Herfst en (na)zomer

Deze week werd het ineens herfst. (Maar komende week wordt het weer nazomer, dat dan weer wel...)

Ik vind het wel altijd een drempel - van rokken (deze zomer dan niet - ik droeg vooral een legging met t-shirt - kwam weinig de deur uit) naar lange broek (maar deze winter moet ik nog even kijken hoe ik dat doe - een lange broek kan zeer doen aan mijn sondevoedingsinsteek, niet lekker zitten - maar om nou de hele winter, waar ik ook heen ga, in een joggingbroek te lopen?). Van sandalen met blote voeten (LEKKER!) naar sokken en dichte schoenen... Maar in huis was het vanmorgen nog maar 16*, TE koud! En ook 20* binnenshuis voelt na zo'n zomertijd al koud aan... Omdat ik nu niet zo actief ben, veel thuis zit, heb ik het sneller koud - dus ik ging deze week vrij snel over naar de joggingbroek, sokken en vesten. 

Tegelijkertijd maak ik nog een heerlijk zomerdrankje. Mijn favoriet voor dit moment: frambozen prakken met gesnipperde munt (beide uit de tuin), in water laten trekken. Deze week ontdekt: met een klein beetje honing erin nóg lekkerder. Ik postte het recept op mijn kook-blog - anders weet ik zeker dat ik volgend jaar niet meer weet hoe ik dit nou maakte. 

En vanmorgen kreeg ik ineens een brainwave: Ik kan sinds mijn operatie van mei niets eten of (echt) drinken, maar ik kan wel "smaken proeven". Dus: WAT doe ik nu met mijn kweeën? Vanmorgen, eerste actie bij het opstaan: de al gevallen peren klein hakken en koken: het kooknat van kweeperen is ZO lekker!! 

Ik verheug me al op de smaak - moet even kijken of ik er siroop van maak, of het "zo", als sap, zal drinken. 

En zo geniet ik toch van de nazomer - dingen inmaken, de zomer proeven. En 's avonds weer met een deken op de bank - lekker lezen en prutsen!

(Maar komende week wordt het nog een weekje tuinweer - lekker buiten zitten - niet té warm - nog een beetje prutsen en rommelen in de tuin - ik verheug me erop!)

Huurbetaling

Mijn huur voor juni is weer afgeschreven - daarmee loopt mijn betaalrekening altijd meteen (soort van) leeg... Blijft bizar hoor, dat je zo'n groot deel van je inkomen elke maand weer kwijt bent aan wonen - toch altijd weer ruim een derde, alleen al aan kale huur! 

Maar goed, juli is in aantocht, en daarmee de jaarlijkse huurverhoging. Ik heb daarom meteen mijn automatische huurbetaling aangepast - kan ik dat niet meer vergeten. Elke maand € 36 meer! 

(En nee, ik mag niet klagen, ik kom nog steeds goed rond, maar ik blijf er van schrikken, elke maand weer... En ik heb dan wel steeds een beetje heimwee naar mijn vorige woning, waar ik maar een derde van de huur van dit huis betaalde. Maar ja, die onderbuurvrouw, hè? Ik mag nu tenminste op mijn eigen tijd naar bed, en ik mag zelfs na 22.00 uur nog iets te drinken pakken uit mijn eigen koelkast. Ik mag tv kijken, en de radio aanzetten, bezoek ontvangen.... Daar heb ik bést wat meer huur voor over!)

Kilometers maken

Om zo gezond mogelijk te blijven moet ik vooral VEEL bewegen. En dat is met dit weer / deze kou nog niet zo makkelijk. Dinsdagochtend was het in het oosten van het land (daar woon ik niet, maar toch) een gevoelstemperatuur van -15*! Dat zijn we met de opwarming van de aarde helemaal niet meer gewend (Ik herinner me nog de winter van '79 - lopend naar de middelbare school, omdat de fietspaden te glad waren. En de gevleugelde woorden als we in de jaren '80 de ijskoude polder in moesten fietsen naar college "Nee, dan had je de winter van '63 mee moeten maken" - en dat dan dus uit de mond van mensen die allemaal van NA de winter van '63 waren😏.....)

Maar met mijn warrige hoofd maak ik toch mijn kilometers wel. 

Dinsdag, twee klussen op mijn lijstje: even een rondje markt, en binnen wippen bij de Lidl voor broodbeleg. én meteen mijn medicijnen ophalen bij de apotheek - daar fiets ik langs. De kou viel eigenlijk wel mee - ik had mijn allerwarmste, niet te wijde joggingbroek aangetrokken, en mijn oude grote wollen sjaal - die ik héél lang geleden eens kreeg van mijn "stiefmoeder".  Zo was het te doen, maar ik was blij dat ik weer thuis was, bij de kachel. 

O.k., zónder medicijnen dus. Daarom moest ik er 's middags nóg een keer op uit, nu lopend, naar de apotheek. Totale afstanden die dag: 2,5 kilometer lopen, 4 kilometer fietsen. 

Vrijdag, boodschappen doen in het winkelcentrum, en een pakje ophalen wat is bezorgd bij het DHL-punt. Na het geharrewar bij de Lidl fiets ik vrolijk naar huis - gelukkig is het eindelijk weer eens droog. Om thuis te komen zonder mijn nieuwe tas.... Totale afstanden die dag, per fiets: 8 kilometer. 

Gaat lekker zo!

Anderstaligen bij de kassa

Eén van mijn voornemens voor dit jaar is om weer meer op mijn uitgaven te letten. Ik stel een boodschappen-/levensmiddelenbudget van € 45 per week - voor sommige échte consuminderaars zal dat hoog zijn, maar het is MIJN streven - en als me dat lukt ben ik al helemaal tevreden over mezelf! (Ik moet nog wel even een rekensommetje maken - ik wil meer uitgeven aan leuke dingen, dus dan moet ik even tellen wat er in mijn inkomen uitkan, en wat niet).

Maar dat streven brengt me ook nu al een hoop gedoe. 

