Nog meer cadeautjes

In deze tijd van het jaar wil ik mezelf altijd "verwennen" met cadeautjes! Gek eigenlijk, de rest van het jaar heb ik daar veel minder last van....

Maar: ik ben dol op cadeautjes! Het hoeft niet duur te zijn, het hoeft niet nieuw te zijn - maar iets nieuws in huis, een blijkje dat iemand aan me denkt, of om mezelf iets te gunnen, ik houd daar wel van!

Wat kreeg ik deze maand, van anderen (en van mezelf)?

• Van mijn werkgever: een dertiende maand aan salaris (Dat is overigens altijd een stuk minder dan een maandsalaris). En mogelijk laat ik mijn niet-opgemaakte vrije dagen over 2023 nog uitbetalen - omdat ik me eind maart al ziek moest melden kon ik dit jaar nauwelijks vrije dagen opmaken...
• Een heerlijk kerstbrood, een doos superluxe bonbons en een fles wijn, én een lief persoonlijk kerstkaartje. Ik weet hoe vreselijk duur de bonbons zijn, maar dat proef ik er écht nooit helemaal aan af. En wijn drink ik niet, maar die flessen geef ik door aan een buur, of als bedankje als ik bijv. via Marktplaats iets gratis op mag halen;
• Vanwege mijn vrijwilligerswerk kreeg ik van mijn woongemeente twee witte wolvilten engeltjes. Best lief, en engeltjes geef ik ook altijd graag cadeau aan iemand die een steuntje kan gebruiken. Óf ik zet ze rond de kersttijd in huis neer - engelen herinneren me eraan dat we allemaal Boodschappers van de Eeuwige (= God) moeten en mogen zijn (voor wie dit gelooft - ik wel!). (Boodschapper van het Goede zijn - dat mag natuurlijk ook!);
• Van mijn vrijwilligerswerk zelf kreeg ik een pakketje met een fles limoensiroop - dat klinkt heerlijk! - een luxe reep chocolade  - die wás superlekker - en een pakje luxe thee. Ik heb al veel te veel thee, maar in het kader van meer thee drinken, minder koffie, en (nóg) minder alcohol - heel fijn! 
• Voor mezelf kocht ik een mooi horloge. Daar geniet ik elke dag van - het geeft de tijd aan (duh!) én ik vind het een mooi dagelijks sierraad). 
• Én een broodrooster - ik kan door de tumorschade en door de schade van de bestraling geen vers brood meer eten - en een nieuwe afvalbak - mijn oude, ooit gevonden bak, vertoonde steeds meer scheuren, dus een nieuwe was welkom. Ook kocht ik een nieuwe grillpan. Mijn oude was écht niet meer schoon te krijgen, én het handvat was losgeraakt, moest opnieuw bevestigd worden. Voor deze aankopen gebruikte ik de cadeaubon die we een paar jaar terug kregen van het vrijwilligerswerk. Wat mij betreft (maar volgens mij was het mijn eigen idee destijds😉) één van de betere cadeau-ideeën: een cadeaubon voor een keten(tje) van Kringloopwinkels!
• Ik heb nog een VVV-bon liggen, maar het is onduidelijk waar ik die uit kan geven. Dus dat ga ik harder proberen in de komende week. Mischien aan wat knutselspul, wat nieuwe wol? Ik zag gisteren een winkel waar hij volgens mij wél ingeleverd kan worden! 
• Ik kocht gisteren ook twee nieuwe truien voor mezelf: één paarse en één oranje! In de uitverkoop (natuurlijk). Maar kleding die niet te groot is is een zeer verantwoordde uitgave, al zeg ik het zelf. Voor nieuwe lange broeken moet ik nog twee weken wachten - ik dacht dat die nu minder duur zouden zijn, maar dat is pas later. Dus nu nog even in joggingbroeken rondlopen, en / of in mijn enige spijkerbroek-met-riem/sjaal/koord erom.
• Ook bestelde ik eindelijk een nieuwe koel-vrieskast. MIjn oude is zeker 11 jaar oud, waarschijnlijk (veel) ouder. Al heel lang zijn de handgrepen afgebroken, en sinds een paar jaar zijn de afsluitrubbers ook niet meer helemaal goed. Omdat hij veel ijs vormt brak er laatst een heel stuk uit een vrieslade - zo moeilijk was de la open te krijgen. Andere lades zijn al heel lang gerepareerd met ducttape (werkt geweldig!). Maar deze week komt er dus eindelijk een héle nieuwe - dat gaat vast veel energiekosten schelen, en ik kan weer volop volladen met afgeprijsd "eiwitspul" (vlees en vegedingen), meerdagenmaaltijden, toogoodtogo, en zo.... Blij mee!
• En tenslotte (Ik geloof dat ik er dan écht ben hoor...) kreeg ik van iemand via Marktplaats een stapeltje creatieve boeken. Waaronder "Allemaal rokjes" van Madame ZsaZsa. Dat stond al ZO lang op mijn verlanglijstje! (Eén van mijn goede voornemens is om nou eindelijk eens goed / beter te leren naaien, in plaats van alleen maar boeken het huis in te slepen om beter te leren naaien 😛).

