Van de leg

Nog even over die wintertijd, hoor - ik heb iets met het thema "tijd".  Mensen zijn immers in de tijd en de ruimte gezet, leven in de lijn van geschiedenis via het heden naar de toekomst, en leven op een bepaalde plaats - en zijn onderweg naar... Soms in (goed) reisgezelschap, samen onderweg zijn, soms alleen... 

Ik ben ALTIJD weer van de leg, bij de overgang van zomertijd naar wintertijd, en andersom. Ik dacht gisteravond slim te zijn: om 22.00 uur, bedtijd, zet ik vast mijn horloge op de tijd die hij morgenochtend aan zou moeten geven: dan is er 1 klok in huis waarvan ik zeker weet dat hij goed staat. Dan moet ik alleen wel het pinnetje goed terugduwen - anders blijft het horloge stilstaan, en weet ik NOG niet hoe laat het is...

O.k., vanmorgen dus weer wat verward wakker geworden. Het is wél licht als de wekker gaat - DAT is veranderd t.a.v. eerder. Mar hoe laat is het nou toch? Mijn mobiele telefoon lijkt de goede tijd aan te geven - maar staat de klok op de laptop nou nog achter? Ik wil nog snel de was op de lijn hangen - de dagen worden ZO kort ineens! Maar na mijn ontbijt, op de radio bij het nieuws is het pas 10.00 uur, nog geen 11.00 uur? O.k., het is dus ECHT pas 10.00 uur?? Bij vergelijking geven én mijn mobiele telefoon én mijn laptop dezelfde tijd aan - dat zal dan wel  automatisch zijn gegaan? (Ik had ooit nog een computer die ik elke keer als ik hem aanzette de tijd handmatig moest "voeren"- dán pas gaf hij de goede tijd aan - totdat ik de computer weer uitzette.)

O.k., laptop, mobiele telefoon en horloge geven nu de goede tijd aan. Tijd om de tijd op de vaste telefoons goed te zetten: dat kan op 1 toestel - dan pakt hij het andere toestel meteen mee. En de keukenklok: Zo te zien is de batterij daarvan bijna leeg. Want lastig te zien of ik nu in de ochtendtijd of de middagtijd zit (am of pm?). Toen ik deze klok kocht (in de kringloop natuurlijk) duurde het een paar jaar voor ik hem doorhad: hij heeft dus een (hele kleine) am of pm-aanduiding - en als je daar geen erg in heb loop je voortdurend 12 uur voor of achter...

Dan heb ik nóg een klok in huis - mijn tweedehands bamboe-Ikeaatje... Maar die staat op de kast, te wachten tot ik (eindelijk) lijsten koop voor de schilderijen die ik al anderhalf jaar geleden kocht - dan kan alles in één keer boven de bank!

(Bijna) ALLES staat nu goed! Kom maar op met die winter!

(Het mooiste liedje over onderweg zijn in tijd en ruimte? Luister maar!

Wintertijd!

 

(Afbeelding van het www)

De wintertijd gaat komende nacht weer in! Vannacht een uurtje langer slapen (al zul je net zien dat ik dan morgenochtend wakker word omdat het al licht is - terwijl ik de laatste tijd 's morgens écht niet wilde opstaan omdat het nog te donker was)....

Vanwege het ingaan van de wintertijd is het vannacht de jaarlijkse Nacht van de nacht - tegen de lichtvervuiling - en dus zijn er ook leuke dingen te doen! (Maar ik ga - na mijn vrijwilligerswerk van zo dadelijk - vanavond lékker in mijn joggingbroek op de bank hangen, hoogstwaarschijnlijk met een leuke detective op t.v....)....

Het richtinggevoel van de NS

Ik denk altijd dat er niet zo heel veel mis kan gaan met de richting waarin de trein rijdt, immers: het spoor gaat rechtdoor, en de trein volgt het spoor.... (O.k., als ervaren treinreizigster weet ik dat er nog genoeg andere dingen mis kunnen gaan hoor!)

Ik een fanatiek en ervaren OV-reizigster, dus ik dacht dat ik alles al eens had meegemaakt. Maar deze week had ik toch nog eens een heel nieuwe ervaring!

Laat in de middag, ik heb op kantoor, in het westen van het land, gewerkt en veel werk verzet: Ik wil naar huis! Het is aardig vol op het station - zijn er weer eens treinen uitgevallen? Maar goed, de sprinter komt, en die gaat de goede kant op - richting mijn woonplaats in het midden van het land. Én ik heb zelfs een zitplaat, én ik heb de krant en ander leesvoer bij me. Lekker zitten, lekker rustig.

