Nog meer cadeautjes

In deze tijd van het jaar wil ik mezelf altijd "verwennen" met cadeautjes! Gek eigenlijk, de rest van het jaar heb ik daar veel minder last van....

Maar: ik ben dol op cadeautjes! Het hoeft niet duur te zijn, het hoeft niet nieuw te zijn - maar iets nieuws in huis, een blijkje dat iemand aan me denkt, of om mezelf iets te gunnen, ik houd daar wel van!

Wat kreeg ik deze maand, van anderen (en van mezelf)?

• Van mijn werkgever: een dertiende maand aan salaris (Dat is overigens altijd een stuk minder dan een maandsalaris). En mogelijk laat ik mijn niet-opgemaakte vrije dagen over 2023 nog uitbetalen - omdat ik me eind maart al ziek moest melden kon ik dit jaar nauwelijks vrije dagen opmaken...
• Een heerlijk kerstbrood, een doos superluxe bonbons en een fles wijn, én een lief persoonlijk kerstkaartje. Ik weet hoe vreselijk duur de bonbons zijn, maar dat proef ik er écht nooit helemaal aan af. En wijn drink ik niet, maar die flessen geef ik door aan een buur, of als bedankje als ik bijv. via Marktplaats iets gratis op mag halen;
• Vanwege mijn vrijwilligerswerk kreeg ik van mijn woongemeente twee witte wolvilten engeltjes. Best lief, en engeltjes geef ik ook altijd graag cadeau aan iemand die een steuntje kan gebruiken. Óf ik zet ze rond de kersttijd in huis neer - engelen herinneren me eraan dat we allemaal Boodschappers van de Eeuwige (= God) moeten en mogen zijn (voor wie dit gelooft - ik wel!). (Boodschapper van het Goede zijn - dat mag natuurlijk ook!);
• Van mijn vrijwilligerswerk zelf kreeg ik een pakketje met een fles limoensiroop - dat klinkt heerlijk! - een luxe reep chocolade  - die wás superlekker - en een pakje luxe thee. Ik heb al veel te veel thee, maar in het kader van meer thee drinken, minder koffie, en (nóg) minder alcohol - heel fijn! 
• Voor mezelf kocht ik een mooi horloge. Daar geniet ik elke dag van - het geeft de tijd aan (duh!) én ik vind het een mooi dagelijks sierraad). 
• Én een broodrooster - ik kan door de tumorschade en door de schade van de bestraling geen vers brood meer eten - en een nieuwe afvalbak - mijn oude, ooit gevonden bak, vertoonde steeds meer scheuren, dus een nieuwe was welkom. Ook kocht ik een nieuwe grillpan. Mijn oude was écht niet meer schoon te krijgen, én het handvat was losgeraakt, moest opnieuw bevestigd worden. Voor deze aankopen gebruikte ik de cadeaubon die we een paar jaar terug kregen van het vrijwilligerswerk. Wat mij betreft (maar volgens mij was het mijn eigen idee destijds😉) één van de betere cadeau-ideeën: een cadeaubon voor een keten(tje) van Kringloopwinkels!
• Ik heb nog een VVV-bon liggen, maar het is onduidelijk waar ik die uit kan geven. Dus dat ga ik harder proberen in de komende week. Mischien aan wat knutselspul, wat nieuwe wol? Ik zag gisteren een winkel waar hij volgens mij wél ingeleverd kan worden! 
• Ik kocht gisteren ook twee nieuwe truien voor mezelf: één paarse en één oranje! In de uitverkoop (natuurlijk). Maar kleding die niet te groot is is een zeer verantwoordde uitgave, al zeg ik het zelf. Voor nieuwe lange broeken moet ik nog twee weken wachten - ik dacht dat die nu minder duur zouden zijn, maar dat is pas later. Dus nu nog even in joggingbroeken rondlopen, en / of in mijn enige spijkerbroek-met-riem/sjaal/koord erom.
• Ook bestelde ik eindelijk een nieuwe koel-vrieskast. MIjn oude is zeker 11 jaar oud, waarschijnlijk (veel) ouder. Al heel lang zijn de handgrepen afgebroken, en sinds een paar jaar zijn de afsluitrubbers ook niet meer helemaal goed. Omdat hij veel ijs vormt brak er laatst een heel stuk uit een vrieslade - zo moeilijk was de la open te krijgen. Andere lades zijn al heel lang gerepareerd met ducttape (werkt geweldig!). Maar deze week komt er dus eindelijk een héle nieuwe - dat gaat vast veel energiekosten schelen, en ik kan weer volop volladen met afgeprijsd "eiwitspul" (vlees en vegedingen), meerdagenmaaltijden, toogoodtogo, en zo.... Blij mee!
• En tenslotte (Ik geloof dat ik er dan écht ben hoor...) kreeg ik van iemand via Marktplaats een stapeltje creatieve boeken. Waaronder "Allemaal rokjes" van Madame ZsaZsa. Dat stond al ZO lang op mijn verlanglijstje! (Eén van mijn goede voornemens is om nou eindelijk eens goed / beter te leren naaien, in plaats van alleen maar boeken het huis in te slepen om beter te leren naaien 😛).

Ik heb écht met geld "gesmeten" de laatste tijd - vanaf morgen gaan we weer beter opletten! 

Zo, en dan ga ik nu genieten van de laatste uren van 2023........

Eindejaarsellende

Ik geloof dat er sinds gisteren weer vuurwerk verkocht mag worden. Want het knallen begon al veel eerder, maar gisteren barstte het pas echt los. 

Ik ben er bang voor, en schrik me vaak een ongluk. Ook thuis nog, in mijn redelijk geisoleerde huis (met mijn oren die écht niet zo heel veel meer opvangen...).

Ik moest / wilde gisteren nog naar de andere kant van de stad - nog wat boodschappen doen, en eindelijk lange broeken kopen die NIET om me heen slingeren. Maar ik durfde niet. "Vroeger" was ik altijd bang dat mijn laatste restje gehoor beschadigd zou worden door een knal vlak bij mijn hoofd. Daar hoef ik nu niet zo bang meer voor te zijn - veel slechter kan niet meer - maar ik ben nogal bang voor brandwonden, vuurwerk wat ik mijn capuchon blijft hangen, etc. 

In het dorp D., een paar dorpen verderop, woedt een grote brand, waarvan men bang is dat die overslaat naar een vuurwerkopslag. Brr - daar moet je toch niet aan denken!

Van mij mag het algehele vuurwerkverbod er zo snel mogelijk komen, en dan ook graag handhaven. En niet, zoals gisteren op het Journaal, een (volwassen) man, die in het bijzijn van (een / zijn?) kind, doodleuk vertelde dat hij zich toch écht niet ging houden aan het afsteekverbod. ZO worden die ettertjes dus gemaakt!!

Ik hoop op veel regen en storm, na het middaguur (Dan ga ik er nog snel even door voor wat Oudejaarslekkers voor de rest van het weekend😏). 

Verhaaltje

Onlangs zag ik dit onderweg:

Eén schoen, in de herfst achtergelaten vlakbij het station, net voor de fietsenstalling. 

Welk verhaal zou dáár nou bijhoren? 

Corona is niet weg

Ik lees op verschillende blogs nog een corona-waarschuwing, en ik wil toch ook nog maar een duit in het zakje doen:

Ik denk dat ik vorig weekend vooral heel veel last had van mijn coronavaccinatie - ik testte zelfs positief, met flinke koorts, een paar dagen lang - maar er IS nog steeds corona, onder gevaccineerden en niet-gevaccineerden. 

Vorige week hoorde ik zelfs van een vrouw die nog afgelopen najaar overleed aan corona - terwijl in mijn hoofd het absolute gevaar al best ver geweken was. Pas dus op: met jezelf, met de mensen met wie je mogelijk kerst viert. 

En ik denk aan S., die nu zonder haar Lief verder moet.....

Kerst

Voor mijn gevoel is Kerst al begonnen - maar het is natuurlijk pas de vierde Adventszondag. 

Kerst, dus... Ik vier het heerlijk in mijn eentje thuis. Vanmiddag wil ik naar een wake tegen de oorlog in Israël en de Palestijnse gebieden (en stiekem denk ik dan ook aan die ándere oorlog, in Oekraïne, en aan ál die andere oorlogen die nog steeds woeden). En ik denk dat ik dan morgenochtend naar de kerstochtendviering in de kerk ga - en dat moet het dan maar zijn dit jaar. 

Verder lekker rustig thuis. Ik heb het moeten leren: kerst alleen vieren. En nog steeds steekt het wel een beetje, zoals toen ik gistermorgen in mijn lijfblad Trouw las dat er "mensen na het kerstdiner alleen naar huis gaan". Duh! Ik heb niet eens een gezamelijk kerstdiner! Maaar dus ook niet de spanning, de moeilijke familieverhoudingen... Het slechtste voorbeeld vind ik nog steeds één van de eerste Kersten na het overlijden van mijn moeder, binnen komen in mijn ouderlijk huis, en daar horen dat we gaan vleesfonduen - ik at strikt vegetarisch, en dat WAS bekend.... O.k., ik kom steeds meer tot de conclusie: dit WAS een rare situatie, ik ZOU recht hebben gehad op meer respect voor de keuzes die ik maakte en maak...

Maar goed - ik heb ervoor gekozen om niet meer mee te doen met die ingewikkelde familie van mij. Ik leef zoals ik wil en goed vind, probeer mijn zelfrespect te bewaren, en dat betekent ook dat ik van sommige mensen afstand houd. 

Kerst is toch wel ánders dit jaar. Ik vier dat het Kerstkind wordt geboren, dat God mens wordt, deelneemt in ons menselijk, lichamelijk leven, letterlijk LIJDT aan mens zijn - én het viert, met feest en met goede wijn. En nu mijn eigen lichamelijk leven zo onder druk staat voelt dat "het Woord is mens geworden" toch anders, intensiever....

