Post! En: alleen wonen (op één voet)

Dacht ik net dat er lekker veel post op de mat lag - zeker 6 brieven! - zitten er drie brieven bij voor de nummers 30, 31 en 35 in mijn straat... (Mijn huisnummer valt ergens in de 20....) Als de post tegenwoordig de hoofdprijs rekent per zending vind ik dat ze best de brieven meteen in de goede brievenbus mogen gooien, toch?

En: Ik strompelde de laatste dagen door. Ik nam begin van de week een voetenbadje, verwijderde al het teveel (?) aan eelt, en stapte vervolgens in een doorntje in de tuin. OEH! Handig, iets in je voetzool waar je zelf NOOIT bij kunt...! 50-Plus en alleen wonen - het is GEEN handige combinatie.

Speelgoed

Ik blijf (een beetje) opruimen - Volgens een opruimmevrouw waar ik een tijdje terug een workshop volgde moet je jezelf vooral niet haasten wat dat betreft - maar ik zou willen dat ik iets meer tempo maakte... Want op deze manier komen er toch nog steeds meer spullen in dan eruit gaan. En dat was nou juist niet de bedoeling!

Even een paar foto's:

Poppenkwartet.

Volgens mij had ik nog niet zo lang geleden nog veel meer poppen (en ik ben echt al meer dan 40 jaar kind-af). Ik vind dat ik wel wat speelgoed in huis moet hebben voor als er een kind op bezoek komt. Maar hoe vaak gebeurt dat nou nog? Toch vind ik het lastig om van dit laatste viertal afstand te doen.

 

Even voorstellen? 

• "Eveline" was mijn eerste pop, helemaal links - volgens mij was ze wit toen ik haar kreeg, inmiddels verkleurd naar lichtbruin. Eveline mist een paar vingers en haar wimpers, en ze heeft ontzettende platvoeten.
• Daarnaast een pop die nooit een naam heeft gekregen, maar die ik als kind ooit zelf maakte. Zo te zien zelfs op de naaimachine!
• Daarachter, de tienerpop heette volgens mij Corine - of zoiets? Ik wilde haar zó lang, zó graag hebben. En dat houdt me nu tegen om haar weg te doen. Dom ja, ik weet het!
• Uiterst rechts: babypop Maria. Ik won haar ooit met een actie van ons plaatselijke sufferdje. Zo'n mooie pop had ik nog nooit gehad. Ik weet nog hoe zij in een grote doos aan huis werd bezorgd, en hoe jaloers mijn zusje was! Maria heeft zelfs haar wimpers en al haar vingers nog (maar ze is wel een beetje geel geworden). (Mmm, ik geloof dat ik vroeger nogal ruig met mijn speelgoed omsprong?)

De poppen dragen kleertjes die mijn Tante Jo voor ze maakte, en er ligt nog een zak met poppenkleertjes naast.

 

Eigenlijk wil ik ze wegdoen, maar ik ben bang dat ze op een grote liefdeloze stapel in de Kringloopwinkel terecht komen. Maar wil ik ze dan bewaren? Eigenlijk ook niet allemaal! Ik denk erover om Eveline in mijn speelgoedkoffer te stoppen, en de andere poppen naar een weggeeftafel te brengen. Want ik MOET opruimen!

 

(Ondertussen ben ik ook bezig een nieuwe huishoudelijke hulp te zoeken. Een paar weken terug kwam er iemand langs om te solliciteren, maar zij liet vervolgens niets meer van zich horen. Geschrokken van de rommel? - Of toch van de muizenvallen in de keuken?)



Weet iemand wat dit is?

Nog zoiets, gewoon uit nieuwsgierigheid: deze platte plastic figuurtjes, die je op een plastic grondplaatje rechtop zet. Ik heb het idee dat het uit een tv-serie, of een tekenfilmserie of zoiets is. Rond 1970? Heeft iemand enig idee wat het is? (Ik vind ze wel grappig, en ze nemen niet zoveel ruimte in. Maar misschien zijn ze wel veel geld waard, als vintage speelgoed- dat zou natuurlijk best leuk zijn!)

Om te onthouden

Ik vond dit citaat tijdens het opruimen; het is er één om te onthouden (en om voor mezelf ter harte te nemen...):

The vocation of charity is a call not only to love but to be loved ….
We cannot love unless we also consent to be loved in return.

Consuminderen

Even mijn consuminderacties / -dingen van vrijdag:

• Ik heb mijn huurverhoging per 1 juli doorgevoerd op de website van de bank: een whopping extra huur van € 8,12 per maand!
• Aan de andere kant kreeg ik bericht van de Belastingdienst: "dankzij" het feit dat ik vorig jaar een hoorapparaat verloor, en dús hoge medische kosten had, krijg ik nu € 359,-- terug - nadat ik eerst € 78 aan voorlopige aanslag teveel had betaald. Vakantiegeld voor komende zomer!
• Ik probeerde wat speelgoed en gelezen boeken weg te brengen naar de weggeeftafel in het buurthuis. Helaas, dat 😒-😒-buurthuis hier is op vrijdagochtend slechts open tot 12.00 of 12.30 uur (volgens 2 verschillende briefjes) - maar ik sta keer op keer voor een dichte deur, als ik mij haastend om nog op tijd te zijn om 11.45 uur met een doosje spullen meld.... Zó irritant! Ik ben dus in de middag doorgefietst naar de Emmaus - om daar nét voor 17.00 uur wat poppen af te geven: weer wat dingen het huis uit!
• Van mijn vakantiegeld betaalde ik eerst een paar vaste jaarlijkse giften. Er bleef nog wat over; dat belegde ik in certificaten van aandelen Triodos. (En ik kocht een zeer noodzakelijke nieuwe stofzuiger, en ik ging / ga er op uit - maar daarover later meer....).
• Gisteravond rommelde ik verder in mijn oude koffer met speelgoed. Het streven is om die ene koffer en die ene plastic bak samen te voegen tot één koffer met speelgoed. Zoveel wordt er hier niet meer gespeeld door kinderen - wél door de ene volwassene in huis 😊 - al zou dat ook beter kunnen. Maar: opruimen geeft meer ruimte om te spelen, maakt dat ik weer eens iets kan terugvinden...

Turbulentie

Deze week een gesprek in de leesgroep over o.a. het maken van vliegreizen. O.k., een bekentenis: ik ben  midden vijftig, en ik heb nog nooit gevlogen. En ik ben het zeker ook niet van plan, de eerste tijd!

Toch bevind ik mij in flink wat turbulentie op het moment - dat blijkt dus ook gewoon op de grond te kunnen.... Niets om hier iets over te melden, het is ook vooral rommelig in mijn hoofd en lijf, stressig - en dat uit zich onder andere in "mijn" tinnitus die even extra hard aanstaat, en in flink veel pijn in mijn gewrichten. Ach ja, de ouderdom!

Vandaag hield ik dus maar een lekker rustig rommeldagje thuis. Het is buiten 20 graden en een beetje motterig - een verademing na dagenlang 25-30 graden! Binnen was ik bezig met zomen naaien in gescheurde lakens - die kunnen best nog even door als laken voor hete nachten - met op de bank liggen lezen, met zaadjes uit de rucola peuteren, met lekker koken. Morgen, misschien, er maar weer eens op uit...

Ik was eraan toe, zo'n tutdag.