Afvalperikelen

Toch nog even iets over onze afvalperikelen. Ik ben inmiddels de frustratie voorbij, maar wil dit "geval" toch even boekstaven voor het nageslacht (mooie zin, toch?).

Ik woon op een hof, jaren '60 straten die kunstig in elkaar zijn gedraaid, waar ik vóór ik hier woonde zelfs met de fiets geregeld verdwaalde in de eenrichting straten (inmiddels zijn bijna alle straten tweerichtingsverkeer voor fietsers, niet voor auto's). Maar ik heb me laten vertellen dat gemeentelijke diensten, hulpdiensten, taxi's en pakjesbusjes zich niets aan hoeven te trekken van eenrichtingsverkeer???)

"Mijn" stukje van de hof beslaat zo'n 8 - 10 huizen, met twee "afvalpunten" (een tegel met vuilnisbak in de stoep, DAAR moet het afval worden aangeboden - en in principe ook worden opgehaald). Ik schreef er al eerder over: het GFT ophalen hier is een kleine ramp - in veel periodes gaat het 3 weken in de maand mis. ZOOO handig, als je de kleinst mogelijke container hebt, en aardig wat groenafval af te voeren (niet alles kan in de compostbak, en die zit ook soms gewoon vol). 

In het begin van de zomer kreeg ik de brainwave om nu toch eens wat rommel uit de tuin af te voeren. Ik "vind" vaak spullen op straat, die ik meeneem omdat ik (denk dat ik) ze nog kan gebruiken - maar soms ís dat helemaal niet zo, en moet ik het weer weggooien (of wegbrengen naar de kringloop). In juni ondernam ik al eens een tocht naar het afvalscheidingsstation: een oude stoel, een lange paal: dat kan ik bést op de fiets wegbrengen. Maar een paar dingen waren te groot / te onhandig om zelf mee te nemen. Dan maar een afspraak maken voor het ophalen van dit grofvuil. 

En toen begon het:

Ik maakte op 1 juli een afspraak via het systeem op internet. Dat kon pas worden opgehaald op 19 juli - tweeënhalve week later. Jammer, als je van je rommel af wilt! 's Avonds, op 19 juli was het afval niet opgehaald. Op 20 juli bellen - je kúnt een melding of klacht indienen via internet, maar mijn ervaring leert dat daar niet zoveel mee gebeurt. Helaas, ook de medewerkster die ik aan de telefoon krijg, krijgt geen contact met de leidinggevende, en kan alleen maar een melding doen via hetzelfde systeem. Op 21 juli krijg ik de melding in mijn mailbox: Het is opgenomen in de reguliere werkzaamheden. Zover wij kunnen zien is het afval inmiddels opgehaald. (Maar: het afval was inmiddels door de lokale rotjochies flink verspreid over de stoep, over de straat én in de verdere wijk. Moeilijk te missen voor de ophalers, lijkt mij: ze moesten er dwars overheen / omheen rijden in de straat....). Op 21 juli nog een keer gebeld. Reactie van de mevrouw aan de telefoon: Als u zich schaamt voor de buren laat u gewoon de hele mailwisseling zien, kunt u melden dat u er écht alles aan doet om het zwerfvuil te voorkomen. Op 26 juli een reactie per email: Het is opgenomen in de reguliere werkzaamheden. Voor zover wij kunnen zien is het inmiddels opgehaald. Maar ja, op 26 juli zat IK inmiddels in de trein naar Venlo......

Toen ik op 6 augustus terug kwam van vakantie stond het afval er nog.....

Wél was, naar aanleiding van een boos briefje wat ik op de lantaarnpaal plakte, alles weet bij elkaar gelegd op één plek: het afvalpunt - ik had er ZO genoeg van dat de plaatselijke jeugd altijd weer zo'n rotzooi maakt op straat, en dat "derden" dat dan telkens op moeten ruimen, en dat de ouders zich niet verantwoordelijk voelen.....