Ik wens jullie allemaal fijne / gezegende / Kerstdagen!

Graaiflatie

Definitie volgens Van Dale: 

‘Inflatie die wordt aangewakkerd door ondernemingen die de kostenstijging van grondstoffen, productiemiddelen en arbeid volledig of bovenmatig doorberekenen aan de consument om hun winst op peil te houden of te verhogen’. Toevoeging van mij: En dat terwijl de consument soms al veel moeite heeft om de boodschappen, en bijvoorbeeld de energierekening, te betalen.

Ik lees net dat dit het woord van het jaar 2023 is geworden.....

Ik word daar niet vrolijk van.... 

Zeker niet als ik lees dat andere genomineerde woorden "Nepobaby" en "TikTokjustitie" zijn. 

Waar gaat het heen met de wereld?

(En ja, ik WEET dat ik steeds meer op mijn moeder begin te lijken😒!)

Positief

Nou wilde ik gisteren naar de kerk - ik had expres de verwarming 's nachts aangelaten om mijn (enige) nette spijkerbroek op tijd droog te krijgen na het wassen. 

Maar ik had het eerder het weekend al flink warm - het IS ook redelijk warm, en zeker met mijn dikke winterjas snuffe(le)nd in de kringloopwinkel. Ik ben wél heel goed geslaagd - maar daarover later meer.

De hele nacht liggen draaien. Ik heb het KOUD, ging met koude voeten naar bed, dus maar mijn sokken aangehouden én een nachthemd - normaal slaap ik in Eva's kostuum, met het raam goed open. Maar mijn temperatuur deed de hele nacht raar, en ik had meer dan anders last van mijn gewrichten. HOE kan ik liggen, HOE kan ik slapen. Dus 's morgens eerst maar een coronatest gedaan - hoewel ik na afloop las dat je je niet meer hoeft te testen. 

Maar goed:

Ik ZOU vandaag naar kantoor gaan, mijn hoofd weer eens even laten zien, eventueel, vanwege mijn gesnuf, met mondkapje op in de trein - waar ZIJN die dingen? O.k., hoogstwaarschijnlijk in de koffer met sjaals, handschoenen en zonneklep?

Maar: het worden bankdagen de komende dagen. Want misschien is de positieve test, en het gammele gevoel, een gevolg van de vaccinatie van afgelopen maandag - maar ja, ik voel me ook gewoon aardig grieperig - een beetje goed voor jezelf zorgen, zuster! De bank lonkt....

Ik kreeg één keer eerder corona,
in maart 2022!

Cadeautje!

Toen Sinterklaas niet kwam, heb ik mezelf maar een cadeautje gegeven. 

Na lang aarzelen, winkels die korting zouden geven, en toen toch maar niet, afwegingen - het KAN goedkoper, maar ik wil DEZE!

Because I'm worth it (wat ik dan weer een ontzettend stomme reclameslogan vind - maar komaan: ik MAG na dit bijzonder vreemde jaar een bijzonder duur cadeautje! En: normaal geef ik mezelf nog wel eens een boek / stapeltje boeken cadeau voor de kerstvakantie - maar nu, na negen maanden ziekzijn ontbreekt het echte vakantiegevoel - en mijn "leesconcentratie" is nog steeds niet op het oude niveau....

Sinterklaas

 

Ben benieuwd naar mijn cadeautjes vanavond......... (Maar ik ben bang dat Sinterklaas vandaag alweer mijn huisje voorbij gaat).

Scan

Tja, wat moet ik hier nu weer mee?

Dinsdag moest / mocht ik weer, zoals gezegd, op voor een nieuwe scan. Dus de hele dag toch een beetje in gespannen afwachting: denk eraan, niet ongemerkt even iets eten - nuchter blijven! En de tijd tot vertrek op een goede manier doorkomen. Dat lukte wel, met wat klusjes in huis en tuin. 's Middags ging ik op pad - in eerste instantie: met de fiets richting bushalte, langs de Kringeloopwinkel en weggeeftafel om daar mijn fietstassen te legen. Maar het was zulk stralend koud weer, zonnig en DROOG! En ik was op tijd! Dus ik besloot onderweg nog om toch maar te gaan fietsen. 10 Kilometer heen, 10 terug - lekker even buiten wat bewegen. 

Maar na een aantal kilometers voelde ik toch wel dat ik al sinds mijn ontbijt niets meer had gegeten - en ik moest op een andere lokatie zijn dan "normaal" - even zoeken én nog een paar kilometer erbij. Maar goed, ik was toch nog precies op tijd. Aangemeld, in de wachtruimte, krant erbij gezocht op de telefoon. 

Gek genoeg mag je tijdens de inlooptijd van het infuus - een uur lang - niets doen: stil liggen/zitten, wél tv-kijken, wél muziek luisteren, maar zeker niet lezen. Dus dan probeer je maar wat te dommelen.... 

Woensdagavond stond de uitslag al op de mail, en donderdag had ik een belafspraak met het ziekenhuis voor de "vertaling" van de uitslag. Want hoewel ik denk dat ik eigenlijk heel slim ben, moet ik toch telkens weer horen of ik wel goed begrijp wat er staat - ik spreek geen "medisch"; ik begrijp soms dingen verkeerd, en onbekende afkortingen en typefouten in het dossier maken het soms nóg onbegrijpelijker.  

Maar nu zit ik in een lastig parket. De uitslag van de scan was heel goed - zelfs nog beter dan afgelopen augustus. Ben ik dan "beter"? Nee, nog steeds niet - of in ieder geval: dat is niet zeker. Het advies van de artsen, het "systeem ziekenhuis" was en blijft om nog verder te behandelen. Maar moet ik dat wel doen - zo'n invaliderende behandeling - terwijl het misschien achteraf niet eens nodig is (maar dat weten we pas als het fout gaat...). WIE kan me raden?? 

Ik vind het heel lastig, om zo'n ingrijpende beslissing alleen te moeten nemen. Ik weet wat het advies is van de artsen - maar zij hoeven niet verder te leven met een lichaam wat erg is aangetast door alle behandelingen. Welk risico neem ik - hoe graag wil ik dit overleven? 

De volgende scan

De volgende scan duurt vijf minuten is een boektitel (van schrijfster / dichter / Zomergast Lieke Marsman) die alweer een tijdje door mijn hoofd speelt.... 

Straks WEER een scan! En hoewel ik niet meer opzie tegen dit soort onderzoeken - teveel gehad, sinds afgelopen maart - vind ik het toch weer spannend. En: weer een hele dag "vasten", weer een hele middag in het ziekenhuis, weer gedoe. BAH! En natuurlijk hopen dat er op die scan niets "geks" te zien is, dat de goede uitslag van de vorige scan gelijk is gebleven. 

Een tijd geleden had ik het plannetje om elke dinsdag een "creatief-hergebruikdingetje" te posten. Maar met alle ongein komt dat er niet van. Ideeen genoeg hoor - maar de uitvoering.....! Sowieso is "georganiseerd leven" op dit moment niet zo mijn ding; ik rommel mij door de dagen. Vergat gisteravond de wasmachine aan te zetten - terwijl het vandaag écht één van die hele zeldzame droge dagen zou zijn. Ik vergeet mijn eten in de pan - dus ik moet véél eten, zwartgebrand, weggooien - en weer opnieuw beginnen. En tegelijkertijd heb ik het ook best naar mijn zin. 

Een tijdje terug hielp vriendin M. mij om na te denken over een goede / betere inrichting van mijn werk- c.q. rommelkamer. En hielp collega H. me met het verslepen van de meubels. En nu ben ik telkens heel fijn aan het rommelen op de werkkamer. Bérgen spullen lagen er! En die bergen graaf ik langzaam, uurtje na uurtje, af. Er mag veel weg - naar de afvalcontainer, naar de Kringloopwinkel, en / of naar de weggeeftafel. RUIMTE! 

En in die ruimte komt ruimte om ook weer dingen te doen, plannen te maken (en vooral: plannen ook een keer uit te voeren!). Ik denk dat ik later nog wel terugkom op mijn fijne, "nieuwe" werkkamer, en wat ik daar doe...

Zwarte - Groene - Paarse vrijdag

Tja, dat Amerikaans imperialisme heeft nu zelfs al postgevat in onze "feestdagen". Halloween wordt hier gevierd, Thanksgiving dan nog net niet (te religieus, denk ik), en "Black Friday". Maar tegelijkertijd gaan er steeds meer stemmen op om dat al te ver gaande consumentisme een halt toe te roepen.

Zo gingen verschillende winkels gewoon dicht op vrijdag, zoals Dille en Kamille - de werknemers in Nederland gingen naar buiten om te helpen bij het aanplanten van voedselbossen. Buitensportzaak Bever had een (extra) reparatieservice. En zo waren er nog wat leuke alternatieve invullingen. 

Ik merk dat ik een beetje onrustig word van alle overkill aan reclame in mijn mailboxen, en als ik een website bezoek. En van de mogelijkheid om noodzakelijke dingen aan te schaffen met flinke korting. Tja, waarom eigenlijk? Waarom zou ik me gek laten maken? Vriendin S. antwoordt atijd, als iemand haar weer eens opbelt met een aanbod voor energie "wat ze niet kan weigeren": "Nee  hoor, ik betaal graag wat het kost". Een meesterlijk antwoord, vind ik!

Maar ja, ik heb wél heel dringend een nieuwe koelvrieskast nodig - de mijne "lekt" kou, en daarmee energie. Maar vind maar eens een koelkast van 55 cm, liefst in wit, liefst met een goed energielabel, liefst nofrost - voor een betaalbare prijs. Niet te doen!

En mijn horloge staat al tijden stil. Ik vind 'm nog steeds heel mooi, én ik heb het idee dat hij nog wel repareerbaar moet zijn - maar niemand krijgt hem open. Een tijdje terug zag ik een mooi nieuw horloge - en met 20% korting bij juwelier Lucardi nog best betaalbaar ook. Maar via internet lukte het me niet om die korting te krijgen. En in de winkel werd me verteld dat de korting nou juist NIET gold voor dit merk, want dit merk doet nooit mee met kortingsacties. 20% korting op ALLES? Nee, niet op alles dus....

