zondag 28 oktober 2012
Waar gáát dit over?
Voor wie zich - net als ik - wel eens afvraagt waar dit blog over gaat, even een link naar één van de geweldige fotostrips van Ype Driessen: klik.
donderdag 25 oktober 2012
Huizen
Er gebeurt niet zoveel in mijn leven - of gebeurt er gewoon zoveel dat ik het niet meer bij kan benen?
Morgen mag ik weer in een mogelijk nieuw huis gaan kijken. Vorig weekend fietste ik er al even langs, en wat ik zag vond ik de moeite waard om morgen nog eens langs te gaan, voor de "officiële" bezichtiging. Dat "mag" tegenwoordig met een grote groep belangstellenden tegelijk....
Het huis ligt bepaald niet mijn favoriete wijk, maar wel vrij rustig aan een aardig plantsoentje, terwijl de grotere weg, met bushalte, niet al te ver weg is. Én het is dichtbij een mooie rivier - heerlijk voor mijn avondwandelingetjes!
Het huis is in oppervlakte nauwelijks groter dan mijn huis nu, maar heeft wel een kamer meer. Dat maakt het denk ik wel hokkerig... Grootste pluspunt voor mij: een kleine voortuin én een vrij grote achtertuin - maar de schutting was nét te hoog om er goed overheen te kunnen kijken.... Ik ben benieuwd!
En ondertussen komt ook de volgende aanbieding alweer binnen in mijn mailbox. In dezelfde wijk, maar aanzienlijk groter. Helaas is de huur daar ook wel naar: ik zou dan ruim een derde van mijn inkomen aan huur kwijt zijn - en ik weet niet of ik dat niet teveel vind. Ik ben de laatste 20 jaar gewend aan een belachelijk lage huur - d.w.z. nú is mijn huur veel te laag t.o.v. mijn inkomen. Ik moet voor mijn volgende huis dus wel minimaal 2x zoveel gaan betalen, volgens de normen. Maar wat is een redelijk percentage van je inkomen om aan kale huur / wonen te betalen? Iemand daar ideëen over?
?
Het huis ligt bepaald niet mijn favoriete wijk, maar wel vrij rustig aan een aardig plantsoentje, terwijl de grotere weg, met bushalte, niet al te ver weg is. Én het is dichtbij een mooie rivier - heerlijk voor mijn avondwandelingetjes!
Het huis is in oppervlakte nauwelijks groter dan mijn huis nu, maar heeft wel een kamer meer. Dat maakt het denk ik wel hokkerig... Grootste pluspunt voor mij: een kleine voortuin én een vrij grote achtertuin - maar de schutting was nét te hoog om er goed overheen te kunnen kijken.... Ik ben benieuwd!
En ondertussen komt ook de volgende aanbieding alweer binnen in mijn mailbox. In dezelfde wijk, maar aanzienlijk groter. Helaas is de huur daar ook wel naar: ik zou dan ruim een derde van mijn inkomen aan huur kwijt zijn - en ik weet niet of ik dat niet teveel vind. Ik ben de laatste 20 jaar gewend aan een belachelijk lage huur - d.w.z. nú is mijn huur veel te laag t.o.v. mijn inkomen. Ik moet voor mijn volgende huis dus wel minimaal 2x zoveel gaan betalen, volgens de normen. Maar wat is een redelijk percentage van je inkomen om aan kale huur / wonen te betalen? Iemand daar ideëen over?
Het kost allemaal veel tijd en energie, maar ik vind het ergens ook wel leuk. Fantaseren over een verhuizing (o.k., dat is op de rand van een nachtmerrie), over opnieuw inrichten, over wat ik in mijn tuin ga zetten... Bedenken wat ik allemaal ga maken voor mijn nieuwe huis (ik ben erg goed in het bedenken van klussen en projecten, het is de uitvoering die nooit plaats vindt), hoe ik 's avonds weer gewoon zo laat naar bed kan als ik wil, zonder dat mijn buurvrouw op tilt slaat....
Wordt vervolgd!
Of zal ik gewoon verhuizen naar ?
