Theater: de Vaginamonologen

Afgelopen maandag was ik met vriendin G. naar het theater. Altijd bijzonder, een goed stuk zien, in een mooi theater, in goed gezelschap!

Het stuk speelde in het (nieuwe) De La Mar theater (geopend eind 2010) in Amsterdam. Wat een prachtig theater! Ik houd niet zo van dat megalomane van Joop van den Ende, maar dit was toch wel bijzonder. Voorafgaand aan de voorstelling genoten we van theaterfoto's van (vooral) Erwin Olaf - alleen al de moeite van een bezoek waard!

We zagen de voorstelling De Vaginamonologen - als "oude feministe" zag ik al ooit De Gesluierde Monologen (in het buurthuis, over de sekualiteit van islamitische vrouwen - naar een idee van Adelheid Roosen), en - samen met een paar andere middelbare mevrouwen uit mijn leesgroep - De Hormonologen, over vrouwen in de overgang. Maar tot mijn schande had ik déze voorstelling 10 jaar geleden nog niet gezien. En het was mooi, boeiend & leuk! Ik ga nog op zoek naar een boek met de teksten - want met die rottige oren van mij versta ik dus (zelfs met mijn ringleiding-standje op hoorapparaat) niet alles meer in het theater, maar nog wel genoeg om verrast en ontroerd te raken...

Wat (onder andere) bleef hangen: een stukje over alle mogelijke "kreuntjes" om mee klaar te komen - ik vrees dat dat de volgende keer als ik gezellig aan het vrijen ben, zorgt voor de slappe lach - en er zijn maar weinig mannen die dát kunnen waarderen.... ;-)

En wat ook leuk was: Kim Soepnel op Contrabas! Voor mijn oren (zie boven) niet zo geslaagd - maar ik vind haar ("los", dus niet door een theatertekst heen) zó leuk! Klik hier voor haar nummer "Lekker fietsen".

Vindsels

Naar aanleiding van een blogje van Marlien over goedkope knutselspullen een berichtje over nóg goedkopere knutselspullen.... ;-)

Ooit verraste vriendin M. mij met "gewoon" een doosje mooie kralen: één van de leukste verjaardagscadeautjes die ik ooit kreeg. Ik heb er heerlijk mee zitten prutsen, denken hoe ik ze zou kunnen gebruiken, en maakte er minstens twee mooie kettingen mee. En dat terwijl ik niet wist dat ik het in me had!
(Toen ik later aan anderen vertelde dat ik dat toen zo'n leuk cadeau vond, en ze me ook kralen als verjaardagscadeau gaven was de verrassing toch wat minder - alhoewel ook wel heel lief bedoeld, hoor).

Van alle dingen die je onderweg kunt vinden, vind ik "creatief spul" het allerleukste. Zo probeer ik elk weekend even bij daglicht (of met zaklantaarn ;-) mijn oud papier in de inloopcontainer bij het Rode Kruis weg te brengen. Vaak neem ik dan toch een boek of leuk tijdschrift mee terug. Vorige week vond ik een kinderboek, waarin kleine kleurige plastic insectjes zaten - die heb ik thuis losgepeuterd - leuk om nog eens vleugeltjes aan te maken, als versiering op een cadeautje of in een plant o.i.d.

Ook vond ik de afgelopen weken in een verbouwingscontainer hier in de buurt allerlei nuttige zaken: niet al te truttige fietstassen (moeten nog schoongemaakt, kunnen dan als vervanging dienen voor mijn veel te oude, gescheurde  fietstassen die ik zo af en toe gebruik bij veel boodschappen), een goed functionerende nietmachine (meegenomen naar kantoor), een grote plastic bak op wieltjes (voor in de kledingkast? Of opslaan in de schuur totdat ik hem nodig heb?), en: zilveren en gekleurde glitter, méters cadeaulint, een doos(je) vol met pailletten....

