Backup, daar dacht ik nog niet eens aan. Foto's ordenen, dát was het plan... Maar ik heb nog maar 4 vakantiedagen, en heel veel plannen te gaan.......
vrijdag 30 december 2016
Dit vat mijn kerstvakantie tot nu toe goed samen....
Backup, daar dacht ik nog niet eens aan. Foto's ordenen, dát was het plan... Maar ik heb nog maar 4 vakantiedagen, en heel veel plannen te gaan.......
woensdag 28 december 2016
Besparingen
Zo eindejaar wilde ik toch maar eens werk gaan maken van mijn goede voornemens, en ook eens wat besparen....
Kerstnacht, toen ik toch wakker lag, maakte ik een héle lijst met klussen voor deze vakantie, 1 A4 lang. En gisteren ging ik er eens even echt voor zitten. Ik zegde de Mikrogids op (ik blogde eerder over mijn lidmaatschappen en abonnementen, en bedacht dat ik best eens kan proberen het zonder gids te doen.) Besparing vanaf maart 2017: € 49.50 per jaar.
En ik wilde een groenere energieleverancier. Eén keer eerder stapte ik over, van Eneco naar United Consumers. Natuurlijk nam ik ook daar groene energie af, maar ik vond het nog niet groen genoeg. Gisteren surfde ik wat, o.a. langs de site van de Consumentenbond, en zag dat het niet alleen VEEL groener kan, maar dat ik dan zelfs een paar honderd €€€€€ bespaar per jaar. Wat willen we nog meer? Ik hoop tenminste maar dat er niet ergens adders onder het gras zitten - ben altijd een beetje bang voor gedoe, en dat de gegevens niet kloppen, of zo. Alleen al het feit dat ik volgens de standaarden minstens twee keer zo veel zou moeten verbruiken dan ik doe! We zullen zien...
Ook berekende ik wat ik het afgelopen jaar bespaarde door mijn goedkopere telefoonabonnement bij xs4all. Tot december vorig jaar had ik een abonnement waarbij ik kon bellen zoveel ik wilde. Kosten voor internet, tv en telefoon in 2015 gemiddeld € 72,41 per maand. In 2016 zette ik dat om naar een telefoonabonnement met een tarief "per tik" (om in oude studentenhuistermen te blijven). Kosten in 2016 gemiddeld € 66,67 per maand. Totale besparing voor 2016 € 68,95! En hoewel het dus sommige maanden ineens lijkt of ik een enorme telefoonrekening heb, vind ik dit een leuke besparing.
Als dat nou ook nog terug te zien zou zijn op mijn spaarrekening...
Kerstnacht, toen ik toch wakker lag, maakte ik een héle lijst met klussen voor deze vakantie, 1 A4 lang. En gisteren ging ik er eens even echt voor zitten. Ik zegde de Mikrogids op (ik blogde eerder over mijn lidmaatschappen en abonnementen, en bedacht dat ik best eens kan proberen het zonder gids te doen.) Besparing vanaf maart 2017: € 49.50 per jaar.
En ik wilde een groenere energieleverancier. Eén keer eerder stapte ik over, van Eneco naar United Consumers. Natuurlijk nam ik ook daar groene energie af, maar ik vond het nog niet groen genoeg. Gisteren surfde ik wat, o.a. langs de site van de Consumentenbond, en zag dat het niet alleen VEEL groener kan, maar dat ik dan zelfs een paar honderd €€€€€ bespaar per jaar. Wat willen we nog meer? Ik hoop tenminste maar dat er niet ergens adders onder het gras zitten - ben altijd een beetje bang voor gedoe, en dat de gegevens niet kloppen, of zo. Alleen al het feit dat ik volgens de standaarden minstens twee keer zo veel zou moeten verbruiken dan ik doe! We zullen zien...
Ook berekende ik wat ik het afgelopen jaar bespaarde door mijn goedkopere telefoonabonnement bij xs4all. Tot december vorig jaar had ik een abonnement waarbij ik kon bellen zoveel ik wilde. Kosten voor internet, tv en telefoon in 2015 gemiddeld € 72,41 per maand. In 2016 zette ik dat om naar een telefoonabonnement met een tarief "per tik" (om in oude studentenhuistermen te blijven). Kosten in 2016 gemiddeld € 66,67 per maand. Totale besparing voor 2016 € 68,95! En hoewel het dus sommige maanden ineens lijkt of ik een enorme telefoonrekening heb, vind ik dit een leuke besparing.
Als dat nou ook nog terug te zien zou zijn op mijn spaarrekening...
zaterdag 24 december 2016
Zalig Kerstfeest!
Als dát toch eens zou kunnen in 2017!
Ik word een beetje treurig van het nieuws dezer dagen... Blijven geloven dat het ooit nog wat wordt, met die Vrede op Aarde? Blijven geloven dat ooit mensen niet meer zo boos en bang zullen zijn dat ze anderen buitensluiten, misbruiken en vermoorden, blijven geloven in de Lichtpuntjes in het donker!!!!
zondag 18 december 2016
Cadeautjes
Gek toch, hoe ik (of heeft iedereen dat?) in deze tijd altijd zin heb om cadeautjes voor mezelf te kopen, terwijl ik daar anders eigenlijk nooit zo heel veel behoefte aan heb. Is dat omdat je doodgegooid wordt met reclames, omdat ik mezelf toch ergens diep van binnen een beetje zielig vind, zo zonder familie tijdens de "feestdagen", is het omdat het zo ontzettend donker is, en ik zo ontzettend moe ben, en aan vakantie toe?
In ieder geval, ik ben altijd dol op cadeautjes (natuurlijk helemaal op die cadeautjes die meteen goed zijn, hoeft niet duur te zijn, maar zelfgemaakt, of precies wat ik kan gebruiken / nodig heb / ongeweten heel erg leuk vind!). En nu mag ik van mezelf wat kerstcadeautjes uitzoeken, én op mijn werk aangeven wat ik graag voor mijn verjaardag zou willen hebben.
Op het gevaar af dat dit een heel erg materialistische blogpost wordt, hierbij mijn cadeau- en wensenlijstje.
Gisteren gaven we onszelf van het vrijwilligerswerk een pak soep van weggooigroenten en idem potje jam, en we kregen een kookboekje, een "misschientje" (da's Belgisch voor een opvouwtas voor als je plotseling boodschappen doet) en een Boc'n roll. Maar die laatste dingen zijn eigenlijk allemaal dingen die ik niet nodig heb. Van mijn werk krijg ik altijd een kerststol, een fles wijn (ik houd niet van wijn, maar ik geef wijn cadeau als ik ergens op bezoek ga, of voor mijn vrijwilligerswerk). Én we ontvangen een aardige cadeaubon - en een dertiende maand, ook niet verkeerd.
Mijn verdere wensen?
In ieder geval, ik ben altijd dol op cadeautjes (natuurlijk helemaal op die cadeautjes die meteen goed zijn, hoeft niet duur te zijn, maar zelfgemaakt, of precies wat ik kan gebruiken / nodig heb / ongeweten heel erg leuk vind!). En nu mag ik van mezelf wat kerstcadeautjes uitzoeken, én op mijn werk aangeven wat ik graag voor mijn verjaardag zou willen hebben.
Op het gevaar af dat dit een heel erg materialistische blogpost wordt, hierbij mijn cadeau- en wensenlijstje.
Gisteren gaven we onszelf van het vrijwilligerswerk een pak soep van weggooigroenten en idem potje jam, en we kregen een kookboekje, een "misschientje" (da's Belgisch voor een opvouwtas voor als je plotseling boodschappen doet) en een Boc'n roll. Maar die laatste dingen zijn eigenlijk allemaal dingen die ik niet nodig heb. Van mijn werk krijg ik altijd een kerststol, een fles wijn (ik houd niet van wijn, maar ik geef wijn cadeau als ik ergens op bezoek ga, of voor mijn vrijwilligerswerk). Én we ontvangen een aardige cadeaubon - en een dertiende maand, ook niet verkeerd.
Mijn verdere wensen?
- Ik wil al heel lang een mooie leren schoudertas. Ik doe het nu met het voorvak van mijn rugzak, die ik meestal wel mee heb, maar ik wil gewoon een mooie handtas.
- Ik ben al jaren op zoek naar een lekkere eau de toilette. De geuren die ik "vroeger" droeg voldoen niet meer, ik heb ze al te lang gebruikt, en ik ben inmiddels geen meisje meer, maar een middelbare mevrouw - en op de één of andere manier vind ik dat daar een minder lichte geur bij hoort. Maar wat?
- Ik heb een grappige poster gezien met kinderen in een appelboom - mooi voor op mijn werkkamer op kantoor; we hebben daar iets met appelbomen. (Tot zover die middelbare mevrouw.....)
- Ik wil heel graag een paar zelfgebreide warme wollen sokken, bij voorkeur natuurlijk in mijn favoriete papagaaienkleuren. Dat mag wel, ik draag ze toch vooral in huis...
- Voor kerst geef ik mezelf vaak wat nieuwe boeken en een nieuwe pyjama of joggingbroek. Mijn favoriete manier van kerst vieren: na de kerk in joggingbroek op de bank, met een stapeltje ongelezen boeken en iets lekkers. De broeken bestel ik met cadeaubonnen die ik nog wel ergens heb; boeken heb ik eigenlijk helemaal niet nodig (maar ik ga wel een wildplukboek bestellen, in het kader van zowel "leuk" als het voornemen "Ik ga in 2017 écht beter eten, en minder geld uitgeven aan rommel om te eten".).
- Ik zag iets heel moois op DaWanda: een vilten schrijfmap voor een A5 schrijfblok: ik sleep tegenwoordig overal zo'n blokje mee, voor lijstjes, briefjes aan mijn werkster, aantekeningen tijdens vergaderingen, of gedachten in de trein. Maar no way dat ik voor zoiets ruim € 50 uitgeef! Dat wordt dus zelf naaien, of knutselen - daar zijn vakanties ook voor...
- Tja, en dan wil ik ook nog wel een leuke nieuwe liefde, een "iets" dunner (en dus gezonder en vitaler) lijf, een miljoen op de bank, en een huisje aan zee....
zaterdag 3 december 2016
(Geen) Gratis bloemen bij Jumbo
Een paar weken terug - toch op bezoek bij mijn schoenmaker aan de andere kant van de stad - deed ik een boodschap bij de Jumbo om de hoek. Maar tot mijn schrik werd er voor een product € 2,17 i.p.v. € 1,09 aangeslagen. Niet misselijk, zo'n vergissing van de scanner!
Natuurlijk meldde ik me - als rechtgeaarde consuminderaar - bij de klantenservice. Na enig gedoe kreeg ik het teveel betaalde terug. Maar: toch niet handig als je haast hebt, als het verschil niet zo groot was geweest had ik het gelaten.
Maar was Jumbo niet de winkel die vroeger beloofde dat je het product gratis meekreeg als de afrekening niet klopte? Ik heb gemaild, en kreeg keurig een mail terug: ja, die regel geldt nog steeds, u kunt zich melden bij dat filiaal, krijgt u alsnog het hele bedrag terug, én een bosje bloemen voor de moeite. Mwah, leuk, maar daar deed ik het niet voor.
Gisteren mocht ik mijn schoenen weer ophalen. En omdat ik toch weer in de buurt was, én omdat ik € 90,00 mocht aftikken voor vier nieuwe zolen, ging ik toch maar bij de Jumbo langs. Gratis bloemen zijn bést leuk in zulke dure tijden! En omdat ik de beroerdste niet ben deed ik daar meteen maar mijn laatste boodschappen.
Dat had ik niet moeten doen. Na de boodschappen meldde ik me weer bij de klantenservice, mét mijn eerdere bon, en kreeg - na veel en lang uitleggen - ook de laatste € 1,05 terug. Om de bloemen heb ik toen maar niet meer gevraagd, vond ik ook een beetje gênant om óók nog om te vragen.
De vraag is nu: ga ik dit nog een keer per mail melden, of geef ik de Jumbo gewoon maar op? Deze supermarkt heeft op papier de beste regelingen voor klanten, maar in de praktijk komt daar heel weinig van terecht.....
Natuurlijk meldde ik me - als rechtgeaarde consuminderaar - bij de klantenservice. Na enig gedoe kreeg ik het teveel betaalde terug. Maar: toch niet handig als je haast hebt, als het verschil niet zo groot was geweest had ik het gelaten.
Maar was Jumbo niet de winkel die vroeger beloofde dat je het product gratis meekreeg als de afrekening niet klopte? Ik heb gemaild, en kreeg keurig een mail terug: ja, die regel geldt nog steeds, u kunt zich melden bij dat filiaal, krijgt u alsnog het hele bedrag terug, én een bosje bloemen voor de moeite. Mwah, leuk, maar daar deed ik het niet voor.
Gisteren mocht ik mijn schoenen weer ophalen. En omdat ik toch weer in de buurt was, én omdat ik € 90,00 mocht aftikken voor vier nieuwe zolen, ging ik toch maar bij de Jumbo langs. Gratis bloemen zijn bést leuk in zulke dure tijden! En omdat ik de beroerdste niet ben deed ik daar meteen maar mijn laatste boodschappen.
Dat had ik niet moeten doen. Na de boodschappen meldde ik me weer bij de klantenservice, mét mijn eerdere bon, en kreeg - na veel en lang uitleggen - ook de laatste € 1,05 terug. Om de bloemen heb ik toen maar niet meer gevraagd, vond ik ook een beetje gênant om óók nog om te vragen.
De vraag is nu: ga ik dit nog een keer per mail melden, of geef ik de Jumbo gewoon maar op? Deze supermarkt heeft op papier de beste regelingen voor klanten, maar in de praktijk komt daar heel weinig van terecht.....
zondag 27 november 2016
Papierstapels
In het kader van het ontrommelen, steeds meer losse papiertjes opruimen die hier overal op stapels liggen:
Gedicht Bij de dichter thuis, van Stefaan van den Bremt, uit de bundel Voegwerk (2009)
Rond de tafel staan stoelen
te dringen, ze willen er niet uit,
wijzen hem de deur, het huis is
vol, hij kan er niet meer bij, hier
wonen zij, hem rest nog slechts
dat al half dichtgeslibde pad
tussen bergkasten die buren
niet meer willen en muren vol
boeken die mensen schuwen
boeken drijven hem in de hoek,
doen hem in de ramsj, straks
zet een leunstoel hem op straat.
En geen boek dat hem nog opendoet.
