Weekend

En zo gleed gisterenmiddag de werkweek weer geruisloos over in het weekend...

Ik probeer met alle gelijkvormingheid toch maar (een  beetje) stil te staan bij de dagen, anders wordt alles zo hetzelfde. Dus gistermorgen: Joepie! Laatste werkdag, bijna weekend! Dan ga je toch met een net wat andere stemming achter je bureau/werktafel/eettafel zitten! 

Welke klussen moeten nog, deze werkweek? Nou, doe ze dan, en streep ze af. Wat volgende week kan, kan volgende week. En inmiddels staat de kantoortelefoon doorgeschakeld naar mijn privénummer, tenminste tijdens (mijn) kantooruren. De techniek staat voor niets! En krijg ik dus telefoontjes als: Ik sta NU bij u voor de deur, maar u doet niet open. Neehee, u staat voor de deur bij een van onze andere panden - op een paar kilometer van ons kantoor, en op zo'n 50/60 kilometer van waar ik nu de telefoon opneem... In de loop van de middag ben ik vaak behoorlijk gaar. De laptop gaat al aan bij het ontbijt - want die is ook radio, en krant. En dan kan ik natuurlijk net zo goed meteen even kijken of er iets zó dringend is dat het niet kan wachten tot na het ontbijt en de douche. En dan gaat het de héle dag door - al maak ik tussen de middag wel even een lekkere lunch voor mezelf klaar - als ik iets lekkers in huis heb tenminste. Meestal ben ik dan om een uur of drie afgenacheld. Tijd om even languit te gaan op de bank, met een detective of een roman. Om dan eind van de middag nog éven te kijken of er nog iets dringends is, wat bijvoorbeeld snel door moet naar een collega. En dan is er alweer een corona-werkdag voorbij.....

Ik vind het leven ZO SAAI! Maar gelukkig geldt dat voor iedereen, dat scheelt weer. En ben ik inmiddels ook zo "oud" dat ik weet dat ook dit weer voorbij zal gaan. Ik heb medelijden met mensen die jonger zijn, en nog niet zoveel perspectief hebben - hoe lang moeten de dagen voor hen wel niet duren?

Wat helpt is de lichtpuntjes te blijven zien - of daar in ieder geval heel hard naar te streven. 

Wat leuk is, in alle saaiigheid: 

• Een hele leuke en gezellige ontmoeting met de dakdekker, die iets kwam doen aan het feit dat het water ineens langs de muren liep in mijn rommelhok, binnen in huis (dat was dan wel weer aanzienlijk minder leuk);
• Ik maakte deze week een stoofschotel met kweeën (hoe krijg ik in hemelsnaam mijn oogst aan kweeën op, nu ik ze mijn collega's niet door de str*t kan duwen.....) en runderlappen, en maakte mijn buurvrouw blij met een portie - zij eet van de maaltijdservice, en meldde wel eens dat dat best lekker was, maar niet te vergelijken met "echt eten"...
• Voor mijn werk begeleidt ik een mondmaskermaakservice: vrijwilligsters naaien leuke mondmaskers, die worden verkocht voor het goede doel. Toen ik meldde dat ik ze zelf niet kon dragen, wegens te gevoelige huid rond mijn oren, kreeg ik leuke 2 mondmaskers toegestuurd die speciaal voor mij waren aangepast.....

• Van Marlien kreeg ik vorig weekend ineens een heel leuk - en onverwacht, dus nog leuker - cadeautje op de deurmat. Dank je wel, Marlien! Een mooie enveloppe met inhoud - wat kleine prutsspulletjes, zomaar op een doordeweekse dag! Ik ben vooral dol op de kuikentjes in het gras. Ik denk dat ik daar dit weekend maar eens een  boekenlegger van ga maken - die kom ik altijd tekort!

(En inmiddels - het is bijna 13.00 uur - zit ik nog steeds in pyjama te niksen - LEKKER! Eigenlijk moet ik me aan gaan kleden, en erop uit - voor het gaat regenen. Maar dat duurt niet zo lang meer, en het zou zo leuk zijn als ik de was nog droog binnen kreeg vandaag. Maar ik denk dat ook dat een leuke wensdroom is...)

Films

Gisteravond werd de veelbesproken Nederlandse western Brimstone (uit 2016) uitgezonden op tv. Op de Nederlander nog wel, zonder reclame tussendoor! Ik nam de film ooit al op, maar die liet ik na een jaar verlopen zonder hem gezien te hebben. 