Dit weekend weer geprobeerd. Inmiddels heb ik mijn oog laten vallen op een veel mooier, veel duurder horloge. En ach, waarom niet? Ik ben het waard, toch? En het is een "sieraad" wat ik dagelijks draag! Weer, bij webshop Lucardi: 25 % korting op ALLES. * van een voetnoot erbij: korting wordt verrekend in het winkelmandje. Maar in het winkelmandje: GEEN korting! 

GRRRR! Ik begin een  hekel te krijgen aan deze winkel! En krijg de neiging om een klacht in te dienen bij het tv-programma Kassa, of zoiets....

Dus gisteren zocht ik op internet naar een horlogereparateur. En mocht het vandaag nog een keer droog worden, dan fiets ik daar langs. Toch eens kijken of mijn horloge - pas twee jaar oud, maar hij kreeg in het voorjaar van 2022 een íets te grote stortbui te verwerken - nog repareerbaar is. 

(En waarom dan Zwarte - Groene - Paarse Vrijdag? Groene vrijdag is de milieubewuste tegenhanger van Zwarte Vrijdag. Paars is gewoon één van mijn lieveringskleuren. En het doet me denken aan Paarse September - maar dat is weer een heel ander verhaal...).

Het politieke landschap

Gisteren vroeg ik me af in welk politiek landschap we wakker zouden worden, nu - met 98% van de stemmen geteld - weten we het. 

De PVV is de grootste partij, met voorlopig 37 zetels, Groenlinks-PvdA 25 zetels. De VVD als derde partij, met iets van 24 zetels. Het wordt dus waarschijnlijk - weer - een rechts kabinet, met nu de PVV als "leider". Vreselijk! Heel veel mensen in Nederland stemden dus op een partij die de rechtstaat de nek om wil draaien, die verdeeldheid zaait en geen enkele vorm van wellevendheid praktiseert. 

Ik denk aan mijn lieve Moslim-buurmeisjes, aan al mijn buren sowieso - het IS al zo moeilijk om goed en vreedzaam samen te leven, om genoeg begrip voor elkaar op te brengen, om SAMEN te leven als mensen met verschillende achtergrond, verschillende culturen. En dat wordt er niet makkelijker op, nu het populisme heeft gewonnen, nu racisme en seksisme bonton zijn geworden.

Ik ben verdrietig, en een beetje bang voor de situatie waarin ik net wakker werd....

S T E M !!!

Vandaag mogen (moeten) we weer gaan stemmen voor een nieuwe Tweede Kamer. Eindelijk een kans om een eind te maken aan het al veel te lang durende neoliberale beleid - beleid zonder visie, beleid vanuit pragmatisme, en niet vanuit een gezamelijk idee van waar het naartoe moet met de wereld. 

In het voorjaar van 2006 had Kerk in Actie - toen er in de Vastentijd verkiezingen waren - de leuze: "Kies bewust voor je naaste" - de koelkastmagneet hangt nog altijd in mijn keuken. Ik vind en vond het een meesterlijke oproep: Laten we stemmen voor partijen die álle inwoners van ons land, en alle wereldburgers, recht doen, partijen die ook zorg hebben om de klimaatverandering, die wereldvrede belangrijk vinden - ook al is dat een streven, en voorlopig (nog) geen realiteit....

Laten we stemmen voor partijen die zoveel mogelijk het SAMEN willen leven bevorderen, die proberen het populisme en de tegenstellingen te keren - partijen die streven naar een goede samenleving voor zoveel mogelijk mensen!

We mogen stemmen - DOE dat dan ook! 

Ik ben ZO benieuwd in wat voor politiek landschap we morgen wakker worden...... (Want nee, ik weet nu al dat ik het einde van de uitslagenavond op TV, om 1.00 uur morgenochtend, niet (meer) ga halen - die leeftijd heb ik gehad.....)

Hij komt, hij komt.....

 

Afbeelding van Pinterest.

Er zijn dagen dat ik WEL blij ben met mijn schoenmaat 43........

(Hoera, Sinterklaas is weer in het land! En NATUURLIJK geloof ik nog in Sinterklaas, in delen, in vewachting, in plezier maken een elkaar een beetje goedmoedig plagen...).

Vlinder

Ik vond een haiku in de bundel "Vliegende edelstenen" van Diet Verschoor;

Geschonden vleugels 

vertellen een zwaar gevecht

van overleven.

Zomaar een mooie tekst, die ik even met jullie wilde delen. Ik oefen op kwetsbaarheid (en dat valt me écht nog niet mee...).

De crisis is nu!

Ja, ook in mijn persoonlijk leven is het crisis. Nou ja, goed, jullie weten er iets van, en daarnaast gebeurt er nog van alles / gebeurt er van alles niet / wat ik hier (nu) niet vertel.... (Lekker cryptisch hè?😉).

Maar daar wil ik het nu even niet over hebben.

De crisis is nu! Is het motto van de Klimaatmars - hopelijk grote Klimaatmars - die aanstaande zondag in Amsterdam plaats gaat vinden: Een "mars voor klimaat en rechtvaardigheid". Met het idee om kort voor de Tweede Kamer-verkiezingen van 22 november a.s. te laten zien dat er NU actie moet komen, dat we de klimaatcrisis niet zomaar voort kunnen laten sudderen, "Het zal onze tijd wel duren", "Laat eerst de boeren maar inleveren", "Nee, eerst de bouw"- altijd eerst de anderen. Terwijl we ons dat NIET meer kunnen veroorloven!

Geknipt en geplakt van de website klimaatmars.nl:

De problemen in Nederland en de rest van de wereld stapelen zich op. Hitterecords worden keer op keer verbroken en extreem weer is aan de orde van de dag. Mensen worden gediscrimineerd. Veel bedrijven draaien recordwinsten terwijl de inkomens achterblijven. We kunnen geen betaalbare woonruimte krijgen, voedsel wordt duurder en steeds meer mensen komen in armoede terecht. Al deze problemen hangen bovendien samen: van de klimaatcrisis, racisme, biodiversiteitscrisis en armoede tot de wooncrisis. Als de politiek nu geen actie onderneemt, wordt dit alleen maar erger. 

Terwijl de crisis nu is, faalt de politiek om met goede oplossingen te komen. De broodnodige omslag naar een duurzame en rechtvaardige samenleving blijft uit. Daarom gaan wij op zondag 12 november in Amsterdam de straat op en organiseren we een grote mars voor Klimaat en Rechtvaardigheid. Vlak voor de cruciale Tweede Kamerverkiezingen. Als we met zijn allen de straat opgaan, kan de politiek niet meer om ons heen. Dus: help mee om dit de krachtigste mars ooit te maken!

(Overigens ben ik het niet helemaal eens met wat hierboven staat - (alleen) "de politiek moet met goede oplossingen (...) komen". OOK de politiek, maar ook wij als individuen / burgers / consumenten, moeten in actie komen! 

Ik probeer zondag te gaan - afhankelijk van of ik me dan daartoe in staat voel. Maar ik vind het WEL heel belangrijk om te laten zien dat ik wil dat er EINDELIJK beweging komt! 

Dus bij deze......

Huishouden met een warrig hoofd

Het is me wat, dat huishouden van mij! 

Altijd al, maar nu mijn hoofd nog steeds niet helemaal goed werkt is het echt een opgave van jewelste. 

Zo heb ik me een groot deel van de dag suf gezocht naar mijn 2 (!) grote (!) keukenscharen.... Ze lagen niet in de keukenla, niet bij de al afgewassen vaat, niet op het aanrecht - maar waar dan wel? Ik had ze echt nodig - want raapstelenstampot op het menu - dus fijn om in 1 knip alle worteltjes van de groenten af te kunnen knippen, en in de tuin: lavas knippen voor in de soep, en citroenmelisse voor in de thee. In de avond, láng na het koken, na de thee en de afwas - vond ik beide scharen onder een stapeltje kranten naast de bank. Waarom daar? Waarom alle 2 daar? Ik heb geen idee!

Dan mis ik nu alleen nog het stapeltje krantenartikelen wat ik gisteren op zou sturen naar CC. Ik weet écht heel zeker dat ik die eergisteren nog in handen had - toen vond ik ze op mijn eettafel / bureau. En vond ik ineens op de mail ook het adres waar ik ze naartoe wilde sturen. Maar waar zijn die papieren nu? Ik hoopte de hele dag dat deze artikelen met de 2 scharen mee waren - maar dáár lagen ze in ieder geval niet. En ook niet op het toilet, op de eettafel beneden, op mijn bureau boven in de werkkamer, niet op de trap of op mijn bed. 

Als ik stop met zoeken vind ik ze vast zó! 

(En dan heb ik het nog niet over alle keren dat ik het gas laat branden als ik ga eten, of de moeite die het me kost om dit berichtje foutloos - hoop ik - te tikken.......)

Update: Een dag ná het tikken van dit berichtje vond ik de krantenartikelen inderdaad: op een stapeltje boeken wat op mijn werk- / eettafel ligt.....

En soms is het ineens weer leuk boodschappen doen....

En ineens was het dan dit weekend wél weer leuk boodschappen doen! 