(Overigens zie ik net dat men mijn inschrijvingstermijn weer "goed" heeft gezet, waarschijnlijk n.a.v. mijn boze e-mail daarover. Ik had het nóg iets netter gevonden als men die e-mail ook had beantwoord, misschien zelfs wel met een excuus voor de gemaake fouten? Maar ja, ik ben nogal gesteld op de ouderwetse deugd van wellevendheid....)
dinsdag 23 oktober 2012
Nou ja......
Er gebeurt op dit moment niet zoveel op dit blog, maar er gebeurt nu ook niet zoveel in mijn leven - dat scheelt.
Ik bedacht gisteravond dat ik me toch maar weer eens hier moest melden. Maar waarmee dan?
Nou ja, misschien met dit "spannende bericht":
Ik nam (kreeg) vanmiddag vrij om aan een verslag te werken wat er al héél lang ligt. Nou ja, éven een uurtje slapen, dan ben ik straks fitter. Om dan na 4 uur slapen nét wakker te worden uit een ontzettend gehaaste en verwarde droom: met de tram door de binnenstad van U. rijden, tijdens Koninginnenacht, op weg naar ergens in de binnenlanden..... De tram moest voortdurend uitwijken voor alle wandelaars op de weg, en ik haalde maar nét mijn aansluiting. Ehmmm, voorzover ik weet heeft U. geen tram die die kant opgaat, en een tram kan niet uitwijken. En wat doe ik om 3.00 uur 's nachts, in de nacht voor Koninginnedag, in de tram?
Waar gáát dit over?
Nou ja, nu dan maar proberen mijn hoofd bij mijn verslag te houden......
Ik bedacht gisteravond dat ik me toch maar weer eens hier moest melden. Maar waarmee dan?
Nou ja, misschien met dit "spannende bericht":
Ik nam (kreeg) vanmiddag vrij om aan een verslag te werken wat er al héél lang ligt. Nou ja, éven een uurtje slapen, dan ben ik straks fitter. Om dan na 4 uur slapen nét wakker te worden uit een ontzettend gehaaste en verwarde droom: met de tram door de binnenstad van U. rijden, tijdens Koninginnenacht, op weg naar ergens in de binnenlanden..... De tram moest voortdurend uitwijken voor alle wandelaars op de weg, en ik haalde maar nét mijn aansluiting. Ehmmm, voorzover ik weet heeft U. geen tram die die kant opgaat, en een tram kan niet uitwijken. En wat doe ik om 3.00 uur 's nachts, in de nacht voor Koninginnedag, in de tram?
Waar gáát dit over?
Nou ja, nu dan maar proberen mijn hoofd bij mijn verslag te houden......
maandag 15 oktober 2012
De ouderdom slaat toe...
Ik realiseerde me dat ik vrijdag een werkdag van 11,75 uur lang achter de rug heb - zonder noemenswaardige pauze. En dat nádat ik al een redelijk volle werkweek had gedraaid... En hoewel het een groot feest was, waarin we vol trots "ons" project presenteerden, vind ik het niet zo gek dat ik me nog steeds een beetje zombie-achtig voel... De ouderdom begint toch wel een beetje toe te slaan, zo lang onvermoeibaar doorgaan - het zit er niet meer in.....
Tegelijkertijd speelt dezer dagen het verhaal van de 14-jarige Pakistaanse Malala Yousafzai telkens door mijn hoofd - de Taliban pleegde de afgelopen week een aanslag op haar, omdat zij zich uitsprak voor het recht van meisjes op scholing.
 |
| Malala Yoesafzai |
Tegelijkertijd speelt dezer dagen het verhaal van de 14-jarige Pakistaanse Malala Yousafzai telkens door mijn hoofd - de Taliban pleegde de afgelopen week een aanslag op haar, omdat zij zich uitsprak voor het recht van meisjes op scholing.
En dat relativeert mijn geploeter om overeind te blijven toch ook wel weer een beetje - al zijn het onvergelijkbare grootheden, en is het óók belangrijk dat ik het volhoud - maar bij de moed van zo'n meisje om ondanks alle risico's door te gaan - voel ik me wel een beetje klein.
zaterdag 13 oktober 2012
Twee citaten
Dit weekend las ik twee citaten, die ik graag wil doorgeven.
Op de blog van Hutsefluts:
Rijkdom is meer boeken hebben dan tijd om te lezen,
(maar) niets is zo vervelend als niet door kunnen lezen…
Gekleurd blad, noten, glanzende kastanjes, appeloogst...