Gisteren ging ik er dus maar eens goed voor zitten. Pfff! Dat was wel een opgave. Ja, ik wíst van tevoren wel dat de film behoorlijk gewelddadig was - maar zó gewelddadig? Daarbij kan ik er vrij slecht tegen als geweld zich juist tegen vrouwen en kinderen richt. Daar heb ik eigenlijk al genoeg van gezien! En ik vond de film zó ingewikkeld dat ik halverwege internet er bij heb gepakt om te zien wat er nou eigenlijk gaande was. O.k., er zijn dus sprongen in de tijd, het is níet zo dat de actrice later in de film haar eigen dochter speelt. Maar wel mooi - al had ik na een tijdje ook wel weer genoeg van alle mooie beeldtaal. En na afloop moest ik even bijkomen. Wát een verhaal!

Mag ik hierbij dan meteen wat suggesties doen voor films die beter zijn (of: die ík beter vind) in deze tijd? We kunnen wel een opkikker gebruiken!

1. My all time favorite: Fried green tomatoes (at the Whistle Stop Café), uit 1991. Een vrouwenfilm / feministische film vól humor!
2. The Blues Brothers (De originele uit 1980 dan, niet die namaak uit 1998): een hilarische film, met lekkere muziek!
3. Little Miss Sunshine. Ik herinner me dat vriendin G. en  ik ons tránen hebben gelachen, terwijl we allebei net in een rotperiode zaten, met een wiebelende gezondheid en een wiebelende werksituatie.
4. As it is in Heaven. Het serieuze werk, maar wel heel mooi!
5. Een film die ik zag met vriendin H., en die we ons beiden herinneren als heel bijzonder, al weten we absoluut niet meer waarom: Anne Trister, uit 1986.
6. The secret life of bees zagen we een paar jaar terug met mijn vrouwengroep. Indrukwekkend, een messiaanse film - zoals overigens ook nr. 4.

Ik denk dat ik nog wel even door kan gaan als ik goed nadenk, maar dit is het lijstje wat me nu zo te binnen schiet. Heb jij nog leuke / mooie / indrukwekkende favorieten toe te voegen?

En als ik toch bezig ben: Mooie filmmuziek!

Gabriella's Song uit As it is in Heaven kan me tot tranen toe beroeren. Aanrader! En: Ik vind nu op Youtube het liedje  "De la main gauche" uit Anne Trister terug (dank zij de blog Birds sing artblog): Klik! Voor als je (of: ik!) even iets moois nodig hebt!!!

Rust! (En: corona)

Zo! Het is zaterdagochtend 10.50 uur. Ik heb alle boodschappen voor ruim een week binnen. En verder kan / wil ik vandaag nergens heen.... Nog vóór het begin van (radioprogramma) De Taalstaat...

Gisteren wílde ik er graag op uit - eindje fietsen, boodschappen, rondje apotheek, bibliotheek, stad - maar er kwam geen warm water uit de kraan. Dus: de hele dag wachten op een monteur. Die uiteindelijk pas om 16.00 uur weer vertrok. Weliswaar met een gerepareerde ketel, maar ook met wat onderdruk - vond ik niet fijn. Want ik kreeg de ketel vorig voorjaar uiteindelijk weer "op stoom", maar dat kostte veel moeite - voordat ik snapte hoe het werkte, voordat ik de wasmachine van zijn plek had, en weer terug...! Nou ja, ik héb weer warm water - ook wel heel handig met mijn inmakerij...

Gistermiddag heb ik nog een spoedrondje bieb, apotheek en Plus gedaan - voor mijn geld-terug-boodschappen. Vanmorgen vroeg, vóór de drukte uit, naar de Lidl - en met een goed volle boodschappentas weer terug. Ik heb zowaar mijn héle boodschappenlijstje afgewerkt, en ook wat instantmaaltijden en -soep gehaald. Altijd handig, en nu helemaal. Verder had Lidl vanaf vandaag thermometers in de aanbieding, voor € 2,99. Nou kocht ik vorig jaar een kwikvrije en batterijloze thermometer via Bol.com - maar die is niet te gebruiken. En tot nog toe verwijst Bol.com naar de externe verkoper, en de externe verkoper terug naar Bol.com. Nog niet opgelost dus, en de huisarts was laatst nogal ontstemd dat ik geen werkzame thermometer in huis had... Déze thermometer heeft dan wel een batterij, maar is gelukkig wel kwikvrij. 