Gisteren was ik in de COOP, wilde even een flink stuk wandelen, en nog een (héle late) Nieuwjaarskaart bij iemand in de bus doen.

De Coop: Ik leverde € 0,45 in aan gevonden statiegeld, en wilde wat broodbeleg meenemen. In het kader van mijn ándere voornemen kwam ik na lang drentelen voor de koelvritrines uit op een bakje hüttenkäse - soort van betaalbaar, lekker, mager en gezond. Maar daarnaast vond ik "kerstrestjes"- garnalen in knoflook, MMMM! Drie bakjes voor € 6,00, 50% korting. Leuk, dat mag ook mee. Maar bij de kassa kwam de rekening € 2,00 hoger uit dan verwacht. De cassière telt in het Frans - wat ik niet zo heel snel kan volgen. HOE kan het nou dat die kassa zoveel meer aanslaat? O.k., het was óf 50% korting, óf drie voor € 6,00. Dus, ik verstandig: die drie bakjes met (overbodig) lekkers mogen lekker in de winkel blijven!

Vandaag, de Lidl, een aantal hele leuke aanbiedingen - waar ik pas achter kwam toen ik bij mijn vorige bezoek gisteren de winkel verliet. Vanmorgen dus terug, voor brood en blikvoer. Zoals bij de Lidl wel vaker was het nonfood (is daar eigenlijk geen goed Nederlands woord voor?) niet te vinden, ook niet met hulp van verschillende medewerkers. Dat kóst me toch altijd veel tijd - honderd rondjes rond dat eiland, omdat het er volgens de verkoopster écht ligt......

Het blikvoer was een leuke aanbieding: 1 + 1 gratis, mooi voor de consuminderige voorraadkast. Maar: de kassa lijkt wel de korting op de kidneybonen aan te slaan, maar niet de korting op de zwarte bonen. Ik meld me bij de servicekassa. Daar word ik - na weer een tijd wachten - terugverwezen naar een gewone kassa. Ik krijg € 1,00 terug - maar moet dan wel het blikje daar laten. Daar ben ik het niet mee eens - ik HEB volgens mij gewoon betaald, dus dan wil ik het ook meenemen. Daar is de cassiere het niet mee eens. Wachten op de filiaalmanager. Die wil inderdaad het blikje in de winkel houden. Maar omdat hij slecht Nederlands spreekt denk ik dat hij mij niet begrijpt, óf dat ik hém niet goed begrijp. Op een gegeven moment ben ik het zó zat dat ik de boodschappen maar achter wil laten. Jóngens, WAT een gedoe voor een paar boodschappen! 

Uiteindelijk begrijp ik dat de korting geldt op het goedkoopste artikel - ik betaalde twee blikjes zwarte bonen voor in totaal € 1,98 - en de ándere blikjes betaalde ik niet. O.k., dus DAT is het misverstand! Eenmaal thuis zie ik dat er in de advertentie - uitgescheurd en meegenomen - inderdaad staat dat het goedkoopste blik gratis is. Niets anderstaligen dus, deze "hoogopgeleide kaaskop" las niet goed.....

Maar man, man - ZO duurt het dus anderhalf uur voor je 7 boodschappen - 2 brood, 4 blikjes en een leverworst - in huis hebt....

Nog meer cadeautjes

In deze tijd van het jaar wil ik mezelf altijd "verwennen" met cadeautjes! Gek eigenlijk, de rest van het jaar heb ik daar veel minder last van....

Maar: ik ben dol op cadeautjes! Het hoeft niet duur te zijn, het hoeft niet nieuw te zijn - maar iets nieuws in huis, een blijkje dat iemand aan me denkt, of om mezelf iets te gunnen, ik houd daar wel van!

Wat kreeg ik deze maand, van anderen (en van mezelf)?