Ín de trein staat op het informatiescherm aangegeven dat de trein zelfs doorrijdt naar het buurtstationnetje waar ik uit moet stappen, waar mijn fiets staat. Zit even álles mee vandaag!

Maar op het centrale station in mijn woonplaats, nog 2 treinminuten te gaan, blijft de trein wel erg lang stilstaan. En (bijna?) alle andere reizigers stappen uit? Toch maar eens nagevraagd: Blijkt de trein ineens de ándere kant op te gaan - weer richting mijn werk-plaats, terug naar het westen van het land. 

Ik kan er nog nét op tijd uitspringen - en op zoek naar de trein die ik wél moet hebben voor dit laatste stukje. 

Als je slecht hoort is het wel eens griezelig: hoor je wel wat er wordt omgeroepen in de trein en op het station? Maar ik weet nu heel zeer (zo goed als zeker) dat er NIETS is omgeroepen! Ik ben erg blij dat ik me even losmaakte uit mijn boek, en nog op tijd kon uitstappen....

Slimmer (en dunner / minder dik)

Ik wil hierover al een tijdje schrijven, omdat ik er zo enthousiast over ben (maar ik zoek elke keer een goede aanleiding). En: wil ik dit wel op het internet gooien? Maar ach, niemand kent mij hier in het echt (nou ja, behalve....., ....., en ...... - een aantal van jullie ontmoette ik al eens in het echt, als gevolg van het bloggen (en rondjes Nederland fietsen). 

Dit voorjaar begon ik met een "Gecombineerde Leefstijl Interventie" - GLI. Ook wel "Slimmer" genoemd - waarschijnlijk is hier een taalvirtuoos aan het werk geweest, immers, het gaat om "slimmer" omgaan met eten en bewegen, om een betere  / meer gezonde leefstijl, én het gaat om "dunner worden"- al mogen we dat van de "wedstrijdleiding" niet voorop zetten.

Ik heb er lang tegenaan gehikt: ik word allergisch van het idee dat iemand mij voor gaat schijven wat ik wel en niet "mag" eten, en van het idee dat alle vrouwen het lichaam van een 12-jarige moeten hebben - haarloos en "zo slank als je dochter". Kom op zeg, ik ben hartstikke middelbaar! Maar tegelijkertijd ben ik écht heel veel kilo's te zwaar, wat de nodige gezondheidsproblemen mee brengt. En voel ik me minder vitaal dan zou kunnen / voel ik me "ouder" dan nodig  zou zijn - al weet je dat natuurlijk nooit echt.

Daarom heb ik me afgelopen winter toch maar aangemeld: God zegene de greep! 

En ik heb er eigenlijk veel lol van. Het is een leuke groep, waarmee we wekelijks bij elkaar komen. En waar anders kun je nou samen vieren dat iemand onder de 100 kilo zakt? Elke week wisselen we uit, delen tips, en gaan "spelen". Want sporten, daar houd ik absoluut niet van, maar pingpongen vind ik wel heel leuk. En wandelen ook, merk ik weer. En fietsen, natuurlijk. 

Voor het programma in mei begon was ik al een paar kilo kwijt - een vakantietje in T., met kamperen en veel fietsen, met veel wind. Begin van de zomer zat ik in totaal op -10 kilo! Maar toen kwam na juli de extra werkstress, en ging ik "dus" weer minder gezond eten. Een neergaande spiraal van ongezond eten, "rommelig" slapen en te weinig bewegen - die ken ik! 

Maar nu heb ik de draad weer opgepakt. Vrijdag fietste ik 24 kilometer, om "even" ergens iets af te geven. Gisteren pakte ik de fiets voor de nodige boodschappen en regeldingen. En ik werkte een paar uur in de tuin - ook heel nuttig. Vanmiddag wandelde ik anderhalf uur, in mijn eentje, genietend van het buiten zijn. En ik eet weer gezonder, met zo af en toe een "gezond tussendoortje" zoals yoghurt met fruit, of alleen een mandarijn. Dat voorkomt dat ik eindeloos ga lopen snacken, en de koelkast plunder op minder gezond eten. 

Ik ben goed bezig, al zeg ik het zelf!

Lek geprikt

Dit gaat nergens over hoor - maar ik vond het zo leuk om dit plaatje nou eindelijk eens te kunnen gebruiken! Maar ik ben wél lek geprikt, dat dan weer wel....

Gisteren was ik "aan de beurt" voor coronaprik nr. 4 - en die ben ik heel graag gaan halen. Voelde ik me na mijn besmetting in maart redelijk veilig, dat gevoel verdween ook weer langzaam aan. Dus ik vond het fijn om weer in aanmerking te komen voor de volgende injectie. En gelukkig was het halen van die prik dit keer een stuk minder dramatisch dan op 1 januari van dit jaar. 

