om mezelf te beschermen maak ik direct zodra mijn salaris binnen is automatisch een bedrag over naar mijn spaarrekening. Vroeger € 500 per maand, nu € 250 per maand. Van mijn spaarloonrekening komt er maandelijks tot 1 januari 2016 iets meer dan € 50 vrij; dat wordt overgeboekt naar mijn lopende rekening. Automatisch sparen (poging tot - ) is dus op dit moment netto € 200 per maand. Maar ik ben erg blij met mijn buffer: als de bodem van mijn portemonnee in zicht komt kan ik in een paar minuten geld overboeken van mijn spaar- naar mijn lopende rekening.
O.k., mijn spaargeld:
Aan rente kwam er in de loop van dit lopende jaar binnen: € 821,81 (met dank aan een deposito uit de tijd dat de rente nog niet zó dramatisch laag was).
Mijn spaarrekeningen groeiden met iets meer dan € 540,00.
Dit bevalt me niets. Ik heb een Excel-overzicht met de stand van zaken op elke spaarrekening per de eerste van elke maand, en ik zie dat ik sinds 2013 (ik verhuisde in augustus 2013) elk jaar iets aan het interen ben. Nou ben ik ergens onderweg ook wel aan het beleggen geslagen, maar dat geld staat ergens vast, dat zie ik wel weer als ik met pensioen wil en kan.
Maar goed dat ik deze maand (een beetje) opslag krijg, en een eenmalige uitkering van € 500, en volgens mij in december ook nog een kerstbijdrage. Ik ben niet zo van de streefgetallen, maar ik zou het toch wel leuk vinden om over heel 2015 € 1200 extra op de spaarrekeningen te hebben: € 100 per maand erbij gespaard, dat moet toch kunnen? Zo beroerd is mijn salaris nou ook weer niet....!
(En op het moment dat ik dit tik realiseer ik me weer dat ik óók van plan was om nog voor januari nu eindelijk een grote (boeken-) huiskamerkast te kopen. Aaii! Nou ja, we zien wel hoe het loopt. Ik lijd bepaald geen honger, ik heb een dak boven mijn hoofd, ik kan mijn gezondheidszorgkosten betalen.... Maar het wordt toch wel hoog tijd dat ik het consuminderen weer oppak - mijn buffer was bedoeld voor noodgevallen, om eerder met pensioen te kunnen, om in uiterste nood wég te kunnen uit een werksituatie waar ik "daaglijks aangerand" word: ik wil NOOIT meer in een situatie komen dat ik mijn huur niet kan betalen, moet leven op tomaten-uienprutjes, en elke dag naar een kantoor moet waar ik elke dag word vernederd.... Er zijn zo van die (jeugd)trauma's die niet meer overgaan....)
Om mezelf te beschermen maak ik direct zodra mijn salaris binnen is automatisch een bedrag over naar mijn spaarrekening. Vroeger € 500 per maand, nu € 250 per maand. Van mijn spaarloonrekening komt er maandelijks tot 1 januari 2016 iets meer dan € 50 vrij; dat wordt overgeboekt naar mijn lopende rekening. Automatisch sparen (poging tot - ) is dus op dit moment netto € 200 per maand. Maar ik ben erg blij met mijn buffer: als de bodem van mijn portemonnee in zicht komt kan ik in een paar minuten geld overboeken van mijn spaar- naar mijn lopende rekening.
O.k., mijn spaargeld:
Aan rente kwam er in de loop van dit lopende jaar binnen: € 821,81 (met dank aan een deposito uit de tijd dat de rente nog niet zó dramatisch laag was).
Mijn spaarrekeningen groeiden met iets meer dan € 540,00.
Dit bevalt me niets. Ik heb een Excel-overzicht met de stand van zaken op elke spaarrekening per de eerste van elke maand, en ik zie dat ik sinds 2013 (ik verhuisde in augustus 2013) elk jaar iets aan het interen ben. Nou ben ik ergens onderweg ook wel aan het beleggen geslagen, maar dat geld staat ergens vast, dat zie ik wel weer als ik met pensioen wil en kan.
Maar goed dat ik deze maand (een beetje) opslag krijg, en een eenmalige uitkering van € 500, en volgens mij in december ook nog een kerstbijdrage. Ik ben niet zo van de streefgetallen, maar ik zou het toch wel leuk vinden om over heel 2015 € 1200 extra op de spaarrekeningen te hebben: € 100 per maand erbij gespaard, dat moet toch kunnen? Zo beroerd is mijn salaris nou ook weer niet....!
(En op het moment dat ik dit tik realiseer ik me weer dat ik óók van plan was om nog voor januari nu eindelijk een grote (boeken-) huiskamerkast te kopen. Aaii! Nou ja, we zien wel hoe het loopt. Ik lijd bepaald geen honger, ik heb een dak boven mijn hoofd, ik kan mijn gezondheidszorgkosten betalen.... Maar het wordt toch wel hoog tijd dat ik het consuminderen weer oppak - mijn buffer was bedoeld voor noodgevallen, om eerder met pensioen te kunnen, om in uiterste nood wég te kunnen uit een werksituatie waar ik "daaglijks aangerand" word: ik wil NOOIT meer in een situatie komen dat ik mijn huur niet kan betalen, moet leven op tomaten-uienprutjes, en elke dag naar een kantoor moet waar ik elke dag word vernederd.... Er zijn zo van die (jeugd)trauma's die niet meer overgaan....)
Abonneren op:
Posts (Atom)