• Van mijn werkgever: een dertiende maand aan salaris (Dat is overigens altijd een stuk minder dan een maandsalaris). En mogelijk laat ik mijn niet-opgemaakte vrije dagen over 2023 nog uitbetalen - omdat ik me eind maart al ziek moest melden kon ik dit jaar nauwelijks vrije dagen opmaken...
• Een heerlijk kerstbrood, een doos superluxe bonbons en een fles wijn, én een lief persoonlijk kerstkaartje. Ik weet hoe vreselijk duur de bonbons zijn, maar dat proef ik er écht nooit helemaal aan af. En wijn drink ik niet, maar die flessen geef ik door aan een buur, of als bedankje als ik bijv. via Marktplaats iets gratis op mag halen;
• Vanwege mijn vrijwilligerswerk kreeg ik van mijn woongemeente twee witte wolvilten engeltjes. Best lief, en engeltjes geef ik ook altijd graag cadeau aan iemand die een steuntje kan gebruiken. Óf ik zet ze rond de kersttijd in huis neer - engelen herinneren me eraan dat we allemaal Boodschappers van de Eeuwige (= God) moeten en mogen zijn (voor wie dit gelooft - ik wel!). (Boodschapper van het Goede zijn - dat mag natuurlijk ook!);
• Van mijn vrijwilligerswerk zelf kreeg ik een pakketje met een fles limoensiroop - dat klinkt heerlijk! - een luxe reep chocolade  - die wás superlekker - en een pakje luxe thee. Ik heb al veel te veel thee, maar in het kader van meer thee drinken, minder koffie, en (nóg) minder alcohol - heel fijn! 
• Voor mezelf kocht ik een mooi horloge. Daar geniet ik elke dag van - het geeft de tijd aan (duh!) én ik vind het een mooi dagelijks sierraad). 
• Én een broodrooster - ik kan door de tumorschade en door de schade van de bestraling geen vers brood meer eten - en een nieuwe afvalbak - mijn oude, ooit gevonden bak, vertoonde steeds meer scheuren, dus een nieuwe was welkom. Ook kocht ik een nieuwe grillpan. Mijn oude was écht niet meer schoon te krijgen, én het handvat was losgeraakt, moest opnieuw bevestigd worden. Voor deze aankopen gebruikte ik de cadeaubon die we een paar jaar terug kregen van het vrijwilligerswerk. Wat mij betreft (maar volgens mij was het mijn eigen idee destijds😉) één van de betere cadeau-ideeën: een cadeaubon voor een keten(tje) van Kringloopwinkels!
• Ik heb nog een VVV-bon liggen, maar het is onduidelijk waar ik die uit kan geven. Dus dat ga ik harder proberen in de komende week. Mischien aan wat knutselspul, wat nieuwe wol? Ik zag gisteren een winkel waar hij volgens mij wél ingeleverd kan worden! 
• Ik kocht gisteren ook twee nieuwe truien voor mezelf: één paarse en één oranje! In de uitverkoop (natuurlijk). Maar kleding die niet te groot is is een zeer verantwoordde uitgave, al zeg ik het zelf. Voor nieuwe lange broeken moet ik nog twee weken wachten - ik dacht dat die nu minder duur zouden zijn, maar dat is pas later. Dus nu nog even in joggingbroeken rondlopen, en / of in mijn enige spijkerbroek-met-riem/sjaal/koord erom.
• Ook bestelde ik eindelijk een nieuwe koel-vrieskast. MIjn oude is zeker 11 jaar oud, waarschijnlijk (veel) ouder. Al heel lang zijn de handgrepen afgebroken, en sinds een paar jaar zijn de afsluitrubbers ook niet meer helemaal goed. Omdat hij veel ijs vormt brak er laatst een heel stuk uit een vrieslade - zo moeilijk was de la open te krijgen. Andere lades zijn al heel lang gerepareerd met ducttape (werkt geweldig!). Maar deze week komt er dus eindelijk een héle nieuwe - dat gaat vast veel energiekosten schelen, en ik kan weer volop volladen met afgeprijsd "eiwitspul" (vlees en vegedingen), meerdagenmaaltijden, toogoodtogo, en zo.... Blij mee!
• En tenslotte (Ik geloof dat ik er dan écht ben hoor...) kreeg ik van iemand via Marktplaats een stapeltje creatieve boeken. Waaronder "Allemaal rokjes" van Madame ZsaZsa. Dat stond al ZO lang op mijn verlanglijstje! (Eén van mijn goede voornemens is om nou eindelijk eens goed / beter te leren naaien, in plaats van alleen maar boeken het huis in te slepen om beter te leren naaien 😛).

Ik heb écht met geld "gesmeten" de laatste tijd - vanaf morgen gaan we weer beter opletten! 

Zo, en dan ga ik nu genieten van de laatste uren van 2023........

Huishouden met een warrig hoofd

Het is me wat, dat huishouden van mij! 

Altijd al, maar nu mijn hoofd nog steeds niet helemaal goed werkt is het echt een opgave van jewelste. 

Zo heb ik me een groot deel van de dag suf gezocht naar mijn 2 (!) grote (!) keukenscharen.... Ze lagen niet in de keukenla, niet bij de al afgewassen vaat, niet op het aanrecht - maar waar dan wel? Ik had ze echt nodig - want raapstelenstampot op het menu - dus fijn om in 1 knip alle worteltjes van de groenten af te kunnen knippen, en in de tuin: lavas knippen voor in de soep, en citroenmelisse voor in de thee. In de avond, láng na het koken, na de thee en de afwas - vond ik beide scharen onder een stapeltje kranten naast de bank. Waarom daar? Waarom alle 2 daar? Ik heb geen idee!

Dan mis ik nu alleen nog het stapeltje krantenartikelen wat ik gisteren op zou sturen naar CC. Ik weet écht heel zeker dat ik die eergisteren nog in handen had - toen vond ik ze op mijn eettafel / bureau. En vond ik ineens op de mail ook het adres waar ik ze naartoe wilde sturen. Maar waar zijn die papieren nu? Ik hoopte de hele dag dat deze artikelen met de 2 scharen mee waren - maar dáár lagen ze in ieder geval niet. En ook niet op het toilet, op de eettafel beneden, op mijn bureau boven in de werkkamer, niet op de trap of op mijn bed. 

Als ik stop met zoeken vind ik ze vast zó! 

(En dan heb ik het nog niet over alle keren dat ik het gas laat branden als ik ga eten, of de moeite die het me kost om dit berichtje foutloos - hoop ik - te tikken.......)

Update: Een dag ná het tikken van dit berichtje vond ik de krantenartikelen inderdaad: op een stapeltje boeken wat op mijn werk- / eettafel ligt.....

Ik vind het niet leuk meer!

Eén van de eerste tips die ik in één van mijn eerste consuminderboeken las was: maak een overzicht van welk artikel hoe duur is, in welke winkel. Dus ik heb al járen een excelletje daarvoor....

Nou heeft het natuurlijk heel weinig zin om te zien wat een potje zilveruien kostte in 2007 - in een winkel die allang niet meer bestaat, zoals de "Edah Lekker en Laag". 

Wat wel zin heeft is om te zien wat datzelfde potje NU kost, bij de Lidl, de AH, de Hoogvliet - of een andere winkel waar ik wel eens kom (of waar het prijsverschil zó groot is dat ik er graag voor omfiets). 

Maar de laatste jaren vraag ik me af of dit bijhouden nou zoveel zin heeft - een artikel kan nu bij de Lidl € 0,80 zijn, 2 weken erna € 2,80 in een andere winkel, en nog een week later weer € 5,00 bij de Lidl (o.k., als voorbeeld dan - ik geloof niet dat ik het écht zo bont meemaakte!).

Zo werkte ik net mijn overzichtje weer eens bij aan de hand van mijn Lidl-bon van deze week - waarin ik nogal wat "voorraad" nodig had. Dat potje zilveruien: bijna twee keer zo duur als in 2021! De macaroni, van € 0,49 naar € 0,95 per pond.... Wat wel mooi was: volkoren was dezelfde prijs als "gewoon".

