Even een update - al valt er helemaal NIETS nieuws te melden.... Mijn laptop is nog steeds bij de reparatiemensen. En ik ben nog steeds bezig met het experiment "leven zonder internet". (Nou ja, ik heb gelukkig een kantoorbaan, met vier dagen p.w. een goede computer voor mijn neus, daar kan ik / mag ik van mezelf bést even illegaal mijn mail checken).
Ik kan jullie verzekeren: leven zonder internet valt niet mee! Zo stond ik vorige week bij de kapper, en stond er geen saldo meer op mijn bankrekening. AI! Gelukkig kent mijn kapper mij al wat langer, en mocht ik een dag later komen betalen. En met dat zalige koude zonnige winterweer van vrijdag en zaterdag was dat echt geen straf, zo'n extra fietstocht!
Ik meld me wel weer als ik me weer via mijn eigen computertje kan melden - wachttijd bij de reparatiejongens zou nog een week duren (hopen we).
dinsdag 20 januari 2015
vrijdag 2 januari 2015
2015
Ik begon gisteren een uitgebreid bericht, met goede wensen, beste voornemens, en nog wat van die dingen. En toen stopte mijn computertje ermee! En dan begin je dus helemaal NIETS meer..... En 's avonds laat zakte ik door mijn bed.Een goed begin van het nieuwe jaar zo!
Vanmiddag heb ik maar even de laptop van kantoor gehaald, voor het weekend. Nu kon ik vanavond tenminste koken (want recept van internet), en kan ik morgen een agenda voor de vergadering van woensdag opmaken...
Wordt vervolgd!
maandag 29 december 2014
Kerst - extended
Het kerstgevoel wilde dit jaar niet zo komen, maar ik sta toch al sinds woensdag in de feestdagenmodus.... Zoiets noemen ze dan toch een paradox!
Ik was vorige week nog te moe om verwachtingsvol toe te leven naar kerst. Een beetje luieren, op de bank hangen en slapen, dat was het wel zo'n beetje. De zegen van een luie bank - hoe heb ik het vorig jaar zonder kunnen doen? Ik had me heilig voorgenomen om niets extra's in huis te halen voor de kerstdagen - nergens voor nodig. Maar toch, als je dan woensdag langs een niet té drukke supermarkt fietst, met 2 dooie dagen voor de boeg.... O.k., ik ben toch, een beetje, gezwicht. Ik maakte het niet te gek, maar wat chips en nootjes, een fles drank, kropsla (in december!) om niet echt te hoeven koken.... Decadent, dat was het wel....
Ik heb geen kerk van binnen gezien. Te lamlendig om op kerstavond zo lang uit mijn pyjama te blijven, en 's morgens te laat opgestaan om de viering nog te halen. Jammer vond ik het wel, want samen vieren, samen zingen - dan wordt het natuurlijk pas echt kerst.
Zaterdag kon ik dan de deur weer uit - naar de markt, wat rondslenteren in de stad, ik had nog wat cadeaubonnen om uit te geven. Maar het sneeuwde een groot deel van de dag, en zó nodig hoefde ik er ook weer niet uit. Nattigheid en gladdigheid - als ik ergens een hekel aan heb! En ook zondag kon ik mezelf niet bewegen tot een gezonde wandeling. Wel maakte ik een begin met mijn toedoelijstje - een heel klein beginnetje dan toch.
Vanochtend kwam S., die heerlijk eens per 2 weken mijn huis schoonmaakt, erdoor geglibberd. Ik riep nog heel stoer dat ik wel even op de fiets geld voor haar ging halen, maar daar kwam ik snel van terug. Het paadje in mijn achtertuin loopt schuin af, dus ik belandde zonder één stap te zetten tegen de schuurdeur. In de straat voor mijn huis kwam ik een paar keer bijna in een spagaat terecht - en die kon ik al niet toen ik nog jonger en dunner was. Dan toch maar "lopen" - glijden en glibberen, stukken zoeken waar de weg iets minder glad was, midden op de weg lopen zolang er geen ander verkeer was. En zo kreeg ik vanmorgen dan toch even mijn luchtuurtje.