Op de blog van Hutsefluts:
Rijkdom is meer boeken hebben dan tijd om te lezen,
(maar) niets is zo vervelend als niet door kunnen lezen…
En ook, een tweet van Plonia Loeve, een twitterende huisvrouw uit 1912:
Gekleurd blad, noten, glanzende kastanjes, appeloogst...
Beide uitspraken vind ik te mooi om hier niet te citeren!
maandag 8 oktober 2012
MOE! En: weekend....
Ik begon dit blog om (onder andere) wat meer van mezelf aan "de wereld" te laten zien - maar op dit moment heb ik eigenlijk helemaal niet zoveel te melden......
Ik ben zo MOE van alle drukte! Komende week gaat ons nieuwe project "open", dus ik heb deze weken even een fulltime baan - in plaats van mijn normale deeltijdbaan + vrijwilligerswerk + "mantelzorg".. Maar daarna volgt de jaarvergadering, de advent en de kerst - zaken die altijd extra veel werk met zich meebrengen. Gelukkig met nog wel een weekje vakantie ergens tussendoor - dat houdt, merk ik, de "lucht" er een klein beetje in - lekker uitkijken naar een leuke aanbieding-aan-zee, ofzoiets....
En het gekke is dat ik me dan in het weekend soort van "verveel". Er is natuurlijk altijd genoeg te doen in huis, ik heb nog stápels ongelezen boeken, tijdschriften en zelfs kranten liggen - maar ik heb geen zin... Eigenlijk vind ik dat ik naar buiten moet: GA NOU, het is zo'n stralende herfstdag, je kunt met fiets & fotocamera naar die beeldentuin waar je al zolang naar toe wilt, dat is GOED voor je! Maar ik word al moe bij het idee, en ik doe het dus niet...
Wat ik dan wel heb gedaan?
Eindelijk weer eens een avondje op mijn financiën gepuzzeld. En dat was nodig ook! Normaal houd ik altijd consequent een kasboek bij in Excel, maar nu was ik al wekenlang het overzicht kwijt. Zo erg zelfs dat ik in september telkens wat geld bij moest boeken vanaf de spaarrekening, omdat ik het nulpunt naderde, en ik op het laatst éven een dag moest wachten met boodschappen doen, totdat mijn salaris binnen was.... (Niet dat mijn salaris zo ontzettend laag is, hoor, ik heb geen klagen, maar direct na storting gaat een deel naar de spaarrekening - en het is de bedoelding dat het daar ook blijft - behoudens noodgevallen). Goed, dát is dus weer zo ongeveer op orde - nou ja, het meeste dan - ik "mis" nog ruim € 230, maar ik had geen zin meer om dat ook nog uit te zoeken - het vermiste bedrag werd meteen al een stuk lager toen ik ontdekte dat ik vergeten was eind augustus mijn huur af te boeken....
Vrijdag had ik een vergadering hier thuis, wat toch ook wat herindelen en puinruimen vooraf vergde. Zaterdag moest ik naar een werkfeestje - ZUCHT - maar het was toch wel goed om erbij te zijn, mensen waarderen het altijd ontzettend om alleen maar je hoofd te zien, je belangstelling te ervaren. De moeite waard, dus. Tussendoor - het toppunt van effciëntie - een nieuwe winterjas gekocht - nu eens voordat het echt te koud wordt, en alle leuke, wasbare, niet té warme winterjassen-met-lange-mouwen al uitverkocht zijn.... Ik had een kortingsbon van 20% van mijn favoriete klerenwinkel, op zaterdag in te wisselen - en op een jas is dat natuurlijk zeer de moeite waard.... Én ik kocht en versierde al een nieuwe agenda voor 2013 - ik moet altijd lachen als ik in oktober al toe ben aan een nieuwe agenda, maar ik heb toch al heel wat dingen die ik nu al in mijn agenda voor volgend jaar wil schrijven....
En vandaag? Vandaag was voor mij! Ik heb heerlijk getut - uitgeslapen, de heg geknipt, aan dit blog geprutst, heel lang gesurfd langs allerlei andere blogs, en nog meer geslapen. En als toppunt: eindelijk eens dat lastige hoekje, tussen mijn bureau en mijn computer, leeggehaald - het batterijenpotje met heel veel héle kleine batterijen was er al eens tussengevallen, de ketting-die-ooit-nog-eens-moest-worden-overgeregen lag er, net als wat mooie steentjes, een onderdeeltje van een schilderlijst, en héél véél stof - zo'n hoekje dus!