Ik heb dat weekend even afgewacht, bleef nog éven in de vakantiestand staan. Op maandag 9 augustus heb ik een formele klacht ingediend (dat kan officieel maar één keer, en niet over dingen waarover je eerder al een klacht hebt ingediend). Nog diezelfde middag werd ik gebeld door iemand van de communicatieafdeling. Prettig gesprek, waarin ik ook mijn frustratie kwijt kon, het gevoel had EINDELIJK iemand aan de telefoon te hebben die ECHT iets kon doen.... 

Maar afgelopen dinsdag, 24 augustus, stond het afval er nog steeds.... 

Maar weer eens gebeld: het afval staat er NOG STEEDS. Vraag van de medewerkster: Zegde meneer X. op 9 augustus dan toe om het afval op te laten halen? Nou, ik weet niet of hij dat expliciet beloofde, maar het leek mij ZOOOO voor de hand liggen dat ik dat niet eens heb gevraagd! 

Donderdag, 26 augustus, ik werk thuis, de telefoon gaat. Een medewerkster van de gemeente: we willen het afval ophalen, maar we treffen niets aan? Sleutels erbij gepakt, buiten gaan kijken mét de telefoon aan mijn oor: HOERA, het afval IS NU ECHT weg!!!! En niet ergens in de bosjes gegooid (voor zover ik kan zien), maar gewoon OPGEHAALD door zo'n ECHTE vuilniswagen, door mijn eigen woongemeente, waaraan ik jaarlijks een aardig bedrag aan afvalstoffenheffing betaal!!!

O.k., ik dacht dat ik de frustratie voorbij was - maar als ik nu mijn eigen stukje over lees....

Even tellen: 31 (juli) + 26 (augustus) dagen, = 57 dagen wachten tussen eerste contact en moment van echt ophalen; 40 dagen tussen de eerste afhaalafspraak en het moment van daadwerkelijk ophalen. 7 Contactmomenten met de gemeente om dat éne (niet eens zo heel grote) stapeltje afval op te laten halen. 

En dan woon ik niet in de binnenlanden van Polen, maar in één van de grotere steden van Nederland (weliswaar aan de rand, maar toch nog wél in de bewoonde wereld.......)

Efficiënt huishouden en afvalperikelen

Ik heb vrijdag de neiging onderdrukt om er op uit te gaan - het kán wel, het was bést lekker weer, maar ik "moest" (van het hoofd huishouding, a.k.a Mrs. H. te B.), deze week wat klussen aanpakken die al een tijdje liggen. 

1. De afwas (die ligt / staat er inderdaad OOK al een tijdje): Zijn er meer mensenor wie zelfs dit soort dingen items op de klussenlijst zijn?
2. Mijn weekboodschappen doen;
3. Informeren hoe het zit met die "levenslange garantie" op mijn kampeer-slaapmat: die vertoonde deze zomer na 15 jaar goed gebruik "kuren": mail staat klaar, geen idee waarom ik die niet verzonden krijg...);
4. De tent opruimen (nadat ik al zeker een maand terug ben van vakantie........);
5. Informeren / me aanmelden bij een sportschool;
6. Treinabonnement beeindigen;
7. Schoenen poetsen (nog niet gedaan na de vakantie);
8. Witte was draaien;
9. Vrijwilligerswerk voorbereiden;
10. Proberen om mijn grofvuil kwijt te raken; 
11. Keldertje stofzuigen (óf een beest, óf een buurman "pookte" dwars door mijn ventilatieroostertje heen, schoof het open en gooide een paar pakjes en bakjes op de grond: aardappelpureepoeder, paneermeel - altijd fijn als je nét de boel weer eens gedaan hebt (dat doe ik hooguit een keer per jaar, of per twee jaar...)
12. Langs bij de hoorapparatenman / -vrouw: ik krijg er écht geen nieuw "slangetje" aan, én ik heb nieuwe batterijen nodig, én ik wilde eens vragen of ik t.z.t. de apparaten die ik kreeg van de overleden moeder van een vriendin nog kan gebruiken. Alleen kon ik na de verbouwing van het winkelcentrum de winkel niet meer terugvinden. Thuis opgezocht; hij moet er nog wel zitten. Maar je kunt alleen na afspraak terecht - en de eerstvolgende afspraakmogelijkheid is pas over 2 weken. Volgens mij wordt het tijd om een andere hoorapparatenman te gaan zoeken!
13. Bij de drogist nieuwe melatoninepilletjes kopen. Vannacht sliep ik wel, maar ik had een aardige nachtmerrie over een werkklus die me in september - december wacht...
14. Kijken of mijn laptop wel écht goed gerepareerd is - ik krijg nog steeds geen beeld, ondanks de nieuwe camera die Bol.com erop gezet zou hebben. (Ik blijk een "schuifje" te hebben om de camera af te dichten.... 😒);
15. Een bankrekening die ik "teveel" heb opheffen;
16. Lezen voor mijn leesgroep (kan ook zondag of volgende week nog); 
17. Mijn lieve hulp G. bellen. 
18. Naar 2 bibliotheekfilialen - waarom zijn nou NOOIT alle (2) boeken die ik nodig heb in 1 filiaal te leen?
19. En STOP! Dat is wel weer genoeg aan "Jobs for the weekend"....