Morgen moet ik maar eens kijken of ik mijn neus nog wat verder buiten de deur kan krijgen. Desnoods met de bus? Want ik moet voor mijn klussenlijst nog wel iets aanschaffen - leuk! Een ganglamp maken! En ik begin, heel langzaam, het stadium te naderen dat ik genoeg krijg van films, series, comedy's, kerstspecials, en breiwerkjes. En dan heb ik nog pas één boek gelezen!
Ik was vorige week nog te moe om verwachtingsvol toe te leven naar kerst. Een beetje luieren, op de bank hangen en slapen, dat was het wel zo'n beetje. De zegen van een luie bank - hoe heb ik het vorig jaar zonder kunnen doen? Ik had me heilig voorgenomen om niets extra's in huis te halen voor de kerstdagen - nergens voor nodig. Maar toch, als je dan woensdag langs een niet té drukke supermarkt fietst, met 2 dooie dagen voor de boeg.... O.k., ik ben toch, een beetje, gezwicht. Ik maakte het niet te gek, maar wat chips en nootjes, een fles drank, kropsla (in december!) om niet echt te hoeven koken.... Decadent, dat was het wel....
Ik heb geen kerk van binnen gezien. Te lamlendig om op kerstavond zo lang uit mijn pyjama te blijven, en 's morgens te laat opgestaan om de viering nog te halen. Jammer vond ik het wel, want samen vieren, samen zingen - dan wordt het natuurlijk pas echt kerst.
Zaterdag kon ik dan de deur weer uit - naar de markt, wat rondslenteren in de stad, ik had nog wat cadeaubonnen om uit te geven. Maar het sneeuwde een groot deel van de dag, en zó nodig hoefde ik er ook weer niet uit. Nattigheid en gladdigheid - als ik ergens een hekel aan heb! En ook zondag kon ik mezelf niet bewegen tot een gezonde wandeling. Wel maakte ik een begin met mijn toedoelijstje - een heel klein beginnetje dan toch.
Vanochtend kwam S., die heerlijk eens per 2 weken mijn huis schoonmaakt, erdoor geglibberd. Ik riep nog heel stoer dat ik wel even op de fiets geld voor haar ging halen, maar daar kwam ik snel van terug. Het paadje in mijn achtertuin loopt schuin af, dus ik belandde zonder één stap te zetten tegen de schuurdeur. In de straat voor mijn huis kwam ik een paar keer bijna in een spagaat terecht - en die kon ik al niet toen ik nog jonger en dunner was. Dan toch maar "lopen" - glijden en glibberen, stukken zoeken waar de weg iets minder glad was, midden op de weg lopen zolang er geen ander verkeer was. En zo kreeg ik vanmorgen dan toch even mijn luchtuurtje.
Morgen moet ik maar eens kijken of ik mijn neus nog wat verder buiten de deur kan krijgen. Desnoods met de bus? Want ik moet voor mijn klussenlijst nog wel iets aanschaffen - leuk! Een ganglamp maken! En ik begin, heel langzaam, het stadium te naderen dat ik genoeg krijg van films, series, comedy's, kerstspecials, en breiwerkjes. En dan heb ik nog pas één boek gelezen!
dinsdag 23 december 2014
How beautiful it is to do nothing and rest afterwards
(Spaans spreekwoord)
Ik heb het gehaald, de kerstvakantie! Wel heb ik het gevoel dat ik nog meer op mijn tandvlees liep dan andere jaren, want de laatste dagen waren erg afzien. Denk aan: proberen te melden dat je een geheugen als een vergiet hebt, en dan nooit meer op het woord "vergiet" kunnen komen. Denk aan: sleutels verliezen en portemonnees laten liggen op openbare plaatsen... Ik was ZO moe! En ik heb weer allerlei rare ontstekingen op rare plaatsen - maar is dat nou de oorzaak of het gevolg van moe?
In ieder geval: ik heb sinds donderdag vakantie!