(Zo, dat kladje kan ook weer weg. Ik ga ook dat oude Sinterklaasgedicht van huisgenoot Tjeerd scannen - één van de mooiste Sintgedichten die ik ooit kreeg, maar het is wél minstens 30 jaar oud - scheelt wéér wat papier!)
Gedicht Bij de dichter thuis, van Stefaan van den Bremt, uit de bundel Voegwerk (2009)
Rond de tafel staan stoelen
te dringen, ze willen er niet uit,
wijzen hem de deur, het huis is
vol, hij kan er niet meer bij, hier
wonen zij, hem rest nog slechts
dat al half dichtgeslibde pad
tussen bergkasten die buren
niet meer willen en muren vol
boeken die mensen schuwen
boeken drijven hem in de hoek,
doen hem in de ramsj, straks
zet een leunstoel hem op straat.
En geen boek dat hem nog opendoet.
(Zo, dat kladje kan ook weer weg. Ik ga ook dat oude Sinterklaasgedicht van huisgenoot Tjeerd scannen - één van de mooiste Sintgedichten die ik ooit kreeg, maar het is wél minstens 30 jaar oud - scheelt wéér wat papier!)
vrijdag 25 november 2016
OV- en ander gedoe
Soms vind ik volwassen zijn zó vermoeiend!
Deze periode, van half augustus tot half december, is altijd razend druk op mijn werk. Alle verloven ingetrokken, alle zeilen bijgezet... Vorige week had ik lekker een (noodzakelijk) weekje vrij tussendoor - al moest ik wel op een zaterdag nog een paar uur op komen draven, en gedurende de week een aantal dingen op kantoor in de gaten houden, mail lezen, en soms even reageren. Maar toch wel erg lekker en ontspannend: werken in je pyjama, zo ergens rond koffietijd een uurtje, 's morgens in het donker niet te hoeven racen voor de trein, alleen de meest dringende klussen doen, en tussendoor veel leuke boeken lezen, even slapen op de bank, mooie documentaires kijken met de laptop op mijn buik, een wandelingetje naar de winkel. Dat deed me goed, dat had ik nodig.
En deze week dus weer hard aan het werk om alles toch op tijd voor de kerst af te krijgen. En hoera, dat lukt!!!
Maar tussen het werken door zijn er ook altijd privédingen die (veel) aandacht vragen.
Eind september werd er in mijn wijk een ander systeem van afval inzamelen ingevoerd. Op een maandagavond vond ik toen ik om 18.00 uur thuiskwam een brief dat er papierkliko's zouden worden rondgebracht. Wilde je dat niet, dan moest je even bericht sturen. Maar toen ik een half uurtje later de gordijnen dichttrok, stond er al een hele grote, hele blauwe kliko pal voor mijn huiskamerraam geparkeerd. Paar dagen later gebeld om de kliko op te laten halen, maar er was een telefoonstoring. E-mail gestuurd. De gemeente belde direct terug, heel netjes. De kliko zou weer worden opgehaald. Vorige weekend, eind november, maar weer eens gemaild. Bericht van de gemeente terug: de kliko's zijn al opgehaald. Neehee! Hij STAAT er nog! Maar na 1 telefoontje en drie e-mails ben ik nu toch eindelijk de overbodige kliko weer kwijt.
In 2013 werd mijn portemonnee gerold, inclusief OV-kaart, en alles wat er zoal in een portemonnee zit: identiteitskaart, postzegels, cadeaubon. In de weken na de diefstal moest ik dus met losse kaartjes naar mijn werk reizen: een dure hobby. In dit geval reageerde de NS snel en correct, en kreeg ik de extra treinkaartjes terug. Maar de busclub in mijn werkplaats! Toen onlangs wéér ten onrechte geld werd afgeschreven van mijn Ov-kaart, kaartte ik gelijk maar weer eens aan dat ik nog steeds geen reactie had gehad op al mijn brieven en mails sinds 2013. En nu werd er gereageerd! Ik zou € 4,76 terugkrijgen uit 2013 - dat lijkt me te weinig, maar ik kan na drie jaar natuurlijk nooit meer terughalen wat ik dan wél teveel heb betaald. En dan na afloop van dit "klantcontact" een enquête sturen met de vraag of ik tevreden ben met de afhandeling van mijn klacht, en of andere OV-bedrijven het soms nog slechter doen? ARRGGHH! Ik kan daar zó boos en moedeloos van worden!
Laatste voorbeeld (Ik heb bewondering voor degene die dit bericht tot zover heeft gelezen!): de NS. Omdat er
zó vaak niet gereageerd wordt op NS-claims "Geld terug bij vertraging" gaf ik het op een gegeven moment op om geld terug te vragen. Óf de site ligt plat, óf ze zeggen dat de claim niet is aangekomen, óf er wordt gezegd: U had geen vertraging (= anderhalf uur extra reistijd), U reisde op een gratis kaartje (= betaald abonnement), het ging om 2 reizen, dus u had geen vertraging (= een traject aansluitend aan mijn reeds betaalde trajectabonnement).... Zó kriegelig word ik daarvan! Maar deze zomer werd het me toch te gortig. Ik had één keer een paar uur vertraging op het traject naar mijn werk; dat geld kreeg ik tot mijn verbazing keurig binnen de termijn terug. En één keer twee uur en een kwartier vertraging onderweg van Maastricht naar huis, waarvoor ik recht zou hebben op iets meer dan € 20 terug. Deze week, ruim tweeënhalve maand na het indienen van de claim: U krijgt geld terug, wel € 17! *ZUCHT!* Maar weer eens een mail gestuurd: WAAROM krijg ik niet het volledige bedrag vergoed, conform de eigen voorwaarden van de NS? En als ik dan toch bezig ben: WAAROM wordt er voor een andere reis een volledig bedrag afgeschreven, en niet een treinkaartje met 40% korting?
Hoe doen anderen dat toch, waar halen ze de energie vandaan om tegen de bierkaai te blijven proberen om niet teveel te betalen, en om binnen een jaar een reactie te krijgen van een "klantenservice"? POEH! Ik zou mijn energie zó graag wat constructiever willen gebruiken, niet aan dit soort gedoe - bedrijven doen zo vaak of je als enige baan hebt om achter hen aan te zitten - en alsof zij het enige bedrijf zijn wat zo slecht functioneert! V.w.b. het vervoer heb ik alleen al te maken met het busbedrijf in mijn woonplaats, het busbedrijf in mijn werkplaats, én de NS....
(Zo, ik heb gezegd!)
Deze periode, van half augustus tot half december, is altijd razend druk op mijn werk. Alle verloven ingetrokken, alle zeilen bijgezet... Vorige week had ik lekker een (noodzakelijk) weekje vrij tussendoor - al moest ik wel op een zaterdag nog een paar uur op komen draven, en gedurende de week een aantal dingen op kantoor in de gaten houden, mail lezen, en soms even reageren. Maar toch wel erg lekker en ontspannend: werken in je pyjama, zo ergens rond koffietijd een uurtje, 's morgens in het donker niet te hoeven racen voor de trein, alleen de meest dringende klussen doen, en tussendoor veel leuke boeken lezen, even slapen op de bank, mooie documentaires kijken met de laptop op mijn buik, een wandelingetje naar de winkel. Dat deed me goed, dat had ik nodig.
En deze week dus weer hard aan het werk om alles toch op tijd voor de kerst af te krijgen. En hoera, dat lukt!!!
Maar tussen het werken door zijn er ook altijd privédingen die (veel) aandacht vragen.
Eind september werd er in mijn wijk een ander systeem van afval inzamelen ingevoerd. Op een maandagavond vond ik toen ik om 18.00 uur thuiskwam een brief dat er papierkliko's zouden worden rondgebracht. Wilde je dat niet, dan moest je even bericht sturen. Maar toen ik een half uurtje later de gordijnen dichttrok, stond er al een hele grote, hele blauwe kliko pal voor mijn huiskamerraam geparkeerd. Paar dagen later gebeld om de kliko op te laten halen, maar er was een telefoonstoring. E-mail gestuurd. De gemeente belde direct terug, heel netjes. De kliko zou weer worden opgehaald. Vorige weekend, eind november, maar weer eens gemaild. Bericht van de gemeente terug: de kliko's zijn al opgehaald. Neehee! Hij STAAT er nog! Maar na 1 telefoontje en drie e-mails ben ik nu toch eindelijk de overbodige kliko weer kwijt.
In 2013 werd mijn portemonnee gerold, inclusief OV-kaart, en alles wat er zoal in een portemonnee zit: identiteitskaart, postzegels, cadeaubon. In de weken na de diefstal moest ik dus met losse kaartjes naar mijn werk reizen: een dure hobby. In dit geval reageerde de NS snel en correct, en kreeg ik de extra treinkaartjes terug. Maar de busclub in mijn werkplaats! Toen onlangs wéér ten onrechte geld werd afgeschreven van mijn Ov-kaart, kaartte ik gelijk maar weer eens aan dat ik nog steeds geen reactie had gehad op al mijn brieven en mails sinds 2013. En nu werd er gereageerd! Ik zou € 4,76 terugkrijgen uit 2013 - dat lijkt me te weinig, maar ik kan na drie jaar natuurlijk nooit meer terughalen wat ik dan wél teveel heb betaald. En dan na afloop van dit "klantcontact" een enquête sturen met de vraag of ik tevreden ben met de afhandeling van mijn klacht, en of andere OV-bedrijven het soms nog slechter doen? ARRGGHH! Ik kan daar zó boos en moedeloos van worden!
 |
| Afbeelding gepikt van het www. |
Hoe doen anderen dat toch, waar halen ze de energie vandaan om tegen de bierkaai te blijven proberen om niet teveel te betalen, en om binnen een jaar een reactie te krijgen van een "klantenservice"? POEH! Ik zou mijn energie zó graag wat constructiever willen gebruiken, niet aan dit soort gedoe - bedrijven doen zo vaak of je als enige baan hebt om achter hen aan te zitten - en alsof zij het enige bedrijf zijn wat zo slecht functioneert! V.w.b. het vervoer heb ik alleen al te maken met het busbedrijf in mijn woonplaats, het busbedrijf in mijn werkplaats, én de NS....
(Zo, ik heb gezegd!)
donderdag 17 november 2016
Wat te doen?
Vakantie. En dat dan je comfortabele schoenen bij de schoenmaker staan, en je fiets bij de fietsenmaker.
Dus ik ben een beetje aan huis gebonden, ook helemaal niet erg.
Ik ruim op. Ik heb zo'n huis met op allerlei plaatsen allerlei grote stapels papier. Administratie waar ik me soms suf in zoek - het is me na mijn verhuizing nog steeds niet helemaal gelukt om die op orde te krijgen, terwijl ik een goede hangmappenkast heb om alles fijn in te ordenen. En ik bewaar van alles: recensies van boeken die ik ooit wil lezen, muziek waar ik nieuwsgierig naar ben gemaakt, aankondigingen van tv-programma's, knipsels over pelgrimeren, over Marten Toonder en Bommel, mooie columns, gedichten, berichten over armoede, over Maria, wandelingen en fietstochten uit de krant... Ik kwam zelfs een artikeltje tegen over het schoonmaken van schorseneren - bewaard voor als ik ooit in de toekomst eens schorseneren zou willen eten? De oud-papiermand staat klaar, er kan heel veel weg.
Ik bewaar veel, ook omdat mijn geheugen minder is dan toen ik nog jong was. Maar misschien onthoud ik wel minder omdat ik in zoveel overvloed leef - misschien moet ik er maar gewoon op vertrouwen dat ik het wel onthoud als het echt de moeite waard is....
Het geeft in ieder geval veel lucht om de dingen nog eens te herlezen die ik tegenkom, en ze dan te verscheuren en in de oudpapierdoos te doen. Lekker straks naar de papier- en glascontainer wandelen!
Dus ik ben een beetje aan huis gebonden, ook helemaal niet erg.
Ik ruim op. Ik heb zo'n huis met op allerlei plaatsen allerlei grote stapels papier. Administratie waar ik me soms suf in zoek - het is me na mijn verhuizing nog steeds niet helemaal gelukt om die op orde te krijgen, terwijl ik een goede hangmappenkast heb om alles fijn in te ordenen. En ik bewaar van alles: recensies van boeken die ik ooit wil lezen, muziek waar ik nieuwsgierig naar ben gemaakt, aankondigingen van tv-programma's, knipsels over pelgrimeren, over Marten Toonder en Bommel, mooie columns, gedichten, berichten over armoede, over Maria, wandelingen en fietstochten uit de krant... Ik kwam zelfs een artikeltje tegen over het schoonmaken van schorseneren - bewaard voor als ik ooit in de toekomst eens schorseneren zou willen eten? De oud-papiermand staat klaar, er kan heel veel weg.
Ik bewaar veel, ook omdat mijn geheugen minder is dan toen ik nog jong was. Maar misschien onthoud ik wel minder omdat ik in zoveel overvloed leef - misschien moet ik er maar gewoon op vertrouwen dat ik het wel onthoud als het echt de moeite waard is....
Het geeft in ieder geval veel lucht om de dingen nog eens te herlezen die ik tegenkom, en ze dan te verscheuren en in de oudpapierdoos te doen. Lekker straks naar de papier- en glascontainer wandelen!
maandag 14 november 2016
Twee verrassingen van dit weekend
Ik zou gisteren al schrijven over de twee verrassingen van dit weekend, maar ik doseer mijn berichten een beetje. Ik vind zelf te lange blogposts ook niet zo fijn, en heb soms gewoon geen zin om een lang bericht te tikken.... Maar ik kreeg wel twee héle leuke verrassingen!
Ten eerste: ik werd gisteren door de NS (moeten ze nou op zo'n kantoor op zondag écht mensen laten werken?) uitgenodigd voor een onderzoek morgenavond. Drie kwartier een treinreis naspelen (ik hoop zonder vertraging 🚆😒), en daarmee een NS-dagkaart 1e klas verdienen, mooi toch? Eigenlijk ben ik helemaal niet zo van het 1e klas reizen, maar een gratis dagkaart is altijd leuk. Dagje Groningen of Vlissingen, of een andere verre bestemming, ergens deze winter? Het fantaseren over de besteding is al heel erg leuk! (Ik vraag me wel eens af of dit soort klusjes nou meer oplevert dan een extra uur in mijn "dayjob", maar ik vind het óók gewoon leuk om te doen, en het voelt meer als een extraatje dan extra salaris, op de één of andere manier).