Maar ik heb ook op zijn zeer "on-zondags" staan bekvechten met mijn "neighbour-from-hell" - waarover later misschien meer.
En nou wílde ik dit berichtje positief eindigen, maar dat zit er vandaag even niet in...
In het "reclameblaadje" van mijn woningbouwvereniging las ik vanmiddag toevallig dat er een nieuwe website was voor woningzoekenden. Toch maar even gekeken - blijkt dat met het vernieuwen van de website het grootste deel van de gegevens is zoekgeraakt - welke woning ik zoek en waar, hoeveel huur ik kan / wil betalen, gezinssamenstelling, etc. Ben benieuwd hoe lang die gegevens al zoek zijn, en of ik hierdoor ook het aanbod van een leuke woning ben misgelopen! En daarnaast is mijn inschrijvingstijd ineens met nóg eens 6 jaar verminderd, nadat ik eerder al 10 jaar was kwijtgeraakt. AAARGH! Natuurlijk bel ik daar morgenochtend direct over - dat moet dan maar even vanaf mijn werk - maar bellen kan in principe alleen naar een poepieduur 0900-nummer, à € 0,10 per minuut - en ik ben écht niet binnen 10 minuten uitgeraasd! Maar kijken of ook het nummer wat ik vond via alternatief-voor-0900-nummers werkt. Maar inmiddels staat het huilen me íets nader dan het lachen. Ik wil óf iemand die dit soort zaken voor me regelt - óf iemand die de kost voor me verdient, zodat ik tijd en energie overhoudt om zelf dit soort zaken te regelen! Maar een heer (i.c.: dame) moet ook altijd alles alleen doen......
Goed, ik niet zoveel te melden - ik des te meer te zeuren dus! Dank jullie wel voor het lezen van dit verhaal - ik kan me voorstellen dat je er ook niet vrolijk van word. Ben binnenkort terug met - hopelijk - een betere stemming (Want mijn nieuwe agenda is mooi geworden, ik ben blij met mijn jas - en het wordt / is KOUD ineens -, ik had weer veel plezier van een cadeautje wat ik ooit kreeg, en ik duik zo in mijn schoongewassen bedje - en dat is ook wat waard!).
Ik ben zo MOE van alle drukte! Komende week gaat ons nieuwe project "open", dus ik heb deze weken even een fulltime baan - in plaats van mijn normale deeltijdbaan + vrijwilligerswerk + "mantelzorg".. Maar daarna volgt de jaarvergadering, de advent en de kerst - zaken die altijd extra veel werk met zich meebrengen. Gelukkig met nog wel een weekje vakantie ergens tussendoor - dat houdt, merk ik, de "lucht" er een klein beetje in - lekker uitkijken naar een leuke aanbieding-aan-zee, ofzoiets....
En het gekke is dat ik me dan in het weekend soort van "verveel". Er is natuurlijk altijd genoeg te doen in huis, ik heb nog stápels ongelezen boeken, tijdschriften en zelfs kranten liggen - maar ik heb geen zin... Eigenlijk vind ik dat ik naar buiten moet: GA NOU, het is zo'n stralende herfstdag, je kunt met fiets & fotocamera naar die beeldentuin waar je al zolang naar toe wilt, dat is GOED voor je! Maar ik word al moe bij het idee, en ik doe het dus niet...
Wat ik dan wel heb gedaan?
Eindelijk weer eens een avondje op mijn financiën gepuzzeld. En dat was nodig ook! Normaal houd ik altijd consequent een kasboek bij in Excel, maar nu was ik al wekenlang het overzicht kwijt. Zo erg zelfs dat ik in september telkens wat geld bij moest boeken vanaf de spaarrekening, omdat ik het nulpunt naderde, en ik op het laatst éven een dag moest wachten met boodschappen doen, totdat mijn salaris binnen was.... (Niet dat mijn salaris zo ontzettend laag is, hoor, ik heb geen klagen, maar direct na storting gaat een deel naar de spaarrekening - en het is de bedoelding dat het daar ook blijft - behoudens noodgevallen). Goed, dát is dus weer zo ongeveer op orde - nou ja, het meeste dan - ik "mis" nog ruim € 230, maar ik had geen zin meer om dat ook nog uit te zoeken - het vermiste bedrag werd meteen al een stuk lager toen ik ontdekte dat ik vergeten was eind augustus mijn huur af te boeken....
