Standje vakantie

Ik was bang dat ik te gesloopt zou zijn om direct vakantie te houden - ik kwam dinsdagavond zó moe thuis! Mijn nieuwe collega's hebben met grote verbazing de gekte van de laatste dagen voor Kerst aangezien: Mán! Wat een drukte, wat loopt er veel door elkaar heen, zoveel verschillende vragen, zoveel dingen die nog "even" geregeld moeten worden voor de feestdagen......

Maar gisteren ging dan toch mijn vakantie in. Ik moest wel vroeg opstaan - mijn werkster D. kwam, en ik had meteen maar een dringend noodzakelijke kappersafspraak gemaakt.

Zo leuk: ik kocht in de Kringloop vrijdag een kerstspeeldoosje voor D., en liet die zaterdag in het Repair Café repareren. (En toen vond ik 'm zo leuk dat ik hem eigenlijk wel zelf wilde houden 😉). Gelukkig vond D. mijn cadeautje hélemaal leuk. Toen ben ik gauw op de fiets gesprongen om mijn haar te laten knippen. Op bezoek bij mijn lieve kapper T.: dat doet een mens altijd érg goed! Ik heb weer een toonbaar kapsel, én we raakten helemaal bijgepraat over het Leven en de Liefde (de zijne dan, bij mij non-existent). Ik fietste door mijn oude wijkje terug - niet de meest logische route, maar nog steeds zó vertrouwd. En sprak op straat een oude buurvrouw. En ik ging even bij vriendin M. op de koffie.

Eigenlijk vind ik dat heel gezellig, zo'n onverwachte koffievisite tussendoor - even een uurtje, bijpraten, en dan weer door met de orde van de dag. Waarom doen we dat eigenlijk nooit meer, gunnen we ons nooit meer de tijd voor zoiets gezelligs?

Gistermiddag dook ik lekker op de bank, onder mijn dekentje, nieuwe Opzij erbij, beetje dommelen, beetje nadenken.... Ik had meteen het "standje vakantie" te pakken gisteren!

Tussen het lummelen en uitrusten door werk ik mijn klussenlijstje bij: ik maakte een mooi schrift, en schrijf daarin alles wat ik deze vakantie eigenlijk zou willen / moeten doen: dan heb ik klussen paraat als ik uitgerust ben, en weg dreig te zakken in somberheid en te lang nietsdoen.

Dadelijk de Kerstboodschappen, en daarna heb ik de tijd helemaal aan mezelf. De schone pyjama's liggen klaar voor de komende weken, er staan nog genoeg ongelezen boeken in de kast, en ik rijd morgen nog langs de bibliotheek voor nog meer leuks. Mijn vest schiet op: wat wil een mens nog meer van het leven?