Je kunt alleen al aan mijn agenda zien dat ik 50(+) ben!
Gisteren moest ik op pad voor het bevolkingsonderzoek borstkanker. Poeh! Ik houd daar niet van, als ik me voor onbekenden moet uitkleden, als ze ongeïnteresseerd en nogal ruig omgaan met zulke gevoelige lichaamsdelen, niet even uitleggen wat ze doen, en waarom - of zelfs maar: wat ik moet doen.... Ik ga er nog over nadenken of ik de volgende keren wel wil meedoen, want ik ben bont en blauw - de eerste dagen moet er maar even niemand aan me zitten, of zelfs maar naar me wijzen...
Vandaag naar de huisarts voor mijn gewicht, en voor de (ouderdoms-)kwaaltjes waar ik last van schijn te hebben. Maandag naar de tandarts, komende vrijdag naar een audiologisch centrum voor een voorlichtingsbijeenkomst, en de week daarop voor een onderzoek (ik ben al heel lang slechthorend, maar dat instituut heb ik tot nog toe altijd kunnen vermijden - ik wist van het bestaan niet af).
Ooit, once upon a time in the future, hoop ik dat mijn vrije dagen weer "van mij" zijn - nu voelt het een beetje alsof die dagen van alle (para)medici zijn...
Je benoemt precies de reden dat ik niet meedoe aan zo'n borstonderzoek tenzij er een medewerker is met cupD of groter. De dames met cup A die daar over het algemeen werken snappen er niets van. En communiceren doen ze al helemaal niet. Een keer deed het geen pijn, en dat onderzoek werd uitgevoerd door een dame die zelf een flinke voorgevel had.
BeantwoordenVerwijderenIk heb het nu 2x laten controleren terwijl er een andere scan gemaakt werd en dat werkt veel beter; pijnloos en veel nauwkeuriger dan een mammogram. Aan mijn lijf geen geplet meer.
Kan ik me voorstellen! Ik heb wel eens gehoord dat het meer pijn doet als je kleinere borsten hebt, maar ik heb ik toch écht geen last van te kleine borsten. Ik las eens ergens dat ze bezig zijn met het ontwikkelen van een minder pijnlijk onderzoek, maar dat zal zo'n vaart wel niet lopen...
BeantwoordenVerwijderenDeze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderenIk mocht vorig jaar voor het eerst. Een aantal jaren geleden had ik al eens het genoegen gehad in het ziekenhuis toen ik knobbeltjes in mijn borst had. Waren toen klieren die raar deden door de overgangshormonen. Ik heb me achteraf rot gelachen om het "voorval" dat daar plaats vond. Ik ben van de goede verzorging en ik smeer. Een batterij potjes in mijn badkamer. In 1 van die potjes zit een decolte crème met een subtiel glittertje erin. Sterk aanbevolen door mijn schoonheidsspecialiste vanwege het effect van het die glittertjes. Zij verbloemen door de weerkaatsing de ouder wordende huid met vouwtjes. In het vreemdsoortige licht van de bus glittertje het echt. Een chagrijnige en stokmagere dame in die bus zag dat en werd woedend. Ze kwam aan met een kletsnatte washand en begon driftig te poetsen alsof ik een kleuter was. En ondertussen mopperen over zoveel domheid. Ik ben daarna hardhandig geplet. Ik was totaal verbouwereerd door dat gedrag. 'S avond hebben mijn man en ik er hartelijk om gelachen en werden melig toen ik zei dat het wel de omgekeerde mop leek van de vrouw die naar de dokter moet voor een uitstrijkje en een door haar dochter gebruikte washand gebruikt om haar onderkanten te poetsen.
BeantwoordenVerwijderenDie mop snap ik geloof ik niet - ik weet ook niet of ik 'm wil snappen bij het ontbijt ;-)
VerwijderenEen vroeger dierbare vriendin deed dat werk, maar ik kan me niet voorstellen dat zij zo raar en bot deed. Ik heb postuum medelijden met haar - met zulke collega's te moeten werken lijkt me helemaal niets!