En dan vergeet ik nog

... dat ik ook het gasfornuis "ophoogde" tot een hoogte waar ik als lang mens prettig aan kan werken (bijzonder, om nét op het juiste moment een tafelblad van een Lacktafeltje van Ikea te vinden - perfect voor dat doel!), en de lade van het fornuis "repareerde".

Saai, zo'n opsomming? Misschien, maar het helpt mij wel om de moed erin te houden!

Nog meer voortgang

Het lijkt alsof ik de afgelopen vakantieweek vooral veel heb geslapen - en dat was ook zo... Maar daarnaast ben ik toch ook anderszins nuttig bezig geweest. Op een rijtje:

• Ik groef een flink aantal struiken uit, waaronder een hulst en een rododendron (ofzoiets) - stoer vond ik dat van mezelf!
• Ik liet een flink aantal hortensia's uitgraven - dat levert aardig wat ruimte op!
• Ik maakte een anemonenhoekje, met De Caen en Blanda, en nog twee anemonenplanten - dat zag ik ineens voor me, in de voortuin, samen met een paarse Ipomoea, en wat stokrozen naast de voordeur.
• Verder plantte ik in de voortuin een heel klein rozenplantje - benieuwd of die het buiten gaat doen - ik kocht hem voor binnen, de eerste bloemen in huis!
• Achter plantte ik lavendel en munt. Ik kreeg gisteren nog een Japanse Wijnbes van E. - maar ik moet nog proberen of ik de boomwortels op de plek waar ik die had gedacht, weg krijg.

In ieder geval: die tuintjes van mij, dat wordt wel wat!

En verder maakte ik binnen een deksel op een rieten mand, zodat die als "alternatief nachtkastje" dienst kan doen, ik hing een rek op, hing eindelijk een peertje op in mijn werkkamer - en gordijnen,  in de werkkamer en in het hok! En ik leegde en verplaatste weer de nodige dozen - ook heel nuttig.

Kortom, veel werk voor een week - ik ben aan vakantie toe! ;-)

Tachtig dozen - of twintig?

O.k. Ik probeer de wijze raad van Ietsepietsie ter harte te nemen. Ik probeer me te realiseren dat ik van de 100 verhuisdozen er al 80 heb uitgepakt - en me niet te focussen op de 20 die er nog staan. (met een ruwe schatting van alle aantallen.....).

Maar poeh - dat valt niet mee! Want die 20 niet-uitgepakte dozen kijken me veel verwijtender aan dan de goedkeurende blik van alles wat al wél op zijn plek staat. Daarom, in het kader van "tel uw zegeningen", de komende tijd een opsomming (al zal dat soms een heel kort lijstje zijn) van alle vorderingen.

Om te beginnen: sinds vorig weekend heb ik een apotheek - yeah, dat scheelt kilometers fietsen als ik iets nodig heb - en ik heb in de slaapkamer haakjes voor mijn ochtendjas, voor mijn vest en voor mijn soepjurk opgehangen (o.k., dat waren twee schroeven voor alle haakjes, maar toch...). Én ik ben weer een boekenplank verder.
Verder heb ik sinds deze week een schop om de tuin om te spitten - stukjes bij beetjes, eerst maar eens een anemonenhoekje maken - als het weer eens droog wordt.
En sinds vandaag: een écht douchegordijn! Weliswaar niet mijn superhippe paarse, maar wel een betaalbare, zilvergrijze - dan maken we de kleur in de badkamer wel op een andere manier. En verder begin ik geloof ik heel langzaam dat gedoe met die thermostaat en die Centrale Verwarming door te krijgen - een leerproces op zich, na ruim 20 jaar gaskachels, en daarvoor: eenvoudige radiatoren die aan- of uit konden....

Spijbelen

O.k., het is nu donderdagavond, dus eigenlijk zou ik nu mijn sopraanpartijtje mee moeten blazen in mijn koor, maar ik ben er niet....

Ik voel me een beetje raar, de laatste weken. Het gaat goed met me, ik ben erg dankbaar met mijn mooie huis en met alle hulp die ik kreeg bij het verhuizen, maar ik voel me toch een beetje ontheemd. Elke zaterdag, als ik eens tijd heb om "luxe" te ontbijten - compleet met gekookt ei - ontdek ik weer dat ik de eierlepels nog steeds kwijt ben (al denk ik te weten in welke doos / stapel dozen ze zich bevinden). En ik realiseer me geregeld dat ik in dit huis helemaal NIETS van mijn buren hoor - en dat is ook weer het andere uiterste.

Verder gaan de gewone dingen weer hun gewone gang, vrijwilligerswerk, betaald werk (ik heb bewondering voor het geduld wat mensen hebben met mijn "zeefhoofd" - overgang en verhuizing is GEEN goede combinatie), zingen, boodschappen doen, koken, strijken. En dus kost het moeite om tijd te vinden om te klussen. En het kost vooral moeite om daar energie voor te vinden - ik ben zo MOE... Nog steeds  werkt er van alles niet - ik zit te tikken bij het licht van de looplamp die ik leende van mijn leidinggevende; de lamp in de werkkamer moet nog geschrobd worden na jaren keukendienst, en dan opgehangen. Internet en telefoon werken nog steeds niet helemaal goed samen, ik moet nog een boze brief schrijven aan de KPN, die meteen maar van de gelegenheid gebruik maakte om mij een poepieduur abonnement aan te smeren én in rekening te brengen, en aan het vervoersbedrijf, wat niet reageert op vragen.

Vanavond wílde ik wel - desnoods maar een uurtje - gaan zingen, maar ik besloot te elfder ure om toch maar thuis te blijven - rommelen in mijn werkkamer, weer eens een boekenplank inrichten, alle boeken die ik in handen krijg nog eens kritisch bekijken - er kunnen nog steeds boeken weggegooid - wat blijft moet soms worden geplakt, schoongemaakt. Ik ben al bij Tine Halkes - nog maar een paar meter te gaan!

Ik kijk uit naar mijn vakantie - ik zoek iets leuks aan zee - nog een paar weken doorbijten, en dan...!  (Slapen aan zee?)

Maar een straat verderop, tegenover mijn werkkamer, zie ik in het volle licht mensen klussen in een leeg huis. Dát stadium heb ik in ieder geval gehad. Én ik bestelde deze week gordijnen voor mijn bovenverdieping - deze - ik kijk ernaar uit om ze op te hangen - MOOI - steeds een klein stapje verder naar een thuis-huis....

(En ondertussen druk ik dus voortdurend verkeerde knopjes in - ik wiste net al bijna dit bericht. Zou mijn hoofd ooit weer normaal gaan functioneren, zou ik ooit nog mijn normale, intelligente en efficiënte zelf worden????)