En verrassing nr. twee: Ik won een boek van Fiep Westendorp - en ik wist niet eens dat ik had meegedaan aan een weggeefactie!
Toen ik zaterdag vreselijk koud en stevig balend thuis kwam - ik zou een uurtje mee gaan lunchen, maar o.a. door falend OV werd het ineens toch een hele halve werkdag - plofte er iets heel zwaars op de deurmat. Een prachtig versierde dikke enveloppe, van een zekere Jet van Jets Minibieb. Huh? Whosthat? Erin: het boek "Volgens Fiep - tekeningen van Fiep Westendorp, met teksten van Joyce Roodnat" En in het boek een kaartje. "Marlien heeft voor jou meegedaan aan een actie op Facebook, omdat ze weet dat jij dol bent op de tekeningen van Fiep Westendorp" (we waren in september een middag uit in Zaltbommel, waar Fiep 100 jaar geleden werd geboren, en waar een mooie beeldje van Jip en Janneke langs de Waal staat...). Hoe lief is dat?
En hoe leuk is het om zoiets moois juist aan het begin van je vakantie te krijgen, zodat je er telkens even in kunt bladeren, op de bank, onder je dekentje, terwijl je lekker uitrust van gedane zaken? Ik ben er helemaal blij mee!
Ten eerste: ik werd gisteren door de NS (moeten ze nou op zo'n kantoor op zondag écht mensen laten werken?) uitgenodigd voor een onderzoek morgenavond. Drie kwartier een treinreis naspelen (ik hoop zonder vertraging 🚆😒), en daarmee een NS-dagkaart 1e klas verdienen, mooi toch? Eigenlijk ben ik helemaal niet zo van het 1e klas reizen, maar een gratis dagkaart is altijd leuk. Dagje Groningen of Vlissingen, of een andere verre bestemming, ergens deze winter? Het fantaseren over de besteding is al heel erg leuk! (Ik vraag me wel eens af of dit soort klusjes nou meer oplevert dan een extra uur in mijn "dayjob", maar ik vind het óók gewoon leuk om te doen, en het voelt meer als een extraatje dan extra salaris, op de één of andere manier).
En verrassing nr. twee: Ik won een boek van Fiep Westendorp - en ik wist niet eens dat ik had meegedaan aan een weggeefactie!
Toen ik zaterdag vreselijk koud en stevig balend thuis kwam - ik zou een uurtje mee gaan lunchen, maar o.a. door falend OV werd het ineens toch een hele halve werkdag - plofte er iets heel zwaars op de deurmat. Een prachtig versierde dikke enveloppe, van een zekere Jet van Jets Minibieb. Huh? Whosthat? Erin: het boek "Volgens Fiep - tekeningen van Fiep Westendorp, met teksten van Joyce Roodnat" En in het boek een kaartje. "Marlien heeft voor jou meegedaan aan een actie op Facebook, omdat ze weet dat jij dol bent op de tekeningen van Fiep Westendorp" (we waren in september een middag uit in Zaltbommel, waar Fiep 100 jaar geleden werd geboren, en waar een mooie beeldje van Jip en Janneke langs de Waal staat...). Hoe lief is dat?En hoe leuk is het om zoiets moois juist aan het begin van je vakantie te krijgen, zodat je er telkens even in kunt bladeren, op de bank, onder je dekentje, terwijl je lekker uitrust van gedane zaken? Ik ben er helemaal blij mee!
zondag 13 november 2016
Twee verrassingen (NOT) en een dagje uit
Nou, mijn leven is dus wel heel goed gevuld - mocht iemand daar bang voor zijn ;-)
Ik heb sinds donderdagmiddag een weekje vakantie, daar was ik ZO aan toe! Ik merk dat ik naarmate ik ouder word toch echt minder energie krijg, en al die rare kwaaltjes van mij helpen natuurlijk ook niet echt. Zere gewrichten, gepiep in mijn hoofd, slecht slapen, en de rest: ik word soms ZO moe van mij!
Dus ik heb afgelopen woensdag en donderdag stevig doorgewerkt om nog wat klussen af te maken, én ik moet (tegen mijn principes in) de komende week op afstand wel wat werkdingen regelen en in de gaten houden, maar in grote lijnen heb ik dan toch echt vakantie...
Maar gisteren moest / wilde ik toch "even" mijn hoofd laten zien op een werkbijeenkomst. Afscheid nemen van een héle leuke en lieve groep vrijwilligers is niet zo leuk, maar wel goed. Ik vind het helemaal niets om zomaar te verdwijnen; ik wil zelf altijd graag mensen ten afscheid groeten, én ik vind dat ik mensen de gelegenheid moet geven om afscheid van mij te nemen... Dus op pad gegaan, op mijn vrije zaterdag (Ik word wel gewoon betaald voor die uren, maar eigenlijk is het weekend van mij)... En omdat er verder niemand van kantoor ging, moest ik met 2 treinen en 4 bussen (in totaal hoor, niet enkele reis). Weet ik weer eens wat een luxe het is om zo vaak een lift per auto te krijgen van mijn leidinggevende, die als het even kan mij thuis ophaalt en weer -brengt, als we samen ergens heen moeten...!
Volgens de reisplanner een uur enkele reis, maar als de bus vertraging heeft sta je zomaar twee keer een half uur in de snijdende wind in de polder te wachten. Nou ja, krijg ik ook nog eens buitenlucht...
Al met al werd het dus toch een echte halve werkdag, plus enkele uren reistijd. Mmm, dat zat niet helemaal in de planning!
Ik heb sinds donderdagmiddag een weekje vakantie, daar was ik ZO aan toe! Ik merk dat ik naarmate ik ouder word toch echt minder energie krijg, en al die rare kwaaltjes van mij helpen natuurlijk ook niet echt. Zere gewrichten, gepiep in mijn hoofd, slecht slapen, en de rest: ik word soms ZO moe van mij!
Dus ik heb afgelopen woensdag en donderdag stevig doorgewerkt om nog wat klussen af te maken, én ik moet (tegen mijn principes in) de komende week op afstand wel wat werkdingen regelen en in de gaten houden, maar in grote lijnen heb ik dan toch echt vakantie...
Maar gisteren moest / wilde ik toch "even" mijn hoofd laten zien op een werkbijeenkomst. Afscheid nemen van een héle leuke en lieve groep vrijwilligers is niet zo leuk, maar wel goed. Ik vind het helemaal niets om zomaar te verdwijnen; ik wil zelf altijd graag mensen ten afscheid groeten, én ik vind dat ik mensen de gelegenheid moet geven om afscheid van mij te nemen... Dus op pad gegaan, op mijn vrije zaterdag (Ik word wel gewoon betaald voor die uren, maar eigenlijk is het weekend van mij)... En omdat er verder niemand van kantoor ging, moest ik met 2 treinen en 4 bussen (in totaal hoor, niet enkele reis). Weet ik weer eens wat een luxe het is om zo vaak een lift per auto te krijgen van mijn leidinggevende, die als het even kan mij thuis ophaalt en weer -brengt, als we samen ergens heen moeten...!
 |
| Zó koud was het dus: een graad of 3/4 nachtvorst in de Japanse Wijnbes. |
Al met al werd het dus toch een echte halve werkdag, plus enkele uren reistijd. Mmm, dat zat niet helemaal in de planning!
 |
| bloemen (zo handig ook, met die lange sprieten in een overvolle bus!) ;-) |
Maar ik kreeg wel prachtige
 |
| Net puntenslijpsel, toch? |
(Ik vind dit bericht nu wel lang genoeg, dus over de twee leuke verrassingen laat ik jullie nog even in spanning.)
zaterdag 12 november 2016
Hallelujah!
Je weet dat je pas echt oud wordt als de idolen van je jeugd een voor een overlijden....
Donderdag werd, in al het tumult van de Amerikaanse presidentsverkiezingen en de zwartepietendiscussie, bekend dat Leonard Cohen dinsdag is overleden. Ik verloor hem een beetje uit het oog / oor na alle kampvuren en klusdagen met Suzanne en So long Marianne, tot we met ons koor een keer Hallelujah zongen. Wat een stem, wat een dichter....
Donderdag werd, in al het tumult van de Amerikaanse presidentsverkiezingen en de zwartepietendiscussie, bekend dat Leonard Cohen dinsdag is overleden. Ik verloor hem een beetje uit het oog / oor na alle kampvuren en klusdagen met Suzanne en So long Marianne, tot we met ons koor een keer Hallelujah zongen. Wat een stem, wat een dichter....
maandag 7 november 2016
Vrouw of clown?
Morgen kan in de VS voor het eerst een vrouw president worden - of het wordt een levensgevaarlijke, racistische, seksistische megalomane clown...
Ik ben zeer benieuwd!
vrijdag 4 november 2016
Oogst 2016
 |
| (Een deel van) De oogst van dit jaar. Vooraan: potjes kweeperenjam. Daarachter, van links naar rechts: calendula-olie (met goudsbloem), basilicum-muntolie, rozemarijnolie, rozenolie, frambozenazijn (met een beetje Japanse wijnbes). |
Een paar potjes jam zijn al vergeven. De olie is voor inwendig en voor uitwendig gebruik. En in de keuken staat nog gedroogde Goudsbloem (te gebruiken als saffraan of als thee), vlierbloesemsiroop, en mijn huismerktheetje met munt, citroenverbena en frambozenblad. En dat alles uit eigen tuin (nou ja, behalve de vlierbloesem, suiker en olie dan). Ik word later heks, en ben nu al vast hard aan het oefenen!
 |
| Nog meer oogst: alle tomaten van dit jaar pasten op één boterham. |
Ik kocht bij de Lidl 6 tomatenplantjes, veel te vroeg, zeker met deze koude en natte voorzomer. Zie dus hierboven de hele tomatenoogst van dit jaar. De bosui en kaas zijn gekocht. Ik probeerde nog de kontjes bosui in de tuin te planten, maar voerde weer alleen de naaktslakken....
 |
| En nóg meer oogst: de cactus van Intratuin. |
Niet helemaal eigen oogst, maar wel leuk om te laten zien: Ik slingerde een groene shawl om, fietste langs Intratuin, kocht bezem en stoffer, en kreeg een gratis cactus. Leuke actie van Intratuin!
zondag 30 oktober 2016
Van lezen, slapen en onrust
Wat een gekke kop, toch? En toch vat het mijn leven op dit moment goed samen....
Ik telde net de boeken op mijn nachtkastje, en dat waren er maar liefst 9. Plus nog wat tijdschriften naast het nachtkastje... En ik pak al die boeken door elkaar, lees een stukje, dan weer een ander boek. En dat natuurlijk vooral tijdens mijn vele slapeloze (of liever: slaaparme) nachten. Niet zo gek dus, dat ik zo onrustig ben. En door die onrust slaap ik weer slecht, undsoweiter, undsoweiter.....
Een tijdje terug legde ik maar een "todoblokje" (wie weet een goed Nederlands woord?) naast mijn bed, om al die klusjes die 's nachts door mijn hoofd spelen op te schrijven. Als ik opschrijf dat ik J. nodig een kaartje moet schrijven, hoef ik daar verder 's nachts niet over na te denken, en kan ik die klus gewoon een keer overdag uitvoeren. Een briljante oplossing, al zeg ik het zelf! Maar de afgelopen weken waren mijn spooksels niet zo concreet - flarden van dingen uit werk en privé, dingen die ik allang heb gedaan, of die ik ooit nog moet doen (maar die helemaal geen haast hebben), spelen door elkaar heen. En het idee: als ik NU niet slaap kom ik er morgen wéér niet op tijd uit, helpt ook niet echt om in slaap te vallen.... Zal ik dan maar opstaan, en de was gaan ophangen? De tuin in, de basilicum oogsten voor die bevriest, de afwas doen, zodat ik morgen meteen aan de slag kan met de kweeperen die er nog liggen? Maar jongens, het is twee uur (half drie, drie uur, half vier, vier uur) 's nachts! Ik geloof dat ik vannacht voor het eerst de klok live, om 3.02 uur, terug heb kunnen zetten naar wintertijd....
Onrust dus. In hoofd, lijf en leden. Toch geniet ik wel - van de mooi verkleurende Kattenstaart in de tuin, van het opruimen: een grote zak met overbodige "spulletjes" die ik op de weggeeftafel kon neerleggen, een stapel boeken wegbrengen naar de buurtbibliotheek, van het organiseren van een fijne avond voor de ouderen op mijn werk, van de was die droogt in de zon, van de bezorgdheid van mijn buurvrouw die even komt informeren omdat mijn was wekenlang buiten hangt (jaahaa, wél telkens ándere was, maar er hangt inderdaad voortdurend iets op de lijn; ik laat het graag vochtig worden in de avondlucht, en heb dan het voornemen om te strijken: elke avond weer.....)...
O.k., lezen: ik vond een boek in de Boekspot op station Utrecht CS: Mooie dame in koffiedrab - vrolijk het tuinjaar door, van Emile Bode. Tuincolumns uit De Telegraaf. Vooral vermakelijk, niet zo erg leerzaam. Dus als ik hier schrijf wat ik van dit boek leerde, kan dat boek ook weer het huis uit.
Wordt vervolgd!
Ik telde net de boeken op mijn nachtkastje, en dat waren er maar liefst 9. Plus nog wat tijdschriften naast het nachtkastje... En ik pak al die boeken door elkaar, lees een stukje, dan weer een ander boek. En dat natuurlijk vooral tijdens mijn vele slapeloze (of liever: slaaparme) nachten. Niet zo gek dus, dat ik zo onrustig ben. En door die onrust slaap ik weer slecht, undsoweiter, undsoweiter.....
Een tijdje terug legde ik maar een "todoblokje" (wie weet een goed Nederlands woord?) naast mijn bed, om al die klusjes die 's nachts door mijn hoofd spelen op te schrijven. Als ik opschrijf dat ik J. nodig een kaartje moet schrijven, hoef ik daar verder 's nachts niet over na te denken, en kan ik die klus gewoon een keer overdag uitvoeren. Een briljante oplossing, al zeg ik het zelf! Maar de afgelopen weken waren mijn spooksels niet zo concreet - flarden van dingen uit werk en privé, dingen die ik allang heb gedaan, of die ik ooit nog moet doen (maar die helemaal geen haast hebben), spelen door elkaar heen. En het idee: als ik NU niet slaap kom ik er morgen wéér niet op tijd uit, helpt ook niet echt om in slaap te vallen.... Zal ik dan maar opstaan, en de was gaan ophangen? De tuin in, de basilicum oogsten voor die bevriest, de afwas doen, zodat ik morgen meteen aan de slag kan met de kweeperen die er nog liggen? Maar jongens, het is twee uur (half drie, drie uur, half vier, vier uur) 's nachts! Ik geloof dat ik vannacht voor het eerst de klok live, om 3.02 uur, terug heb kunnen zetten naar wintertijd....