Maar: ik vind het niet leuk meer, zulke prijsverhogingen! Weliswaar kon ik ook in mijn overzicht met "vaste lasten" ook de maandelijkse salarisuitbetaling verhogen - maar dat weegt écht niet op tegen alle verhogingen - zowel van de levensmiddelen als van de vaste lasten, de huur, contributie vakbond, bankkosten, en ga zo nog maar even door! 

Repareer in het Repair Café!

Ik heb het idee dat "iedereen" wel weet van het bestaan van Repair Cafés, maar soms denken mensen er niet aan - of hebben ze het bestaan ervan toch gemist.....

Een Repair Café is een plek, een groep mensen die graag repareert, en / of hun buurtgenoten graag helpt. Hoe lastiger de reparatie, hoe leuker vaak! Maar ook mensen blij maken met een eenvoudige reparatie van een dierbaar voorwerp, een ding wat het "weer doet" nadat het het eerst "niet meer deed" is LEUK!

Dus als je een keer iets hebt, en je weet niet hoe je het aan moet pakken: ga langs bij een Repair Café bij je in de buurt. Je vindt de adressen, links en data op repaircafe.org, de website van Repair Café International. 

Je kunt in een Repair Café (meestal) terecht met alles wat je kunt brengen (RC's repareren over het algemeen niet aan huis) - veel Repair Cafés repareren naast electrische en electronische apparatuur ook fietsen, textiel, computers en smartfoons, meubels en speelgoed... Het is wel altijd even afwachten of een reparatie ook echt lukt - de vrijwilligers hebben vaak meer geduld dan een professionele reparateur, maar zijn vrijwilligers en geen profesionals (maar professionele reparateurs worden steeds schaarser...).

Ik liet er zelf al eens een metalen ketting solderen, een nieuwe zoom in een rok stikken, mijn fietsketting vastzetten, mijn antwoordapparaat, een stofzuiger en een klokje repareren... Dit als indicatie van wat er allemaal mogelijk is. 

En als het de mensen van het Repair Café niet lukt om iets te repareren, en ze kunnen je ook geen advies geven over wat je zou kunnen doen - dan is het altijd nog vroeg genoeg om een apparaat "overleden" te verklaren, en een nieuwe te kopen! 

De motto's van het Repair Café zijn dan ook: 

"Weggooien? - Mooi niet!"en "Repareren is beter voor het milieu en voor uw portemonnaie". 

93

Vandaag zou mijn moeder, als ze nog had geleefd, 93 zijn geworden. 93! Ik ken veel, en werk met, mensen van in de 80-90-en zelfs 100, maar ik kan me haar echt niet voorstellen als oude vrouw. 

Mijn moeder overleed bijna 40 geleden aan kanker - en ik kom er de laatste paar jaar pas achter dat ze écht erg jong was, om al dood te gaan. Ik ben zelf inmiddels al een aantal jaren ouder dan zij werd! En  brrr - het idee om je jongere kinderen, tieners nog, achter te moeten laten als je dood gaat - daar krijg ik het alsnog heel erg koud van.

Nu ik zelf ziek ben ben ik ook weer meer bezig met de periode dat zij ziek was. Hoe erg we haar in de steek hebben gelaten - volgens mij hebben we in de 2 jaar dat ze ziek was nooit gesproken over ziekzijn, over dood gaan, of zelfs maar over leven.... Ook al was ik toen pas een héél beginnende volwassene, daar heb ik nu spijt van. En ik ben ZO dankbaar dat ik nu wél mensen om me heen heb met wie ik daarover, en over andere dingen, kan praten. (Misschien waren die mensen er wel voor mijn moeder hoor, maar ik was het niet, mijn vader zeker ook niet - misschien mijn oudere zussen? Schoonzussen en zwagers, van de kant van mijn vader? Ik betwijfel het...).

Ik realiseer me in deze periode ook weer hoe zwaar ik het toen zelf vond. Beginnen met studeren, een (studenten-)huishouden opbouwen, (nieuwe) vrienden maken, de liefde ontdekken, een relatie aangaan met een hele lieve, maar flink gehandicapte man.... Al die bezoekjes aan mijn ouderlijk huis en aan het ziekenhuis - zonder rijbewijs, dus óf flinke einden fietsen, óf eindeloos in de bus -, de zorg voor het huishouden van mijn vader en jongere zus.... En in die 2 jaar zo af en toe flink instorten, dagen slapen terwijl mijn Lief H. in de stoel naast het bed in mijn studentenkamer zat te studeren. Dan werd er voor mij gezorgd!

Tegelijkertijd: Hoe zuur is het dat er nu voor mij zo weinig (mantel)zorg is. Natuurlijk, vriendinnen en buren doen écht wel dingen voor me - maar ik had op een gegeven moment veel meer zorg nodig dan kon worden gegeven. En op de huishoudelijke thuiszorg wacht ik al ruim 3 maanden (gelukkig kan ik zelf al weer veel doen, en is mijn eigen ingehuurde hulp weer "in bedrijf"- maar die paar uur per twee weken is te weinig als ik me écht heel ziek voel - en de thuiszorgclub weet niet dat ik het zelf heb geregeld - wat hen betreft lagen het stof en de plukken uitgevallen haren hier dus metersdik op de vloer, en was ik nu ook stevig ziek door mijn huisstofallergie.....)...

(Ik begin dit bericht alsof het over mijn moeder gaat - maar eigenlijk gaat het natuurlijk over mij. Mag ook, van mijzelf!! Het overlijden van mijn moeder is anno 2023 heel ver weg in de tijd - maar nu weer meer actueel voor mij omdat ik zelf dezelfde ziekte kreeg als waar zij lang geleden aan overleed...).

2 x 1 kilometer!

Een mijlpaal gisteren! Ik "wandelde" (ik benoem het tempo zelf meer als "schuifelen", achter mijn rollator) zelf naar de supermarkt - 1 kilometer heen en 1 kilometer weer terug. Zélf je eigen boodschappen doen, wat heerlijk toch! 

En: ik eindigde mijn OV-abonnement - op tijd voor 1 augustus!

