Tussentijd

Door de Geestelijk Verzorgster (wat heb ik toch een hekel aan dat woord!) in het ziekenhuis kreeg ik het boek Tussenland, van Jannie Oskam aangeraden - over "Leven met de dood in je schoenen". Ik kwam er nog niet toe het boek uit de bibliotheek te halen - het is alleen in de grote bibliotheek aanwezig, en zover kwam ik nog niet. 

Gisteren las ik in Trouw, in de rubriek Naschrift dat de schrijfster in augustus overleden is aan borstkanker. (De link is te lezen voor iedereen die een gekoppeld DPG-account heeft, dus een abonnement op één van de DPG-bladen zoals Trouw, De Volkskrant, Parool, AD.)

Ik ben (nog?) niet "geklassificeerd" (iemand een beter woord?) als palliatief. Toch bevind ik me deze weken ook in een "tussentijd". 

Twee weken terug had ik een eerste postoperatieve tussentijdse scan. Twee dagen later: het uitslaggesprek. Conclusie: de uitslag is niet onverdeeld slecht, maar ook niet onverdeeld goed. Nog diezelfde week: nader onderzoek. Dus mocht ik die week drie keer "forenzen" naar het ziekenhuis - terwijl de regiotaxi niet écht goed functioneerde (om het zacht uit te drukken). Vermoeiend.

En nu wacht ik op de uitslag van het laatste onderzoek. Dat wil zeggen, sinds eind vorige week STAAT de uitslag op het patiëntenportaal - maar wat het nou betekent? Ik heb eerder uitslagen diametraal verkeerd begrepen - slechter ingeschat dan er stond, OF juist veel beter dan er stond. Voor een "alfavrouw" is die medische informatie niet zo makkelijk te begrijpen.....

In de loop van de middag werd ik eindelijk gebeld - morgenmiddag heb ik een afspraak om de uitslagen te bespreken. 

Ik ben MOE! Moe van de spanning, van het afwachten. En blij dat ik morgen - hoop ik - meer weet. (Maar misschien is het weer zo'n 'enerzijds- anderzijds' gesprek, of 'we weten het niet zeker, maar we denken....').