Op de consuminderen-chatgroep opperde iemand heel lief om vooral niets te doen deze vakantie. Maar helaas, ik ben een groot mens, en zal me toch echt zelf bezig moeten houden met mijn achterstallig huishoudelijk werk, met het vriendelijk verzoek van de belastingdienst om bewijzen te sturen van mijn aftrekposten, en met al die administratieve dingetjes die wachten op mijn scherpe analytische blik.
En daarnaast leert de ervaring dat ik best twee weken kan lezen en films kijken, maar dat ik me daardoor zeker niet fitter ga voelen. Dus ik maakte toch maar een "To do" lijstje op - om daarvan vandaag al van alles te vergeten. Maar dat geeft niet echt: ik kan morgen ook mijn medicijnen nog wel halen, ik kan morgen nog van alles. Maar daarna gaat de wereld echt twee dagen op slot voor Kerstmis. En eigenlijk verheug ik me daar erg op - sinds ik het idee heb losgelaten dat Kerst "gezellig" moet worden, en "knus", en "familie" (Tja, dat zijn voor veel mensen rare combinaties in één zin)... Sinds ik dat waanidee heb losgelaten verheug ik me altijd erg op mijn "eenzame Kerst": ik ga naar de kerk, de kerstboom brandt (de lichtjes in ieder geval), er ligt een énorme stapel boeken onder - en er zijn natuurlijk de nodige foute en iets minder foute films op tv.
Laat de Kerst maar komen!
Ik heb het gehaald, de kerstvakantie! Wel heb ik het gevoel dat ik nog meer op mijn tandvlees liep dan andere jaren, want de laatste dagen waren erg afzien. Denk aan: proberen te melden dat je een geheugen als een vergiet hebt, en dan nooit meer op het woord "vergiet" kunnen komen. Denk aan: sleutels verliezen en portemonnees laten liggen op openbare plaatsen... Ik was ZO moe! En ik heb weer allerlei rare ontstekingen op rare plaatsen - maar is dat nou de oorzaak of het gevolg van moe?
In ieder geval: ik heb sinds donderdag vakantie!
Op de consuminderen-chatgroep opperde iemand heel lief om vooral niets te doen deze vakantie. Maar helaas, ik ben een groot mens, en zal me toch echt zelf bezig moeten houden met mijn achterstallig huishoudelijk werk, met het vriendelijk verzoek van de belastingdienst om bewijzen te sturen van mijn aftrekposten, en met al die administratieve dingetjes die wachten op mijn scherpe analytische blik.
En daarnaast leert de ervaring dat ik best twee weken kan lezen en films kijken, maar dat ik me daardoor zeker niet fitter ga voelen. Dus ik maakte toch maar een "To do" lijstje op - om daarvan vandaag al van alles te vergeten. Maar dat geeft niet echt: ik kan morgen ook mijn medicijnen nog wel halen, ik kan morgen nog van alles. Maar daarna gaat de wereld echt twee dagen op slot voor Kerstmis. En eigenlijk verheug ik me daar erg op - sinds ik het idee heb losgelaten dat Kerst "gezellig" moet worden, en "knus", en "familie" (Tja, dat zijn voor veel mensen rare combinaties in één zin)... Sinds ik dat waanidee heb losgelaten verheug ik me altijd erg op mijn "eenzame Kerst": ik ga naar de kerk, de kerstboom brandt (de lichtjes in ieder geval), er ligt een énorme stapel boeken onder - en er zijn natuurlijk de nodige foute en iets minder foute films op tv.
Laat de Kerst maar komen!
zondag 7 december 2014
O, kom er eens kijken!
 |
| Toch nog pepernoten. Vanmorgen gauw op de foto gezet, want ze zijn nu natuurlijk al lang op. |
Wat ik mezelf allemaal aanschafte:
Voor mijn collega's:
 |
| Een grappig klein zuignaphaakje is altijd handig, en Luther had iets met zwanen. Ik ben hier helermaal blij mee - ik hoop de dames en heren co-werkers ook!
En verder:
 Bijna 300 kerstkaarten - de rest ligt al op kantoor.