Het kon nét, dacht ik - na de thuiszorgafspraak voor het douchen. Een belafspraak met de diëtiste stond voor één uur later gepland, maar toen deze anderhalf uur later nog niet had gebeld ben ik op pad gegaan... Een vorige keer belde een zorgmevrouw pas om 16.00 uur, na een afspraak om 11.00 uur. En naarmate ik actiever word, en ook moét worden om weer aan te sterken, wordt het vervelender om eindeloos op alles en iedereen te moeten wachten: 2 keer per week een dagdeel op de thuiszorg, nog één of meer keren per week op belafspraken met ziekenhuismensen.... En dan nog eens een keer wachten op de bezorging van mijn medicijnen door de apotheek, en van de maaltijden door de maaltijdservice... Nee, dan ga ik toch liever - tussen de buien door - aan de "wandel". 

Ik geniet van het weer "gewoon" (weliswaar een beetje aangepast) kunnen eten en drinken. Ik houd zo van volkorenboterhammen, van glazen koud water! Dat is de winst van die vreselijke bestralingen - het is de pijn en narigheid bijna waard geweest....  

Ik sterk langzaam aan, krijg steeds meer energie. Gisteren heb ik ál het plastic - bakjes, doosjes - veel met, sommige zonder passend deksel - uitgezocht. Dat lag al veel te lang in een hoek van de huiskamer, te wachten tot ik energie zou hebben om het op te ruimen. En ik erger me steeds meer aan de viezigheid in huis. De huishoudelijke thuiszorg is aangevraagd en toegekend, maar voorlopig niet beschikbaar, mijn eigen hulp liet het er wekenlang nogal bij zitten, en is nu langdurig op vakantie. Dus de grijze stofvlokken vermengen zich op de grond met de uitgevallen plukken grijs haar. Bah!

Maar hé, het is vandaag (in ieder geval op dit moment) droog - zo meteen nog even de tuin in - meter voor meter de bessenstruik bijknippen, de bessen in de vriezer in afwachting van meer energie om ze in te maken. 

Verdikke! Teveel betaald!

Ik krijg echt steeds meer energie! Zo ging ik er vanmorgen even voor zitten om mijn kasboek van deze maand juli bij te werken - daar stond voor juli nog weinig in.... Nou gaf ik de  laatste maand ook weinig uit - een enkele boodschap die werd gedaan door vrienden en kennissen die op bezoek kwamen - en die ik dan meestal betaalde via een "Tikkie". (Zo'n handige uitvinding, ik ben helemaal om!)

Maar inmiddels geef ik weer meer geld uit - zo betaalde ik gisteren een heerlijke massage - goed om mijn lichaam weer terug te veroveren op de chemo en bestraling, en ál die andere medische handelingen. En ging ik vorige week naar de kapper, om mijn uitgevallen dunne haar te laten fatsoeneren (en dat lukte nog redelijk ook: Hoera voor kapster Kim!). 

En toen ik gisteren toch langs ons "winkelcentrum" (van wel 5 winkels) kwam, dook ik meteen de drogist en de supermarkt in: dan hoef ik er voor nu niemand door te sturen - dat doe ik al genoeg... En omdat daar alleen een AH zit gaf ik meer geld uit dan ooit.

Maar goed, mijn kasboek. Ik moest even wat rekeningen van de ziektekostenverzekering nazoeken, en van mijn OV-reizen. Want sinds mei betaalde ik alle rekeningen klakkeloos - ik voelde me te ziek om te kijken of de facturen wel klopten. O.k., ik snap nu de facturen van de ziektekostenverzekering: eigen bijdrage € 385, eigen bijdrage vanwege niet helemaal vergoedde medicijnen van een paar euro, en eigen bijdrage van € 113 voor het taxivervoer van en naar de chemo en bestralingen. En daarvoor betaalde ik natuurlijk zelf de reiskosten van en naar het ziekenhuis... Medische kosten genoeg, dit jaar. Maar goed, dan heb je ook wat, voor wat betreft zorg😄!

Maar dan de OV-kosten: moet / mag ik nog iets declareren van reiskosten woon-werk, en kloppen alle afschrijvingen wel? Niet dus - Er wordt nog elke maand vrolijk € 1 afgeschreven voor korting op de busreizen in mijn werk-plaats. Chips! Dat had ik toch al drie maanden geleden gestopt? Zie ik nu dat ik naast het digitaal stopzetten ook nog mijn OV-kaart langs een automaat in de winkel had moeten halen - en dat heb ik toen vást niet gedaan (want ik kwam in die tijd helemaal het huis niet uit...). En of ik dat nu, met het opnieuw stopzetten, voor dinsdag alsnog, nog een keer wil doen.... Nog een keer: Chips! Want ik moet met de bus + rollator naar die winkel toe - en dat doe ik niet zomaar. 

Valt me nu pas (echt) op, nu ik zo beperkt ben, hoe moeilijk we met elkaar het leven hebben gemaakt. Even een abonnementje stopzetten - moet in minimaal 2 stappen. Vuilnis ophalen - breng het zelf maar naar de container, ophalen doen we niet meer. Een kaartje sturen naar vriendin M. en naar collega A. - daarvoor moet je steeds verder lopen....

Poehee! Als we nou weer eens gewoon normaal gingen doen??

Ik ben er nog

Ik heb niets te melden hoor, maar ik meld mezelf hier toch maar even. 

De laatste weken van de chemo en bestraling waren inderdaad behoorlijk zwaar - ik moest me echt voortslepen naar het einde - en ook nu nog ben ik behoorlijk ziek. Ik ben M O E ! Maar gelukkig is de pijn nu wel enigszins onder controle, met veeeel hulpmiddelen.

En nu is het afwachten tot het beter gaat met me - dat zou volgens het ziekenhuis in moeten zetten vanaf zo'n 2 weken na de laatste bestraling - vanaf vandaag dus.... Maar het duurt me allemaal veel te lang....