Onrust dus. In hoofd, lijf en leden. Toch geniet ik wel - van de mooi verkleurende Kattenstaart in de tuin, van het opruimen: een grote zak met overbodige "spulletjes" die ik op de weggeeftafel kon neerleggen, een stapel boeken wegbrengen naar de buurtbibliotheek, van het organiseren van een fijne avond voor de ouderen op mijn werk, van de was die droogt in de zon, van de bezorgdheid van mijn buurvrouw die even komt informeren omdat mijn was wekenlang buiten hangt (jaahaa, wél telkens ándere was, maar er hangt inderdaad voortdurend iets op de lijn; ik laat het graag vochtig worden in de avondlucht, en heb dan het voornemen om te strijken: elke avond weer.....)...
O.k., lezen: ik vond een boek in de Boekspot op station Utrecht CS: Mooie dame in koffiedrab - vrolijk het tuinjaar door, van Emile Bode. Tuincolumns uit De Telegraaf. Vooral vermakelijk, niet zo erg leerzaam. Dus als ik hier schrijf wat ik van dit boek leerde, kan dat boek ook weer het huis uit.
Wordt vervolgd!
zaterdag 29 oktober 2016
Voor wie zich verveelt dit weekend
Of ergens de komende maanden.
Eén van de leukste TV-series aller tijden is terug.
Gisteravond is de eerste aflevering van serie 6 van Cold Feet uitgezonden; de eerste 5 series staan de komende maanden online. (En natuurlijk vergat ik te kijken, en / of de video in te stellen.)
Kijk, daar kan ik me nou zó op verheugen!
Eén van de leukste TV-series aller tijden is terug.
Gisteravond is de eerste aflevering van serie 6 van Cold Feet uitgezonden; de eerste 5 series staan de komende maanden online. (En natuurlijk vergat ik te kijken, en / of de video in te stellen.)
Kijk, daar kan ik me nou zó op verheugen!
vrijdag 21 oktober 2016
Gratis cactus
 |
| (Afbeelding gepikt van bewegende-plaatjes.net) |
https://www.intratuin.nl/ben-jij-in-het-groen
(Ik hou van gratis,
en ik hou van cactus,
dus ik fiets maar even langs.
Nu niet allemaal naar mijn filiaal gaan!)
donderdag 20 oktober 2016
vrijdag 14 oktober 2016
Een stichtelijk woord voor het weekend
... of eigenlijk twee.
Ik ben weer aan het opruimen. In de zomer kwam de klad er een beetje in - buiten zitten, buiten werken, rondjes fietsen, buiten zitten mijmeren vond ik vééél leuker en zinniger! Nu ik weer meer binnen ben kriebelt het weer: wég met die rommel! Zo bracht ik gisteren een plastic schaal, wat speelgoed, een waxinelichthouder (erg verkleurd), en twee kettingen (één ooit gemaakt maar nooit gedragen: te chique voor mij, en één onlangs gekregen van een collega, maar zó lelijk), naar de weggeeftafel. O.k., de schaal en het speelgoed vond ik op straat, maar ik besloot na het schoongemaakt te hebben dat ik het niet nodig had. Ik hoop dat iemand anders het met veel plezier meeneemt uit het buurthuis!
Verder word er gewerkt aan de stapels: ik scheur uit de zaterdag-Trouw altijd boeken die me aanspreken, wandelingen en fietstochten, artikelen die ik wil bewaren... Voor de boektitels zocht ik een mooi boekje in mijn grote voorraad mooie boekjes, en schreef er alle te lezen titels in op. Mmmm, als alles erg meezit leef ik nog een jaar of dertig, dus dan moet ik wél stevig doorlezen!
En alle mooie teksten die ik uitscheurde....: daarvoor bleek ik ook nog een boekje te hebben, ooit begonnen in mijn studententijd, met uitspraken, aforismen, gedichten die me aanspreken. Een dierbaar bezit, en er ís nog ruimte voor nieuwe teksten. (Inmiddels staan ze erin.)
Maar ik begon dit berichtje om die teksten een virtuele plaats te geven - dat scheelt weer wat rondslingerende snippers papier. Daarom bij deze:
(Uit de rubriek De Tegel uit Trouw): Als ik sterf, blijven de vogels zingen.
(En uit het blad van de CNV):
LIEF
Recht mijn rug
En klop mijn schouder
Hou mijn hart vast
Voel mij vief
Medeleef me
En omarm me
Heb mijn lijf en leden lief.
Ik ben weer aan het opruimen. In de zomer kwam de klad er een beetje in - buiten zitten, buiten werken, rondjes fietsen, buiten zitten mijmeren vond ik vééél leuker en zinniger! Nu ik weer meer binnen ben kriebelt het weer: wég met die rommel! Zo bracht ik gisteren een plastic schaal, wat speelgoed, een waxinelichthouder (erg verkleurd), en twee kettingen (één ooit gemaakt maar nooit gedragen: te chique voor mij, en één onlangs gekregen van een collega, maar zó lelijk), naar de weggeeftafel. O.k., de schaal en het speelgoed vond ik op straat, maar ik besloot na het schoongemaakt te hebben dat ik het niet nodig had. Ik hoop dat iemand anders het met veel plezier meeneemt uit het buurthuis!
Verder word er gewerkt aan de stapels: ik scheur uit de zaterdag-Trouw altijd boeken die me aanspreken, wandelingen en fietstochten, artikelen die ik wil bewaren... Voor de boektitels zocht ik een mooi boekje in mijn grote voorraad mooie boekjes, en schreef er alle te lezen titels in op. Mmmm, als alles erg meezit leef ik nog een jaar of dertig, dus dan moet ik wél stevig doorlezen!
En alle mooie teksten die ik uitscheurde....: daarvoor bleek ik ook nog een boekje te hebben, ooit begonnen in mijn studententijd, met uitspraken, aforismen, gedichten die me aanspreken. Een dierbaar bezit, en er ís nog ruimte voor nieuwe teksten. (Inmiddels staan ze erin.)
Maar ik begon dit berichtje om die teksten een virtuele plaats te geven - dat scheelt weer wat rondslingerende snippers papier. Daarom bij deze:
(Uit de rubriek De Tegel uit Trouw): Als ik sterf, blijven de vogels zingen.
(En uit het blad van de CNV):
LIEF
Recht mijn rug
En klop mijn schouder
Hou mijn hart vast
Voel mij vief
Medeleef me
En omarm me
Heb mijn lijf en leden lief.
donderdag 13 oktober 2016
Kringloopvondsten
Even mijn kringloopvondsten van vorig weekend laten zien, die hadden jullie nog van me tegoed:
 |
| Een mooi boekje, drie bier-/limonadeglazen en 2 nieuwe engelen. |
Altijd leuk: Omdat ik weer eens flink last heb van RSI-klachten in mijn pols had ik dringend nieuwe glazen nodig. En ik heb er dan ZO'N lol in dat ik precies de goede glazen vind, waar ik er al een paar van heb. Nu nog wat theeglazen, die set is ook niet (meer) compleet.
 |
| Nieuwe engelen - niet dat ik die nou écht nodig had, maar met Kerst zet ik mijn huiskamer graag vol met engelen - Boodschappers van de Eeuwige. |
 |
| En een boekje van Joan Walsh Anglund. Ik had al een paar titels; ik vind dit zulke lieve boekjes! |
zondag 9 oktober 2016
De barista op het terras
Las ik een tijdje terug in ons sufferdje:
"Gezeten op rotanstoeltjes op een vlonderveranda, verschijnt er een barista in een joggingbroek. We zijn bij Koffie Leute (...)"
Dit moest ik echt een paar keer lezen voor ik 'm begreep. Dus: de barista verschijnt, terwijl zij of hij zit, op meer dan één rotanstoeltje, op een vlonderveranda. De hele vlonder zet zich in beweging, om de barista te laten verschijnen? Wat een entree zal dat zijn geweest! Lijkt me ook nogal link, zo'n personeelslid wat zich zo beweegt, over een druk terras.
Mmmm - misschien tijd om Nederlandse les te geven aan journalisten en/of kopenmakers?
"Gezeten op rotanstoeltjes op een vlonderveranda, verschijnt er een barista in een joggingbroek. We zijn bij Koffie Leute (...)"
Dit moest ik echt een paar keer lezen voor ik 'm begreep. Dus: de barista verschijnt, terwijl zij of hij zit, op meer dan één rotanstoeltje, op een vlonderveranda. De hele vlonder zet zich in beweging, om de barista te laten verschijnen? Wat een entree zal dat zijn geweest! Lijkt me ook nogal link, zo'n personeelslid wat zich zo beweegt, over een druk terras.
Mmmm - misschien tijd om Nederlandse les te geven aan journalisten en/of kopenmakers?
vrijdag 7 oktober 2016
Muizenmoordenares
Natuurlijk heb ik zo af en toe fantasieën van moord en doodslag.
Is er iemand die daar niet zo af en toe van droomt?
Rond mijn laatste ontslag liep ik verlekkerd rond in de kruidentuin van de Norbertijnen van Postel in België - wat thee van Wolfskers voor mevrouw TMW? Of je evenwicht verliezen, terwijl er nét een trein aan komt stormen en zij - of een andere zogenaamde "leidinggevende" die misbruik maakte van teveel macht - nét iets te dicht op de rand van het perron staat?
Maar in de loop van deze week kwam ik erachter dat dat echt nog niet zo makkelijk is. Ik vermoordde drie muizen, en als ik ze dan met gebroken nekje en dode oogjes in de klem ziet liggen, voel ik me toch wel even bezwaard. Ik heb deze week zomaar drie Schepselen, net als ik, het leven ontnomen.
Ik hoop maar heel erg dat dit de hele familie was, of dat de rest van de bewoners van mijn voorraadkast de wijk heeft genomen naar elders....
(Ik weet dat er ook andere muizenvallen zijn, maar als een muis een hele dag in een valletje zit, dan moet ik ze natuurlijk wel zo snel mogelijk vrij laten - lijkt me ook nogal stressvol, als muis zijnde.)
Is er iemand die daar niet zo af en toe van droomt?
Rond mijn laatste ontslag liep ik verlekkerd rond in de kruidentuin van de Norbertijnen van Postel in België - wat thee van Wolfskers voor mevrouw TMW? Of je evenwicht verliezen, terwijl er nét een trein aan komt stormen en zij - of een andere zogenaamde "leidinggevende" die misbruik maakte van teveel macht - nét iets te dicht op de rand van het perron staat?
Maar in de loop van deze week kwam ik erachter dat dat echt nog niet zo makkelijk is. Ik vermoordde drie muizen, en als ik ze dan met gebroken nekje en dode oogjes in de klem ziet liggen, voel ik me toch wel even bezwaard. Ik heb deze week zomaar drie Schepselen, net als ik, het leven ontnomen.
Ik hoop maar heel erg dat dit de hele familie was, of dat de rest van de bewoners van mijn voorraadkast de wijk heeft genomen naar elders....
(Ik weet dat er ook andere muizenvallen zijn, maar als een muis een hele dag in een valletje zit, dan moet ik ze natuurlijk wel zo snel mogelijk vrij laten - lijkt me ook nogal stressvol, als muis zijnde.)
zondag 2 oktober 2016
Lidmaatschappen en abonnementen
Lidmaatschappen en abonnementen: in veel financiële overzichten horen die bij elkaar. Maar voor mijn gevoel zijn het toch verschillende dingen, al weet ik ook niet precies wat het verschil dan is... Je bent lid van een club waar je bij wilt horen, waar je aan bij wilt dragen, en je hebt een abonnement - nou ja, eigenlijk ook omdat je ergens bij wilt horen, ergens voor staat, vermengd met iets willen lezen, ergens nut van hebben...
Ik ben lid van:
Omdat ik me bij een paar abonnementen afvraag of ik die nog wel voort wilde zetten, wil ik de komende tijd hier eens op een rijtje zetten waarom ik (nog) wel of niet (meer) bij de club wil horen...
(Heb ik meteen wat te schrijven de komende tijd ;-))
Heb jij bepaalde clubs waar je bij wilt horen, of waar je tegen wil en dank lid van bent?
Ik ben lid van:
- de kerk;
- de vakbond;
- de omroepvereniging (al gaat me dat vooral om het abonnement op de radio/tv-gids);
- het Repair Café in mijn woonplaats, en daarmee ook van de landelijke club, en eigenlijk ook internationaal (al ervaar ik dat zo veel minder).
- de SVR - Stichting Vrije Recreatie, de organisatie van boerderijcampings;
- de bibliotheek (hoe kan ik dat nou vergeten?).
- de Mikrogids (zie boven);
- dagblad Trouw;
- Maandblad Opzij;
- Kwartaalblad Genoeg
Omdat ik me bij een paar abonnementen afvraag of ik die nog wel voort wilde zetten, wil ik de komende tijd hier eens op een rijtje zetten waarom ik (nog) wel of niet (meer) bij de club wil horen...
(Heb ik meteen wat te schrijven de komende tijd ;-))
Heb jij bepaalde clubs waar je bij wilt horen, of waar je tegen wil en dank lid van bent?
zaterdag 1 oktober 2016
Voorraadkast
Ik heb een zalige grote voorraadkast / -kelder, zo'n diepe, onder de trap. Als je zuinig wilt leven is dat HEEL handig! Ik bewaar er mijn eigen brouwsels - voorraden jam en chutney, limonade, enzovoorts, én de groot ingeslagen aanbiedingen.
Gisteren zocht ik iets, en vond: één lege beschuitverpakking, één lege verpakking spaghetti (van de Lidl XXL-weken), één halflege verpakking van dezelfde spaghetti, én een verpakking spaghetti die nog maar net aangebroken was.
Ik vind muizen best leuke en grappige dieren, maar het was niet mijn bedoeling om ze kost en inwoning te verschaffen.....
Ik heb dus maar weer eens mijn muizenvallen opgedoken in diezelfde kelder. Maar tot nog toe geen vangst. Als ik er nu eens beschuit in leg?
 |
| Afbeelding gepikt van het www |
Gisteren zocht ik iets, en vond: één lege beschuitverpakking, één lege verpakking spaghetti (van de Lidl XXL-weken), één halflege verpakking van dezelfde spaghetti, én een verpakking spaghetti die nog maar net aangebroken was.