• Bij de AH was het brood in de aanbieding: € 0,99 voor een volkorenbrood.
• Bij de Lidl 2 x 1 kg aardappels voor de prijs van 1 kg: € 1,69. Misschien maak ik die niet meer op, maar dan is er een boodschappenkastje om de hoek, waar mensen overbodige boodschappen kunnen neerleggen en meenemen - ik nam er vorige week wat witlof uit mee - zo te zien: zelfgekweekt door iemand....
• Ook bij de Lidl: Een (hele) grote leverworst voor € 0,99. Die eet ik deels direct op brood op (en soms ook als snack in de avond...), en voor een deel doe ik de worst in hergebruik (zoet-)zuur van de augurken: leverworst in het zuur, lekker!
• De biologische magere yoghurt was € 0,99 per liter;
• De spekreepjes kwamen in extra grote verpakking: € 2,99 voor 300 gram - daar kan ik minimaal 3 keer van eten!
• De kastanjechampignons waren in de aanbieding, € 0,99 voor 250 gram. Ik maakte gisteren een heerlijke maaltijd, met spruiten (eerder deze week in de aanbieding), champignons en spekjes; als "wokolie" gebruikte ik mijn eigen maaksel van olie met gedroogde chilipepertjes, en wat sesamolie. Zie het recept op mrsHteBkookt.nl.

En toen vond ik dat ik ook wel een nieuwe cactus mee mocht nemen, voor € 1,59 bij de Lidl - ook een beetje ter vervanging van mijn andere zieltogende hangcactus....

• De Big Bazar had opheffingsuitverkoop, i.v.m. het faillisement van de keten. Verdrietig voor de mensen die er werken. En een verdrietig gezicht: zo'n winkel die al half ontmanteld is.... Maar ik werd wel blij van mijn bon nadat ik er toch even was binnengelopen: 2 flessen (eigen merk 500 ml) schuurmiddel - die vind ik meestal écht te duur om ecologisch te kopen, kostten nu € 0,72. En kerstboomhaakjes - die ik nog wel had, maar die ook wel wat schaarser worden: 2 doosjes voor in totaal € 0,22. 

En daarnaast wandelde ik in totaal een kilometer of 4 - heen zonder, terug mét aardig wat bagage - ook een mooie "aanwinst" op mijn beweegmeter!

Ik vind het niet leuk meer!

Eén van de eerste tips die ik in één van mijn eerste consuminderboeken las was: maak een overzicht van welk artikel hoe duur is, in welke winkel. Dus ik heb al járen een excelletje daarvoor....

Nou heeft het natuurlijk heel weinig zin om te zien wat een potje zilveruien kostte in 2007 - in een winkel die allang niet meer bestaat, zoals de "Edah Lekker en Laag". 

Wat wel zin heeft is om te zien wat datzelfde potje NU kost, bij de Lidl, de AH, de Hoogvliet - of een andere winkel waar ik wel eens kom (of waar het prijsverschil zó groot is dat ik er graag voor omfiets). 

Maar de laatste jaren vraag ik me af of dit bijhouden nou zoveel zin heeft - een artikel kan nu bij de Lidl € 0,80 zijn, 2 weken erna € 2,80 in een andere winkel, en nog een week later weer € 5,00 bij de Lidl (o.k., als voorbeeld dan - ik geloof niet dat ik het écht zo bont meemaakte!).

Zo werkte ik net mijn overzichtje weer eens bij aan de hand van mijn Lidl-bon van deze week - waarin ik nogal wat "voorraad" nodig had. Dat potje zilveruien: bijna twee keer zo duur als in 2021! De macaroni, van € 0,49 naar € 0,95 per pond.... Wat wel mooi was: volkoren was dezelfde prijs als "gewoon".

Maar: ik vind het niet leuk meer, zulke prijsverhogingen! Weliswaar kon ik ook in mijn overzicht met "vaste lasten" ook de maandelijkse salarisuitbetaling verhogen - maar dat weegt écht niet op tegen alle verhogingen - zowel van de levensmiddelen als van de vaste lasten, de huur, contributie vakbond, bankkosten, en ga zo nog maar even door! 

Hergebruik op dinsdag - 1

O.k., mijn eerste projectje in het kader van de rubriek Hergebruik op dinsdag: 

Mijn "werkkamer" ligt vól met allerlei dingen die anderen "afval" zouden noemen - maar die ik zonde vind om weg te gooien. Zo had ik ooit een mooi leren mapje voor allerlei plastic kaartjes - klantenkaarten, OV-kaart, bankpas, etc. Maar na een paar jaar ging het plastic binnenwerk kapot. Het mooie leren hoesje gooide ik alleen nog niet weg... Zo zonde, om dat stukje leer weg te moeten gooien!

Deze week kreeg ik ineens een idee: ik heb ALTIJD te weinig boekenleggers - want ik lees altijd verschillende boeken tegelijk, ik laat de boekenleggers in de boeken zitten die ik terugzet in de kast, ze "verdwijnen" onder mijn bed - en "even" onder mijn bed kruipen - dat gaat "iets" minder makkelijk dan 30 jaar geleden.....

Dus ik maakte dit: Een nieuwe, mooie leren boekenlegger
(Men neme een lapje leer, vouwt dat in de lengte dubbel, wat lijm en een stapel zware boeken als lijmpers). Trots op - en heel blij mee - ik vind 'm mooi, en kan dit "afval" zo nog goed gebruiken!

Ik heb nog meer leer liggen - een deel van een oude oranje leren tas, en leer van een bankstelkussen - daar ga ik nog wat op verzinnen...

En, bedacht ik later: deze truc zou ik ook nog uit kunnen halen met een mooi en dierbaar stofje wat ik nog heb liggen, maar wat te kwetsbaar is om er echt iets van te maken....

Mocht ik jullie nou op ideeën hebben gebracht, laat je dat dan weten? Fotootje erbij? 

De klok moet terug!

 

In het kader van de flauwe opmerkingen......

Hergebruik-dinsdag

Ik had een plannetje! 

Ooit, in een ander leven, had ik een rubriek hier op mijn blog "Consumindertips op dinsdag". Deze week had ik een plannetje, wat ik nog uitvoerde ook (dat laatste is nog wel eens een probleem, plannen heb ik over het algemeen genoeg....), en wat ik hier wilde laten zien.

Dus ik dacht: als ik nu eens een rubriek begin "Hergebruik op dinsdag?" met alles wat ik hergebruik, waar ik iets van maak, waar ik trots op ben, waarmee ik jullie op ideeen wil brengen? Of met (al die) dingen die nog ergens hier in huis rond slingeren, waarvan ik denk dat ik ze kan hergebruiken - maar waar ik nog best jullie goede ideeen bij kan gebruiken? 

Vinden jullie dat een leuk idee, leuk om te lezen? 

(Maar ik denk dat ik het toch wel doe, tenzij helemaal niemand het niets vind, inclusief schrijfster dezes 

😉😉😉😉😉!)

Detective vermist!

Ik ben dol op het kijken van (Engelse, Scandinavische, Franse...) detectives.... Ik neem ze op - dat scheelt de ergernis van het reclames te "moeten" kijken, en kijk dan telkens een paar afleveringen achter elkaar - anders haal ik alle vermoordden en de verschillende rechercheurs door elkaar.....

Door een berichtje op haar blog ging ik iets uitzoeken over de detective Morse - wat mij betreft zo ongeveer de "vader" van de Britse detectiveseries.... Op Wikipedia zie ik dan bijvoorbeeld dat acteur John Thaw, die Morse speelde, al in 2002 overleed. Nou ja zeg! 

Nu zit ik alleen met een probleem: ik heb in mijn hoofd dat Thaw in zijn (hele) jonge jaren speelde in een detective die zich afspeelde in een Franstalig (?) land, in een nogal "chique" omgeving, en er was iets met zijn schoonvader, die ex-militair was (??). Alleen: ik kan de naam van die serie niet vinden op internet.

Leuke link met de namen van Britse detectives: 
https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_Britse_politie-_en_detectiveseries

Iemand een idee wie of wat ik zoek? (Anders blijf ik daarover piekeren tot ik het antwoord heb.........)

Wat ik nu aan het kijken ben: een eerder opgenomen serie van The Sandhamn murders, en een serie Cardinal (die ik al eerder zag - maar ik ben vergeten wie al die moorden pleegde - dus ik kijk hem gewoon nog een keer.....)...

Love is stronger than hate

Goodness is stronger than evil

love is stronger than hate

light is stronger than darkness

life is stronger than death. 

(Archbishop Desmond Tutu, 1931 - 2021)

(Deze tekst speelt al dagen door mijn hoofd - bij de oorlog in Israël en Gaza, de voortdurende oorlog in Oekraïne, bij de aanslag door een man in Brussel, die twee mensen doodde en één ernstig verwondde, bij de moord hier in Nederland op een vrouw, haar dochter en een arts van het Erasmus Medisch Centrum, bij de dood van weer een vrouw die door haar ex-partner werd vermoord, waarna deze zelfmoord pleegde....).....

En nu gaan we weer besparen!

Mmm, waarom ik dit nu in het meervoud zet - een plurale majestatis? IK ga weer zuiniger aan doen - dat wordt hoog tijd! Want sinds ik weer zelf boodschappen kan doen geef ik écht meer geld uit dan ik wil - want ik ben ziek en ik ben zielig....;-). 

O.k, maar met het eind van de financiële maand in zicht, ga ik kijken om zoveel mogelijk geld over te houden om straks, als mijn salaris weer binnen is, over te kunnen maken naar de spaarrekening. 

Wat heb ik nu nog "op zak"? Als het goed is, volgens mijn kasboek: € 11,55 aan contanten en € 85,22 op de bank. Ik verwacht één dezer dagen een bijschrijving van Scoupy van € 16,21. Nog te verwachten afschrijvingen voor mijn salaris binnenkomt: € 37,51 aan buskosten  (KaChing!) en € 79 aan tv, internet en vaste telefoonkosten. (Mijn aankoop bij de IKEA van € 1,99 ging vanmorgen niet door - na een laaaange wandeling door de héle IKEA bleek het deksel wat ik nodig had niet meer in het betreffende schap te liggen......)

O.k., in het beste geval haal ik dus het einde van de maand, zo rond de 20ste, met een klein tekort - niets geld overhouden om bij mijn spaarrekening te voegen. 

Het streven wordt: met een zo klein mogelijk tekort de volgende salarisuitbetaling halen!