Ik heb écht met geld "gesmeten" de laatste tijd - vanaf morgen gaan we weer beter opletten! 

Zo, en dan ga ik nu genieten van de laatste uren van 2023........

Eindejaarsellende

Ik geloof dat er sinds gisteren weer vuurwerk verkocht mag worden. Want het knallen begon al veel eerder, maar gisteren barstte het pas echt los. 

Ik ben er bang voor, en schrik me vaak een ongluk. Ook thuis nog, in mijn redelijk geisoleerde huis (met mijn oren die écht niet zo heel veel meer opvangen...).

Ik moest / wilde gisteren nog naar de andere kant van de stad - nog wat boodschappen doen, en eindelijk lange broeken kopen die NIET om me heen slingeren. Maar ik durfde niet. "Vroeger" was ik altijd bang dat mijn laatste restje gehoor beschadigd zou worden door een knal vlak bij mijn hoofd. Daar hoef ik nu niet zo bang meer voor te zijn - veel slechter kan niet meer - maar ik ben nogal bang voor brandwonden, vuurwerk wat ik mijn capuchon blijft hangen, etc. 

In het dorp D., een paar dorpen verderop, woedt een grote brand, waarvan men bang is dat die overslaat naar een vuurwerkopslag. Brr - daar moet je toch niet aan denken!

Van mij mag het algehele vuurwerkverbod er zo snel mogelijk komen, en dan ook graag handhaven. En niet, zoals gisteren op het Journaal, een (volwassen) man, die in het bijzijn van (een / zijn?) kind, doodleuk vertelde dat hij zich toch écht niet ging houden aan het afsteekverbod. ZO worden die ettertjes dus gemaakt!!

Ik hoop op veel regen en storm, na het middaguur (Dan ga ik er nog snel even door voor wat Oudejaarslekkers voor de rest van het weekend😏). 

Verhaaltje

Onlangs zag ik dit onderweg:

Eén schoen, in de herfst achtergelaten vlakbij het station, net voor de fietsenstalling. 

Welk verhaal zou dáár nou bijhoren? 

Corona is niet weg

Ik lees op verschillende blogs nog een corona-waarschuwing, en ik wil toch ook nog maar een duit in het zakje doen:

Ik denk dat ik vorig weekend vooral heel veel last had van mijn coronavaccinatie - ik testte zelfs positief, met flinke koorts, een paar dagen lang - maar er IS nog steeds corona, onder gevaccineerden en niet-gevaccineerden. 

Vorige week hoorde ik zelfs van een vrouw die nog afgelopen najaar overleed aan corona - terwijl in mijn hoofd het absolute gevaar al best ver geweken was. Pas dus op: met jezelf, met de mensen met wie je mogelijk kerst viert. 

En ik denk aan S., die nu zonder haar Lief verder moet.....

Kerst

Voor mijn gevoel is Kerst al begonnen - maar het is natuurlijk pas de vierde Adventszondag. 