Ook nog:
|
 |
Voor mezelf: nieuwe kaarsen, een voorraad bus
en een plastic fotohanger voor op het toilet - natuurlijk vooral uit de Kringloopwinkel.
En dan ook nog een nieuwe Engel, uit hetzelfde warenhuis:
 |
En dan houd ik de grootste cadeaus nog even voor mezelf. Wat is cadeautjes krijgen toch LEUK - ook al moet ik daarvoor dan dit keer helemaal zelf in de zak tasten.....
Donker!
Het leuke van weekenden in deze tijd van het jaar is, dat je je huis ook eens bij daglicht ziet.
Nou, mooi niet dus!
Het is nu bijna 15.00 uur, en het moet nog steeds licht worden.....
Het is beter een kaars aan te steken dan het donker te vervloeken.
Nou, o.k., eerst de afwas van deze week, en daarna nog maar wat extra kaarsen aan steken dan.....
Nou, mooi niet dus!
Het is nu bijna 15.00 uur, en het moet nog steeds licht worden.....
Het is beter een kaars aan te steken dan het donker te vervloeken.
 |
| Afbeelding - alweer - gepikt van het www. |
Over warmte en "koude"
Bijna 50, en ik moet het nog leren: goed stoken!
Het huis waar ik werd geboren en de eerste twee jaar van mijn leven woonde, had nog een kolenkachel. Ik herinner me daar natuurlijk niets meer van, behalve de littekens op mijn lijf: een kolenkachel is NIET fijn voor een kind wat veel te vroeg leert lopen....
We verhuisden naar een huis met gaskachel. Mijn favoriete plek in dat huis: tussen het houten wasrek-met-drogende-was en de kachel, bovenop de hond, met een mooi boek... Lekker verstopt!
Midden jaren '70 sloeg de grote rijkdom toe: mijn ouders kochten het huurhuis en lieten CV installeren. Wat een luxe - vooral natuurlijk op de slaapkamers waar we ook ons huiswerk maakten: nooit meer die super-enge open kachels met gasfles! En warmte op het toilet! In de badkamer!
Toen ik op kamers ging had ik eerst een grote kamer mét groot enkelglas raam zónder enige verwarming - en herinneren jullie die winters van begin jaren '80 nog? BRRRR! Maar goed dat ik toch hele dagen school had, en 's avonds op ziekenbezoek moest! Goed, dat duurde één winter. Daarna: een kamer met een gaskachel: mijn hospita bepaalde hoe hoog de kachel mocht, en hoe lang hij mocht branden. Daarna: een studentenkamer met stadsverwarming: de radiator kon open of dicht, de kachel kon aan van oktober tot april, en brandde 's nachts niet: NIET handig bij slapeloze nachten, of als je eens een nacht wilde doorstuderen. Daarna: een eenkamerhuis met CV, waarvan de radiatoren open of dicht konden.
Mijn vorige huisje: niet geïsoleerd, maar met een lekker gaskacheltje: als ik koud thuiskwam zette ik hem hoog, als het te warm was ging hij op de waakvlam, en 's zomers ging hij helemaal uit (maar als het echt nodig was, had ik hem ook in een half uurtje wel weer aan). En als de kachel heel hoog stond, en het was toch nog te koud: dan had ik gewoon hele dikke pech!
Nu heb ik dan een echt grotemensenhuis, met Centrale Verwarming en een thermostaat. En pas nu, in mijn tweede winter hier begin ik het een beetje te leren: stoken.
Toen vorig jaar de winter aanbrak heb ik er dágen over gedaan om te weten te komen waarom de kamer niet warm werd, ook al zette ik de thermostaat steeds hoger: een mens moet dus óók de radiatoren opendraaien. Nu zet ik de thermostaat als ik 's avonds thuis ben op 18*C. Maar deze week kwam ik 's avonds thuis met 11*C in de huiskamer. En de kamer kwam pas om een uur of 22.00 op een fijne temperatuur. Oók niet handig dus.