Over twee weken kan ik een griepprik halen, en dat ga ik ook doen. Ik kom er sinds 2014 voor in aanmerking, maar haalde hem nooit. Totdat ik in maart 2020 zó ziek werd van de griep (Of corona? Wie zal het zeggen?) dat ik me eigenlijk thuis niet goed alleen kon redden. Hoe kom ik de trap af om naar het toilet te gaan? Hoe verschoon ik mijn klamme bed? Ik was zelfs te ziek om "oplossingen" voor deze "problemen" te vinden - want met een beetje nadenken kan ik natuurlijk bést iemand bellen om mijn bed te verschonen, als dat echt moet. En naar het toilet - dat kan indien écht nodig natuurlijk ook in de badkamer, desnoods boven een emmer. 

Maar goed, sinds die tijd haal ik maar gewoon de prikken waarvoor ik opgeroepen word!

Gevolg is nu alleen wel dat ik vannacht elke keer wakker werd omdat ik op mijn pijnlijke arm draaide. En dat ik verlangend naar buiten kijk - het is TUINWEER! Maar mijn hand uitsteken op de fiets doet al behoorlijk zeer. 

Gaat wel weer over!

Marktplaatsgedoe

Ik heb de laatste tijd weer veel plezier van Marktplaats! Maar soms......

Ik liet vorige winter wat van mijn "eeuwenoude" (nou ja, maximaal 40 jaar oude) cactussen en euphorbia's doodvriezen... Ik had ze buiten gezet om de ramen weer eens te lappen, het ging 5* vriezen, en ik vond dat ze daar maar tegen moesten kunnen. Dat konden ze dus niet (allemaal). OEPS!

Ik vond het heel erg jammer, en nogal zonde - ze leefden al ZO lang met mij mee - EN je moet weer extra geld uitgeven voor nieuwe planten - ik heb zo'n (in de jaren '60)  moderne doorzonwoning, met GROTE ramen, waar ik bij voorkeur het doorzicht wil verminderen door er veel grote planten voor te zetten.

Aan de pluskant: nu kon ik eens wat nieuwe planten kopen. Zo kocht ik een behoorlijk grote cactus, die ik al wiebelend in mijn fietstas van de nieuwe wijk naar huis vervoerde. Alleen: één lid van de cactus overleefde die tocht niet... Ik pootte dat losse stuk in een nieuwe pot met aarde, hij sloeg aan en hij "jongde" met een nieuw stuk er bovenop. Inmiddels is de plant zo'n 35 cm hoog, niet zo'n heel kleintje meer dus. 

Ik besloot om de plant op Marktplaats te zetten, te koop (ik gaf planten etc. eigenlijk altijd weg, maar elk beetje extra inkomen is welkom.).

Advertentie:

Te koop: cactus. Prijs: € 3,00.

En dan ontspint zich de volgende conversatie:

1. Hallo, is het nog steeds te koop?

   23:12

woensdag

1. Ja, als hij niet meer te koop is haal ik de advertentie weg.

   07:46

vandaag

1. Kost hij 3euro?

   06:09

O.k. ....................................................... (Ik ben nu benieuwd of deze persoon hem ook echt wil kopen. Bij een andere advertentie kreeg ik na veel mailtjes heen en weer de reactie: "Kan ik hem ook gratis krijgen?")

Goed voor mezelf zorgen

Ik schreef het - volgens mij - al eerder: Ik ben niet zo heel goed in voor mezelf zorgen. Stom vind ik dat, want het is wel de manier om het leven vol te houden, en aangezien er niemand voor mij zorgt (nou ja, meestal niet dan) moet ik het ECHT zelf doen.

Maar nu het werksgewijs zo ontzettend druk is, en dat ook nog wel even duurt, MOET ik zorgen dat ik het volhoud. En dat betekent, een tijdje terug, dat ik "gewoon" ineens een dag vrij moet nemen als ik vind dat ik de laatste paar weken (meer dan) genoeg heb gewerkt. 

En gisteren! 

Toen ik donderdag thuis kwam miste ik mijn mobiele telefoon. Oei! Ik kan bést een weekje zonder mobiel (dacht ik), maar bij zo'n duur ding wil ik wél graag weten waar het uithangt. Niet op kantoor, volgens mijn voorzitter ("OOK op het toilet gekeken - ik beken maar even dat ik soms op het toilet de krant lees, een spelletje doe... - EN op mijn rommelige bureau?") Hij lag nergens.... WAT te doen? Maandag afwachten? Dat zat me toch niet helemaal lekker. Daarom ben ik gisteren op de trein gestapt naar A. Op het aankomststation (donderdag: vertrekstation) geïnformeerd. Niets. Door naar kantoor. Ennnn, daar lag -ie, bij de achterdeur in de keuken. O.k., terugkijkend: Ik ging nog even naar het toilet, checkte of de achterdeur op slot was, en racete naar de bus, IK WIL NAAR HUIS! WEEKEND!