Efficiency!

Ik ben niet zo van het hele efficiente leven - zeker op het moment heb ik meer dan tijd genoeg, en moet ik van alles verzinnen om de tijd goed door te komen. Dus ik fiets en wandel zoveel mogelijk - maar gistermiddag kreeg ik zo veel water onderweg tijdens mijn wandeling dat het me zou verbazen als ik er niet van gegroeid zou zijn.....

Vanmorgen had ik al vroeg een afspraak bij de huisarts. Met wat haasten kon ik nog gaan wandelen in plaats van fietsen: toch weer een kilometer of drie in de benen voor 10.00 uur 's morgens, en dat is altijd meegenomen. Ik had twee dingen voor haar. Ik wilde even checken of een bult, waar ik me begin coronatijd aan begon te ergeren, ooit een keer weggehaald zou kunnen worden. En gelukkig, dat kan - op het moment dat ik zover ben. Verder wilde ik met mijn huisarts het al dan niet reanimeren bespreken. Sowieso altijd voor iedereen goed om over na te denken, maar nu ik zoveel ernstigs mankeer wil ik dit soort dingen geregeld hebben. 

En toen er nog een paar minuten spreekuurtijd over waren (de huisarts liep wel uit, maar ik HAD 10 minuten, dus ik vond dat ik nog mocht...) bracht ik ook de griepprik nog ter sprake. Die haal / krijg ik sinds een paar jaar, maar op de datum waarvoor ik dit jaar uitgenodigd werd kan ik hoogstwaarschijnlijk niet. Maar voor ik het wist sprintte ze weg, kwam terug met een spuitje met vaccin - dus ook die vaccinatie heb ik alweer binnen voor komende winter. Hoe efficient kun je een vrijdagmorgen besteden? 

Repareer in het Repair Café!

Ik heb het idee dat "iedereen" wel weet van het bestaan van Repair Cafés, maar soms denken mensen er niet aan - of hebben ze het bestaan ervan toch gemist.....

Een Repair Café is een plek, een groep mensen die graag repareert, en / of hun buurtgenoten graag helpt. Hoe lastiger de reparatie, hoe leuker vaak! Maar ook mensen blij maken met een eenvoudige reparatie van een dierbaar voorwerp, een ding wat het "weer doet" nadat het het eerst "niet meer deed" is LEUK!

Dus als je een keer iets hebt, en je weet niet hoe je het aan moet pakken: ga langs bij een Repair Café bij je in de buurt. Je vindt de adressen, links en data op repaircafe.org, de website van Repair Café International. 

Je kunt in een Repair Café (meestal) terecht met alles wat je kunt brengen (RC's repareren over het algemeen niet aan huis) - veel Repair Cafés repareren naast electrische en electronische apparatuur ook fietsen, textiel, computers en smartfoons, meubels en speelgoed... Het is wel altijd even afwachten of een reparatie ook echt lukt - de vrijwilligers hebben vaak meer geduld dan een professionele reparateur, maar zijn vrijwilligers en geen profesionals (maar professionele reparateurs worden steeds schaarser...).

Ik liet er zelf al eens een metalen ketting solderen, een nieuwe zoom in een rok stikken, mijn fietsketting vastzetten, mijn antwoordapparaat, een stofzuiger en een klokje repareren... Dit als indicatie van wat er allemaal mogelijk is. 

En als het de mensen van het Repair Café niet lukt om iets te repareren, en ze kunnen je ook geen advies geven over wat je zou kunnen doen - dan is het altijd nog vroeg genoeg om een apparaat "overleden" te verklaren, en een nieuwe te kopen! 

De motto's van het Repair Café zijn dan ook: 

"Weggooien? - Mooi niet!"en "Repareren is beter voor het milieu en voor uw portemonnaie". 

Nationale Kringloopdag

Vandaag is het nationale kringloopdag! Veel kringloopwinkels hebben vandaag iets extra's, in het kader van deze dag / deze nationale klimaatweek. Kijk op https://nkw2023.nl/agenda/29b25ebd-63d2-4ad7-a44c-a55694ffd4c5. Zo geven de Noppeswinkels korting als je meer Noppes-winkels bezoekt - wat me dan weer in tegenstelling lijkt tot het idee van "minder kopen".....

Ik ontdekte pas gisteravond dat deze dag vandaag was. Want gisteren fietste ik nog langs één van mijn favoriete kringloopwinkels, in Z. Daar probeerde ik een paar weken geleden al naar toe te fietsen - maar toen kon ik de winkels met geen mogelijkheid meer vinden (en gisteren bleek dat ik gewoon nog 100 meter verder door had moeten fietsen...). 

Maar hé, ik moet veel bewegen, om mijn conditie weer op te bouwen, en om NU te genieten van het buiten zijn, na de hele zomer binnen, en vóórdat ik straks weer wat langere tijd aan huis gebonden zal zijn.

Het was een zalige fietstocht - het is nog steeds ideaal fietsweer, een graad of 20, wel veel wind - maar dat is alleen maar goed om te oefenen met tegenwind. Via de kortste route naar Z. iets van 30 km, maar ik maakte op de terugweg nog een lekkere omweg, via het bos, de landerijen, langs dorpen en boerderijen. Heerlijk!

Alleen: ik gaf meer geld uit dan ik gedacht had, dan ik had gewild. Maar hé, voor het goede doel...? Ik kocht voor € 1,50 twee boeken, voor € 1,50 een stapeltje nieuwe zakdoeken - ik bleek nauwelijks zakdoeken meer te hebben - voor € 2,00 drie bolletje wol, en voor € 2,50 een grote klos vissersdraad, om kralen te rijgen enzo. Ik ben tevreden met mijn aankopen - vooral met de zakdoeken ben ik blij! 

93

Vandaag zou mijn moeder, als ze nog had geleefd, 93 zijn geworden. 93! Ik ken veel, en werk met, mensen van in de 80-90-en zelfs 100, maar ik kan me haar echt niet voorstellen als oude vrouw. 

Mijn moeder overleed bijna 40 geleden aan kanker - en ik kom er de laatste paar jaar pas achter dat ze écht erg jong was, om al dood te gaan. Ik ben zelf inmiddels al een aantal jaren ouder dan zij werd! En  brrr - het idee om je jongere kinderen, tieners nog, achter te moeten laten als je dood gaat - daar krijg ik het alsnog heel erg koud van.

Nu ik zelf ziek ben ben ik ook weer meer bezig met de periode dat zij ziek was. Hoe erg we haar in de steek hebben gelaten - volgens mij hebben we in de 2 jaar dat ze ziek was nooit gesproken over ziekzijn, over dood gaan, of zelfs maar over leven.... Ook al was ik toen pas een héél beginnende volwassene, daar heb ik nu spijt van. En ik ben ZO dankbaar dat ik nu wél mensen om me heen heb met wie ik daarover, en over andere dingen, kan praten. (Misschien waren die mensen er wel voor mijn moeder hoor, maar ik was het niet, mijn vader zeker ook niet - misschien mijn oudere zussen? Schoonzussen en zwagers, van de kant van mijn vader? Ik betwijfel het...).

Ik realiseer me in deze periode ook weer hoe zwaar ik het toen zelf vond. Beginnen met studeren, een (studenten-)huishouden opbouwen, (nieuwe) vrienden maken, de liefde ontdekken, een relatie aangaan met een hele lieve, maar flink gehandicapte man.... Al die bezoekjes aan mijn ouderlijk huis en aan het ziekenhuis - zonder rijbewijs, dus óf flinke einden fietsen, óf eindeloos in de bus -, de zorg voor het huishouden van mijn vader en jongere zus.... En in die 2 jaar zo af en toe flink instorten, dagen slapen terwijl mijn Lief H. in de stoel naast het bed in mijn studentenkamer zat te studeren. Dan werd er voor mij gezorgd!

Tegelijkertijd: Hoe zuur is het dat er nu voor mij zo weinig (mantel)zorg is. Natuurlijk, vriendinnen en buren doen écht wel dingen voor me - maar ik had op een gegeven moment veel meer zorg nodig dan kon worden gegeven. En op de huishoudelijke thuiszorg wacht ik al ruim 3 maanden (gelukkig kan ik zelf al weer veel doen, en is mijn eigen ingehuurde hulp weer "in bedrijf"- maar die paar uur per twee weken is te weinig als ik me écht heel ziek voel - en de thuiszorgclub weet niet dat ik het zelf heb geregeld - wat hen betreft lagen het stof en de plukken uitgevallen haren hier dus metersdik op de vloer, en was ik nu ook stevig ziek door mijn huisstofallergie.....)...

(Ik begin dit bericht alsof het over mijn moeder gaat - maar eigenlijk gaat het natuurlijk over mij. Mag ook, van mijzelf!! Het overlijden van mijn moeder is anno 2023 heel ver weg in de tijd - maar nu weer meer actueel voor mij omdat ik zelf dezelfde ziekte kreeg als waar zij lang geleden aan overleed...).

Nog meer muziek

 .... En dan word ik net wakker - koffie, maar nog donker genoeg om met licht op te ontbijten - met Gloria Gaynor op de radio!

Ooit één van de liedjes uit de "canon" van de vrouwen- en homobeweging - wat hébben we hierop gedanst!

Muziek!

Ik geniet van lekkere muziek - bij voorkeur natuurlijk muziek uit mijn jongere jaren. 

Deze week is er op Radio5 de "Week van de jaren '70". Lekkere muziek - van de beginnende disco uit het eind van de jaren '70, tot de oudere rock uit het begin, via de zwijmelmuziek waar ik als puber nogal gevoelig voor was.....

Tot ergens morgen rond het middaguur kun je je eigen top 10 van deze jaren doorgeven, waarvan dan de "toplijst" wordt samengesteld die vrijdag wordt uitgezonden. 

Mijn lijstje?