's Nachts en als ik weg ben heb ik de neiging om de huiskamerdeur open te laten staan: niet handig, dan slaat de verwarming aan om de kamer op temperatuur te krijgen. Maar ik vind het eigenlijk ook zonde als ik 's morgens beneden kom, en de verwarming "loeit" om de kamer op 15*C te krijgen... Ik denk dat ik maar eens uit ga proberen om de nacht- en afwezigheidstemperatuur 5*C onder het gewone peil te zetten: kijken of dat goed werkt...
Deze week was het aardig koud (kouder dan het vorige winter ooit is geweest). In een nieuw appartementencomplex vlakbij was de verwarming uitgevallen, en volgens Teletekst hadden de bewoners "in de kou gezeten" - in sommige appartementen was de temperatuur niet boven de 18*C uitgekomen.
Ik moest daar toch éven om lachen.....
Het huis waar ik werd geboren en de eerste twee jaar van mijn leven woonde, had nog een kolenkachel. Ik herinner me daar natuurlijk niets meer van, behalve de littekens op mijn lijf: een kolenkachel is NIET fijn voor een kind wat veel te vroeg leert lopen....
 |
| Afbeeldingen gepikt van het www |
We verhuisden naar een huis met gaskachel. Mijn favoriete plek in dat huis: tussen het houten wasrek-met-drogende-was en de kachel, bovenop de hond, met een mooi boek... Lekker verstopt!
Midden jaren '70 sloeg de grote rijkdom toe: mijn ouders kochten het huurhuis en lieten CV installeren. Wat een luxe - vooral natuurlijk op de slaapkamers waar we ook ons huiswerk maakten: nooit meer die super-enge open kachels met gasfles! En warmte op het toilet! In de badkamer!
Toen ik op kamers ging had ik eerst een grote kamer mét groot enkelglas raam zónder enige verwarming - en herinneren jullie die winters van begin jaren '80 nog? BRRRR! Maar goed dat ik toch hele dagen school had, en 's avonds op ziekenbezoek moest! Goed, dat duurde één winter. Daarna: een kamer met een gaskachel: mijn hospita bepaalde hoe hoog de kachel mocht, en hoe lang hij mocht branden. Daarna: een studentenkamer met stadsverwarming: de radiator kon open of dicht, de kachel kon aan van oktober tot april, en brandde 's nachts niet: NIET handig bij slapeloze nachten, of als je eens een nacht wilde doorstuderen. Daarna: een eenkamerhuis met CV, waarvan de radiatoren open of dicht konden.
Nu heb ik dan een echt grotemensenhuis, met Centrale Verwarming en een thermostaat. En pas nu, in mijn tweede winter hier begin ik het een beetje te leren: stoken.
Toen vorig jaar de winter aanbrak heb ik er dágen over gedaan om te weten te komen waarom de kamer niet warm werd, ook al zette ik de thermostaat steeds hoger: een mens moet dus óók de radiatoren opendraaien. Nu zet ik de thermostaat als ik 's avonds thuis ben op 18*C. Maar deze week kwam ik 's avonds thuis met 11*C in de huiskamer. En de kamer kwam pas om een uur of 22.00 op een fijne temperatuur. Oók niet handig dus.
's Nachts en als ik weg ben heb ik de neiging om de huiskamerdeur open te laten staan: niet handig, dan slaat de verwarming aan om de kamer op temperatuur te krijgen. Maar ik vind het eigenlijk ook zonde als ik 's morgens beneden kom, en de verwarming "loeit" om de kamer op 15*C te krijgen... Ik denk dat ik maar eens uit ga proberen om de nacht- en afwezigheidstemperatuur 5*C onder het gewone peil te zetten: kijken of dat goed werkt...
Deze week was het aardig koud (kouder dan het vorige winter ooit is geweest). In een nieuw appartementencomplex vlakbij was de verwarming uitgevallen, en volgens Teletekst hadden de bewoners "in de kou gezeten" - in sommige appartementen was de temperatuur niet boven de 18*C uitgekomen.
Ik moest daar toch éven om lachen.....
Abonneren op:
Posts (Atom)