Soms vraag ik me nog wel eens af wat de buren wel niet zullen denken, als ze me elke avond bij thuiskomst een rondje om de container zien lopen, of wanneer ze zien dat ik hun weggegooide spullen weer vrolijk in gebruik neem - maar eerlijk gezegd kan me dat steeds minder schelen. Ouder worden heeft zo z'n leuke kanten!

Alleen wordt het dus weer tijd om dit weekend óók minstens een kratje van het één en ander naar de Kringloopwinkel te brengen, en een pakketje klaar te maken voor de weggeeftafel in het Buurthuis, voor over twee weken....

Nieuw knopje

Na weer een tijdje prutsen heb ik (links bovenaan de pagina) een nieuw knopje aan dit blog toegevoegd:



Tot mijn ergernis verschijnt dan de tekst : "Follow me on Pinterest" - terwijl ik helemaal niet gevolgd wil worden, ik slik zelfs dagelijks pilletjes tegen het gevoel gevolgd te worden - maar zo'n Pinterest-knopje, dát vind ik dan wel weer erg leuk!

(En dan ga ik nu maar weer eens écht creatief bezig zijn, verder met mijn patchworkkussen, een nieuw hengsel macrameeën voor mijn handtas, en nog zo wat nuttigs...)

Boek: Cruel and unusual (Kay Scarpetta)

In mijn vakantie las ik dit:



Lekker, zo'n tussendoortje! En omdat het in het Engels is heb ik toch het gevoel dat ik nog een béétje intelligent bezig ben... Hoe weinig het blijft hangen blijkt wel uit het feit dat ik halverwege eens even mijn boekenkast in dook, en daar ditzelfde boek in een nederlandse omnibus vond... En ik weet zéker dat ik die ooit helemaal heb gelezen.....

Ik had vandaag nog even langs de buurvrouw én langs de bibliotheek gewild, maar ik heb een hangdag. Het is te somber, te heiig en te mistig buiten. Ik zit dus ook ouderwets met mijn wasgoed over alle stoelen, wasrekken en strijkplank gedrapeerd - altijd fijn als het buiten ineens niet droogt....

Ach, de bibliotheek kan morgen ook nog (dat vind ik op het randje, bibliotheekbezoek, boodschappen doen op zondag - daar houd ik hélémaal niet van!), en bij de buurvrouw moet ik volgend weekend maar weer eens langs (mijn buurvrouw woont tijdelijk (?) op zo'n 7 km. fietsen....)

Smartlappenfestival in Utrecht stad

Voor wie nog een leuk uitje zoekt dit weekend:

Het smartlappenfestival is weer losgebarsten! Het duurt tot en met zondag.

Mijn koor treedt morgenavond op, om 20.30 uur in de Korte Koestraat!

Alwéér vakantie!

Het is een beetje decadent, maar ik ben net thuis van mijn derde vakantie(tje) van dit jaar. Na een weekje in een pension in Middelburg in juni, mijn fietsvakantie met tent langs de Vechtdalroute in augustus, nu een midweekje in een Roompot-appartement in Egmond aan Zee. Natúúrlijk aan zee!

Het idee was dat ik in deze week mijn nieuwe fotocamera echt zou leren bedienen - maar die stopte ermee (en het lag écht niet aan mij) ... Voorlopig dus geen foto's van eigen maaksel hier....

Ik vond deze Roompotlokatie een ontdekking: het complex lag letterlijk aan de boulevard, met uitzicht op zee. Op deze foto kijk je recht tegen mijn kamer aan, op de tweede verdieping. Kun je je voorstellen, ik met mijn prutswerkje op de bank, uitkijkend over zee? En: winkels en restaurants op loopafstand, even het duin af, het dorp in....

(Deze foto is genomen voordat het dorp op slot ging voor de winter - er staan wel erg veel auto's & mensen op...)

Op zo'n plek vergeet  je haast dat de inrichting van zo'n appartement nogal "standaard-Ikea", en erg versleten is. (Het huis is wél altijd een heel stuk groter dan mijn gewone, dagelijkse huis...)