Ik vind muizen best leuke en grappige dieren, maar het was niet mijn bedoeling om ze kost en inwoning te verschaffen.....
Ik heb dus maar weer eens mijn muizenvallen opgedoken in diezelfde kelder. Maar tot nog toe geen vangst. Als ik er nu eens beschuit in leg?
(Muis gaat varen - als dát zou kunnen!)
zondag 25 september 2016
Herfst
Deze week is de herfst begonnen. En dat heeft toch ook wel weer zijn charmes....
Ik plukte deze week de kweepeer leeg - de oorwurmen en hun familie waren er al aan begonnen, het dons was al grotendeels verdwenen, dus ik denk dat het tijd was...
Kijk dan toch eens wat leuk! Ik plantte de struik vorig jaar, en nu heb ik voor het eerst kweeperen (maar ik geef toe, ze zien er wel wat appelig uit). 4,5 Kilo in totaal, eens kijken wat ik daarmee ga doen. (Een leuke site over dit soort rare vruchten is Kweepeer.nl; ik vond er ook recepten voor de kruisbessen uit mijn tuintje: kruisbessenwodka is HEERLIJK!).
Het is nu buiten zondag en 24 graden, ik heb een mooi boek: wat heeft een mens nog meer nodig om gelukkig te zijn?
Ik plukte deze week de kweepeer leeg - de oorwurmen en hun familie waren er al aan begonnen, het dons was al grotendeels verdwenen, dus ik denk dat het tijd was...
 |
| Kweepeer oogst 2016 |
Het is nu buiten zondag en 24 graden, ik heb een mooi boek: wat heeft een mens nog meer nodig om gelukkig te zijn?
zondag 18 september 2016
Pijnlijke ontmoetingen
In weken zoals deze heb ik het gevoel dat ik weer helemaal in het volle leven sta, en dat is een gemengd genoegen....
Vorig weekend werd ik uitgenodigd voor een 25-jarig huwelijksfeest. Maar omdat ik een groot risico liep om daar een bestuurslid uit mijn tweede baan tegen het lijf te lopen (o.k., en omdat grote feesten niet helemaal aan mij besteed zijn) ben ik niet gegaan. Mijn tweede baan, in jaren tijd al heel lang geleden, maar omdat ik daar "daaglijks aangerand" werd (om met Good Old Johannes de Heer te spreken), en dagelijks smakeloze grappen moest ondergaan over mijn lijf, zitten die baan en de mensen die daar werkten nog steeds in mijn lichaam. Eén van de vele blijvende butsen en deuken die een mens in haar leven oploopt...
Gisteren weer een feestje. Iets minder beladen, dacht ik, én ik vind dat ik mezelf niet op moet sluiten in mijn eigen huis, mijn eigen kringetje. Schrik: opeens loopt daar mijn opvolgster in baan nr. 2 binnen... En nee, ik heb haar niet gesproken, en ik heb mezelf niet bekend gemaakt....
Gisteravond moest ik van mezelf acte de présence geven op een bijeenkomst van mijn huidige baan. En ja hoor, wie komt daar binnen: de directeur van baan nr. 3. Degene die misschien niet aangedrongen heeft op mijn (mijns inziens onterechte) ontslag, maar daar in ieder geval wél mede verantwoordelijk voor is, als directeur zijnde. Au!
En hoe benoem je dat dan? Ik ben tegenover mijn huidige werkgever voorzichtig met laten zien wat er daar gebeurd is (ze mochten eens denken: waar rook is, is vuur, of: ze zal het toch wel voor een deel aan zichzelf te wijten hebben), maar ik wil de pijn ook niet helemaal wegstoppen. Dus, tegenover een ex-collega, ook aanwezig, benoemde ik het maar als: "Ik ben hier terecht gekomen, nadat ik er daar uitgewerkt was" (grinnik, ik zie nu pas de dubbel betekenis van "uitgewerkt" in deze!). En dan mag iedereen het voor zichzelf invullen - wonderlijk genoeg wist iedereen van het belabberde "personeelsbeleid" in baan 3, maar als ik héél eerlijk ben dacht ik ook, tot mijn eigen ontslag, dat er toch wel iets mis zou zijn met de mensen die het trof. En inmiddels weet ik: nee, het is er écht zo erg als het leek.
Pijnlijke ontmoetingen, die ik het liefste uit de weg zou gaan. Toch wel raar - zíj zouden zich moeten schamen, de mensen uit baan 2 en baan 3, niet ik. En toch schaam je je, en wil je om jezelf te beschermen er niet aan herinnerd worden. Maar het leven wordt wel erg lastig, als je zoveel plaatsen en mensen moet mijden!
Vorig weekend werd ik uitgenodigd voor een 25-jarig huwelijksfeest. Maar omdat ik een groot risico liep om daar een bestuurslid uit mijn tweede baan tegen het lijf te lopen (o.k., en omdat grote feesten niet helemaal aan mij besteed zijn) ben ik niet gegaan. Mijn tweede baan, in jaren tijd al heel lang geleden, maar omdat ik daar "daaglijks aangerand" werd (om met Good Old Johannes de Heer te spreken), en dagelijks smakeloze grappen moest ondergaan over mijn lijf, zitten die baan en de mensen die daar werkten nog steeds in mijn lichaam. Eén van de vele blijvende butsen en deuken die een mens in haar leven oploopt...
Gisteren weer een feestje. Iets minder beladen, dacht ik, én ik vind dat ik mezelf niet op moet sluiten in mijn eigen huis, mijn eigen kringetje. Schrik: opeens loopt daar mijn opvolgster in baan nr. 2 binnen... En nee, ik heb haar niet gesproken, en ik heb mezelf niet bekend gemaakt....
Gisteravond moest ik van mezelf acte de présence geven op een bijeenkomst van mijn huidige baan. En ja hoor, wie komt daar binnen: de directeur van baan nr. 3. Degene die misschien niet aangedrongen heeft op mijn (mijns inziens onterechte) ontslag, maar daar in ieder geval wél mede verantwoordelijk voor is, als directeur zijnde. Au!
En hoe benoem je dat dan? Ik ben tegenover mijn huidige werkgever voorzichtig met laten zien wat er daar gebeurd is (ze mochten eens denken: waar rook is, is vuur, of: ze zal het toch wel voor een deel aan zichzelf te wijten hebben), maar ik wil de pijn ook niet helemaal wegstoppen. Dus, tegenover een ex-collega, ook aanwezig, benoemde ik het maar als: "Ik ben hier terecht gekomen, nadat ik er daar uitgewerkt was" (grinnik, ik zie nu pas de dubbel betekenis van "uitgewerkt" in deze!). En dan mag iedereen het voor zichzelf invullen - wonderlijk genoeg wist iedereen van het belabberde "personeelsbeleid" in baan 3, maar als ik héél eerlijk ben dacht ik ook, tot mijn eigen ontslag, dat er toch wel iets mis zou zijn met de mensen die het trof. En inmiddels weet ik: nee, het is er écht zo erg als het leek.
Pijnlijke ontmoetingen, die ik het liefste uit de weg zou gaan. Toch wel raar - zíj zouden zich moeten schamen, de mensen uit baan 2 en baan 3, niet ik. En toch schaam je je, en wil je om jezelf te beschermen er niet aan herinnerd worden. Maar het leven wordt wel erg lastig, als je zoveel plaatsen en mensen moet mijden!
vrijdag 16 september 2016
Spijbelen!
Het is half september, maar we hadden deze week nog een paar dagen rond de 30 C. En daar kan ik al heel slecht tegen als het zomer is....
Dinsdag en woensdag hadden we meer dan 30 C, donderdag maar iets er onder. Dinsdag had ik een lange werkdag: beginnen om 9.30 uur (nou ja, 9.45...), en dan met wat korte pauzes door tot 22.30 uur. Zodat ik dus pas woensdagochtend rond 00.05 uur door de zwoele zomernacht naar huis fietste. Gelukkig had ik voor woensdag vrij gevraagd én gekregen. Ook wel verstandig van mijn baas, zo'n post-vergaderdag is toch al nooit mijn meest productieve dag.
Een vrije woensdag, zomaar midden in de week! 's Morgens heb ik nog even kort wat werkklussen gedaan (via de e-mail en de cloud) en pogingen gedaan mijn werkster D. aan het werk te houden, maar rond de middag: op de fiets! Op woensdag is de grote Emmaus in H. open. Een fietstocht van zo'n kilometer of 14 enkele reis, een rondje van tegen de 40. Heerlijk, fietsen langs het water, lunchen op een terras aan het dorpsplein van H.!
Alleen: mijn fietsrondjes worden áltijd langer dan gepland... Toen ik de kringloop in H. had gehad vond ik het eigenlijk wel genoeg. Óp naar huis, naar mijn plekje in de schaduw, wat lezen met een grote fles koud water! Alleen, drie kwartier later fietste ik opnieuw H. binnen. Nieuwe poging. Anderhalf uur later: weer de Kasteellaan. Huh? Nee, gelukkig een ánder kasteel, in een ander dorp H. Opnieuw nog 15 kilometer naar huis.... Ik blijf me erover verbazen dat ik zomaar zonder begeleiding de weg op mag...
Toch was het een erg lekkere, vruchtbare dag. Ik heb flink bewogen, genoten van mijn fietstocht en van de mooie omgeving. Onderweg begon ik me af te vragen waarom ik vroeger zo weinig spijbelde: het beviel me nu wel érg goed! (Het was natuurlijk alleen even slikken toen ik zag hoeveel werk ik donderdag nog moest verzetten, voor ik eindelijk weekend kon gaan vieren.)
Én ik ben bij Emmaus heel goed geslaagd. Mijn aankopen van links naar rechts en boven naar beneden: een vochtdicht busje voor wattenschijfjes, 2 redelijk diepe borden, een ijsjesmaker en een lijst voor mijn keukenposter. Leuk toch, om je huis "matching" te maken met tweedehandsspul!
Verder kocht ik nog een shirt wat ik nog moet gaan passen. Tot nog toe: te warm. Totale schade aan kringloopaankopen: € 5,50. Ik ben weer helemaal blij!
Dinsdag en woensdag hadden we meer dan 30 C, donderdag maar iets er onder. Dinsdag had ik een lange werkdag: beginnen om 9.30 uur (nou ja, 9.45...), en dan met wat korte pauzes door tot 22.30 uur. Zodat ik dus pas woensdagochtend rond 00.05 uur door de zwoele zomernacht naar huis fietste. Gelukkig had ik voor woensdag vrij gevraagd én gekregen. Ook wel verstandig van mijn baas, zo'n post-vergaderdag is toch al nooit mijn meest productieve dag.
Een vrije woensdag, zomaar midden in de week! 's Morgens heb ik nog even kort wat werkklussen gedaan (via de e-mail en de cloud) en pogingen gedaan mijn werkster D. aan het werk te houden, maar rond de middag: op de fiets! Op woensdag is de grote Emmaus in H. open. Een fietstocht van zo'n kilometer of 14 enkele reis, een rondje van tegen de 40. Heerlijk, fietsen langs het water, lunchen op een terras aan het dorpsplein van H.!
Alleen: mijn fietsrondjes worden áltijd langer dan gepland... Toen ik de kringloop in H. had gehad vond ik het eigenlijk wel genoeg. Óp naar huis, naar mijn plekje in de schaduw, wat lezen met een grote fles koud water! Alleen, drie kwartier later fietste ik opnieuw H. binnen. Nieuwe poging. Anderhalf uur later: weer de Kasteellaan. Huh? Nee, gelukkig een ánder kasteel, in een ander dorp H. Opnieuw nog 15 kilometer naar huis.... Ik blijf me erover verbazen dat ik zomaar zonder begeleiding de weg op mag...
Toch was het een erg lekkere, vruchtbare dag. Ik heb flink bewogen, genoten van mijn fietstocht en van de mooie omgeving. Onderweg begon ik me af te vragen waarom ik vroeger zo weinig spijbelde: het beviel me nu wel érg goed! (Het was natuurlijk alleen even slikken toen ik zag hoeveel werk ik donderdag nog moest verzetten, voor ik eindelijk weekend kon gaan vieren.)
Wattenschijfjeshouder op badmat (o.k., dat vloekt zo een klein beetje)
Onder: mijn 2 nieuwe borden,
bovenop: een bordje van mijn ooit nieuw gekochte servies
- daarvan resteren nog maar een paar borden....
- daarvan resteren nog maar een paar borden....
zondag 11 september 2016
Middagje uit
Marlien van de blog Vanalleswatjetoe en ik "kennen" elkaar al ruim tien jaar van het internet, via onze blogs, de Omnichatgroep Consuminderen, de mail en de ouderwetse post. Tijd dus om ook eens "live" kennis te maken, vond ze. En het werd een leuke middag!
We spraken vrijdag af in Z., waar de trein uit haar woonplaats de trein uit mijn woonplaats tegenkomt. Een klein stationnetje, in een klein vestingplaatsje... Van tevoren hadden we bedacht dat we er een consuminderuitje van gingen maken: de plaatselijke kringloopwinkel in, de stad bekijken - voor zover onze 50+-lijven daarmee akkoord gingen - en op een bankje aan de Waal zitten. En dat deden we.
Nou, dit bijvoorbeeld:
 |
| Een hele zoete gevel in de plaatselijke winkelstraat, tegenover de Wolwinkel. |
We spraken vrijdag af in Z., waar de trein uit haar woonplaats de trein uit mijn woonplaats tegenkomt. Een klein stationnetje, in een klein vestingplaatsje... Van tevoren hadden we bedacht dat we er een consuminderuitje van gingen maken: de plaatselijke kringloopwinkel in, de stad bekijken - voor zover onze 50+-lijven daarmee akkoord gingen - en op een bankje aan de Waal zitten. En dat deden we.
Zomaar een middagje op pad: kringloopwinkelen, de supermarkt in voor wat broodjes, die op een bankje in de schaduw opeten (we hebben half september nog steeds hoogzomertemperaturen), slenteren (i.c. strompelen) richting Waalkade. En dan op een bankje, met uitzicht op de Martinus Nijhoffbrug een enorm ijsje eten.
