Nee, nu eens geen verhaal over "hoe de muren op me afkomen" - dat valt ook eigenlijk wel heel erg mee -, maar een stukje over (vogel)-muur. Dat krijg je ervan als je op gaat ruimen, en dan krantenknipseltjes tegen komt die je hebt uitgescheurd om "ooit nog eens" over te gaan bloggen....
Ik schreef eerder over het eten van vogelmuur, en vond nu een knipsel terug van een Natuurdagboek van Koos Dijksterhuis uit mijn lijfblad Trouw, van 6 december 2019: Klik!
Dus áls je dit weekend de tuin in gaat: laat lekker onkruid staan, en eet het op als je er zin in hebt!
Ik ga zo proberen de stokrozen die op de "verkeerde plaats" opkwamen te verplaatsen naar de plek waar ik ze wel héél graag wil hebben. Ik trek de al te reislustige citroenmelisse uit, om die te drogen en er geurzakjes van te maken: cadeautje voor iemand die vorig jaar veel last van muggen had. Ik ga eens kijken of ik mijn koolmezennestkastje beter vastgezet krijg, voordat er net als vorig jaar een moord wordt gepleegd op vogelembryootjes. En ik probeer de wijnbes in te tomen , en de stekken weg te geven. Klussen genoeg voor een dag!
(Ik kan het je overigens aanraden om nu de tuin in te gaan, als je er één hebt. Ik zat gisteren heerlijk, in mijn korte broek en t-shirt - niemand die me ziet - achter in de tuin, verscholen achter de was, mét een detective, beker koud water erbij: het leven is goed!)
Hopelijk lukt het de stokroos te verplanten, de wortels zijn zo lang en diep.
BeantwoordenVerwijderenHet zijn mijn favoriete bloemen en heb een hel groot bos lichtgele en op diverse andere plekken dieprode. Vorig jaar kreeg ik zaadje van witte, hoop dat die ook opkomen