Mmm, als ik het zo zie ben ik nog lang niet ontevreden. De klussenlijst raakt nooit leeg - daar is het een klussenlijst voor. Maar ik heb al best het één en ander gedaan en / of voorbereid. 

En ik kwam straks thuis met een práchtige bos zomerasters, in mijn lievelingspapagaaienkleuren!

En efficiciënt huishouden. Nou, zie boven. en in het bijzonder punt 10 en 11. 

Punt 11 Spreekt vanzelf. En 10? Daarover later (mischien)...

En nog een keer naar buiten!

 ... Het lijkt nu alsof ik maar eens in de week, in het weekend, buiten kom - dat IS niet zo hoor! Maar dit zijn de "uitjes" waarover iets leuks valt te melden (zoals vorig weekend de tuin in... 😉😉😉)

Gisteren ging ik nóg een keer naar buiten: ik hoogde mijn treinabonnement een maand lang op i.v.m. mijn vakantiereis naar en vanaf Venlo, kosten € 5,00 per maand, waardoor ik deze maand weer 40% korting kreeg op mijn treinreizen. Maar om nu het uiterste uit het abonnement te halen (en omdat ik al sinds februari 2020 niet meer aan zee was geweest) gaf ik mezelf gisteren een dagje Zandvoort cadeau. ZOO lekker! Jammer genoeg rijdt er geen rechtstreekse trein meer van U. naar Zandvoort, en heb je in A. een overstaptijd van minimaal 20 minuten - dat maakt het een flinke reis. Maar met een mooi bibliotheekboek, wat toch uit moet... 

In Zandvoort was het goed toeven: niet te druk, niet te warm, lekker windje. De zon brak pas om 16.00 uur door... Ik wandelde / waadde van Zandvoort af richting Overveen (maar waarom loop ik eigenlijk nooit de andere kant op? Moet ik toch ook eens doen!), zocht de nodige schelpen en afgesleten stukjes hout, genoot van het uitzicht over zee. Grappig toch, hoe het strand kinderen en grote mensen altijd uitnodigt om te gaan spelen! Ik lunchte met "vis van Floor" - niet zo lekker als ik 50 jaar geleden dacht dat het zou zijn, maar het blijft heimweevoedsel - vroeger wílde je graag eten van zo'n viskraam op het strand, maar dat kon niet af - nu kán het, maar smaakt het vooral naar (paneer) meel, en minder naar vis...