En: het valt me tegen hoe weinig thuishulp ik krijg. Inmiddels komt er 2 maal per week iemand helpen met douchen - dat is voor mij alleen te vermoeiend - maar over eventuele huishoudelijke hulp werd ik net pas gebeld: ik kan binnen twee weken na nu nader bericht verwachten over mogelijke hulp (maar dan hoop ik natuurlijk zelf al veel meer te kunnen doen...). En tot die tijd rommelen we door met wat hulp van buren, vriendinnen en kennissen. 

Moeilijk hoor,  het kost me veel energie om alles rondom het dagelijks leven (lees: bed opmaken, wassen, afval wegbrengen, wat boodschappen, medische en andere afspraken) te regelen. 

O.k., zo staat het er nu met mij voor. 

Ik meld me wel weer als ik daar (een beetje) energie voor heb - zou dat ooit nog komen??????

Ladekast

Gisteren heb ik een lade in de ladekast op mijn slaapkamer uitgeruimd. Daarin was al wat ruimte om medicijnen te bewaren, maar er moest nog veel meer ruimte komen. 

Want een paar weken terug haalde mijn lieve buurvrouw G. een grote papieren tas met medicijnen voor mij op bij de apotheek. Die stond nog in mijn opberghok bij de dozen voeding, maar moest nu op een bereikbaarder en logischer  plek worden opgeslagen. In de keuken heb ik een voorraadje voor telkens een paar dagen liggen, in de broodtrommel die ik normaal meeneem naar mijn werk. 

Want naast de drie soorten "gewone" medicijnen, die ik altijd al slik, krijg ik er nu nog wat bij:

In het ziekenhuis krijg ik chemo toegediend, én meteen de eerste medicijnen tegen de bijwerkingen. Als ik dan thuiskom moet ik een aantal dagen om de zoveel uur nog een middel slikken tegen die bijwerkingen. En dan "mag" (moet, merk ik nu ik me zo naar voel) ik nog een middel slikken tegen de bijwerkingen die het middel tegen de bijwerkingen van de chemo heeft.......

Kut-chemo!

(Sorry, ik houd eigenlijk niet van schuttingtaal, maar dit moest er even uit....)

Nieuwe aanwinst

Ik ging gisteren kringloopwinkelen, en ik slaagde ook nog!

Wat ik zocht: ik vind dat ik een paar nieuwe truien nodig heb / mag kopen. Ik heb niet zoveel kleding, en van wat ik heb zijn een paar truien meer dan 10 jaar oud - en dat zie je er inmiddels ook een beetje aan af... Zul je zien: Nu kan ik de truien die ik eerder op internet langs zag komen, en wel mooi vond (maar: niet nodig) niet meer vinden....

En verder heb ik een nieuw kampeerbotervlootje nodig. Ik dácht dat ik er minstens 2 tweedehands kocht de laatste jaren, maar kan ze nu NERGENS meer vinden. Zou ik ze dan toch niet hebben gekocht? Of: Waar ZIJN ze anders? Ik heb wel iets wat als botervlootje kan dienen, maar dat is net niet helemaal handig. 

En verder zocht ik natuurlijk een nieuwe opbergpot o.i.d. voor de koffie. En dat lukte!!

Ik ben helemaal blij! Op Marktplaats zie ik dit blik aangekondigd als "antiek" en als "vintage jaren '70". Dat laatste lijkt mij meer te kloppen dan het eerste...

Ik ben er blij mee! (Het moge duidelijk zijn: ik val op vintage; ik houd ervan om mooie dingen tegen te komen bij het gewone dagelijkse huishouden...)

Monumentje voor een koffiepot

Ik voer al bijna 40 jaar mijn eigen huishouding. En ik denk dat ik al die tijd al dezelfde pot gebruik als pot voor de koffie: een glazen weckpot met een veldboeket erop geprint . Ooit zat die in het kerstpakket van één van de zussen, toen zij nog een zaterdagbaantje hadden bij de AH in ons dorp. Dat moet dus vóór 1976 zijn geweest..... 

Natuurlijk keek ik niet altijd bewust naar deze pot, maar ik vond 'm wel nog steeds heel mooi.

Maar vanavond liet ik hem uit mijn handen vallen, en dat overleefde hij niet.... 

ZOOO zonde! 

(Ik houd van oude spullen, dingen die al lang met me meegaan. Zo is mijn beschuitbus nog steeds de beschuitbus van mijn ouders, die trouwden in 1956 - een groene. Ik schilderde hem felroze, omdat ik dat mooier vond. En heb ik ook nog de strijkplank van mijn moeder in gebruik, en de hamer die ik van mijn vader kreeg, toen ik op kamers ging...)

Een bevredigende dag

Dat was een erg bevredigende dag gisteren! Het regende een keer niet - het SNEEUWDE! (Niet minder nat, en nog glad ook: van de regen in de drup, dus...) Maar na 15.00 uur zou het droog worden. ZOO goed van mij: na de lunch ging ik even lopend een Marktplaatsverkoop wegbrengen (eindelijk, deze mevrouw betaalde al vorig weekend, of maandag of zo, maar het lukte alsmaar niet om alle verzendgegevens bij elkaar te krijgen, en dan tijdig het DHL-afgiftepunt te halen...).

En toen ik toch buiten was, merkte ik dat de hoeveelheid sneeuw wel meeviel en dat het nauwelijks glad was. Dus: GAAN!! Ik had 's morgens al mijn boodschappen- en klussenlijstje gemaakt, dus ik hoefde "alleen nog maar" op de fiets te stappen. 2 x 5.3 km om een cadeautje op te halen wat ik kreeg voor mijn vrijwilligerswerk. Iets minder ver om mijn vakantiefietstas, die nu eindelijk goed gerepareerd terug was, op te halen. Een paar potten uiercrème bij de Hema - supercrème waarvan ik graag óveral een pot heb staan, maar die nu erg schaars begon te worden thuis en op kantoor. Boodschappen voor de komende week - bijna alles kunnen krijgen, al is "alle aanbiedingen aanwezig" bij de Lidl nog steeds een hele mooie droom. En die ene Kringloopwinkel, waar ik al in geen tijdens meer was geweest - ach, als ik er toch langs rijd? 