Leuk gezelschap, een comfortabel bankje na een wandeling-met-zeer-rechterbeen, een mooi uitzicht, en een enorm groot ijsje krijgen: wat heb je nog meer nodig voor een superdag?  |
| Uitzicht over de Waal, op een onbekend dorp aan de overkant. |
Nou, dit bijvoorbeeld:
Z. blijkt de geboorteplaats te zijn van Fiep Westendorp, de tekenares van Jip en Janneke (en van Pim en Pom, Pluk van de Petteflet en Floddertje en nog veel meer).
En Jip en Janneke kwamen we zomaar tegen, terwijl ze langs de Waalkade hun hondje Takki uitlieten.
Geweldig toch?
En omdat je nou eenmaal naar Bommel moet gaan om de brug te zien (en omdat ik een mislukte schooljuf ben die mensen graag iets leert, en omdat ik mijn eigen intelligentie graag laat wapperen): klik voor het gedicht "De moeder de vrouw" van Martinus Nijhoff.
En nog een klik: voor het verslag op Marliens blog.
donderdag 8 september 2016
Wat een foute kop!
Ik las zojuist op de teletekst van RTV Utrecht:
Nee, het is een gevalletje verkeerd afkorten in berichtkoppen, in het bericht zelf wordt duidelijk dat het gaat om de verkoop van herenhuizen.
Tja.........
UMC verkoopt heren in de binnenstad
Ik begin nieuwsgierig te lezen, altijd geïnteresseerd in - leuke - heren! Of zou het soms te maken hebben met de campagne "Behandel me als een dame", voor een gezondheidszorg die ook onderzoek doet naar vrouwen?Nee, het is een gevalletje verkeerd afkorten in berichtkoppen, in het bericht zelf wordt duidelijk dat het gaat om de verkoop van herenhuizen.
Tja.........
zondag 4 september 2016
Consuminderen, geld uitgeven, en hoe ik mijn vakantie verlengde
Ik wil vaak zóveel doen dat er helemaal niets van al mijn plannen terecht komt. Kent u dat?
Gisteren was het een mooie dag, de laatste van dit weekend, en ik had geen dingen die echt gedaan moesten worden. Het plan was om naar Z. te fietsen, waar ik een haakboekpresentatie wilde bezoeken. Maar ik kán helemaal niet haken, én ik ga binnenkort al een keer naar Z., met M. Dus....
De neiging was om dan maar thuis te blijven hangen. Op de bank, met de krant: ook lekker. En het vage plan om nu eindelijk eens wat keukenkastjes schoon te maken, of nog een boomstronk uit te graven. Maar dat bevredigde toch niet helemaal. Dus ik trok een makkelijk rokje aan, katoenen zweetsjaal, T-shirt, schoenen, fles water mee en bestek, fietskaarten, fototoestel en GAAN!
Deze week surfte ik veel op internet. Ik zoek onder andere nog een tv-kast (het IKEA-schoenenrek voldoet, maar mooi is anders), en op MP zag ik in een winkel in S. kasten die in de buurt kwamen van wat ik wil. Maar zoveel geld uitgeven, terwijl je een kast alleen op internet ziet - dat kan ik helemaal niet. En S. is 20 km. hiervandaan... Moet te doen zijn, toch? Volgens de routeplanner van de fietsersbond een rondje van zo'n 45 kilometer. Maar met mijn richtingsgevoel werd dat dus zéker 10 kilometer meer....
Maar wat een mooie tocht was het! Ik reed langs weitjes met koetjes en kalfjes, langs ezeltjes, mooie villa's en leuke huisjes, over de bloeiende heide, door beukenlanen, en zelfs over een voormalig vliegveld. Ik genoot zo dat ik vergat om foto's te maken - of ik had gewoon geen zin om af te stijgen.
En in het kader van "goedkoper leven" werd het een goedkope tocht. Ik deed onderweg boodschappen "à la mode de vacances" (pardon my French): tegen lunchtijd dook ik een supermarkt in, kocht broodjes en wat beleg, en een doos druiven. Lunchen op een bankje langs de weg: dat gaf meteen een hondenbazin de gelegenheid om mij de goede weg te wijzen.
Ik vond de winkel (met mijn richtinggevoel ook altijd weer een klein wonder), maar de kast was het toch nét niet helemaal. Op weg terug naar huis deed ik mijn laatste weekboodschappen, en kocht ik voor gisteravond een bak afgeprijsde nasi, en een (één) pilsje. Een godenmaal, na zo'n tocht!
En nu heb ik voor het eerst sinds dagen geen hoofdpijn meer, maar wel 2 héle zere billen, 1 heel zeer been, een zere rug - en nog steeds geen tv-kast.
Dit was het echt een dag verlengde vakantie - maar ja, rondjes door Nederland fietsen, verdwalen, leuke mensen tegenkomen: dat is helemaal mijn idee van vakantie....
(Van mijn kapper T. "moet" ik op Relatieplanet. En ik fantaseerde onderweg al dat ik dan wél een geliefde zoek die net zo mal is als ik, voor wat betreft een voorliefde voor rare zwerftochten).
Gisteren was het een mooie dag, de laatste van dit weekend, en ik had geen dingen die echt gedaan moesten worden. Het plan was om naar Z. te fietsen, waar ik een haakboekpresentatie wilde bezoeken. Maar ik kán helemaal niet haken, én ik ga binnenkort al een keer naar Z., met M. Dus....
De neiging was om dan maar thuis te blijven hangen. Op de bank, met de krant: ook lekker. En het vage plan om nu eindelijk eens wat keukenkastjes schoon te maken, of nog een boomstronk uit te graven. Maar dat bevredigde toch niet helemaal. Dus ik trok een makkelijk rokje aan, katoenen zweetsjaal, T-shirt, schoenen, fles water mee en bestek, fietskaarten, fototoestel en GAAN!
Deze week surfte ik veel op internet. Ik zoek onder andere nog een tv-kast (het IKEA-schoenenrek voldoet, maar mooi is anders), en op MP zag ik in een winkel in S. kasten die in de buurt kwamen van wat ik wil. Maar zoveel geld uitgeven, terwijl je een kast alleen op internet ziet - dat kan ik helemaal niet. En S. is 20 km. hiervandaan... Moet te doen zijn, toch? Volgens de routeplanner van de fietsersbond een rondje van zo'n 45 kilometer. Maar met mijn richtingsgevoel werd dat dus zéker 10 kilometer meer....
Maar wat een mooie tocht was het! Ik reed langs weitjes met koetjes en kalfjes, langs ezeltjes, mooie villa's en leuke huisjes, over de bloeiende heide, door beukenlanen, en zelfs over een voormalig vliegveld. Ik genoot zo dat ik vergat om foto's te maken - of ik had gewoon geen zin om af te stijgen.
En in het kader van "goedkoper leven" werd het een goedkope tocht. Ik deed onderweg boodschappen "à la mode de vacances" (pardon my French): tegen lunchtijd dook ik een supermarkt in, kocht broodjes en wat beleg, en een doos druiven. Lunchen op een bankje langs de weg: dat gaf meteen een hondenbazin de gelegenheid om mij de goede weg te wijzen.
Ik vond de winkel (met mijn richtinggevoel ook altijd weer een klein wonder), maar de kast was het toch nét niet helemaal. Op weg terug naar huis deed ik mijn laatste weekboodschappen, en kocht ik voor gisteravond een bak afgeprijsde nasi, en een (één) pilsje. Een godenmaal, na zo'n tocht!
En nu heb ik voor het eerst sinds dagen geen hoofdpijn meer, maar wel 2 héle zere billen, 1 heel zeer been, een zere rug - en nog steeds geen tv-kast.
Dit was het echt een dag verlengde vakantie - maar ja, rondjes door Nederland fietsen, verdwalen, leuke mensen tegenkomen: dat is helemaal mijn idee van vakantie....
(Van mijn kapper T. "moet" ik op Relatieplanet. En ik fantaseerde onderweg al dat ik dan wél een geliefde zoek die net zo mal is als ik, voor wat betreft een voorliefde voor rare zwerftochten).
zondag 28 augustus 2016
Weekboodschappen, en waarom ik wil consuminderen
Misschien is het voor de lezers van dit blog supersaai om te lezen, maar misschien helpt het mij om hier "verantwoording" af te leggen van mijn financiële wel en wee.... Want ik wil graag verstandiger omgaan met mijn inkomen en met mijn huishouden!
Ik ga er nog over nadenken wát ik hier wel wil vermelden, en wat niet - ik moet zeggen dat ik me soms ook een beetje schaam voor wat ik doe met mijn geld. Idioot natuurlijk, ik doe er niemand kwaad mee, ik kom niet in de schulden, en het is mijn eigen geld, verdiend met hard werken. Ik weet niet zo goed wat die schaamte is. Het heeft er iets mee te maken dat ik dagelijks mensen tegen kom die wél in de financiële problemen zitten - soms door eigen "onverstandige" keuzes, maar heel vaak ook door tegenwerkende instanties en omstandigheden. Het heeft er ook mee te maken dat ik eigenlijk niet zo verkwistend om wil gaan met de aarde, en met mijn eigen lijf. En dat ik heel graag een evenwichtig mens zou zijn, die verstandig omgaat met mijn bronnen - hetzij financieel, hetzij spiritueel, lichamelijk, of wat dan ook.
Goed, met deze enorme omweg, hierbij wat ik deze week uitgaf. Ik doe over het algemeen op vrijdag en zaterdag mijn weekboodschappen, en zou dan voor de hele week maaltijden en brood(beleg) in huis moeten hebben. Eigenlijk heb ik dan dus niets meer nodig gedurende die week. Alleen: van de boodschappen die ik gisteren en eergisteren deed, at ik 's avonds laat al een groot deel van de kaas op, en "trakteerde" ik mezelf gisteravond op een paar stukjes gekookte worst - mijn broodbeleg voor komende week.... O.k., er is nog wel pindakaas en smeerkaas (mijn noodrantsoenen), er is nog wat kaas, en in de kelderkast staat nog een aantal potjes met zelfgemaakte jam (lekker hoor, kruidige pompoenjam met kaneel en gember!).
Mijn boodschappen tot nog toe:
Ik ga er nog over nadenken wát ik hier wel wil vermelden, en wat niet - ik moet zeggen dat ik me soms ook een beetje schaam voor wat ik doe met mijn geld. Idioot natuurlijk, ik doe er niemand kwaad mee, ik kom niet in de schulden, en het is mijn eigen geld, verdiend met hard werken. Ik weet niet zo goed wat die schaamte is. Het heeft er iets mee te maken dat ik dagelijks mensen tegen kom die wél in de financiële problemen zitten - soms door eigen "onverstandige" keuzes, maar heel vaak ook door tegenwerkende instanties en omstandigheden. Het heeft er ook mee te maken dat ik eigenlijk niet zo verkwistend om wil gaan met de aarde, en met mijn eigen lijf. En dat ik heel graag een evenwichtig mens zou zijn, die verstandig omgaat met mijn bronnen - hetzij financieel, hetzij spiritueel, lichamelijk, of wat dan ook.
Goed, met deze enorme omweg, hierbij wat ik deze week uitgaf. Ik doe over het algemeen op vrijdag en zaterdag mijn weekboodschappen, en zou dan voor de hele week maaltijden en brood(beleg) in huis moeten hebben. Eigenlijk heb ik dan dus niets meer nodig gedurende die week. Alleen: van de boodschappen die ik gisteren en eergisteren deed, at ik 's avonds laat al een groot deel van de kaas op, en "trakteerde" ik mezelf gisteravond op een paar stukjes gekookte worst - mijn broodbeleg voor komende week.... O.k., er is nog wel pindakaas en smeerkaas (mijn noodrantsoenen), er is nog wat kaas, en in de kelderkast staat nog een aantal potjes met zelfgemaakte jam (lekker hoor, kruidige pompoenjam met kaneel en gember!).
Mijn boodschappen tot nog toe:
- Lidl: € 11,17 op 26-8 en
- Coop op 27-8: € 4,06 Besparing op de bon bij de Coop: € 3,23 - ik ging er alleen heen voor de aanbiedingen tomaten, druiven en champignons.
- Pizzabollenkraam gisteravond, na het vrijwilligerswerk: € 7,50.
dinsdag 23 augustus 2016
Sparen!
Begin dit jaar nam ik me voor om nu eens echt werk te gaan maken van het (be)sparen. Want sinds mijn verhuizing (Hoera! Vandaag precies drie jaar geleden), en sinds ik 3 x zoveel huur betaal als voor mijn vorige huisje, vliegt het geld er elke maand met bakken uit.
Ik laat zodra mijn salaris binnen is een bepaald bedrag direct automatisch overmaken op mijn spaarrekening. Om het elke maand net zo hard weer terug te storten als ik aan het eind van de maand tekort kom. Daarom nam ik me in januari voor om mijn huishoudgeld te beperken tot € 40 per week. Moet lukken, toch?
Niet dus. Met het schaamrood op mijn kaken moet ik bekennen dat ik aanzienlijk meer uitgeef. Mijn zwaktepunten: 's morgens te laat opstaan, en dan dus geen tijd over hebben om ontbijt en lunch klaar te maken, en dus 's morgens ontbijten met superdure stationsbroodjes, en voor de lunch de supermarkt induiken, en dan óók teveel geld uitgeven. Én ik heb het afgelopen jaar (veel) teveel geld uitgegeven aan de post "vervoer". Maar daarover later meer.
Ik wilde eind 2016 € 1.200 meer op mijn bankrekeningen hebben dan eind 2015, € 100 per maand sparen - is dat haalbaar? Aan het begin van mijn vakantie dacht ik te zien dat ik eerder minder dan meer op de spaarrekeningen had. Hoe kan dat nou? Tja, ik moest dit jaar én nog een paar (boeken-)kasten kopen, én een nieuwe tent, nieuwe hoorapparaten én een nieuwe bril. En nog wat van die dure grapjes? Ik leefde dus ineens nogal zuinig in mijn vakantie, en eigenlijk beviel me dat wel. Besparen vind ik óók een leuke sport!
Toen ik terugkwam van mijn wereldreis ging ik er eens goed voor zitten - en bleek het ineens toch nog wel een beetje mee te vallen. In totaal had ik € 1.018 meer op de bank dan op 1 januari 2016. Alleen: dat is vooral rente, voor een groot deel dankzij een ooit afgesloten deposito, tegen de gigantische rente van 3,8 %. (De rente op mijn gewone spaarrekeningen is nu gezakt tot 0,5%, echt waar!)