En toen ik vond dat ik genoeg gewandeld had ging ik met Connie Palmen in het zand liggen. Na het eerste golfje van de opkomende vloed: gauw anderhalve meter richting duinen. Liggen. Pet op, zonnebril, lezen, niets doen. Tot ik wéér werd overspoeld door een (nu grotere) golf. Pffft - die vloed komt sneller dan gedacht - ik wás al nat tot mijn onderbroek, omdat ik (met alleen een legging en een hemdje aan) zo af en toe flink diep door de zee liep. Nu was ik helemaal nat en zanderig. Nog een stukje verder van zee, liggen. Maar voor ik voor de derde keer ín zee terecht kwam, besloot ik de terugweg te aanvaarden. Mán, dat was me een wandeling! Heen, met eb, over stevig zand; terug, met vloed, door losser zand. Een wereld van verschil! Dus toen ik weer op de boulevard was was ik enigszins uitgeteld. WAAR is het station, HOE kom ik weer thuis? Eenmaal thuis zag ik dat ik een kilometer of 7/8 heb gelopen - en dat vind ik een aardige prestatie, met mijn huidige conditie. 

Ik voel me nu, volgens mij, zoals mijn oude onderbuurman zich moet hebben gevoeld na het lopen van een marathon, en ik hem soms vroeg om even wat gevallen was omhoog te gooien. Bukken is een uitdaging, lopen is een uitdaging. Ik loop als Donald Duck - maar heb toch een pyjamadag, omdat álles in de was zit, inclusief alle BH's en (bijna) alle leggings - en ik geniet er erg van!

Dus vandaag niet veel meer gedaan dan een was draaien, een flinke afwas - en dat was het wel zo'n beetje. Misschien dat ik vanavond nog iets ga doen - stukkie wandelen? - maar misschien ook wel helemaal niet....

Naar buiten!

Zo, mijn laatste vakantiedag is alweer aangebroken! En ik heb besloten dat ik mij heel langzaam en heel grondig ga voorbereiden op het nieuwe begin aan mijn werkende leven. Morgen eerst maar eens een kantoordag - anders kom ik waarschijnlijk de hele week niet op gang. 

En ook wel leuk: de aanwezige collega's weer eens zien en spreken, kijken hoe groot de stapels op mijn bureau zijn gegroeid (en hopelijk die stapels meteen kunnen afgraven (opruimen, of meenemen naar huis voor de rest van de week).

Ik kocht dinsdag nog een staatslot - zo af en toe doe ik dat - maar ik won weer geen miljoen, nog geen ton! - dus ik zal nog wel even moeten werken... Eigenlijk zondegeld natuurlijk, € 15,00 uitgeven voor niets, want de keren dat ik een lot kocht won ik hooguit een deel van het bedrag terug.

Wat ga ik vandaag doen? NIETS! Dat lijkt mij het beste! Ik verheug me op een dagje hangen in de tuin, kijk zo wel of het een zon- of een schaduwplekje wordt. Misschien nog wat vruchten plukken (al heb de oogst van dit jaar zo ongeveer opgegeven, het was en wordt niet veel meer deze zomer). Beetje lezen in "Jij zegt het" van Connie Palmen, en er liggen nog kranten om te lezen. En ik "moet" eigenlijk nog snel een kraamcadeautje breien - maar dat haal ik misschien niet meer op tijd - en kan dan ook later. 

Mutsen, dát ga ik doen vandaag - om het einde van een goede vakantie te vieren!

Vast een fotootje?

Tapas and more op een terras in Broekhuizen, laatste avond.

Rot

Wat treurig toch, Jan Rot gaat dood..... 

Weer zo iemand die hoort bij mijn jeugd, vooral dit liedje:

Ach, "pas" 40 jaar oud, dit filmpje..... Ik voel me ineens (alweer) héél bejaard..... Tijdens mijn vakantie las ik het bericht van zijn aangekondigde dood, en dat maakte me wat melancholiek. 

Wat mij opvalt, als ik hem op tv zie: wat is hij oud geworden! (Maar dat zal voor mij, en voor de mensen om me heen dan ook wel gelden, alleen zie je dat dan niet). 

Zijn liedjes horen bij "toen ik nog jong was", net als de verhalen destijds over hoe hij een groepsgenoot probeerde te versieren. Jaren geleden stuitte ik op de website maandagdaandag.nl. Leuk! Maarre - dat is van de echtgenote, als in vrouw, van Jan Rot - is die ineens hetero geworden dan? Ja, blijkbaar - en er kwam ook een stel hele leuke kinderen van ("de Rotjes", met bizarre namen, dat dan weer wel...). Van een afstand gezien: een leuk, vrij, lief, creatief gezin....