	Pink Floyd Comfortably Numb
	Tavares Heaven Must Be Missing An Angel
	Crosby Stills Nash & Young Our House
	Michael Jackson Ben
	Janis Joplin Me And Bobby McGee
	Judee Sill Jesus Was A Cross Maker
	Creedence Clearwater Revival Who'll Stop The Rain
	Joni Mitchell Big Yellow Taxi
	Boudewijn De Groot De Kinderballade
	Astrid Nijgh - Zuster immaculata

Maar er had ook nog veel meer van Boudewijn de Groot op kunnen staan, en van Robert Long, van Joni Mitchel en van Janis Joplin, de hele LP Tapestry van Carole King, nummers van The Cats, nummers van Patti Smit - Because the night - en héél veel andere muziek....

Ik geniet, en zing lekker mee!

Hoera, herfst!

Omdat ik de zomer oversloeg dit jaar ben ik nog niet echt aan herfst toe. Maar ik kan me maar beter schikken in het onvermijdelijke - daarom: Hoera, het is (wordt) herfst!

Want hoewel de zon nog zó volop schijnt dat ik mijn computerscherm maar moeizaam kan lezen en het binnen en buiten nog boven de 20* is, heb ik 's avonds bij het koken toch echt het licht soms al aan. En tijdens het journaal om 20.00 uur wordt het zo donker buiten dat ik de gordijnen sluit - wat ik 's zomers eigenlijk nooit doe. \Maar het heeft ook wel wat - avonden achter gesloten gordijnen, in ieder geval aan de straatkant, in mijn nieuwe nachtpon, tv-kijkend, terwijl ik ondertussen een klusje aanpak. Kaarsje aan bij de ikoon van God de Vader en bij de "Maria-ikoon" (een krantenfoto uit Zeeland 1953, van moeder met kind in een boot). 

Zo zat ik gisteravond: voeten op de bank, oude administratie verscheurend (ik vond nog tien - vijftien jaar oude salarisbriefjes, en die hoeven maar vijf jaar bewaard te worden - inmiddels krijgen we al héél lang geen papieren loonstrookjes meer....) Versnipperen en afvoeren! Ook gooide ik een grote stapel ijzeren plankdragers weg - door alle lekkages in mijn berghok te roestig geworden - en daarnaast: ik heb ze niet nodig!

(Sla deze alinea over als je deze serie Shetland - serie 7? - nog wilt bekijken!)

En ondertussen keek ik een eerder opgenomen detective terug: 6 afleveringen Shetland. Engelse landschappen! De kust, de zee! De clou zat 'm in doorgeschoten klimaatactivisme - hoe actueel wil je het hebben!? En: aan het eind geeft de rechercheur een zwarte man, die in de VS (ten onrechte?) wordt beschuldigd van moord, gelegenheid om te vluchten - ten koste van zijn eigen carrière. Ontroerend. 

Ik lunchte net met een heerlijk soepje: een halve courgette en een aardappel uit een overblijvers-zakje van de AH, ui, knof, pureren, en dan met basilicum en kipdijfilet uit de diepvries, thijm en lavas uit de tuin, bosui die op  moest uit de koelkast: HEERLIJK! 

Zo meteen: mijn joggingbroek verwisselen voor zomerjurk (vanmorgen bij het opstaan vond ik het nog KOUD!) en dan wandelen - langs het water, door het park, naar supermarkt en bibliotheek.

Ik ben ZO verantwoord bezig!😊😊😊

Het gaat steeds beter

Weer een mijlpaal!

Er werd eerder door iemand naar gevraagd: sinds ik niet meer normaal kon eten publiceerde ik geen eetlijsten meer op mijn andere blog, mrshtebkookt.blogspot.com/. 

De laatste weken bestelde ik vooral via Uitgekookt.nl, best lekker en makkelijk - maar ook heel duur! 

Inmiddels ga ik steeds meer terug naar "het oude normaal" - al is het oude normaal voor mij soms toch rommelig eten, niet altijd even verantwoord, enzovoorts. En dat terwijl ik écht goed en verantwoord moet eten - voldoende maar niet teveel, met voldoende eiwitten om mijn spieren op te bouwen, etc. 

Vanmorgen bedacht ik om weer eens een lijstje te maken - voor eind van de week bestelde ik weer wat kant-en-klaar-maaltijden, maar tot a.s. vrijdag wil ik zelf koken - goedkope groenten, lekkere recepten, niet al te veel gedoe. Zie mrshtebkookt.blogspot.com/Eetlijst-11-tm-17-september-2023.

Daar heb ik ook wel weer zin in!

MIjn (digitale) erfenis

Al twintig jaar - na mijn (late) afstuderen, sinds ik steeds minder armlastig werd - denk ik geregeld dat ik toch eens een testament op moet laten maken. Want: ik heb alleen een aantal zussen - met wie ik al lang geen contact meer heb, en die ik mijn erfenis niet gun - zij lieten immers ook niets meer horen na het overlijden van onze vader - geen idee of ik van hem schulden of geld zou erven, maar ik vind het wel heel raar dat ik helemaal niets meer hoorde, OOK niet over de erfenis van mijn moeder, waar ik misschien (?) nog recht op zou hebben. 

Nu is de urgentie eindelijk daar: het lijkt er niet op dat ik op korte termijn zal overlijden, maar het is toch goed om het geregeld te hebben. Dus ik zocht en vond een betrouwbare notaris. Griezelig, want ik heb nooit zoveel te maken met "dat soort mensen". Ik kwam terecht bij een notaris die ooit de statuten voor de club waar ik vrijwilligerswerk deed maakte. Grappig hoor: ik kreeg een offerte, besloot daarop in te gaan, we maakten een afspraak. Er werd meegedacht: als je niet zo mobiel bent (toen nog): kom je dan wel een die paar traptreden op bij de ingang? Ja hoor, dat lukt me wel!

Toen ik aankwam werd ik in de (nette, opgeruimde en schone) keuken in de wacht gezet. Maar even later kwam de notaris erbij, die gezellig in de keuken mijn wensen met mij doornam. Ik mag dat wel, lekker laagdrempelig! Later bleek dat ze daarvoor koos omdat de enige andere spreekkamer beneden heel slecht is voor slechthorenden. Lief en attent, dat ze daar meteen rekening mee hielden!

En nu ben ik bezig om alle nodige gegevens bij elkaar te krijgen. En dat is toch wel wat emotioneel.... Wie kan ik aanwijzen als executeur, wie als mentor (voor als ik zelf geen beslissingen meer kan nemen over mijn leven)? Confronterend, dat er dan geen partner is, geen kinderen, geen familie die dat als  vanzelfsprekend op zich kan nemen!

Goed, daar wordt aan gewerkt!

Maar ook naar aanleiding van een post van Koffiedigitalix over de blog van Vlasleeuwenbekje, overleden in februari, denk ik weer na over mijn digitale erfenis. 

Nou is die niet zo erg groot: ik zit bewust niet op twitter, LinkedIn, of andere platformen. Het enige, volgens mij (maar eerlijk gezegd weet ik niet eens precies waar ik allemaal voor ben aangemeld):

Deze blog, Mrs H te B blogt: https://mrshtebblogt.blogspot.com/;

Mijn kook- en receptenblog, Mrs H te B kookt: https://mrshtebkookt.blogspot.com/ en

Mijn Pinterest-profiel: https://nl.pinterest.com/mrshteb/. En volgens mij is dat het!

Ik heb de neiging om die blogs en profielen, en hoe het ook allemaal mag heten, na mijn overlijden maar gewoon te laten bestaan. Of is dat onnodige vervuiling van de digitale ruimte? Ik ben daar nog niet uit!

Hebben jullie daar ideeën over? Wat moet er met jouw digitale erfenis gebeuren na je overlijden? 

September

 

Met excuces aan iedereen die geen Frans leest: DIT ☝ geeft mijn gevoel van deze dagen vrij goed weer - de zomer is over, zonder dat ik erg van deze zomer heb kunnen genieten. 

Ik heb het gevoel alsof ik mijn sandalen nauwelijks aan heb gehad en nu alweer mijn winterschoenen aan moet, alsof ik mijn vest niet op heb kunnen bergen, en nu moet ik het 's avonds al vaak weer aantrekken (ik heb het ook vaker koud dan voor ik ziek werd)... Al voor ik naar bed ga is het 's avonds donker, en 's morgens is het nog donker als ik wakker word voor mijn "reis" naar het toilet....

Even een paar liedjes om de melancholie met jullie te delen:

Dusty Springfiel - Summer is over.

Doris Day - The autumn leaves.

Zeker het laatste is voor mij een ontzettend "huilliedje" - één van de liedjes die ik ooit met één van mijn koren zong (maar dat kan geen kwaad, huilen is soms bést erg lekker!)

Een dag om in de tent te blijven liggen

Ik mis vakantie! 

Het ís een beetje decadent, maar ik ben er de laatste tientallen jaren aan gewend geraakt om op vakantie te kunnen in de zomer, rondje fietsen in Nederland, lekker kamperen! Vorig jaar fietste ik vanuit het midden van het land, langs de Maas omlaag, tot hoogte Roermond / Thorn, daar rechtsaf België in, via de noordkant van de Vlaanderen fietsroute tot ongeveer Antwerpen, en daar weer omhoog richting huis. 

Het jaar ervoor zette ik mijn tentje op op een heerlijke camping in het buurtschap Swaenenheike bij Lottum: https://www.heikelottum.nl/nl. In 2020 stond mijn tentje op een camping in Steenwijk: http://www.demeppelerweg.nl/camping/. Allebei aanraders! De camping uit 2020 "ontdekte" ik toen ik in 2019 naar Groningen fietste, om daar in het Groninger Museum de tentoonstelling rond 100 jaar algemeen kiesrecht te bezoeken. Onderweg naar Groningen kwam ik toen ook ineens het museumdorp Veenhuizen tegen - en ook dat stond al heel lang op mijn "bucketlist" (nou ja, mijn lijst met plaatsen waar ik ooit nog wel eens heen wilde....) Mooie herinneringen!