Waar ik bij het boeken ook voor viel: het BAD! Over decadent gesproken: wat denk je van elke dag in bad, met een lekker geurend badolietje? (Verder leef ik redelijk energiezuinig, hoor!) Als ze nu ook nog baden uit zouden vinden waar een mens van meer dan 1.50 m languit in zou passen.... Toch wel heel lekker - dan mogen ze van mij het zwembad en de sauna houden!

Eigenlijk heb ik de hele week vrij weinig gedaan - een beetje uitgerust, wat gewandeld, een dagje per fiets naar Alkmaar, gelezen, gepatchworked (of is het patchgeworked?) ... Alle wilde plannen van elke dag een flinke wandeling - waaiden vrij snel weg...  Wél ging ik elke dag minstens één keer over dit uitkijkpunt, bij de vuurtoren Jan van Speijk (die van: dan liever de lucht in!): goed voor mijn gewicht & conditie!

En ik keek winkels, veel winkels... Ik ben over het algemeen niet zo van het winkelen, maar ik ben in deze tijd bovenmatig geïnteresseerd in woninginrichting - ik heb me ingehouden, en niet vast van alles gekocht voor in mijn nieuwe huis.... Maar het fantaseren over, spelen met ideeën is wel heel leuk!

En nu morgen weer terug naar het werk, de dagdagelijkse werkelijkheid. En hoewel ik me vaak realiseer dat ik blij ben dat ik werk heb (ik hoor om me heen van zoveel mensen die ontslagen worden), heb ik er weinig zin in. Het is allemaal een beetje veel, nu. We zijn in gesprek over uitbreiding van mijn werkuren - maar haalt dat de druk eraf, of zou het juist toevoegen? Eigenlijk vind ik het wel gezond: niet meer werken dan je nodig hebt om prettig te kunnen leven, te kunnen sparen en weggeven - maar er is ook nog zoiets als een bepaalde hoeveelheid werk, die gedaan moet worden...

Gemaakt en gevonden

Eigenlijk houd ik ook wel van zo'n dag thuis. Ik krijg daardoor ook weer wat rust in mijn hoofd en mijn je-weet-wel....

Ik heb me net even buiten gewaagd om een gróte doos oude kranten weg te brengen naar de Rode Kruis-container. En dan kom ik weer terug met € 0,25 aan statiegeld - altijd meegenomen - en dit:

(nou ja, het oktobernummer dan).

Leuke verrassing toch? Ik vind dit altijd een érg leuk inspiratieblad - hoewel ik me ook vaak erger omdat het toch wel een béétje decadent is.....

Verder heb ik dit weekend wat nieuwe armbanden geregen, en ben ik nu bezig de ketting die ik van mijn moeder erfde over te rijgen.

Een tijdje terug maakte ik iets wat ik hier ook wil laten zien.

Ik vond dit:

(Wat zijn het? Ik denk perspex cocktailprikkers?)

En na een middagje prutsen met een restje vilt wat ik ergens thuis in een grote stapel knutselspul vond, en wat "dakjes" van oude parapluies, in precies de goede kleuren, werd dat dit:

Daar word ik toch zó vrolijk van!

Boek: Het familieportret

Drie weken terug was ik weer eens in de bibliotheek - waar ik, zoals vaker, het boek wat ik wilde lezen, en wat volgens de index wél aanwezig zou zijn, niet kon vinden.....

Dus ik nam dit maar mee:

Het boek heeft lang op nr. 1 van de bestsellerlijsten gestaan, en ik zie nu dat het het best verkochte boek van 2011 was. Maar ik vond het tegenvallen.

Het verhaal is wel aardig, maar vaker verteld. Maar waar ik dan over struikel zijn de taalfouten ("De mensen wiens"? Kom op jongens!), de soms kromme formuleringen (Of moet je dat alleen aan de vertaling toeschrijven?). Slechts een enkele keer komt er een zin langs die verrast, een formulering waar ik in positieve zin even aan blijf "hangen".

Maar al met al vind ik dit boek dus geen aanrader....

Vraag: Heb jij het boek gelezen? Zo ja, wat vond je ervan? Wat zoek je in een  roman, alleen een mooi verhaal, of ook "mooie taal"?