Vrijdag had ik een vergadering hier thuis, wat toch ook wat herindelen en puinruimen vooraf vergde. Zaterdag moest ik naar een werkfeestje - ZUCHT - maar het was toch wel goed om erbij te zijn, mensen waarderen het altijd ontzettend om alleen maar je hoofd te zien, je belangstelling te ervaren. De moeite waard, dus. Tussendoor - het toppunt van effciëntie - een nieuwe winterjas gekocht - nu eens voordat het echt te koud wordt, en alle leuke, wasbare, niet té warme winterjassen-met-lange-mouwen al uitverkocht zijn.... Ik had een kortingsbon van 20% van mijn favoriete klerenwinkel, op zaterdag in te wisselen - en op een jas is dat natuurlijk zeer de moeite waard.... Én ik kocht en versierde al een nieuwe agenda voor 2013 - ik moet altijd lachen als ik in oktober al toe ben aan een nieuwe agenda, maar ik heb toch al heel wat dingen die ik nu al in mijn agenda voor volgend jaar wil schrijven....
En vandaag? Vandaag was voor mij! Ik heb heerlijk getut - uitgeslapen, de heg geknipt, aan dit blog geprutst, heel lang gesurfd langs allerlei andere blogs, en nog meer geslapen. En als toppunt: eindelijk eens dat lastige hoekje, tussen mijn bureau en mijn computer, leeggehaald - het batterijenpotje met heel veel héle kleine batterijen was er al eens tussengevallen, de ketting-die-ooit-nog-eens-moest-worden-overgeregen lag er, net als wat mooie steentjes, een onderdeeltje van een schilderlijst, en héél véél stof - zo'n hoekje dus!
Maar ik heb ook op zijn zeer "on-zondags" staan bekvechten met mijn "neighbour-from-hell" - waarover later misschien meer.
En nou wílde ik dit berichtje positief eindigen, maar dat zit er vandaag even niet in...
In het "reclameblaadje" van mijn woningbouwvereniging las ik vanmiddag toevallig dat er een nieuwe website was voor woningzoekenden. Toch maar even gekeken - blijkt dat met het vernieuwen van de website het grootste deel van de gegevens is zoekgeraakt - welke woning ik zoek en waar, hoeveel huur ik kan / wil betalen, gezinssamenstelling, etc. Ben benieuwd hoe lang die gegevens al zoek zijn, en of ik hierdoor ook het aanbod van een leuke woning ben misgelopen! En daarnaast is mijn inschrijvingstijd ineens met nóg eens 6 jaar verminderd, nadat ik eerder al 10 jaar was kwijtgeraakt. AAARGH! Natuurlijk bel ik daar morgenochtend direct over - dat moet dan maar even vanaf mijn werk - maar bellen kan in principe alleen naar een poepieduur 0900-nummer, à € 0,10 per minuut - en ik ben écht niet binnen 10 minuten uitgeraasd! Maar kijken of ook het nummer wat ik vond via alternatief-voor-0900-nummers werkt. Maar inmiddels staat het huilen me íets nader dan het lachen. Ik wil óf iemand die dit soort zaken voor me regelt - óf iemand die de kost voor me verdient, zodat ik tijd en energie overhoudt om zelf dit soort zaken te regelen! Maar een heer (i.c.: dame) moet ook altijd alles alleen doen......
Goed, ik niet zoveel te melden - ik des te meer te zeuren dus! Dank jullie wel voor het lezen van dit verhaal - ik kan me voorstellen dat je er ook niet vrolijk van word. Ben binnenkort terug met - hopelijk - een betere stemming (Want mijn nieuwe agenda is mooi geworden, ik ben blij met mijn jas - en het wordt / is KOUD ineens -, ik had weer veel plezier van een cadeautje wat ik ooit kreeg, en ik duik zo in mijn schoongewassen bedje - en dat is ook wat waard!).