Als ik er dan niet op uit kan, wat dan wel? Nou - de tuin is een rommeltje, en ik héb weer een nieuwe afvalbak, dus ik zóu buiten op kunnen ruimen. De kweeperenboom zit erg vol vruchten (al een kilo of 10 ingemaakt  en weggegeven, nog heel veel te gaan...). Er liggen nog wijnbessen en frambozen in de vriezer waar ik nog geen tijd voor heb gehad. Ik wil nog een grote button maken dat ik mensen écht slecht (niet) versta met mondkapje - Ik zag ooit (precorona en premondkapjes) een jonge medewerkster bij de AH met zo'n button; je kunt ze ook gewoon bestellen (hier zie ik leuke!), een uitkomst in deze tijden!

Eerder maakte ik al een poster voor mijn raam. Ze bestaan ook kant-en-klaar (bijv. hier) maar ik vond het natuurlijk veel leuker om hem zelf te maken. En toen ik begin van de maand piekerde wie ik nou eens zou durven vragen om brood voor me te halen, bedacht ik dat ik bést aan "de wereld" duidelijk kon maken dat mensen bij mij aan mogen bellen voor hulp (en in ieder geval meldde een van mijn buren dat ze er erg vrolijk van werd om te zien, is ook wat waard!).
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kan ik U helpen? Bijv. met het doen van een boodschap, of iets anders?
Bel maar aan, ik help u graag!

Mrs. H te B. (en dan natuurlijk de naam waaronder ik IRL bekend ben…)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je de poster ook? Je mag 'm (natuurlijk!) gebruiken!

Ik wens jullie allemaal een goed, fijn, ontspannen en gezond weekend!

LIEF!

Even een collectieve reactie op jullie reacties op mijn vorige bericht: ik schoot er éven van vol... Lief dat jullie zo lief reageren op mijn gezeur! (Ik vind dat ik bést eens een keer mag klagen - maar we hebben er niet altijd zin in om het van elkaar te horen....).

Ik vind het écht een handicap: ik kan niet huilen, ook niet als ik heel verdrietig ben... En eigenlijk zou ik dat heel graag willen - het zou me zó opluchten! 

Ik heb mezelf weer een beetje bij elkaar geraapt. Ik leverde gisteren - per email - nog even een positieve bijdrage aan de samenleving. Ik neem vandaag een dag vrij om mijn voeten weer op de grond te krijgen. Van de kweeënoogst liggen de eerste exemplaren klaar om in te koken. En ik ga de tuin in, lekker wat onkruid weghalen! Verder het plannetje om voordat de lockdown vanavond ingaat nog even wat spullen weg te brengen naar de Kringloop (daar ben ik de laatste weken ook bijna niet meer geweest - het is me in de weekenden té druk overal!), en dan meteen lekker ergens lunchen - voordat de horeca weer dicht gaat?

En verder ga ik maar (proberen om) wat positieve plannetjes voor de komende tijd (te) verzinnen.... Want volgens mij hebben we daar ook allemaal last van: AL die dingen die we zouden gaan doen / leren / lezen als we ooit tijd daarvoor zouden hebben, als we ooit een tijd aan huis gebonden zouden zijn: ik weet zéker dat er héél véél meer mensen zijn die - net als ikke - al die plannen ook na dit laatste half jaar nog niet hebben uitgevoerd... 

Hoopvol? Perspectief?

(Disclaimer: Wat nu volgt is een uitermate somber stukje - dus ik kan niet instaan voor de gevolgen van het lezen hiervan.... Het is even precies hoe ik me voel - NU, op deze dag, van 14.45 - 15.00 (?) uur...).

Ik zit er éven doorheen.... (O.k., daarin ben ik LANG niet de enige, dat weet ik heel zeker...)

Ik werk alweer een paar weken alleen thuis, kom niet meer op kantoor. Eigenlijk zou ik eind deze week wel weer eens naar mijn werk-plaats moeten reizen, omdat er een paar klussen zijn die ik alleen daar kan doen... Maar ik zit - net als de rest van het land waarschijnlijk - ook met enige spanning de persconferentie van vanavond af te wachten. Een nieuwe lockdown? Weer niet met het OV kunnen reizen? Nou ja, eigenlijk mag ik met mijn loopneus niet eens het huis uit - maar daar trek ik me maar beperkt iets van aan - ik kan toch niet tussen maart 2020 en maart 2021 (of zoveel langer of korter als nodig is) helemaal thuis blijven?  