O.k., probleem telefoon getackeld. Op de heenweg probleem agenda's ook al getackeld: ik kan best op weg naar het station even langs de kantoorboekhandel - agenda's kopen, en DOOR!

En nu was ik toch halverwege huis en strand. EN er komt weer een coronagolf aan - zitten we straks weer soort van opgesloten? EN het zou mooi weer worden. Dusssss. Mrs. H. gaf zichzelf een strandwandeling cadeau! "Even" door naar Z. Genoeg achterstallig leeswerk mee (alleen jammer dat de NS zelfs in het weekend niet genoeg zitplaatsen aan kan bieden....). Even door het dorp Z. heengelopen: jeugdsentiment! En dan naar zee. Het waaide flink - daar houd ik van! De zon scheen. Er waren heel veel vliegers (?) in de lucht. En verderop stond een kar van "Vis van Floor". 

Wat een plaatje toch? En dan zie je ook nog niet alle mooie kleuren,
van de lucht, de vliegers, de mensen....

Uurtje gelopen. Uurtje gezeten, met een vismaaltijd: lekker! En weer een (klein)  uurtje (want nu wind mee), teruggelopen. 

En ik kan er weer helemaal tegen - ik heb gisteravond écht aan mezelf zitten snuffelen: Zeelucht! Zout! 

Zó blijf je dus fit en vitaal....

Anderhalf uur!

Vrijdag is écht mijn vrije dag! Die dag is dus bestemd voor huishouden (nou ja, voor zover ik huishoud, dan), om bij te komen, voor allerlei (para-)medische afspraken, om erop uit te gaan als het er weer voor is - en o.k., met de "werk-crisis" ook om thuis nog wat achterstallig werk weg te werken.....

Nou moet ik nodig weer eens een fietsenmaker-afspraak inplannen - mijn fiets stond twee of drie weken terug al anderhalve dag bij de fietsenmaker (o.k., ik wachtte op een telefoontje van de fietsenmaker dat hij klaar was, terwijl de fietsenmaker wachtte tot ik mijn fiets aan het eind van de dag, zonder tegenbericht, gewoon op zou komen halen), maar hij moet er nog een klein klusje aan doen. Alleen: ik wil mijn fiets niet kwijt - ik heb hem ZO hard nodig voor alles wat ik moet en wil doen als ik vrij ben!

Ook vandaag had ik allerlei plannen: de gewone weekboodschappen. En met mijn horloge langs de horlogemaker. Met mijn bril langs de brillenmaker. Met mijn oren langs de  - - - - Nee, dat heet anders....

Ik had een afspraak met de audicien vandaag - al in december 2021 deed ik een "rondje KNO". Die arts stuurde me door voor een MRI, en uiteindelijk kwam ik thuis met een nieuw, alweer slechter audiogram, en het verzoek om nieuwe hoorapparaten aan te laten meten. Maar het kwam pas een week of 6 geleden tot het maken van een afspraak. En vandaag kon ik terecht. Gelukkig deed ik eerst, in vliegende haast, mijn boodschappen bij de Coop en de Lidl. En was daarna maar liefst anderhalf uur "zoet" bij de audicien. Maar nu heb ik dan het vooruitzicht op een aantal aanpas-afspraken, een forse rekening (wat zijn die dingen toch DUUUUUR!), EN: nieuwe, betere hoorapparaten. 

Wat me wel beviel van mezelf: ik meldde maar gewoon wat er minder goed gaat met mijn gehoor, wat ik niet meer kan, maar nog wel zou willen. Want ik accepteer bést dat ik niet alles meer kan - maar zingen, en muziek luisteren: dat mis ik wel HEEL ERG! En ik kreeg wat tips waardoor het misschien toch zou kunnen... We zullen zien. 

Maar om daarna nog zin te hebben in een rondje stad  - opticien, agendaverkoper, horlogemaker... Nee! Geen zin meer in!

Ik probeer maar te vinden dat ik genoeg heb gedaan voor vandaag:
1 kledingwas;
1 afwas; 
1 afspraak audicien;
1 afspraak met een mogelijke nieuwe hulp gemaakt;
1 x boodschappen bij de Coop (nog 1 te gaan - als alle aanbiedingen toch eens gewoon verkrijgbaar waren!);
1 x boodschappen bij de Lidl. 