Ook zo grappig: in 2021 ontmoette ik in Limburg medeblogster Rianne, in 2019 lunchte ik in Groningen samen met blogster Christel. En in datzelfde jaar maakte ik een omweggetje (van een kilometer of 50) voor een bezoek aan Marlien in Overijssel. Leuke live-blog-ontmoetingen! 

Deze zomer moet ik het doen met mijn herinneringen aan alle mooie fietstochten die ik ooit maakte. Ik fiets na de chemotherapie en bestralingen nog niet - ik sta nog steeds een beetje wankel op mijn benen, wandel al wel hele einden, maar met een rollator weliswaar. En ook psychisch voel ik me iets te wankel om vakantie te vieren. Dat komt wel weer (hoop ik dan). 

Vandaag wordt een regendag. Toen ik opstond was het nog licht, kon de keukendeur nog even wijd open. Rondje door de tuin, even kijken wat er bloeit (niet veel, ik deed dit jaar natuurlijk ook niet heel veel aan mijn tuin). Nu is het weer donker, en plenst de regen tegen de ramen. Volgens de Buienradar valt er vandaag hier ruim 6 mm regen, en wordt het alleen rond 16.00 uur even droog. 

Een dag dus om NIET mijn tent op te breken, maar na de gang naar het toiletgebouw weer de tent in te schuiven, een beetje bijslapen, mijn boek lezen (ik lees nu dit), en wachten tot het beter wordt. 

Dan fiets ik morgen wel door! 

Lief en leed

Ik raap net twee chique enveloppen op van de deurmat: één mooie diepgroene, en één met een lichtgrijs rouwrandje. 

In de groene enveloppe zit een mooi geboortekaartje: aankondiging van de geboorte van een prachtig jongetje, afgelopen zondag - dat wist ik al; whatsapp was veel sneller dan de post...

De andere enveloppe bevat het bericht van overlijden van de partner van een kennis; een relatief jonge vrouw, samen zijn zij ouder van een mannetje van bijna anderhalf jaar oud. En deze partner was zelfs nog een paar jaar jonger dan ik ben. 

Ik zal niet zo snel zeggen dat iemand "te jong" is overleden, maar hier schrik ik nu wel van. Doodgaan is op dit moment iets minder ver van mijn bed dan voor ik kanker kreeg....

Heerlijk!

Nadat ik zolang niets kon eten is "(lekkere dingen) eten en drinken" haast iets heiligs geworden. Die geroosterde volkorenboterham (met smeerkaas en komkommer), dat grote glas koud water!!!! (En op andere momenten sla ik weer "eetbuivoedsel" - veel en vet en zoet, volsagen onverantwoord - achterover hoor - ik ben echt nog niet van mijn eetprobleem af....)

Gisteravond hing ik mijn emmertje aan de rollator, en ging op weg naar de supermarkt. Onderweg plukte ik wat bramen. Tegenwoordig kun je die zelfs in de winkel kopen, maar dat vind ik wel erg decadent. 

Vanmorgen had ik dus dit bij mijn ontbijt, naast een boterham en een mok koffie: ZOOO lekker!

Geslapen tot zes uur vanmorgen

Gisteren vloog de spanning me behoorlijk naar de keel. Oh my goodness! Ik moet nog anderhalve week wachten tot de volgende scan, de volgende artsenafspraak waar het verdere traject besproken gaat worden. En dan wordt het pas écht spannend? Hoe houd ik die tijd uit, met mezelf? Want ik slaap ook nauwelijks, lig elke nacht naar buiten te kijken tot het licht wordt (om dan toch nog even een paar uur in slaap te vallen). 

Hoe houd ik dat uit? Maar vannacht slikte ik al meteen bij het naar bed gaan twee pilletjes melatonine  - viel niet al te lang daarna in slaap - werd vannacht 1 keer kort wakker, ging naar het toilet, las even wat - en werd toen pas weer om 6 uur wakker. Hoera, WAT een superlange nacht!

En daardoor (?) zag ik de wereld meteen een stuk zonniger vanmorgen. Een paar maanden terug zei ik aldoor dat ik het nog best goed deed, dat ziek-zijn. En nu dan? Wat moet ik nú doen om het goed te laten gaan? Nou, wat ik vandaag deed, bijvoorbeeld!

Ik buste naar de stad. Probeerde nog de buurvrouw mee te krijgen, maar dat lukte niet. Dan  maar alleen! 

Ik deed een rondje markt - slaagde niet met de speciale boodschappen waarvoor ik kwam, maar kocht nog wel wat vis en heerlijke kersen - dat kan nog net, voor het seizoen weer echt afgelopen is. 

Ik dronk thee en at cheesecake op een terrasje;

Zag wat mensen van Extinction Rebellion demonstreren bij de ING

- en daar word ik altijd erg vrolijk van!

En haalde nog wat boeken in de bibliotheek

 - niet de titel waarvoor ik kwam, maar wel lekker leesvoer.

En toen kwam ik ook nog wat vriendjes en vriendinnetjes tegen van het Repair Café  - sommigen moesten nog vanaf "punt nul" worden bijgepraat over "mijn toestand", met anderen kon ik lekker even bijpraten. Goud! 

Dus nu ben ik doodmoe, maar ik voel me vrij goed. Tijd om nog even naar bed te gaan, met boek!

2 x 1 kilometer!

Een mijlpaal gisteren! Ik "wandelde" (ik benoem het tempo zelf meer als "schuifelen", achter mijn rollator) zelf naar de supermarkt - 1 kilometer heen en 1 kilometer weer terug. Zélf je eigen boodschappen doen, wat heerlijk toch! 

En: ik eindigde mijn OV-abonnement - op tijd voor 1 augustus!

Het kon nét, dacht ik - na de thuiszorgafspraak voor het douchen. Een belafspraak met de diëtiste stond voor één uur later gepland, maar toen deze anderhalf uur later nog niet had gebeld ben ik op pad gegaan... Een vorige keer belde een zorgmevrouw pas om 16.00 uur, na een afspraak om 11.00 uur. En naarmate ik actiever word, en ook moét worden om weer aan te sterken, wordt het vervelender om eindeloos op alles en iedereen te moeten wachten: 2 keer per week een dagdeel op de thuiszorg, nog één of meer keren per week op belafspraken met ziekenhuismensen.... En dan nog eens een keer wachten op de bezorging van mijn medicijnen door de apotheek, en van de maaltijden door de maaltijdservice... Nee, dan ga ik toch liever - tussen de buien door - aan de "wandel". 

Ik geniet van het weer "gewoon" (weliswaar een beetje aangepast) kunnen eten en drinken. Ik houd zo van volkorenboterhammen, van glazen koud water! Dat is de winst van die vreselijke bestralingen - het is de pijn en narigheid bijna waard geweest....  

Ik sterk langzaam aan, krijg steeds meer energie. Gisteren heb ik ál het plastic - bakjes, doosjes - veel met, sommige zonder passend deksel - uitgezocht. Dat lag al veel te lang in een hoek van de huiskamer, te wachten tot ik energie zou hebben om het op te ruimen. En ik erger me steeds meer aan de viezigheid in huis. De huishoudelijke thuiszorg is aangevraagd en toegekend, maar voorlopig niet beschikbaar, mijn eigen hulp liet het er wekenlang nogal bij zitten, en is nu langdurig op vakantie. Dus de grijze stofvlokken vermengen zich op de grond met de uitgevallen plukken grijs haar. Bah!

Maar hé, het is vandaag (in ieder geval op dit moment) droog - zo meteen nog even de tuin in - meter voor meter de bessenstruik bijknippen, de bessen in de vriezer in afwachting van meer energie om ze in te maken. 

Verdikke! Teveel betaald!

Ik krijg echt steeds meer energie! Zo ging ik er vanmorgen even voor zitten om mijn kasboek van deze maand juli bij te werken - daar stond voor juli nog weinig in.... Nou gaf ik de  laatste maand ook weinig uit - een enkele boodschap die werd gedaan door vrienden en kennissen die op bezoek kwamen - en die ik dan meestal betaalde via een "Tikkie". (Zo'n handige uitvinding, ik ben helemaal om!)

Maar inmiddels geef ik weer meer geld uit - zo betaalde ik gisteren een heerlijke massage - goed om mijn lichaam weer terug te veroveren op de chemo en bestraling, en ál die andere medische handelingen. En ging ik vorige week naar de kapper, om mijn uitgevallen dunne haar te laten fatsoeneren (en dat lukte nog redelijk ook: Hoera voor kapster Kim!). 

En toen ik gisteren toch langs ons "winkelcentrum" (van wel 5 winkels) kwam, dook ik meteen de drogist en de supermarkt in: dan hoef ik er voor nu niemand door te sturen - dat doe ik al genoeg... En omdat daar alleen een AH zit gaf ik meer geld uit dan ooit.

Maar goed, mijn kasboek. Ik moest even wat rekeningen van de ziektekostenverzekering nazoeken, en van mijn OV-reizen. Want sinds mei betaalde ik alle rekeningen klakkeloos - ik voelde me te ziek om te kijken of de facturen wel klopten. O.k., ik snap nu de facturen van de ziektekostenverzekering: eigen bijdrage € 385, eigen bijdrage vanwege niet helemaal vergoedde medicijnen van een paar euro, en eigen bijdrage van € 113 voor het taxivervoer van en naar de chemo en bestralingen. En daarvoor betaalde ik natuurlijk zelf de reiskosten van en naar het ziekenhuis... Medische kosten genoeg, dit jaar. Maar goed, dan heb je ook wat, voor wat betreft zorg😄!