Ik wil minder geld uitgeven!!! Want ik zou heel graag eerder met pensioen willen - zelfs als mijn gezondheid niet veel slechter wordt, lijkt het me heerlijk om niet meer als zeventigjarige 's morgens naar mijn trein te hoeven racen. Én ik wil niet elke maand mijn hele salaris uitgeven, om eventueel voorbereid te zijn op een lager inkomen: stél je voor dat je je baan weer kwijt raakt!
In het kader van mijn goede voornemens las ik na mijn vakantie het boek van Erica Verdegaal: Waar doen ze het van? een leerzaam én heel leuk "zelfhulpboek" over "rijk worden". Ik blog er nog wel over. In ieder geval: het zette me weer even op het goede spoor.
Begin van het nieuwe werkjaar, vol goede voornemens: ik ga nu eens echt werk maken van het (be-)sparen. (Maar ik heb dit jaar ook nog wat dure aankopen op het programma staan, én ik zag net een hele leuke cursus op internet.) Mijn nieuwe voornemen moet dus misschien maar worden: € 1.200 meer op de bankrekening dan op 1 januari 2016 - én alle aankopen gedaan hebben die ik wilde / moest doen.
Om even het motto van het Repair Café te parodiëren: Goed voor uw portemonnee en goed voor uw lijn, en oh ja, ook nog goed voor het milieu....
Ik laat zodra mijn salaris binnen is een bepaald bedrag direct automatisch overmaken op mijn spaarrekening. Om het elke maand net zo hard weer terug te storten als ik aan het eind van de maand tekort kom. Daarom nam ik me in januari voor om mijn huishoudgeld te beperken tot € 40 per week. Moet lukken, toch?
Niet dus. Met het schaamrood op mijn kaken moet ik bekennen dat ik aanzienlijk meer uitgeef. Mijn zwaktepunten: 's morgens te laat opstaan, en dan dus geen tijd over hebben om ontbijt en lunch klaar te maken, en dus 's morgens ontbijten met superdure stationsbroodjes, en voor de lunch de supermarkt induiken, en dan óók teveel geld uitgeven. Én ik heb het afgelopen jaar (veel) teveel geld uitgegeven aan de post "vervoer". Maar daarover later meer.
Ik wilde eind 2016 € 1.200 meer op mijn bankrekeningen hebben dan eind 2015, € 100 per maand sparen - is dat haalbaar? Aan het begin van mijn vakantie dacht ik te zien dat ik eerder minder dan meer op de spaarrekeningen had. Hoe kan dat nou? Tja, ik moest dit jaar én nog een paar (boeken-)kasten kopen, én een nieuwe tent, nieuwe hoorapparaten én een nieuwe bril. En nog wat van die dure grapjes? Ik leefde dus ineens nogal zuinig in mijn vakantie, en eigenlijk beviel me dat wel. Besparen vind ik óók een leuke sport!
Toen ik terugkwam van mijn wereldreis ging ik er eens goed voor zitten - en bleek het ineens toch nog wel een beetje mee te vallen. In totaal had ik € 1.018 meer op de bank dan op 1 januari 2016. Alleen: dat is vooral rente, voor een groot deel dankzij een ooit afgesloten deposito, tegen de gigantische rente van 3,8 %. (De rente op mijn gewone spaarrekeningen is nu gezakt tot 0,5%, echt waar!)
Ik wil minder geld uitgeven!!! Want ik zou heel graag eerder met pensioen willen - zelfs als mijn gezondheid niet veel slechter wordt, lijkt het me heerlijk om niet meer als zeventigjarige 's morgens naar mijn trein te hoeven racen. Én ik wil niet elke maand mijn hele salaris uitgeven, om eventueel voorbereid te zijn op een lager inkomen: stél je voor dat je je baan weer kwijt raakt!
In het kader van mijn goede voornemens las ik na mijn vakantie het boek van Erica Verdegaal: Waar doen ze het van? een leerzaam én heel leuk "zelfhulpboek" over "rijk worden". Ik blog er nog wel over. In ieder geval: het zette me weer even op het goede spoor.
Begin van het nieuwe werkjaar, vol goede voornemens: ik ga nu eens echt werk maken van het (be-)sparen. (Maar ik heb dit jaar ook nog wat dure aankopen op het programma staan, én ik zag net een hele leuke cursus op internet.) Mijn nieuwe voornemen moet dus misschien maar worden: € 1.200 meer op de bankrekening dan op 1 januari 2016 - én alle aankopen gedaan hebben die ik wilde / moest doen.
Om even het motto van het Repair Café te parodiëren: Goed voor uw portemonnee en goed voor uw lijn, en oh ja, ook nog goed voor het milieu....
zaterdag 20 augustus 2016
Vraag aan Pinterestgebruikers
Vroeger, toen ik nog jong was, kreeg ik elke week een "aanbeveling" van Pinterest in mijn mailbox. Eigenlijk vond ik die wel leuk! Maar de laatste maanden (laatste jaar?) krijg ik geen aanbevelingen meer. Is Pinterest daarmee gestopt, heb ik een instelling ten onrechte veranderd? Of valt er gewoon niet meer zoveel aan te bevelen nu ik Pinterest niet zoveel meer gebruik? (En v.v.: als ik zo'n mail van Pinterest kreeg kon ik weer rustig een halve nacht bladeren langs "al-dat-leuks-wat ik-ooit-zou-gaan-maken"....)
(Ik ga ook weer eens uitzoeken hoe ik het Pinterest knopje op mijn blog krijg: ook dat raakte ik ooit onderweg kwijt.)
Nou ja, deze post gaat natuurlijk nergens over. Goed weekend allemaal!
(Ik ga ook weer eens uitzoeken hoe ik het Pinterest knopje op mijn blog krijg: ook dat raakte ik ooit onderweg kwijt.)
Nou ja, deze post gaat natuurlijk nergens over. Goed weekend allemaal!
zaterdag 13 augustus 2016
Terug van vakantie nr. 2 en kraamvisite
Vorige week donderdagavond kwam ik terug van mijn tweede vakantie van dit jaar. Dat klinkt een beetje decadent, en dat ís het natuurlijk ook....
Nadat ik eind juni al een weekje vakantie doorbracht in Maastricht, vierde ik nu drie weken lang mijn "grote vakantie".
In eerste instantie bleef ik lekker thuis: in mijn eigen achtertuin, wat fietsen in de buurt, wat klussen doen, wat lezen, en vooral: het uithouden met de hitte.... Maar ik vond toch dat ik ook even weg moest: drie weken lang alleen maar alleen thuis hangen: daar kom ik niet genoeg van bij voor het nieuwe werkjaar.
Dus ik zou op zondag vertrekken. Zondag? Naar een camping op de Veluwe? Dat wordt vaak niet zo gewaardeerd... Daarom nam ik me voor om maandag te vertrekken. Uiteindelijk vertrok ik dinsdagmorgen, met volgeladen fiets, richting Otterlo. Wat kost het me toch altijd een moeite om de deur achter me dicht te trekken, en weg te fietsen naar onbekende verten! Uiteindelijk stapelde ik de afwas maar in de schuur op, en gooide ik al het fruit uit de tuin in de diepvries: dat vind ik wel weer als ik terugkom.
Ik fietste die dinsdag naar camping De Kwekerij in Otterlo, waar ik al eerder was. Toen, op donderdag, naar SVR-camping "Doornekamp" in Wenum-Wiesel bij Apeldoorn, en daarna op zondag naar camping Old Putten in Elburg - ook al zo'n bekende plek. Ik bezocht het Kröller-Müller museum, Paleis Het Loo en de Paleistuinen, en deed een rondje Kampen. Ik beklom in Elburg de toren van de Sint Nicolaaskerk (en bedacht pas halverwege de trappen dat de doelgroep voor dit uitje ongetwijfeld jonger en fitter was dan ik), en een muurhuisje. Allemaal dingen die ik nog niet had gedaan, toen ik eerder in Elburg was... Ik slenterde over Veluwse Zomermarkten in Nunspeet, Doornspijk en Elburg. Ik las "Gwendolen" van Buchi Emechata, "The Bridesmaid" van Ruth Rendell, "Lijkwade voor een nachtegaal" van P.D. James, en ik kocht "Bring up the bodies" van Hilary Mantel - ik worstelde me eerder door het eerste deel, "Wolf Hall". En tot mijn grote vreugde vond ik in Doornspijk het lang gezochte boek "Jils roeping" van Sanne van Havelte. (Ik blogde er eerder over; de serie is nu compleet!) En laat ik me nou net die dag hebben voorgenomen dat ik als ik dát boek vond ik het mocht kopen en meezeulen!
Op donderdagochtend stapte ik in Elburg op de fiets naar huis. Met fikse tegenwind, zodat ik het nét niet helemaal naar huis kon halen in 1 dag. Maar gelukkig was er in Amersfoort een trein die me thuisbracht. Afgelegde afstand, al met al, zo'n 250 kilometer in 10 dagen, schat ik - natuurlijk stopte mijn fietscomputertje er onderweg mee...
Ik ontdekte aan het begin van mijn vakantie dat de stand van mijn bankrekeningen dramatisch was. Het moest dus een low-budget vakantie worden, financieel, maar dan ook gelijk maar wat calorieën betreft. Als je toch bezig bent... Ik "kookte" dus veel bij de tent: sla of sla, wat eiwitterigs en brood, kant-en-klaar maaltijden: alles wat makkelijk en snel klaar is. En hoewel het niet vreselijk goed weer was lunchte ik meestal met 's morgens meegenomen broodjes, op een bankje langs de weg of in het bos. Twee broodjes met een paar nectarines: een Godenmaal, waar je dus heel ver op kunt fietsen!
In totaal gaf ik aan deze vakantie uit:
Verblijf: € 15 (2 nachten camping De Kwekerij), € 10,00 (3 nachten camping Doornekamp) en
€ 37,40 (4 nachten camping Old Putten): € 62,40. 2 Boeken: € 22,95. Vervoer: € 6,10 fietskaartje plus € 2,70 mensenkaartje: € 8,80. Ik pinde op één van mijn eerste vakantiedagen de € 250,-- die ik ongeveer uit wilde geven, en deed het daarmee. Dat beviel me eigenlijk wel, ik geloof dat ik die truc ook ga uithalen voor mijn weekbudget vanaf nu!
Het was een lekkere vakantie en behoorlijk goedkoop dus, al met al....
En nu zit mijn eerste werkweek er alweer op, en is in de tuin de naderende herfst al zichtbaar. (Maar mogen we eerst nog iets van zomer, please?)
Gisteren had ik ook al zo'n feestdag. Ik mocht op kraamvisite bij een mannetje van vier weken jong. Geweldig! Om een hele tijd met zo'n nieuw minimensje tegen je aan te mogen hangen, gewoon, verder niets te hoeven... En ouders die dat toestaan, dat je zo lang gewoon met hun kind knuffelt, mooi toch? Na afloop had ik een heerlijke wandeling, langs het water, terug naar het station, terug naar huis.
Maar vannacht kwamen de tranen. Ook als middelbaar mens kun je dus nog verdrietig zijn over de kinderen die je nooit kreeg, die je nooit zult krijgen. (Maar dat geeft niet hoor, die tranen zijn gewoon "part of my life".)
Nadat ik eind juni al een weekje vakantie doorbracht in Maastricht, vierde ik nu drie weken lang mijn "grote vakantie".
In eerste instantie bleef ik lekker thuis: in mijn eigen achtertuin, wat fietsen in de buurt, wat klussen doen, wat lezen, en vooral: het uithouden met de hitte.... Maar ik vond toch dat ik ook even weg moest: drie weken lang alleen maar alleen thuis hangen: daar kom ik niet genoeg van bij voor het nieuwe werkjaar.
Dus ik zou op zondag vertrekken. Zondag? Naar een camping op de Veluwe? Dat wordt vaak niet zo gewaardeerd... Daarom nam ik me voor om maandag te vertrekken. Uiteindelijk vertrok ik dinsdagmorgen, met volgeladen fiets, richting Otterlo. Wat kost het me toch altijd een moeite om de deur achter me dicht te trekken, en weg te fietsen naar onbekende verten! Uiteindelijk stapelde ik de afwas maar in de schuur op, en gooide ik al het fruit uit de tuin in de diepvries: dat vind ik wel weer als ik terugkom.
Ik fietste die dinsdag naar camping De Kwekerij in Otterlo, waar ik al eerder was. Toen, op donderdag, naar SVR-camping "Doornekamp" in Wenum-Wiesel bij Apeldoorn, en daarna op zondag naar camping Old Putten in Elburg - ook al zo'n bekende plek. Ik bezocht het Kröller-Müller museum, Paleis Het Loo en de Paleistuinen, en deed een rondje Kampen. Ik beklom in Elburg de toren van de Sint Nicolaaskerk (en bedacht pas halverwege de trappen dat de doelgroep voor dit uitje ongetwijfeld jonger en fitter was dan ik), en een muurhuisje. Allemaal dingen die ik nog niet had gedaan, toen ik eerder in Elburg was... Ik slenterde over Veluwse Zomermarkten in Nunspeet, Doornspijk en Elburg. Ik las "Gwendolen" van Buchi Emechata, "The Bridesmaid" van Ruth Rendell, "Lijkwade voor een nachtegaal" van P.D. James, en ik kocht "Bring up the bodies" van Hilary Mantel - ik worstelde me eerder door het eerste deel, "Wolf Hall". En tot mijn grote vreugde vond ik in Doornspijk het lang gezochte boek "Jils roeping" van Sanne van Havelte. (Ik blogde er eerder over; de serie is nu compleet!) En laat ik me nou net die dag hebben voorgenomen dat ik als ik dát boek vond ik het mocht kopen en meezeulen!
Op donderdagochtend stapte ik in Elburg op de fiets naar huis. Met fikse tegenwind, zodat ik het nét niet helemaal naar huis kon halen in 1 dag. Maar gelukkig was er in Amersfoort een trein die me thuisbracht. Afgelegde afstand, al met al, zo'n 250 kilometer in 10 dagen, schat ik - natuurlijk stopte mijn fietscomputertje er onderweg mee...
Ik ontdekte aan het begin van mijn vakantie dat de stand van mijn bankrekeningen dramatisch was. Het moest dus een low-budget vakantie worden, financieel, maar dan ook gelijk maar wat calorieën betreft. Als je toch bezig bent... Ik "kookte" dus veel bij de tent: sla of sla, wat eiwitterigs en brood, kant-en-klaar maaltijden: alles wat makkelijk en snel klaar is. En hoewel het niet vreselijk goed weer was lunchte ik meestal met 's morgens meegenomen broodjes, op een bankje langs de weg of in het bos. Twee broodjes met een paar nectarines: een Godenmaal, waar je dus heel ver op kunt fietsen!