Kerst, dus... Ik vier het heerlijk in mijn eentje thuis. Vanmiddag wil ik naar een wake tegen de oorlog in Israël en de Palestijnse gebieden (en stiekem denk ik dan ook aan die ándere oorlog, in Oekraïne, en aan ál die andere oorlogen die nog steeds woeden). En ik denk dat ik dan morgenochtend naar de kerstochtendviering in de kerk ga - en dat moet het dan maar zijn dit jaar. 

Verder lekker rustig thuis. Ik heb het moeten leren: kerst alleen vieren. En nog steeds steekt het wel een beetje, zoals toen ik gistermorgen in mijn lijfblad Trouw las dat er "mensen na het kerstdiner alleen naar huis gaan". Duh! Ik heb niet eens een gezamelijk kerstdiner! Maaar dus ook niet de spanning, de moeilijke familieverhoudingen... Het slechtste voorbeeld vind ik nog steeds één van de eerste Kersten na het overlijden van mijn moeder, binnen komen in mijn ouderlijk huis, en daar horen dat we gaan vleesfonduen - ik at strikt vegetarisch, en dat WAS bekend.... O.k., ik kom steeds meer tot de conclusie: dit WAS een rare situatie, ik ZOU recht hebben gehad op meer respect voor de keuzes die ik maakte en maak...

Maar goed - ik heb ervoor gekozen om niet meer mee te doen met die ingewikkelde familie van mij. Ik leef zoals ik wil en goed vind, probeer mijn zelfrespect te bewaren, en dat betekent ook dat ik van sommige mensen afstand houd. 

Kerst is toch wel ánders dit jaar. Ik vier dat het Kerstkind wordt geboren, dat God mens wordt, deelneemt in ons menselijk, lichamelijk leven, letterlijk LIJDT aan mens zijn - én het viert, met feest en met goede wijn. En nu mijn eigen lichamelijk leven zo onder druk staat voelt dat "het Woord is mens geworden" toch anders, intensiever....

Ik wens jullie allemaal fijne / gezegende / Kerstdagen!

Graaiflatie

Definitie volgens Van Dale: 

‘Inflatie die wordt aangewakkerd door ondernemingen die de kostenstijging van grondstoffen, productiemiddelen en arbeid volledig of bovenmatig doorberekenen aan de consument om hun winst op peil te houden of te verhogen’. Toevoeging van mij: En dat terwijl de consument soms al veel moeite heeft om de boodschappen, en bijvoorbeeld de energierekening, te betalen.

Ik lees net dat dit het woord van het jaar 2023 is geworden.....

Ik word daar niet vrolijk van.... 

Zeker niet als ik lees dat andere genomineerde woorden "Nepobaby" en "TikTokjustitie" zijn. 

Waar gaat het heen met de wereld?

(En ja, ik WEET dat ik steeds meer op mijn moeder begin te lijken😒!)

Positief

Nou wilde ik gisteren naar de kerk - ik had expres de verwarming 's nachts aangelaten om mijn (enige) nette spijkerbroek op tijd droog te krijgen na het wassen. 

Maar ik had het eerder het weekend al flink warm - het IS ook redelijk warm, en zeker met mijn dikke winterjas snuffe(le)nd in de kringloopwinkel. Ik ben wél heel goed geslaagd - maar daarover later meer.

De hele nacht liggen draaien. Ik heb het KOUD, ging met koude voeten naar bed, dus maar mijn sokken aangehouden én een nachthemd - normaal slaap ik in Eva's kostuum, met het raam goed open. Maar mijn temperatuur deed de hele nacht raar, en ik had meer dan anders last van mijn gewrichten. HOE kan ik liggen, HOE kan ik slapen. Dus 's morgens eerst maar een coronatest gedaan - hoewel ik na afloop las dat je je niet meer hoeft te testen. 

Maar goed:

Ik ZOU vandaag naar kantoor gaan, mijn hoofd weer eens even laten zien, eventueel, vanwege mijn gesnuf, met mondkapje op in de trein - waar ZIJN die dingen? O.k., hoogstwaarschijnlijk in de koffer met sjaals, handschoenen en zonneklep?