Dus ik ben mijn weekend goed begonnen. En toen werd het ook vandaag én morgen nog eens droog!

(Ik zit nu op te warmen na een "ouderwetse" fietstocht, langs heen en weer en weer terug - boodschappen bij de Lidl twee dorpen verderop (waar ze 1 van de 2 aanbiedingen hadden die ik gisteren hier niet kon krijgen...). Lekker!)

Consumindertip *2: Scharen slijpen

Eind september beloofde ik (vooral mezelf, jullie ook een beetje) om wekelijks een consumindertip te plaatsen. Alleen: het automatisch plaatsen - in het weekend schrijven, klaar zetten voor de dinsdagochtend - werkte niet. En zo kwam er (alweer) niets van  mijn leuke plannetje. Dus alles staat nog ergens in concept te wachten - al zegt blogger.com nog steeds dat het bericht al gepubliceerd is....

Nieuwe ronde, nieuwe kansen, een nieuwe poging dan maar! 

Ik schrijf dit bericht op zondagmiddag, dan hoop ik dat het dinsdagmorgen wordt geplaatst, en zo niet, dan hoop ik dat ik eraan denk om het "handmatig" te plaatsen...

Consumindertip nr 2, dus.

Hergebruik van een Monatoetje-aluminiumfoliedeksel.

Ik gebruik niet veel aluminiumfolie, veel te vervuilend. Maar áls ik dan een keer iets heb liggen wat ik niet op een andere manier kan hergebruiken, omdat het bijvoorbeeld vuil is, of te klein, dan gebruik ik het om mijn inmiddels stokoude "huiskamerschaar" bij te slijpen. Zie hoe het werkt op de website van MAxVandaag.nl. (En als ik het folie dan in reepjes heb geknipt maak ik er weer een balletje van - zodat het - denk ik - makkelijker uit het afval te filteren is voor verder hergebruik.)

Overigens kun je ook altijd kijken of je plaatselijke Repair Café de mogelijkheid heeft om scharen en messen te slijpen. En bij scharen als de mijne - zie foto - helpt het vaak al om alleen de schroef iets vaster of losser te draaien - dan hoeft er niets geslepen te worden, alleen maar beter afgesteld....

Want waarom zou je een nieuwe schaar kopen, als je de oude nog goed kunt gebruiken?

Consumindertip *1: Zet salie in de tuin!

Een rare dag

Ik had gisteren ineens een hele rare dag. Het plan was om flink allerlei zaken af te strepen, dingen om te doen - zodat ik de rest van het weekend lekker "niets" kon doen. Het liep anders....

Ik stond vroeg naast mijn bed, nog in het donker. Want rond 9.00 uur zou mijn nieuwe hulp komen - HOERA! Twee weken terug was ze er voor het eerst, en nadat ik zelf flink had opgeruimd, boende ze toen de keuken en de badkamer tot die weer helemaal fris, schoon en opgeruimd waren (de afwas en andere "rommel" zet ik dan buiten, uit het zicht...).

Ik verheugde me dus op haar komst - weer een opgeruimd en schoon huis! Ik kom er steeds meer achter dat mij dat écht niet gegeven is: mijn huishouden gewoon bijhouden, op tijd schoonmaken en opruimen - ook als er geen bezoek komt, gewoon voor mezelf.... Maar omdat zij zou komen moest ik nu vroeg aan de afwas, opruimen. Mijn werk- en eettafel en de houten schoorsteenmantel stofte ik afgelopen week al af, en zette ik in de houtolie. Hoe lekker ruikt dan het hele huis! 

Ik wachtte op H. - ze zou vast wat later komen i.v.m. de gladheid. Maar toen ik haar om 10.00 uur appte bleek er een misverstand te zijn - ze was helemaal niet onderweg naar mij... Een gewoon misverstand, of toch een Marokkaans-Nederlands communicatieprobleempje? Ik ben erg blij dat ik haar - na maanden zoeken - gevonden heb, maar vind dat soort dingen wel vaak een dingetje - we moeten elkaar wél goed kunnen begrijpen, ook als we straks communiceren via briefjes en appjes. 

Mijn eigen afspraak bij de hoorapparatenmevrouw had ik al afgebeld: het leek me écht te glad om te gaan fietsen, én ik redde het niet meer nu H. zo laat zou zijn. Dus, ineens een hele vrije ochtend. Naar de stad, voor alle klussen: het is nog te glad om te fietsen. We hopen maar dat het morgen beter is.... 

Uiteindelijk was dat dus het enige wat ik deed gisteren: later in de middag de definitieve handtekening onder mijn nieuwe hoorapparaten zetten (Hoera, dat kostte me ook alweer ruim een jaar - van de eerste afspraak met de KNO-arts tot en met het installeren van de nieuwe apparaten - maar nu kan ik weer héél lang vooruit, met fantastisch functionerende apparaten! Lang leve de man (of vrouw?) die het hoorapparaat uitvond - kan ik tenminste LEVEN, functioneren, meedoen!).

Dat, en de weekboodschappen bij twee supermarkten. Straks toch nog maar de stad in - noodzakelijke werkboodschappen, misschien iets moois om aan te trekken met kerst? 

Ik verheug me op mijn kerstvakantie. Breien, lezen, wat wandelen, maar vooral lui zijn - pas opstaan als het licht is, het Licht verwachten!

Aftellen in grijs

Als deze tijd een kunstwerk zou zijn (en waarom zou déze tijd minder een kunstwerk zijn dan alle andere tijden?) zou ik het "Aftellen in grijs" noemen. 

Want écht licht en droog wordt het niet meer. (Tijdens mijn laatste wandelvakantie, in Cornwall destijds, noemden we dit weer hardnekkig "grondmist" - het regent niet, maar mán, wat wordt je er nat van!) Dus mijn optimistische plannetje om dit weekend drie wassen te draaien, elke dag één, mislukte grondig: de was van vrijdag hangt buiten berijpt te worden, te bevriezen, te ontdooien, en dan weer te bevriezen..... Uiteindelijk heb ik de boel maar naar binnen gehaald - met een béétje mazzel krijg ik dan zowel één kleding-was als één onderbroeken-en-lakens-was nog (een beetje) droog dit weekend. 

