dinsdag 30 april 2013

De laatste Koninginnedag

Tenminste, voor die drie prinsessengrieten hoop je dan maar dat dit voorlopig de laatste is.... Ik voelde me vandaag wel erg middelbaar: hoewel ik me van 1980 niet veel meer dan de rellen, de "geen woning, geen kroning"-leuze van de kraakbeweging herinner - ik heb geen idee meer wat ik deed die dag -, is dit toch al de tweede troonsafstand die ik meemaak. En ineens is er dan een koning die jonger is dan ik! En ineens is Bea dan weer prinses - terwijl wij beiden echt 33 jaar ouder zijn dan toen ze nog prinses was. En ineens realiseerde ik me deze week ook dat er niet alleen officieel een nieuwe koning/in is, maar dat deze volgende week ook de Dodenherdenking zal "doen". Weird!

Afbeelding gepikt van internet
Ik heb de hele dag door wel tv zitten / lopen kijken - koptelefoon op, dan hoor ik het geluid ook in de keuken en in de bad- en slaapkamer. En ik heb me verbaasd over Maxima, die nota bene drie verschillende jurken, en volgens mij ook drie verschillende kapsels had vandaag. Heeft zo'n vrouw niets beters te doen dan jurken uitzoeken en zich verkleden, denk ik dan? Toch bedacht ik dat ik meer voor de monarchie ben dan voor een republiek: het kost allebei veel geld, maar vrouwen hebben in een monarchie iets meer kans om staatshoofd te worden.


En wat heb ík vandaag gedaan? Vrij weinig, eigenlijk. Op Koninginnedag voel ik me vaak een beetje opgesloten: gisteravond al was de bibliotheek haast niet meer bereikbaar, terwijl die toch niet in het vrijmarktgebied ligt. En vandaag kostte het me nog aardig wat moeite om brood te kopen - de eerste supermarkt was dicht, de tweede - de AH die áltijd open is op Koninginnedag - na een lange schuifeltocht over de Kindervrijmarkt - ook. Pas de derde supermarkt was - net - open, en de lengte van de wachtrijen was dan ook aanzienlijk. Zo gaat je dag wel om!

Gisteren bedacht ik, dat ik mijn extra vrije dag best aan kon grijpen om naar het strand te gaan - het was perfect strandwandelweer. Maar volgens mijn radiogids zou de radio niets uitzenden van de troonswisseling - daar ga ik deze week nog maar eens een boze brief over schrijven -, en toen puntje bij paaltje kwam durfde ik het toch niet aan om in alle drukte met de trein te gaan. En achteraf hoor je dan, dat het OV zelfs rond Amsterdam "te doen" was.... (Voor mij ligt "strand" achter Amsterdam, want nee, Scheveningen etc. is écht geen optie!)

Vrijmarkten vind ik op zich wel erg leuk, maar hier in mijn woonplaats veel te druk. En elk jaar weer neem ik me voor om dan maar naar een dorp in de omgeving te fietsen - maar dat komt er nooit van. En zo lummel je dan de dag door. Maar ik heb wél mijn "plastic-dozen-plank" in de keukenkast opgeruimd,  en ik heb een paar wassen gedraaid - toch nog een beetje nuttig geweest.

En dan is het over anderhalve werkdag weer weekend - ook niet verkeerd!

3 opmerkingen:

  1. 33 Jaar geleden at ik soep met een rietje vanwege een ontwrichtte kaak. Een dag eerder was mijn verstandskies getrokken en in die tijd waren kaakchirurgen nog niet zo scheutig met hechtingen. Ergens toch maar gelukkig, want anders was ik ongetwijfeld in dat gekkenhuis van ME en bommen terecht gekomen.
    Ik keek in mijn kamer naar een piepklein zwartwit-tv en mijn toenmalige nieuwe vriendje was van Haarlem naar Zaandam gereisd om me gezelschap te houden. 'Geen woning geen kroning' had niets met Bea te maken, maar met een strijd tegen de gevestigde orde.

    Vandaag zat ik weer tv te kijken en deze keer vond ik het toch leuker. Ik zag een familie die bijzonder belangrijke zaken had te doen en dat was vertederend om te zien. Hoewel, die zaken niets met mij te maken hebben (ik heb niets met het koningshuis, behalve dat ik die familie regelmatig op tv zie,) vond ik het ontroerend. Moeder en zoon die van plaats wisselen; oma die kleindochter van 9 uitlegt wat er allemaal gebeurt. En mijn oud-collega die super nerveus opstond toen zijn naam genoemd werd, om 'Dat beloof ik!' te zeggen.





    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ach ja, als ik iets ouder was geweest was ik toen ook in A'dam geweest om te demonstreren - maar goed dat ik nét te jong was om veel schade aan te richten!
    Ik vond vandaag ook de moeder - zoon - kleinkind-dingen het meest bijzonder - de knikjes, de knipogen, een vader die net even zijn dochter op het hoofd zoent, een moeder die haar dochter over de arm wrijft. "Arme ouwe" denk ik als ik Bea zie - ze mag nu eindelijk lekker van haar pensioen gaan genieten... En: arm kind, als ik die pukken zie - dat kleintje wat met twee armen zwaait, de oudste die alvast even de troon uitprobeert, die alvast gefotografeerd wordt door een weekblad-in-financiële-moeilijkheden; ik hoop zó dat die kinderen zoveel mogelijk met rust worden gelaten, en dat ze nog even een paar jaar kind mogen zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Geen idee wat ik 33 jaar geleden deed.
    Een toenmalig vriendje van mij was wereld nieuws.
    Hij had zijn haar roodwitblauw geverfd met crepepapier.
    In die tijd had je nog niet zoveel haarverfmogelijkheden.
    Zijn foto haalden de bladen over de hele wereld.

    BeantwoordenVerwijderen