In totaal gaf ik aan deze vakantie uit:
Verblijf: € 15 (2 nachten camping De Kwekerij), € 10,00 (3 nachten camping Doornekamp) en
€ 37,40 (4 nachten camping Old Putten): € 62,40. 2 Boeken: € 22,95. Vervoer: € 6,10 fietskaartje plus € 2,70 mensenkaartje: € 8,80. Ik pinde op één van mijn eerste vakantiedagen de € 250,-- die ik ongeveer uit wilde geven, en deed het daarmee. Dat beviel me eigenlijk wel, ik geloof dat ik die truc ook ga uithalen voor mijn weekbudget vanaf nu!
Het was een lekkere vakantie en behoorlijk goedkoop dus, al met al....
En nu zit mijn eerste werkweek er alweer op, en is in de tuin de naderende herfst al zichtbaar. (Maar mogen we eerst nog iets van zomer, please?)
Gisteren had ik ook al zo'n feestdag. Ik mocht op kraamvisite bij een mannetje van vier weken jong. Geweldig! Om een hele tijd met zo'n nieuw minimensje tegen je aan te mogen hangen, gewoon, verder niets te hoeven... En ouders die dat toestaan, dat je zo lang gewoon met hun kind knuffelt, mooi toch? Na afloop had ik een heerlijke wandeling, langs het water, terug naar het station, terug naar huis.
Maar vannacht kwamen de tranen. Ook als middelbaar mens kun je dus nog verdrietig zijn over de kinderen die je nooit kreeg, die je nooit zult krijgen. (Maar dat geeft niet hoor, die tranen zijn gewoon "part of my life".)
zondag 24 juli 2016
Kringloopvondsten (en een beetje grofvuil)
Nou maak ik elke keer braaf foto's van mijn kringloopaankopen, vergeet ik de foto's hier te plaatsen.
Daarom nu de aankopen van de laatste weken:
Dit was de "oogst" van een paar weekenden terug. Met de rondbreidinges had ik al vaker in mijn handen gestaan, maar nu kocht ik hem toch maar. En ik heb inmiddels al bedacht hoe ik ze in ieder geval kan gaan gebruiken: ik moet / wil nog een pop breien voor de minizoon van mijn collega!
De blouse vond ik toen ik in Volendam mijn tentje ging kopen. Eigenlijk ben ik niet zo van de bloemetjeskleren, maar als het past, de goede kleur heeft én van lekker dun katoen is (ik hoef 'm niet te strijken!) hoor je mij niet meer. Het boekje heet "Eenvoudig mindful" en is van Karin Bosveld - nogal een autoriteit op dit gebied.
Overigens kwam ik vandaag ergens in Blogland een stukje tegen van een schrijfster die stelde dat al dat lezen over (en kopen van) tijdschriften e.d. over mindfulness eerder tot heel veel stress leidt. En dat is natuurlijk ook weer heel waar.... Nou ja, heb ik weer een boekje om naast al die andere boekjes te zetten over mediteren, rust-zoeken , bidden, etc. Niet dat ik met díe boeken nou heel veel doe!
Volgende aankoop:
Mijn schuimspaan gaf een jaar of 30 na het ontruimen van mijn ouderlijk huis de geest - dat heb je met die dingen die altijd klem zitten in de keukenla! Dus ik kocht vrijdag een nieuwe. De stamper kocht ik al eerder in de kringloop, net als de ronde zwarte vlamverdeler. Aan en op het rekje hangen en liggen ook de verschillende zakjes met te drogen bloemen en kruiden: goudsbloem, frambozenblad, citroenmelisse.
Daarom nu de aankopen van de laatste weken:
 |
| Knifty knitters en boekje Weven op kleine weeframen. |
Dit was de "oogst" van een paar weekenden terug. Met de rondbreidinges had ik al vaker in mijn handen gestaan, maar nu kocht ik hem toch maar. En ik heb inmiddels al bedacht hoe ik ze in ieder geval kan gaan gebruiken: ik moet / wil nog een pop breien voor de minizoon van mijn collega!
 |
| Blouse uit Volendam en boekje uit mijn plaatselijke Kringloop. |
De blouse vond ik toen ik in Volendam mijn tentje ging kopen. Eigenlijk ben ik niet zo van de bloemetjeskleren, maar als het past, de goede kleur heeft én van lekker dun katoen is (ik hoef 'm niet te strijken!) hoor je mij niet meer. Het boekje heet "Eenvoudig mindful" en is van Karin Bosveld - nogal een autoriteit op dit gebied.
 |
| Zo is de titel stukken beter leesbaar! |
Volgende aankoop:
 |
| Een nieuwe schuimspaan. |
 |
| Laatste aankoop: een knoopframe. |
Ik heb hier lang mee in mijn handen gestaan voor ik hem kocht, maar besloot uiteindelijk dat ik best knutseldingen mag kopen: prutsen is goed voor me! (Lekker, straks in de herfst, als het koeler is dan nu, en de avonden weer donker!). Toch geloof ik dat dit een miskoop is. Ga ik hier ooit wel iets mee doen? Zo ja, wat dan? Het is wel een leuk retro-apparaat, maar volgens mij tuttig-retro, niet hip-retro... ;-)
Tenslotte, geen kringloopaankoop, maar een straatvondst:
 |
| Een rechttoerechtaan vaas. Die kom ik altijd te kort, basic vazen voor een niet te grote bos bloemen, uit eigen tuin of uit de winkel. |
Snap jij dat nou, dat mensen dit soort dingen gewoon weggooien, bij het vuilnis aan de straat zetten? O.k., hij was (erg) vies, maar een afwassopje en nu water met schoonmaakazijn doet wonderen!
(Zo, nu heb ik denk ik mijn "gebrek aan foto's" op dit blog wel weer een beetje goedgemaakt - kan ik de komende tijd weer heel veel lettertjes posten voor ik weer eens foto's post!)
zaterdag 23 juli 2016
Vrede
Ik gebruik mijn vakantie onder andere om foto's te organiseren - het was afgelopen week zo heet dat ik vooral amechtig binnen zat en lag, ramen en gordijnen dicht. Ik kwam ook deze foto tegen, van twee vogeltjes in mijn kerstboom. Vredesduiven! En bedacht dat een beetje vrede laten zien helemaal niet zo gek is in deze dagen.
 |
| Links mijn "Amnesty-vogeltje": vredesduif met prikkeldraad. Rechts het vogeltje wat Marlien voor mij maakte, en wat ook een plek kreeg bij de kerstinventaris (zo leuk, om dat volgende Kerst weer tegen te komen in de doos met kerstspullen...!) |
En voor iedereen die tegen alles in toch blijft geloven in en werken aan het Goede.
dinsdag 19 juli 2016
Uitvinding met fietsband
Misschien (waarschijnlijk) is het al veel eerder uitgevonden, maar ik vind het zo'n vondst dat ik het graag met jullie wil delen:
Omdat het gat waar de regenpijp de regenton binnenkomt net iets te groot was uitgevallen (gevalletje geen goede boor bij de hand, dan maar rondom perforatiegaatjes boren en het gat eruit slaan met een goede hamer) zocht ik iets om de pijp nog net wat beter af te dichten. Ik wil die overvloed aan regenwater natuurlijk wel ín de ton, en als dat niet meer past, verder de pijp, en dan de afvoer in. Daarom bietste ik deze week bij de fietsenmaker een oude lekke binnenband. Die knipte ik in tweeën, en die lange reep nog een keer in de lengte in tweeën. Daarmee maakte ik een "manchet" op de overgang pijp - ton. Het heeft nog niet geregend, maar volgens mij is -ie waterdicht!
De andere lange reep fietsband slingerde natuurlijk nog in de tuin rond, bij ál die andere dingen die daar slingeren. Net knipte ik die reep nog een keer in de lengte doormidden, knoopte de lengtes aan elkaar, en bond daarmee de flink overhangende frambozenstruik aan het hek. Een flexibele ophanging, die de struik niet afknelt. Dat kunstje ga ik vaker uithalen, bij andere planten die ik in bedwang wil houden.
Soms vind ik mezelf zó slim!
Omdat het gat waar de regenpijp de regenton binnenkomt net iets te groot was uitgevallen (gevalletje geen goede boor bij de hand, dan maar rondom perforatiegaatjes boren en het gat eruit slaan met een goede hamer) zocht ik iets om de pijp nog net wat beter af te dichten. Ik wil die overvloed aan regenwater natuurlijk wel ín de ton, en als dat niet meer past, verder de pijp, en dan de afvoer in. Daarom bietste ik deze week bij de fietsenmaker een oude lekke binnenband. Die knipte ik in tweeën, en die lange reep nog een keer in de lengte in tweeën. Daarmee maakte ik een "manchet" op de overgang pijp - ton. Het heeft nog niet geregend, maar volgens mij is -ie waterdicht!
De andere lange reep fietsband slingerde natuurlijk nog in de tuin rond, bij ál die andere dingen die daar slingeren. Net knipte ik die reep nog een keer in de lengte doormidden, knoopte de lengtes aan elkaar, en bond daarmee de flink overhangende frambozenstruik aan het hek. Een flexibele ophanging, die de struik niet afknelt. Dat kunstje ga ik vaker uithalen, bij andere planten die ik in bedwang wil houden.
Soms vind ik mezelf zó slim!
zondag 17 juli 2016
Zomergeluk
Deze foto is van begin juni, maar hey: ik kan nu makkelijk foto's plaatsen!
Zomergeluk is: mijn zondagboterhammen met onder andere aardbeien uit eigen tuin, en een heerlijke kop koffie erbij, voor de open tuindeur.
De aardbeien zijn nu op, maar ik snoep volop van de frambozen, en de Japanse wijnbes begint nu rijp te worden. Heerlijk! Soms vraag ik me af of de stevige huur die ik voor dit huis betaal opweegt tegen de ruimte die ik heb - maar als ik thuiskom en met mijn neus in mijn hoogsteigen roos kan hangen, een paar frambozen kan plukken voor ik naar binnen ga, en thuiskom in een huis zonder geschifte onderbuurvrouw, dan voel ik me hier weer helemaal thuis.
zaterdag 16 juli 2016
Gratis boodschappen van de vorige week
Let op: sommige acties zijn misschien inmiddels niet meer geldig)
Gratis Castello burger blue: https://static.scoupy.nl/castello/
Gratis Beef Jerky: https://www.kortingisleuk.nl/beefjerky
Gratis Thaise sticks bij Jumbo: http://www.vanhavertot.nl/#!actie/yuvod
Gratis Nivea Douche of deodorant bij AH:
http://www.savly.nl/gratis-nivea-product-naar-keuze-bij-albert-heijn/
En gratis thee bij Deen....
(Ook lekker slim: soms zoek ik dagen lang naar mijn fotokaartlezer om hier foto's te kunnen plaatsen - nu is mijn lezer al een week of zo kapot - ik bestelde vandaag in de winkel een nieuwe - kom ik er 2 minuten geleden achter dat de kaart gewoon rechtstreeks in mijn laptop kan worden gestoken. Ik heb de laptop al een jaar of wat.......)
Gratis Castello burger blue: https://static.scoupy.nl/castello/
Gratis Beef Jerky: https://www.kortingisleuk.nl/beefjerky
Gratis Thaise sticks bij Jumbo: http://www.vanhavertot.nl/#!actie/yuvod
Gratis Nivea Douche of deodorant bij AH:
http://www.savly.nl/gratis-nivea-product-naar-keuze-bij-albert-heijn/
En gratis thee bij Deen....
(Ook lekker slim: soms zoek ik dagen lang naar mijn fotokaartlezer om hier foto's te kunnen plaatsen - nu is mijn lezer al een week of zo kapot - ik bestelde vandaag in de winkel een nieuwe - kom ik er 2 minuten geleden achter dat de kaart gewoon rechtstreeks in mijn laptop kan worden gestoken. Ik heb de laptop al een jaar of wat.......)
zaterdag 9 juli 2016
zondag 3 juli 2016
Consuminderdingen en leuke ontmoetingen
- Ik was vrijdag zo laat en gaar thuis, dat ik nog net de moed had om mijn nog-niet-helemaal-droge tent in de huiskamer uit te gooien, en om 21.30 uur op bed lag. Heerlijk! Een echt bed! Maar dat betekende dus dat ik gisteren, op een drukke zaterdag, nog al mijn weekboodschappen moest doen. Geen zin, dus ik eet heel makkelijk deze week: Allemaal onduidelijke dingen uit de diepvries...
- Voor mijn vakantie had ik nog een half bakje minitomaatjes over en een halve ui. Weggeven aan de buurvrouw? Maar nee, ik heb dit keer de boel gewoon in de diepvries gegooid. Mijn maaltijd gisteren: iets met (extra) tomaat en ui, rijst en een in een hoekje van de voorraadkast teruggevonden "Honig mix voor Kip Madras" (zelf toevoegen: kip, 1 ui en 3 tomaten - voor 3 à 4 personen!). Dat werd dus een best smakelijk stoofpotje, met mix die eigenlijk houdbaar was tot april 2012...
- Een ander consuminderding: Voor mijn vakantie vroeg ik bij de Consumentenbond een gratis Minigids Financiële planning aan. Zéker na zo'n lekkere korte vakantie spreekt de kop: "Het kan! Vervroegd met pensioen" natuurlijk erg aan... (De gids is op het moment van schrijven nog aan te vragen, en bevat voor mij in ieder geval nog nieuwe informatie, ook over erfenissen en zo.)
- En ik kwam bij het lezen van de achterstallige mail een aanbod tegen van een gratis maakcursus van Karwei (ik tikte al: Praxis; volgens mij heeft de Praxis ook zulke cursussen): Maak in anderhalf uur op een zaterdagmiddag in juli een houten gereedschapsbak of tijdschriftenhouder. Leuk! Iets nieuws leren! En gezellig samen met anderen knutselen, én iets maken - als gereedschapskist misschien niet zo handig, en een krantenbak heb ik al - maar voor mijn flessen zelfgemaakte limonade misschien? Ik heb er zin in - nu tenminste, dus ik moet maar gewoon gaan over twee weken.....
Wat is er toch eigenlijk weinig nodig om je weer even thuis te voelen in het leven.
Abonneren op:
Posts (Atom)