Straks nog een uurtje sporten / spelen / pingpongen - LEUK! 

Ik Wil Weg, financiën en Oktoberkind...

Zomaar even mutsen over vanalleswat....

Zoals altijd zette ik gisteren de cijfers van de afgelopen maand op een rijtje: Wat staat er op de spaarrekening, hoeveel zijn mijn beleggingen waard, en de dagelijkse dingen: Het afsluiten van mijn kasboek over september. Mijn kasboek probeer ik dagelijks bij te houden - ook al kijk ik er niet altijd kritisch naar, het helpt me om te kijken waaraan ik teveel uitgeef (stationsbroodjes, categorie: Levensmiddelen - broodjes etc. onderweg......), hoeveel ik wekelijks in totaal uitgeef aan levensmiddelen - dat is zo ongeveer mijn enige flexibele categorie, aan andere dingen geef ik eigenlijk minimaal uit. Streven voor oktober: zo min mogelijk uitgeven aan stationsontbijten 's morgens vroeg, of -snacks op de terugweg naar huis. En mezelf wat (andere) leuke dingen gunnen - ik heb een paar boeken op mijn verlanglijstjes staan, én nog geld van Euroclix te goed. 

Mijn spaarrekening en beleggingen gaan niet goed. Maar ach - dat pensioen van mij duurt nog wel een paar jaar. Bij de spaarrekening gooide ik er in september € 335 bij (plus 2 dubbeltjes en 3 centen aan rente). Daar ben ik heel tevreden over! In deze eerste drie kwartalen van 2022 ging mijn spaarrekening € 5.400 in de min - maar ik stopte wel € 10.000 in een nieuwe, groene belegging bij de ASN-bank. Mijn beleggingen blijven zakken: Eind 2021 werden de Triodos-aandelen flink afgewaardeerd. Dat is wel wat zorgelijk, want de Triodos staat al sinds het begin van corona vast: je kunt niet verkopen, OOK niet als je het geld hard nodig hebt om van te leven (Wat bij mij gelukkig - nog - niet het geval is....) Maar goed, als je belegt weet je dat je dat risico loopt (maar zuur is het wel....).... Mijn ASN-aandelen zijn allemaal iets gezakt t.o.v. 1 januari, ondanks dat  ik elke maand een beetje bijkoop. Maar goed, het totaal aan beleggingen staat in deze eerste drie kwartalen € 4.500 in de plus - en daar doen we het dan maar mee (Of is dat een erg decadente opmerking?)

Naast dit financiële geneuzel wilde ik nóg een liedje plaatsen, gewoon, omdat het zo'n lief liedje is, omdat het zo hoort bij begin oktober, en omdat je het veel te weinig hoort: Oktoberkind, van Liselore Gerritsen. 

Maar omdat ik nooit maat kan houden plaats ik gewoon de hele LP:

(En waarom en hoe ik weg wil - daar schrijf ik later nog wel eens over....). 

1 oktober - Herfst!

Het is herfst, en ik vind het zalig! 

Liep ik de afgelopen weken nog te mopperen dat het zoveel regende - want WAT regende het! - ik moest er ook wel om gniffelen: hebben we niet de hele zomer lang lopen mopperen dat het VEEL te warm was?

En nu is het herfst: fietstochten door het gouden licht, met een prima temperatuur. En najaarsmelancholie... Een liedje wat daar precies bij past:

We zongen ooit met mijn toenmalige koor de Engelse versie "Autumn Leaves". (25 of 30 jaar geleden, minstens?) Ik kon niet kiezen of ik hier de Engelstalige of de Franse versie wilde plaatsen - en vond toen deze, van Edith Piaf.

Waarschuwing: het drama ligt er wel héél dik bovenop!

De tekst, van Jacques Prévert: 

The falling leaves Drift by the window The autumn leaves All red and gold I see your lips The summer kisses The sunburned hands I used to hold. Since you went away The days grow long... And soon I'll hear Old winter songs But I miss you most of all My darling, when autumn leaves start to fall... C'est une chanson Qui nous ressemble Toi qui m'aimais Et je t'aimais Nous vivions tous les deux ensemble Tou qui m'aimais Moi qui t'aimais Mais la vie sépare Ceux qui s'aiment Tout doucement Sans faire de bruit Et la mer efface sur le sable Les pas des amants désunis. Since you went away The days grow long... And soon I'll hear Old winter songs But I miss you most of all My darling, when autumn leaves start to fall...

Meer informatie over dit lied op Wikipedia.