Mooi!

Nee, NIET mijn hoofd - ik heb echt "last" van mijn grote dikke grijze bos haar. Ik was al een beetje jaloers op een collega, die ik via de livestream zag: die heeft dus én een huisgenoot, én een tondeuse! Dat wil ik ook! (Nou, nee hoor - ik geloof dat dat er écht niet meer uit zou zien, op mijn leeftijd - alhoewel, als het erg warm wordt binnenkort?)
O.k., wat ik dan een mooie uitdrukking vind: "Geef mij jouw problemen!", met andere woorden: als dat alles is waar je last van hebt! 😉

Ik hield toch soort van weekend: zaterdag nog een paar uur voor mijn baas gewerkt, geheel vrijwillig: ik heb veel werk, er moet een klus af, en ik wílde er graag aan werken - het was toch koud en regenachtig. Daarna in mijn tuin bezig geweest: hoera, weer een stuk boomwortel gesloopt, én bijna een stuk ijzer uitgegraven. En dan: lekker de kuilen en bergen laten liggen, totdat mijn rug weer wat meewerkt.... Gisteren heb ik vooral in de tuin zitten lezen, eindelijk weer wat concentratie, al is het dan voor wat boeken die ik normaal niet zou lezen: Hittegolf, van Suzanne Vermeer, en een boek van Bastiaan Ragas, Maar je krijgt er zoveel voor terug. Een ontzettend slechte detective en een (wel aardig) flodderboekje over het vader- / ouderschap in Amsterdam Zuid. Lang leve de nieuwe minibieb, die pas kort geleden werd opgericht!

Gisteravond móest ik een documentaire kijken, omdat die al een jaar op band stond te wachten. "Visages Villages", een lange film van Agnès Varda en een meneer JR. Ik ben blij dat ik die nog gezien heb, én dat ik de volle twee uur mijn aandacht erbij kon houden. Een mooie film, met een speelse Agnès Varda, op 88-jarige leeftijd, die samen met JR door Frankrijk reist, portretten van mensen maakt en die groot op muren aanplakt. Een film over zien en gezien worden. Over "leven brengen in doodse gebieden", zoals ze zelf zeggen. Als je nog ergens kans ziet om de film te zien: doen!

Zo, en dan nu weer beginnen aan mijn werkweek! Nadat ik de laatste weken wat weinig werk had, kreeg ik nu een leuke, maar grote klus toegespeeld. Aan de bak dus!

En ergens hoop ik héél erg dat we morgenavond gaan horen dat we weer gewoon van het OV gebruik mogen maken, dat de bibliotheken weer opengaan, dat zéker alleenstaanden weer handen mogen geven en omhelzingen mogen geven en ontvangen buiten gezinsverband, dat we weer bier mogen drinken op terrassen.....

(O.k., ik houd er heel erg rekening mee dat het écht nog niet zover zal zijn, maar mag ik nog éven dromen?) 😢