Het is weer even wennen...

De temperatuur is EINDELIJK gedaald tot normale waarden, normale ZOMER-waarden, en nu is de herfst al weer aangebroken...

Vorige week was het ineens al donker geworden, toen ik vrijdag om 21.00 uur uit de supermarkt naar buiten kwam. Deze week sta ik soms al met licht op te koken - het is dan te donker in mijn keuken om het nog goed te kunnen zien - en om 20.30 uur doe ik écht de schemerlamp bij de bank aan, en de gordijnen aan de voorkant van de huiskamer dicht. Ook wel weer lekker...

Afgelopen vrijdag fietste ik naar de andere kant van de stad: eindelijk waren de leggings waar ik al sinds mei naar "op jacht" ben, die mijn basis (onder-)goed zijn 's zomers, binnen gekomen. Yeah! Ik moest ze soms op de hand wassen, en kwam klem te zitten omdat ik er nog maar een paar had - en niet elke (kleur of lengte) legging kan onder elke rok of jurk. Onderweg kwam ik er al snel achter dat een zonnebril meenemen nog echt wel nodig was - het licht is gauw te fel voor mijn lichtgevoelige ogen. Maar een paar kilometer verderop miste ik ineens weer mijn regenkleding: ik kwam plotseling in een stortbui terecht - en had natuurlijk na al die maanden droogte niet meer gedacht aan nat regenen, stel je voor...

Het is deze dagen meestal heerlijk fietsweer, én ik moet (en wil) meer bewegen. Gisteren was er een paar dorpen verderop een rommelmarkt en kunst(nijverheids-)markt. Ha, weer ruim 30 kilometer op de trappers! Ik snuffelde ontspannen op de rommelmarkt, lunchte op een achterafterrasje, liep nog even binnen bij de Emmaus, en slenterde over de kunstmarkt. En weer: regen! Nu had ik wel mijn regencape bij me (maar geen zin om het ding aan te trekken...). 

Ik moet er nog weer aan wennen, veel mensen om me heen, het voelt nog niet helemaal prettig. Net als toen deze week mijn twee vrijwilligsters op kantoor allebei heel dicht bij me wilden zitten, aan weerszijden. Bij een kraampje: ik wacht wel even tot er ruimte is (maar dat kon soms lang duren, met vrouwen die eindeloos stonden te wikken en wegen, en echtgenoten die er verveeld bij stonden - OOK pal voor dat kraampje, maar TOTAAL niet geïnteresseerd...). 

Ik kocht alleen iets bij de Emmaus - een boek en wat plaatjes voor strijkkralen. Daar wil ik eens wat mee gaan proberen. 

En vandaag nog meer bewegen: mijn collega neemt vanmiddag afscheid, op 45 kilometer van hier. Dus ik kan bést óf erheen fietsen, en met fiets en trein terug? Óf fietsen tot halverwege, dan de trein, en vanaf halverwege weer terugfietsen? 

Net hoor ik op de radio dat de treinstakingen voorlopig van de baan zijn. Blij toe! Ik had het écht een beetje gehad met al die onzekerheid, mijn werk niet kunnen doen zoals ik wilde (en moest), uren onderweg zijn op de terugweg na een drukke werkdag, het gepieker hoe ik a.s. dinsdagavond bij een vergadering zou kunnen zijn,  en dan na afloop ook weer thuis zou kunnen komen...