Maar dan de OV-kosten: moet / mag ik nog iets declareren van reiskosten woon-werk, en kloppen alle afschrijvingen wel? Niet dus - Er wordt nog elke maand vrolijk € 1 afgeschreven voor korting op de busreizen in mijn werk-plaats. Chips! Dat had ik toch al drie maanden geleden gestopt? Zie ik nu dat ik naast het digitaal stopzetten ook nog mijn OV-kaart langs een automaat in de winkel had moeten halen - en dat heb ik toen vást niet gedaan (want ik kwam in die tijd helemaal het huis niet uit...). En of ik dat nu, met het opnieuw stopzetten, voor dinsdag alsnog, nog een keer wil doen.... Nog een keer: Chips! Want ik moet met de bus + rollator naar die winkel toe - en dat doe ik niet zomaar. 

Valt me nu pas (echt) op, nu ik zo beperkt ben, hoe moeilijk we met elkaar het leven hebben gemaakt. Even een abonnementje stopzetten - moet in minimaal 2 stappen. Vuilnis ophalen - breng het zelf maar naar de container, ophalen doen we niet meer. Een kaartje sturen naar vriendin M. en naar collega A. - daarvoor moet je steeds verder lopen....

Poehee! Als we nou weer eens gewoon normaal gingen doen??

Jullie reacties en mijn energie

Eerst even een "disclaimer" (bestaat daar eigenlijk geen goed Nederlands woord voor?): 

Zo heel af en toe tik ik hier een stukje, gewoon, omdat dat is wat ik doe, en omdat ik het contact met jullie, al is het dan alleen maar digitaal, erg op prijs stel. Jullie reageren als je daar zin in hebt, en ook dát vind ik fijn! Ik lees alle reacties - al duurt dat bij reacties op oudere berichten soms iets langer. In het "oude normaal", voor ik ziek werd, reageerde ik ook meestal op jullie reacties. Jammer genoeg heb ik daar nu de energie niet voor, dat wil zeggen, ik kies ervoor om mijn energie hier nu niet altijd aan te besteden. Maar weet dat jullie meeleven en jullie reactie op mijn berichtjes erg gewaardeerd worden!!!

Want mijn energie is nog steeds behoorlijk laag. Pff, wat duurt dat toch lang! Ik heb er eigenlijk het geduld niet voor, om af te wachten tot het beter gaat. En ziek-zijn, het regelen van de praktische dingen, kost ook bakken met energie. 

Zo ben ik al sinds vorige week dinsdag of woensdag bezig om de goede dosis morfine in huis te krijgen. En dat valt nog niet mee... Eerst: bel de huisarts, want dit soort medicijnen kun je niet via de website bestellen. Wacht een paar uur, wordt teruggebeld, bestelt de bedoelde medicijnen. Vrijdagmiddag begon ik me ongerust te maken: lukt het de apotheek nog wel om voor het weekend te bezorgen? Ik startte begin van de middag te bellen. "We zijn erg druk, probeert u het later nog eens." En dat een aantal keren achter elkaar. Vervolgens: wel in de wacht gezet te worden, maar daar na láng wachten ook weer uitgegooid worden. Maal X keer. Vervolgens "We zijn erg druk, etc...". Om iets over vijven, minder dan een half uur voor sluitingstijd, kwam ik er eindelijk door. Om er tijdens het telefoongesprek weer uitgegooid te worden. Ik belde nog een keer terug, en gelukkig werd er na 20 minuten wachten, al na sluitingstijd, nog opgenomen. Met als eerste het verwijt: "Waarom belt u dan zo laat hierover, we hebben bijna weekend". Tja.... Maar. De huisarts had het recept pas donderdag deels doorgegeven, en vrijdag de rest. En nee mevrouw, bezorgen lukt niet meer voor het weekend - bel zaterdag de Dienstapotheek maar. 

Zaterdagmorgen, de Dienstapotheek. Gelukkig had mijn eigen apotheek nog wel "de knop omgezet", en geregeld dat de Dienstapotheek mijn dossier kon inzien - ik heb geregeld dat niet alle zorgverleners alle informatie in kunnen zien. "Mevrouw, u had eerst de Huisartsenpost moeten bellen, want wij hebben geen recept". De Huisartsenpost, na mijn uitleg van de hele gang van zaken: "Mevrouw, we regelen voor u één dosis, dan kunt u tot dinsdag vooruit. Af te halen 1 uur na nu, elders in de stad. Gelukkig had ik net iemand met auto op bezoek, die dit voor me op wilde gaan halen - want wat anders? 

Maandagochtend leverde de eigen apotheek, per fietskoerier, de lage dosis af. En dat het nog maar de helft is, zag ik pas nadat deze mevrouw alweer was weggesprint. Nou ja, dan zal de rest dinsdag pas komen, nog net op tijd - of een paar uur te laat. Niet. 

Vannacht merkte ik iets te goed dat ik dit middel echt nog wel nodig heb. Ik mag en wil af gaan bouwen, maar helemaal zonder: dat kost me erg veel pijn en mijn nachtrust. Halverwege de nacht kreeg ik een brainwave: dan maar de rest van de nacht door proberen te komen met 1 lagere dosis, in afwachting van de morgen. 

Vanmorgen, bij het opstaan, nog maar half gekleed: meteen de apotheek bellen. De eerste paar keer, het eerste uur, weer de antwoordapparaatmevrouw: "We zijn erg druk, probeert u het later nog eens". Maar na een uurtje kwam ik er weer door, en werd ik in de wacht gezet. De assistente die opneemt: "We hebben de hoge dosis al donderdag bij u bezorgd". Niet, want toen ik vrijdag belde stond alles nog in het systeem. "We kijken het na." ~ Irritant wachtmuziekje ~. "Oh nee, excuses, we vinden dit nog "ergens in een mandje", u heeft het toch nog niet gehad. We kunnen vanmiddag bezorgen, als u dan thuis bent. Eerder kan écht niet." 

Pffffffffff!

Dus ik moet vandaag de dag zien door te komen, en vanmiddag naar mijn afspraak, zonder adequate pijnstilling..... 

En zo besteed ik dan mijn schaarse energie!

(Ik weet niet of dit héle saaie verhaal jullie interesseert, naar IK ben het weer even kwijt - het beerputje WWW!)

Ik heb een cadeautje verdiend, vind ik zelf

Deze week overtuigde ik me zelf ervan dat ik bést een cadeautje heb verdiend....

Maar ja, wat dan? 

Ik heb ontzettend veel zin in een nieuwe jurk! Maar: Ik heb helemaal geen jurk nodig - ik heb nog zóvéél kleding! Veel is wel (wat) te groot / te wijd geworden, maar het meeste kan nog best. En ik houd wel van oversized! En waarschijnlijk ben ik volgende zomer nóg dunner (minder dik) dan ik nu ben, en ik ga geen kleding kopen voor 1 jaar. En nog een dingetje: ik heb werkelijk geen idee welke maat ik nu heb - 2 kledingmaten minder dan ik had? Drie? Het is dus zinniger om een keer in de winkel te gaan passen, en dan te kijken wat ik ongeveer nodig heb (maar de winkel, daar kom ik nu nog niet..). 

Boeken dan maar? Boeken! 

Ik mócht van mezelf geen nieuwe boeken meer kopen - maar bij "cadeautje" denk ik toch al snel: boeken! Dus ik bestelde. Eén stapeltje via Marktplaats - dat ligt nu bij het DHL-punt, even kijken hoe ik daar kom. En een paar nieuwe boeken bij de boekhandel - die komen volgende week binnen.

En kijk: ik had net bedacht dat ik een cadeautje verdiende, én dat ik iets moest uitgeven van het vakantiegeld wat ik in mei kreeg. Want om nou al mijn vakantiegeld te beleggen / sparen - geen idee of het dit jaar nog van vakantie gaat komen (weekje Egmond of andere strandplaats, dit najaar??)? Maar deze week kreeg ik zowel € 81 terug van de Belastingdiensten als van het GFK-postonderzoek, waaraan ik een aantal jaren deelnam: € 28,50. Totaal extra geld, wat ik van mezelf uit moet geven en niet oppotten: € 109,50. Nu uitgegeven aan boeken: € 54,15. Dus dan heb ik nog de helft over. Mmnm - een lekker luchtje, t.z.t.? Iets anders-niet-noodzakelijks? Tuinplantjes??

Of ik gebruik het om mijn verzakte terras opnieuw te laten leggen, en / of de laatste boomstronken uit te laten graven - maar daarvoor is waarschijnlijk (veel) meer geld nodig. 

Over het uitgeven van die laatste euro's gaan we nog even nadenken!

Ik ben er nog

Ik heb niets te melden hoor, maar ik meld mezelf hier toch maar even. 

De laatste weken van de chemo en bestraling waren inderdaad behoorlijk zwaar - ik moest me echt voortslepen naar het einde - en ook nu nog ben ik behoorlijk ziek. Ik ben M O E ! Maar gelukkig is de pijn nu wel enigszins onder controle, met veeeel hulpmiddelen.

En nu is het afwachten tot het beter gaat met me - dat zou volgens het ziekenhuis in moeten zetten vanaf zo'n 2 weken na de laatste bestraling - vanaf vandaag dus.... Maar het duurt me allemaal veel te lang....

En: het valt me tegen hoe weinig thuishulp ik krijg. Inmiddels komt er 2 maal per week iemand helpen met douchen - dat is voor mij alleen te vermoeiend - maar over eventuele huishoudelijke hulp werd ik net pas gebeld: ik kan binnen twee weken na nu nader bericht verwachten over mogelijke hulp (maar dan hoop ik natuurlijk zelf al veel meer te kunnen doen...). En tot die tijd rommelen we door met wat hulp van buren, vriendinnen en kennissen. 

Moeilijk hoor,  het kost me veel energie om alles rondom het dagelijks leven (lees: bed opmaken, wassen, afval wegbrengen, wat boodschappen, medische en andere afspraken) te regelen. 

O.k., zo staat het er nu met mij voor. 

Ik meld me wel weer als ik daar (een beetje) energie voor heb - zou dat ooit nog komen??????