Ik zocht het op, had gezien dat hij bij talkshow Op1 was geweest om over dit bericht te vertellen: klik. Mooi interview, waarbij ook het verdrietige wordt benoemd van zijn nog jonge kinderen, maar ook: het is goed zo, het is zoals het is. 

(En wat moeten jullie nu met dit bericht? Nou eigenlijk niets, ik had gewoon behoefte om het voor mezelf op te schrijven, te bewaren voor "later"..)

Lachen mag van God

Toen ik net het prachtige filmpje van Jacquelien Koopman van fijnwonen.blogspot.com/ bekeek kwam ik op Youtube dit filmpje tegen:

Silent Monks Sing the Hallelujah Chorus.

Geweldig!!! Ik vroeg me even af of dit wel kan, wat doe je zo'n prachtig muziekstuk als het Hallelujah van Händel aan, door het zo uit te voeren? 

En het deed me herinneren - telkens weer als ik dit stuk hoor - aan die keer dat wij dit stuk met ons amateurkerkkoor uitvoerden - en hoe enorm HOOG die hoge sopraanpartij wel niet is....

Mag je zo spelen met klassieke muziek? Mag je zo spelen met geloven?

En toen concludeerde ik: Lachen mag van God! (Volgens het www een klassieke uitspraak van Annie M.G. Schmidt - ik had een cabaretier in mijn hoofd - Fons Jansen?) 

En misschien MOET lachen wel van God - want zeg nou zelf: Zou Zij de mensheid hebben geschapen als ze geen gevoel voor humor had?

*Zucht*

 En nog een keer: Zucht.....

... En weer terug

Voor wie zich afvroeg waarom ik hier en elders wat stil was, en waarom er vooral onzinberichtjes op mijn eigen blog verschenen: ik was op vakantie (en het blijft raar om dat niet "gewoon" hier aan mijn internet-kennissen/-vriend/inn/en te kunnen melden) - maar met mijn inbraak-neurose leek me dat niet verstandig om hier te melden.

Ik vertrok vorige week maandag, de 26ste, met trein, fiets en tent richting Venlo-Blerick, om in Lottum op camping 't Heike terecht te komen. (Voor wie nog een goede, mooie, gastvrije kampeerplek zoekt: aanrader!). Prachtige (fiets-)omgeving, geweldig luxe camping (waar je zelf een plek mag uitkiezen op het trekkersveld, zon, schaduw, wat u wilt, er staan campingsets - tafels en stoelen - die je mag gebruiken, een koelkast en vriezer voor de kampeerders, een wasmachine en -droger, fietsreparatiespullen, en er staat bier en fris koud). 

Ik verbleef daar 10 dagen, tot afgelopen donderdag. En toen pakte ik weer in, probeerde via het Oda-park in Venray naar het noorden te fietsen, kwam terecht in Cuijk, wilde vandaar via Nijmegen met de trein terug naar huis - maar kwam erachter dat er geen treinen reden tot Nijmegen, dus nog 10 kilometer extra naar Nijmegen... En zo kwam ik donderdagavond, met teveel kilometers in de benen weer thuis aan. 

En nu heb ik nog steeds veel spierpijn, en veel was en kampeerspullen die moeten uitwaaien en drogen.

En, nog een belangrijke vraag: ik verstopte ergens in huis een USB-stick met computerbestanden - maar waar ook weer? Dat overkomt me nou elke vakantie, maar gelukkig vond ik de rest van mijn "kostbaarheden" al wel terug... 

Misschien volgt later nog een uitgebreider verslag van mijn belevenissen (zoals een goede vakantie betaamt: weinig belevenissen, veel rust en schoonheid), maar het kan ook zijn dat jullie het hiermee moeten doen... Ik heb me in ieder geval weer even aanwezig gemeld....