Ik ben de hele week al snipverkouden. Hoestbuien waar ze een straat verderop óók nog wakker van liggen, water dat in een klein stroompje constant uit mijn neus loopt... En dat in de drukste werkweek van het jaar, de laatste voorbereidingen voor Kerst, met afspraken met een aantal winkeliers en héél veel vrijwilligers. Niet zo handig gepland, om dan soort-van-ziek te zijn.... 

Maar goed, met hangen en wurgen, met naar kantoor gaan als dat echt nodig was, en weer naar huis als dat kon (voor zover het OV tenminste meewerkte, ik heb ook weer eindeloos op treinstations en busstations gehangen..) ging het nét. 

Gisteravond kwam ik mijn bed niet in, en vanmorgen er dus ook niet meer uit.... Ik tel af naar de heerlijke dagen tussen Kerst en Oud- en Nieuw, als ik NIET 's morgens vroeg uit bed en op pad hoef! Want ik probeerde nog wel een leuk lang weekendje weg te regelen, bijvoorbeeld rond volgend weekend - maar dat wordt hem niet meer: er is niets te vinden wat leuk en goedkoop genoeg is, en buiten dat: een weekend weg vergt meer activiteit dan ik nu nog op wil brengen. Want als ik dan weg ben (= naar zee!) dan wil ik er ook op uit, fietsen en wandelen: ik ga niet "duur" op reis om dagenlang alleen maar in een gehuurd huisje of hotelkamer te zitten - dat kan ik thuis ook!

O.k., Kerst en Kerstvakantie dus. Ik heb in de loop van jaren geleerd om het fijn te vinden om alleen thuis te zijn met Kerst. Heerlijk, mijn kerstboom opgetuigd, een grote stapel boeken eronder, waarop ik me dan al weken kan verheugen. Rust! Wat knutselplannetjes, véél mooie films... Aftellen: nog 8 werkdagen! (Maar dat moest ik écht wel even op de kalender aftellen: is het nou nog één werkweek, of twee werkweken tot Kerst? Chips!) Alleen bood ik ook nog zelf aan te werken met Kerst - Dus mijn vakantie begint op 23 december, maar wordt dan onderbroken op 26 december, én ik moet er (van  mezelf) voor die datum nog op uit voor een wat feestelijker Kerstoutfit dan mijn gebruikelijke (spijker)broek met trui of sweater. En dat waar ik anders mezelf een nieuwe pyjama of nieuw huispak cadeau had gedaan (even zielig doen hoor). Nee hoor, ik sta erachter om te werken met Kerst - andere jaren werd ik altijd vrij gehouden, moesten mijn collega's, die wél een gezin en ouders en schoonouders hebben, ervoor opdraaien. Ik doe graag ook een keer mijn portie van wat nodig is!

Goed, aftellen naar Kerst, naar het Kerstfeest. Én aftellen naar de zonnewende - over 10 dagen worden de dagen alweer langer, kunnen we uitzien naar het voorjaar. Daarover las ik bij Cellie een prachtig gedicht!

En vandaag? Wat opruimen, mijn leesboek voor de leesgroep van morgenavond lezen, de financiën van november afronden, nog wat dingen op Marktplaats zetten. (Maar waarschijnlijk komt daar weer allemaal NIETS van - te lui, te gammel, te veel zondag om me echt druk te maken!)

Ik ben rijk! (tenminste, dat dacht ik...)

Gisteren ging ik maar meteen op pad met mijn energiecadeaubon. Want hij is maar een maand geldig, en hij arriveerde zo'n 2 weken na dagtekening - dus ik weet niet hoe lang ik erover kan doen om hem in te wisselen.

Ik rekende mezelf al rijk: € 25,00 maar liefst, wat zou ik daarmee allemaal wel niet kunnen doen? Nou, ziet zo heel veel, zo bleek dus...

Ik ging langs de Praxis, hier vlakbij. Ik had, om te beginnen, drie lampen op mijn lijstje staan: één voor mijn keldertje: dan hoef ik niet meer telkens op zoek naar een zaklamp. En één voor de trap en overloop: daarvoor zoek ik een flink sterke lamp, die én de overloop boven, én de trap voldoende licht geeft. En één voor de lamp boven de tafel in de huiskamer: daar zit nog een "ouderwetse" spaarlamp in, terwijl ik die lamp best vaak aan heb, bij het ontbijten, als ik 's avond nog even zit te werken, of als ik met bezoek aan tafel zit. Totale kosten voor drie lampen, ook met een van de lampen afgeprijsd (je bent consuminderaar of niet😉): € 21,27. 

Ik begreep weer waarom ik op sommige punten in huis nog steeds geen led-lampen had: wat zijn die dingen toch DUUR!!! (Even los van het feit dat ik niet graag dingen vervang die nog functioneren).  Ik heb nu nog geld over voor ongeveer één lamp, maar ik denk dat dan alle lichtpunten in huis wel zo energiezuinig mogelijk zijn.

Alleen voel ik me écht hoogbejaard, als ik in zo'n winkel sta: ze verkopen lampen van zoveel lumen. Ik kan die term "lumen" nog wel duiden vanuit mijn gymnasiumtijd - maar hoe sterk ZIJN die lampen in hemelsnaam? 4 Lumen staat dan gelijk aan 40 watt - maar is dat dan 40 watt in "normale (gloei-)lampen"? Of 40 watt in spaarlampen? Dat maakt nogal wat uit! Ik heb er een lijstje van in mijn telefoon - maar mijn mobiele telefoon is écht niet zo mobiel dat hij altijd mee mag als ik boodschappen doe...

Soms vraag ik me af: als ik nu, met mijn relatief "jonge" leeftijd, de wereld soms al zo slecht snap - hoe moet dat dan wel niet zijn voor de mensen die écht oud zijn, en / of niet zo slim als ikke?