Ik moest op controle bij de huisarts. Half uur in de wacht, met de assistente een afspraak proberen te maken, vervolgens: "U kucht! U mag daarom niet naar de praktijk komen!" Dus dat werd een telefonisch consult. Met een voor mij nieuwe, onbekende huisarts. RAAR is dat! Naast alle weerstand die ik toch al heb tegen haar bemoeienis met mijn gewicht en mijn eetproblemen, komt dat er nog eens bij. Ja, ik weet dat ik te zwaar ben. Ik weet dat ik te weinig beweeg. Ik weet dat mijn eetbuien niet zo heel gezond zijn (understatement van de eeuw). Maar goed, tijdens de vorige lockdown waren mijn waarden nog steeds niet heel goed - dus maakt het wat uit?

"U moet er echt wat aan doen" (Hoe dan?) - "want met uw leeftijd kunt u nog wel 35 jaar door...." O.k., ze ZEGT het alsof ze daar alles voor wil doen - maar wat nou als IK dat een schrikbeeld vind - nog 35 jaar (zo) door? Ik heb geen plannen-op-korte-termijn, maar ik vind het leven wel (weer) een flinke opgave - ik moet er niet aan denken om nog 35 jaar door te moeten.... 

Misschien ben ik niet flink genoeg, maar mijn perspectief is even heel beperkt. Het enige wat helpt: het leven per dag pakken, niet te ver vooruit kijken. Want zeg nou zelf - het idee om nog eens maanden verder te gaan zonder veel mensen te zien & te spreken, steeds donkerder - ..........................

Mijn rijkdom

Het is weer begin van de maand, dus tijd om even te kijken hoe mijn spaarrekeningen en mijn beleggingen erbij staan. Dat houdt me scherp!

Nou - voor wat betreft de geldzaken was het eigenlijk wel leuk deze maand! Ik maakte zoals elke maand direct na aankomst salaris €150 over naar de spaarrekening, en dat geld kon daar blijven... Ook ging er €150 naar de beleggingen. En in die beleggingen zit ook weer wat groei. Tenminste, mijn aandelen Triodos blijven, na een paar kleine dalletjes in de loop van het jaar, op gelijk niveau: een groei van 1,2% in 2020. Maar ook de aandelen ASN staan weer in de plus: ik "verdiende" (nou ja, inclusief inleg) zo'n € 600 deze maand.

O.k., dat vroege pensioen moet nog even wachten - maar € 750 is toch weer iets meer dan een maand huur waar ik niet voor hoef te werken, dus ik ben blij!

Andere rijkdom, dan: dinsdag kreeg ik in de loop van de dag flinke keelpijn. In normale tijden: ik heb weer eens een keelontsteking. In coronatijden: Ojee, ik heb toch geen corona, kan ik iemand besmet hebben? Dus meteen woensdag een testafspraak gemaakt (proberen te maken). En huisarrest! Want hoewel de keelpijn zich voortzette in "gewoon een snotneus" MOET je dus gewoon binnenblijven, in zo'n geval. En: geen bezoek, niet op bezoek gaan, niet vrijen, afstand houden, niet naar de winkel. De mevrouw van de GGD schatte mijn sociale leven nogal hoog in, als ik hoorde wat ik allemaal niet meer mocht tot de testuitslag (maar toch al niet deed...). Maar: WIE kan er brood voor mij halen? Enfin, ook dát lukte uiteindelijk, bij een lieve buur. 

De echte rijkdom zit in mijn achtertuintje: Toen ik me afvroeg of ik ook groente e.d. moest laten halen, realiseerde ik me dat ik met de courgettes, de kweeën en de (boom)spinazie uit de tuin, en de doperwten uit de diepvries, nog best ver zou komen. Hoe rijk ben je dan? Dat vóelt me toch luxe: ik mag niet verder dan mijn eigen tuin, maar daar heb ik dan ook genoeg voedsel staan voor een aantal dagen!

En vanavond dus óp voor de coronatest! Want hoewel ik denk dat ik alleen maar flink verkouden ben, en ik aarzel om de schaarse testcapaciteit verder te belasten, laat ik de test toch maar doen...