In het Parool van 12 december stond een boeiend artikel over gehuurde opslagruimtes. Titel: "Opgeruimd staat netjes". Ik ben altijd wel nieuwsgierig naar wat mensen opslaan in die cityboxen: waarom zou je als particulier toch huur betalen om dingen te bewaren die je thuis niet kwijt kunt?
In het artikel worden daar een paar voorbeelden van gegeven: een man slaat bijv. zijn winterbanden op, omdat zijn echtgenote die niet in huis wil hebben. Kan ik me iets bij voorstellen, niet iedereen heeft een schuur, garage of zolder om dat soort dingen op te slaan. Ook tijdelijke opslag omdat je nog geen nieuw huis, of een nieuwe kamer hebt lijkt me zinnig. Maar de meubels van je overleden zeer bejaarde ouders, omdat je er nog geen afscheid van kunt nemen? Vakantiesouvenirs?
"Spullen bewaren is een wereldwijde epidemie. (...) Vroeger hadden Amsterdammers weliswaar thuis ook al geen ruimte, maar ze hadden evenmin geld - een combinatie die tot weinig opslagproblemen leidde."
Bij mijn verhuizing merkte ik (maar
eigenlijk wist ik dat al) dat ik teveel rommel had: uit mijn minihuisje kwam toch een hoeveelheid "spullen"! Ik ben dus nu aan het opruimen geslagen, met het criterium van "opruimgoeroe" Marie Kondo in mijn hoofd: "Does it spark joy"?: ik bewaar (meer dan) genoeg om prettig en zuinig te kunnen leven, maar alles wat ik ooit vond, kocht of kreeg, en waar ik niet (meer) blij van word mag weg: naar Marktplaats, de weggeeftafel, naar de Kringloopwinkel, of weggegeven aan vrienden of kennissen.
Mooi toch? Zo maak ik één (of zelfs: twee) van mijn goede voornemens voor dit jaar waar: opruimen / ontrommelen en geld vrij maken om te kunnen sparen....
Ik zit nu aan de eenkopssoep uit 2014 - hij lijkt nog goed, maar als jullie niets meer van mij horen? ;-)