Maar: het worden bankdagen de komende dagen. Want misschien is de positieve test, en het gammele gevoel, een gevolg van de vaccinatie van afgelopen maandag - maar ja, ik voel me ook gewoon aardig grieperig - een beetje goed voor jezelf zorgen, zuster! De bank lonkt....

Ik kreeg één keer eerder corona,
in maart 2022!

Cadeautje!

Toen Sinterklaas niet kwam, heb ik mezelf maar een cadeautje gegeven. 

Na lang aarzelen, winkels die korting zouden geven, en toen toch maar niet, afwegingen - het KAN goedkoper, maar ik wil DEZE!

Because I'm worth it (wat ik dan weer een ontzettend stomme reclameslogan vind - maar komaan: ik MAG na dit bijzonder vreemde jaar een bijzonder duur cadeautje! En: normaal geef ik mezelf nog wel eens een boek / stapeltje boeken cadeau voor de kerstvakantie - maar nu, na negen maanden ziekzijn ontbreekt het echte vakantiegevoel - en mijn "leesconcentratie" is nog steeds niet op het oude niveau....

Sinterklaas

 

Ben benieuwd naar mijn cadeautjes vanavond......... (Maar ik ben bang dat Sinterklaas vandaag alweer mijn huisje voorbij gaat).

Scan

Tja, wat moet ik hier nu weer mee?

Dinsdag moest / mocht ik weer, zoals gezegd, op voor een nieuwe scan. Dus de hele dag toch een beetje in gespannen afwachting: denk eraan, niet ongemerkt even iets eten - nuchter blijven! En de tijd tot vertrek op een goede manier doorkomen. Dat lukte wel, met wat klusjes in huis en tuin. 's Middags ging ik op pad - in eerste instantie: met de fiets richting bushalte, langs de Kringeloopwinkel en weggeeftafel om daar mijn fietstassen te legen. Maar het was zulk stralend koud weer, zonnig en DROOG! En ik was op tijd! Dus ik besloot onderweg nog om toch maar te gaan fietsen. 10 Kilometer heen, 10 terug - lekker even buiten wat bewegen. 

Maar na een aantal kilometers voelde ik toch wel dat ik al sinds mijn ontbijt niets meer had gegeten - en ik moest op een andere lokatie zijn dan "normaal" - even zoeken én nog een paar kilometer erbij. Maar goed, ik was toch nog precies op tijd. Aangemeld, in de wachtruimte, krant erbij gezocht op de telefoon. 

Gek genoeg mag je tijdens de inlooptijd van het infuus - een uur lang - niets doen: stil liggen/zitten, wél tv-kijken, wél muziek luisteren, maar zeker niet lezen. Dus dan probeer je maar wat te dommelen.... 

Woensdagavond stond de uitslag al op de mail, en donderdag had ik een belafspraak met het ziekenhuis voor de "vertaling" van de uitslag. Want hoewel ik denk dat ik eigenlijk heel slim ben, moet ik toch telkens weer horen of ik wel goed begrijp wat er staat - ik spreek geen "medisch"; ik begrijp soms dingen verkeerd, en onbekende afkortingen en typefouten in het dossier maken het soms nóg onbegrijpelijker.  

Maar nu zit ik in een lastig parket. De uitslag van de scan was heel goed - zelfs nog beter dan afgelopen augustus. Ben ik dan "beter"? Nee, nog steeds niet - of in ieder geval: dat is niet zeker. Het advies van de artsen, het "systeem ziekenhuis" was en blijft om nog verder te behandelen. Maar moet ik dat wel doen - zo'n invaliderende behandeling - terwijl het misschien achteraf niet eens nodig is (maar dat weten we pas als het fout gaat...). WIE kan me raden?? 

Ik vind het heel lastig, om zo'n ingrijpende beslissing alleen te moeten nemen. Ik weet wat het advies is van de artsen - maar zij hoeven niet verder te leven met een lichaam wat erg is aangetast door alle behandelingen. Welk risico neem ik - hoe graag wil ik dit overleven?